{"id":346977,"date":"2016-12-18T08:02:02","date_gmt":"2016-12-18T07:02:02","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=346977"},"modified":"2016-12-19T06:54:40","modified_gmt":"2016-12-19T05:54:40","slug":"wit-is-ook-een-kleur-racisme","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/wit-is-ook-een-kleur-racisme\/","title":{"rendered":"‘Wit is ook een kleur’ is als een spiegel, kijk erin"},"content":{"rendered":"
\n

Waarom schieten veel witte Nederlanders\u00a0zo snel in de verdediging wanneer het onderwerp racisme ter sprake komt? Sunny Bergman maakte er een documentaire over en Nugah Shrestha heeft al hem al gezien.<\/p>\n<\/div>\n

Afgelopen zondag bezocht ik de voorpremi\u00e8re van de film Wit is ook een kleur, <\/em>geregisseerd door documentairemaker Sunny Bergman, in De Balie. De zaal was tot de nok toe gevuld. Dat\u00a0gaf me hoop en\u00a0het bevestigde de urgentie van het onderwerp; ge\u00efnstitutionaliseerd racisme.<\/p>\n

Een paar jaar geleden ging ik uit in\u00a0Leiden. Ik kwam een witte jongen tegen van mijn middelbare school, ik kende hem van gezicht. We hadden het over mijn\u00a0huidskleur\u00a0en\u00a0afkomst in combinatie met mijn karakter. Zelden had hij zo’n vriendelijk\u00a0bruin gekleurd persoon gesproken als ik. Alle andere Nederlanders met een migratie-achtergrond voldeden volgens hem niet aan dit criterium. Vertaald in mijn hoofd zei hij: ‘van Nederlanders met een migratie-achtergrond moet ik niks hebben, maar van jou niet hoor, want jij bent een \u2018goeie\u2019’. Deze vorm van ‘racisme in vermomming’\u00a0kom ik \u2013 net als vrienden van me\u00a0\u2013 helaas vaker tegen, in verschillende vormen.<\/p>\n

Twee broers uit mijn voetbalteam (met beiden een bruine huidskleur) woonden voordat zij naar\u00a0Amsterdam verhuisden\u00a0in een klein dorpje in het oosten van het land. In hun bijna compleet witte dorp heerste er volgens hen een gevoel van wantrouwen jegens Nederlanders met immigratie-achtergrond. Hoewel\u00a0de andere bewoners niks tegen\u00a0de broers en hun gezin hadden, en het gezin\u00a0een uitzondering vormde in het dorpje, bleef het\u00a0racisme\u00a0bestaan. Net als toen met mij in de kroeg in Leiden, zagen de witte dorpsbewoners het gezin van de broers als uitzonderingen op de regel: ‘goeie jongens’. Maar over \u00e1ndere Nederlanders met een migratie-achtergrond waren de dorpsbewoners, ook naar hen toe, openlijk negatief.<\/p>\n

In de film Wit is ook een kleur<\/em>\u00a0probeert Sunny Bergman een profiel te schetsen van de\u00a0witte burger. Ze maakt hem of haar bewust van de\u00a0de privileges en voordelen die de\u00a0witte kleur eigenlijk met zich meebrengt in onze wereld. Want waarom is\u00a0het eigenlijk\u00a0mogelijk om als witte Nederlander te zeggen dat mensen met een andere kleur bij de \u2018goeien\u2019 horen? Of niet?<\/p>\n

In\u00a0de documentaire\u00a0zie je\u00a0een sociaal experiment waarbij een diverse groep Nederlanders betrokken is. Een soort privileges-spelletje, om het bewustzijn\u00a0wat te rekken. De deelnemers beginnen het spel in een horizontale rij naast elkaar. Vervolgens worden er door twee moderators steeds nieuwe situaties geschetst. \u00a0Voorbeeld: ‘Als ik winkel kan ik er redelijk zeker van zijn dat de bewakers mij niet in de gaten houden.’\u00a0De deelnemers moeten inschatten in hoeverre deze situaties op hen toepasbaar zijn, steeds een stapje vooruit bij een ja of achteruit bij een nee doen. Degenen die uiteindelijk helemaal vooraan eindigen, hebben volgens het spel de meeste privileges. Drie keer raden wie er vooraan eindigen.<\/p>\n