
 {"id":363915,"date":"2017-08-24T06:00:43","date_gmt":"2017-08-24T04:00:43","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=363915"},"modified":"2017-08-24T09:28:35","modified_gmt":"2017-08-24T07:28:35","slug":"niet-te-missen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/niet-te-missen\/","title":{"rendered":"Niet te missen, deze films"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">Een bloedend hart, seks met karakter (en aids), en een wrekende vrouw: vijf bijzondere en vijf veelbelovende films van dit najaar.<\/div>\n<div class=\"info-box\">\n<p class=\"tekst\"><strong>Gezien<\/strong><\/p>\n<\/div>\n<h3 class=\"tekst\"><\/h3>\n<figure id=\"post-365134 media-365134\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/ABH_STILLV02_10_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/ABH_STILLV02_10_preview-320x180.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/ABH_STILLV02_10_preview-640x360.jpg 640w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/ABH_STILLV02_10_preview-1280x720.jpg 1280w\" alt=\"\" \/><figcaption>Een hoogtepunt van het filmjaar: de minimalistische thriller <em>The Woman Who Left.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<h3 class=\"tekst\"><em>The Woman Who Left\u00a0<\/em>van Lav Diaz<\/h3>\n<p class=\"tekst\">Een film is zo lang als hij voelt \u2013 vergeet wat de klok zegt. De vier uur van het magnifieke <em>The Woman Who Left<\/em> verglijden als een kalme rivier op een zomeravond. Filipijnse langfilmer Lav Diaz maakte eerder producties van tien uur en ja, die wilden wel eens slepen.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Maar dit keer geeft hij zijn verhaal (dat zoals altijd subtiel de maatschappelijke toestand van het land weerspiegelt) een onderstroom van suspense: <em>The Woman Who Left<\/em> is een minimalistische thriller over een vrouw die na dertig jaar onterechte gevangenschap, ongebroken en met stugge volharding, op zoek gaat naar wraak. Gouden Leeuw-winnaar in Veneti\u00eb en een hoogtepunt van het filmjaar.<\/p>\n<figure id=\"post-365138 media-365138\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/The-Beguiled_st_17_jpg_sd-high_\u00a9-Focus-Features_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/The-Beguiled_st_17_jpg_sd-high_\u00a9-Focus-Features_preview-320x213.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/The-Beguiled_st_17_jpg_sd-high_\u00a9-Focus-Features_preview-640x427.jpg 640w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/The-Beguiled_st_17_jpg_sd-high_\u00a9-Focus-Features_preview-1280x854.jpg 1280w\" alt=\"\" \/><figcaption>Mannenfantasie vanuit vrouwelijk perspectief in <em>The Beguiled<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n<h3 class=\"tekst\"><em>The beguiled<\/em> van Sofia Coppola<\/h3>\n<p class=\"tekst\">Dit Amerikaanse-Burgeroorlogsdrama is een lafenis van dromerig licht, zachte tinten en weldadige aankleding \u2013 dat is de modebewuste Coppola wel toevertrouwd. Het lijkt me een kwestie van tijd tot iemand alle negentiende-eeuwse foto\u2019s en schilderijen waardoor Coppola zich, neem ik aan, heeft laten inspireren ergens online op een rij zet. Het verhaal is rechtlijnig, maar Colin Farrell en Nicole Kidman vormen een goed duo (net als in <em>The Killing of a Sacred Deer<\/em> van Yorgos Lanthimos) wanneer hij als gewonde Noordelijke soldaat belandt in haar Zuidelijke meisjesinternaat, omringd door louter vrouwen. Een mannenfantasie, door Coppola (die in Cannes als tweede vrouw ooit de Regieprijs won) consequent bekeken vanuit vrouwelijk perspectief.<\/p>\n<figure id=\"post-365140 media-365140\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/LOVELESS-Still-1-c-Non-Stop-Production-Website1-e1484930719735_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/LOVELESS-Still-1-c-Non-Stop-Production-Website1-e1484930719735_preview-320x114.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/LOVELESS-Still-1-c-Non-Stop-Production-Website1-e1484930719735_preview-640x229.jpg 640w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/LOVELESS-Still-1-c-Non-Stop-Production-Website1-e1484930719735_preview-1280x458.jpg 1280w\" alt=\"\" \/><figcaption><em>Loveless.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<h3 class=\"tekst\"><em>Loveless\u00a0<\/em>van Andrej Zvjagintsev<\/h3>\n<p class=\"tekst\">Deze fascinerende en regelmatig beeldschone film toont liefdeloosheid op verschillende niveaus. Psychologisch: een scheidend en ruzi\u00ebnd stel wordt gedwongen samen te werken als hun zoontje wegloopt van huis. Maatschappijkritisch: in Rusland biedt de politie in zo\u2019n geval minder hulp dan een vrijwilligersorganisatie. Politiek: metaforisch kun je er verwijzingen in vinden naar de situatie tussen Rusland en Oekra\u00efne. Vooral op maatschappelijk-relationeel niveau sterk: wat betekent de ander voor je? Wat betekent je kind, je partner? Prachtig geconstrueerde film, die met een opeenvolging van onaffe handelingen, sc\u00e8nes en verhaallijnen elke hoop de kop indrukt.<\/p>\n<h3 class=\"tekst\"><em>120 BPM\u00a0<\/em>van Robin Campillo<\/h3>\n<p class=\"tekst\">De spannendste sc\u00e8nes zijn nota bene de vergaderingen. In een kleurloze ruimte, type tl-buis en systeemplafond, discussi\u00ebren aids-activisten op leven en dood. Rekkelijken versus preciezen, overleg versus confrontatie. Er is haast bij, want in de jaren negentig is aids nog een dodelijke ziekte. Maar het mooist zijn de sekssc\u00e8nes, omdat plot en personages zich \u2013 wat helaas ongebruikelijk is \u2013 ook tijdens de vrijages blijven ontwikkelen, voortgestuwd door afwisselend opwindende, beklemmende en hartverscheurende levenslust. Zo strijdt het deels autobiografische <em>120 battements par minute<\/em> (Persprijs en Grote Juryprijs in Cannes) richting het onvermijdelijke einde.<\/p>\n<figure id=\"post-365144 media-365144\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/TheNet_56_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/TheNet_56_preview-320x180.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/TheNet_56_preview-640x360.jpg 640w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/TheNet_56_preview-1280x720.jpg 1280w\" alt=\"\" \/><figcaption><em>The Net<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<h3 class=\"tekst\"><em>The Net\u00a0<\/em>van Kim Ki-duk<\/h3>\n<p class=\"tekst\">Mijn vader bleek ooit, toen hij een recensie van mij had gelezen, niet te hebben begrepen dat ik het woord \u2018schematisch\u2019 negatief had bedoeld. Dat vond ik interessant. Critici gebruiken het woord doorgaans in de betekenis van voorspelbaar, ongenuanceerd. Maar in het dagelijks leven is een schema natuurlijk iets positiefs, iets waarmee je ingewikkelde zaken overzichtelijker maakt. The Net is schematisch in beide opzichten: een Zuid-Koreaanse film waarin een Noord-Koreaanse visser per ongeluk de demarcatielijn overschrijdt. Spion, vermoeden de zuiderlingen; overloper, weten de noorderburen. Ki-duk vertelt het allemaal rechttoe-rechtaan: tamelijk ongenuanceerd, maar verhelderend. Een betrokken blik van binnenuit op het Koreaanse Noord-Zuid-conflict.<\/p>\n<div class=\"info-box\">\n<p class=\"tekst\"><strong>Ongezien<\/strong><\/p>\n<\/div>\n<figure id=\"post-365146 media-365146\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Blade-Runner-2049_st_1_jpg_sd-high_\u00a92017-Alcon-Entertainment-LLC-All-Rights-Reserved-_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Blade-Runner-2049_st_1_jpg_sd-high_\u00a92017-Alcon-Entertainment-LLC-All-Rights-Reserved-_preview-320x134.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Blade-Runner-2049_st_1_jpg_sd-high_\u00a92017-Alcon-Entertainment-LLC-All-Rights-Reserved-_preview-640x268.jpg 640w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Blade-Runner-2049_st_1_jpg_sd-high_\u00a92017-Alcon-Entertainment-LLC-All-Rights-Reserved-_preview-1280x536.jpg 1280w\" alt=\"\" \/><figcaption><em>Blade Runner 2049<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n<h5><em>Blade Runner 2049<\/em> van Denis Villeneuve<\/h5>\n<p class=\"tekst\">De Canadees Villeneuve (<span class=\"Cursief\">Arrival<\/span>, 2016) hoort bij het selecte gezelschap regisseurs dat commercieel succesvol is met intelligente films voor het grote publiek. Aan zijn opvolger van Ridley Scotts <span class=\"Cursief\">Blade Runner <\/span>uit 1982 (naast <span class=\"Cursief\">Metropolis<\/span> uit 1927 de meest beeldbepalende sciencefiction-filmklassieker) mag Sylvia Hoeks meedoen, maar interessanter wordt hoe Harrison Ford opnieuw, net als in <span class=\"Cursief\">Star Wars<\/span>, zijn oude rol mag overdragen aan de nieuwe generatie (in dit geval Ryan Gosling). Zal <span class=\"Cursief\">Blade Runner 2049<\/span> de valkuil van (het verder overigens zeer genietbare) <span class=\"Cursief\">Star Wars: The Force Awakens<\/span> vermijden om feitelijk hetzelfde verhaal, vol citaten uit het origineel, nog een keer te vertellen?<\/p>\n<h3 class=\"tekst\"><em>The Mountain Between Us\u00a0<\/em>van Hany Abu-Assad<\/h3>\n<p class=\"tekst\">Hany Abu-Assad, die vijfentwintig jaar in Nederland woonde, zette zijn thuisland Palestina internationaal op de kaart met Oscar-nominaties voor <span class=\"Cursief\">Paradise Now<\/span> (genomineerd namens \u2018de Palestijnse gebieden\u2019) en <span class=\"Cursief\">Omar <\/span>(de eerste film die door de Oscar-Academy werd geaccepteerd als inzending uit de staat Palestina). Dat verdiende succes verzilvert hij nu met <span class=\"Cursief\">The Mountain Between Us<\/span>, een survivaldrama waarin Kate Winslet en Idris Elba een vliegtuigcrash moeten zien te overleven in besneeuwd Amerikaans berggebied. Zal dit tweede Hollywood-avontuur van de Nederlands-Palestijnse filmmaker de kater wegspoelen van het mislukte <span class=\"Cursief\">The Courier<\/span>, dat in 2012 \u2013 onder meer vanwege een voortdurend dronken Mickey Rourke, aldus Abu-Assad \u2013 alleen op dvd uitkwam?<\/p>\n<h4 class=\"tekst\"><em>Borg\/McEnroe\u00a0<\/em>van Janus Metz<\/h4>\n<p class=\"tekst\">Wat een onverwachts moment om zo\u2019n oude sportrivaliteit uit de mottenballen te halen. En wat een geweldig idee om de altijd irritante en altijd fascinerende Shia LaBeouf te casten als John McEnroe (tegenover de onbekendere Sverrir Gudnason als Bj\u00f6rn Borg). En wat een intrigerende keuze voor regisseur Metz, bekend van zijn overweldigende oorlogsdocumentaire <span class=\"Cursief\">Armadillo<\/span> \u2013 nogal wat anders dan de Wimbledon-finale van 1980. Toevallig is net ook <span class=\"Cursief\">Battle of the Sexes <\/span>gemaakt, over de tenniswedstrijd uit 1973 tussen superster Billy Jean King en haar uitdager, ex-topspeler Bobby Riggs, die beweerde als middelbare man nog altijd elke vrouw te kunnen verslaan. Is dit het begin van een retrotennishausse?<\/p>\n<figure id=\"post-365148 media-365148\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/mother-poster_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/mother-poster_preview-320x479.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/mother-poster_preview-640x958.jpg 640w\" alt=\"\" \/><figcaption><em>Mother<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n<h3 class=\"tekst\"><em>Mother!\u00a0<\/em>van Darren Aronofsky<\/h3>\n<p class=\"tekst\">De eerste prijs is al binnen: <span class=\"Cursief\">Mother!<\/span> heeft de mooiste filmposter van 2017 (al heeft hij helaas weinig concurrenten). Daarop reikt een door de Taiwanees-Amerikaanse kunstenaar James Jean met sacrale gezichtsuitdrukking geschilderde Jennifer Lawrence haar bloedend hart aan. Dat biedt hoop dat Aronofsky van zijn kneuterige bijbelfilm <span class=\"Cursief\">Noah<\/span> is teruggekeerd naar de operateske en wellustige psychohorror van <span class=\"Cursief\">Black Swan<\/span> en <span class=\"Cursief\">Requiem for a Dream<\/span>. De soundtrack is van de IJslandse componist J\u00f3hann J\u00f3hannsson, die ook al de muziek voor <span class=\"Cursief\">Blade Runner 2049<\/span> verzorgde, en Lawrence\u2019 tegenspeler is Javier Bardem \u2013 zal hij, figuurlijk of letterlijk, de ontvanger blijken te zijn van haar uitgerukte offerande?<\/p>\n<figure id=\"post-365150 media-365150\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Star-Wars_-The-Last-Jedi_ps_1_jpg_sd-high_preview.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Star-Wars_-The-Last-Jedi_ps_1_jpg_sd-high_preview-320x474.jpg 320w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Star-Wars_-The-Last-Jedi_ps_1_jpg_sd-high_preview-640x948.jpg 640w\" alt=\"\" \/><figcaption><em>Star Wars: The Last Jedi.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<h3 class=\"tekst\"><em>Star Wars: The Last Jedi\u00a0<\/em>van Rian Johnson<\/h3>\n<p class=\"tekst\">Over generatieoverdracht gesproken. Harrison Fords personage Han Solo \u2013 <span class=\"Cursief\">spoiler alert <\/span>\u2013 overleefde <span class=\"Cursief\">The Force Awakens<\/span> niet, actrice Carrie Fisher (die Princess Leia speelt, ook nog in <span class=\"Cursief\">The Last Jedi<\/span>) overleed in het echt (een dag voor haar moeder, actrice Debbie Reynolds) en dus is van het heldentrio uit de originele <span class=\"Cursief\">Star Wars<\/span>-films alleen Mark Hamill over, die als Luke Skywalker dan ook prominent op de poster staat. Toevallig: de werktitel was <span class=\"Cursief\">Space Bear<\/span>, terwijl Hamill binnenkort ook te zien is in Dave McCary\u2019s <span class=\"Cursief\">quirky<\/span> speelfilmdebuut <span class=\"Cursief\">Brigsby Bear<\/span>. De echte vraag is echter: overleeft Hamill <span class=\"Cursief\">The Last Jedi<\/span>? (KD)<\/p>\n<p class=\"tekst\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een bloedend hart, seks met karakter (en aids), en een wrekende vrouw: vijf bijzondere en vijf veelbelovende films van dit najaar.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[8267,8163,8330,3385,3275,8332,4552],"class_list":["post-363915","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-blade-runner","tag-cultuurgids","tag-darren-aronofsky","tag-film","tag-kees-driessen","tag-sofia-coppola","tag-star-wars"],"acf":[],"author_name":"Kees Driessen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/363915","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=363915"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/363915\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kees Driessen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=363915"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=363915"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}