{"id":344238,"date":"2016-11-18T14:58:15","date_gmt":"2016-11-18T13:58:15","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=344238"},"modified":"2016-11-18T14:58:15","modified_gmt":"2016-11-18T13:58:15","slug":"literaire-kroniek-abou-jahjah","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/literaire-kroniek-abou-jahjah\/","title":{"rendered":"Het respectabele, maar bijna onleesbare radicalisme van Abou Jahjah"},"content":{"rendered":"
\n

Het langverwachte pamflet van de publicist en activist van Libanese afkomst Dyab Abou Jahjah gaat nauwelijks over de islam of het jihadisme. Het is vooral een lastig politiek-filosofisch essay over de macht en het \u2018corrupte systeem\u2019 van de huidige samenleving.\u00a0<\/span> \u00a0<\/span><\/b><\/p>\n<\/div>\n

Het kroonjuweel van het anarchisme (zelforganisatie) heeft\u00a0via crowdfunding en\u00a0<\/span>in de vorm van instellingen als Airbnb een plaats gekregen in de maatschappij. Mensen kunnen\u00a0hun eigen zaakjes regelen, met zo min mogelijk bemoeienis van anderen. Geen bureaucratie, geen toestemmingen, geen knevelende voorwaarden en een minimum aan macht. Het interessantste hoofdstuk van Dyab Abou Jahjahs pamflet Pleidooi voor radicalisering<\/i> gaat over deze nieuwe vormen van zelforganisatie, door hem de \u2018commons\u2019 genoemd: dat wat we gemeenschappelijk hebben.\u00a0<\/span>Als informele structuren waarin de macht min of meer bij iedereen ligt, beschouwt hij de commons \u2018als tegengif tegen de machtscomplexen.\u2019<\/p>\n

Hij heeft het over \u2018subalterns\u2019, over de \u2018mondiale onderklasse\u2019, een \u2018mondiale identiteit\u2019, \u2018protolocals\u2019 en \u2018semiglobals\u2019 die de \u2018middenlaag van de mondiale middenklasse\u2019 vormen.<\/q><\/p>\n

Het is een interessant hoofdstuk omdat Jahjah ineens concreet wordt en afstapt van zijn grote woorden, abstracte analyses en het fantastische jargon waarvan hij zich bedient alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Hij heeft het over \u2018subalterns\u2019, over de \u2018mondiale onderklasse\u2019, een \u2018mondiale identiteit\u2019, \u2018protolocals\u2019 en \u2018semiglobals\u2019 die de \u2018middenlaag van de mondiale middenklasse\u2019 vormen. Door het over de commons te hebben begrijp je beter wat hij bedoelt wanneer hij het heeft over het \u2018systeem\u2019. Dat is zijn suggestieve aanduiding voor alles waarin we, de westerse mens, vervlochten is, ingekapseld, onderdeel van is, niet meer uit kan, in gevangen zit. We zien daardoor niet meer dat dat systeem een door mensen gemaakte constructie is, zodat we er ook weer vanaf kunnen. Maar dat zien mensen niet meer, ze zijn ermee samen gaan vallen, hebben er geen afstand meer toe. Ze hebben niet door dat ze zijn ingepakt door de \u2018elites\u2019 en de \u2018machtscomplexen\u2019.<\/p>\n

Dit schermen met even diffuse als concrete grote woorden is het voorrecht van het radicalisme. Natuurlijk bestaan er \u2018elites\u2019, maar er zo maar een beetje mee gaan zwaaien zoals Abou Jahjah doet maakt geen indruk. Hetzelfde geldt voor \u2018machtscomplexen\u2019. Daarbij ga je aan ondoordringbare betonnen bunkers denken, alsof er geen politiek bestaat, geen parlement, geen oppositie en geen vakbonden die welke soort macht ook controleren.\u00a0<\/span>Radicalisme staat gelijk aan het stellen van onbereikbare doelen, die toch goed zijn om voor te strijden: de armoede de wereld uit, de oorlog de wereld uit, en ook de discriminatie en de uitsluiting. Allemaal respectabele doelen wanneer de verwezenlijking ervan niet met bloedvergieten gepaard gaat. En dat wil Jahjah niet, hij is voor \u2018constructief\u2019 radicalisme. Hoe dat in de praktijk werkt vraag ik me af wanneer hij \u2018het systeem\u2019 \u2018moreel corrupt\u2019 noemt. Het \u2018systeem\u2019 zorgt voor \u2018oorlogen en laat mensen sterven aan armoede en ziekten.\u2019 We\u00a0<\/span>hebben daarom \u2018de morele plicht het systeem omver te werpen.\u2019<\/p>\n

Dat is toch eerder destructief, zou je denken. Wanneer je het schuim van deze onvervalste retoriek aflepelt hou je over dat er natuurlijk inderdaad veel slechtheid en corruptie op de wereld is. Daarom is het pamflet, hoe onleesbaar in grote delen ook, een klassieke tirade tegen de huidige samenleving. Het zijn pagina\u2019s vol overkill, maar helemaal onwaar is het niet (wie van tijd tot tijd niet radicaal is heeft geen hart), ook al kun je er in de bewoordingen van Abou Jahjah niet veel mee. Vervelend is dat hij tegen het einde nog even moet zeggen dat de betekenis van de Holocaust wordt overdreven in verhouding tot \u2018genocides\u2019 die zijn gepleegd door de koloniale mogendheden (\u2018in de jaren zestig bij miljoenen afgeslacht, verkracht en geknecht in de koloni\u00ebn\u2019). En dat de moslims nu worden behandeld zoals de joden vroeger. Dat is geen constructief radicalisme meer.<\/p>\n

\n

Pleidooi voor radicalisering<\/i> door Dyab Abou Jahjah is uitgegeven door De Bezige Bij<\/em> in de reeks Horzel.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het langverwachte pamflet van de publicist en activist van Libanese afkomst Dyab Abou Jahjah gaat nauwelijks over de islam of het jihadisme. Het is vooral een lastig politiek-filosofisch essay over de macht en het \u2018corrupte systeem\u2019 van de huidige samenleving.\u00a0 \u00a0 Het kroonjuweel van het anarchisme (zelforganisatie) heeft\u00a0via crowdfunding en\u00a0in de vorm van instellingen als […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-344238","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Carel Peeters","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/344238","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=344238"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/344238\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carel Peeters","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=344238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=344238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}