
 {"id":33891,"date":"2013-08-17T00:00:00","date_gmt":"2013-08-16T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/betty-4\/"},"modified":"2013-08-17T00:00:00","modified_gmt":"2013-08-16T22:00:00","slug":"betty-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/betty-4\/","title":{"rendered":"Betty"},"content":{"rendered":"<p>Feuilleton<\/p>\n<p>Het perron op het Centraal Station is leeg. Opgelucht ziet Betty de trein naar Alkmaar een geel stipje aan de horizon worden. Doodmoe is ze, en van wat nou helemaal? E\u00e9n ochtend haar moeder op bezoek. Die had onwennig op haar bank gezeten en onder het mom van ge\u00efnteresseerde vragen een spervuur van opmerkingen haar richting op geschoten waarop Betty de reactie alleen maar mocht d\u00e9nken. \u2018Kind, word je niet te dik?\u2019 Dat maak ik zelf wel uit. \u2018Verdien je wel genoeg?\u2019 Ik red het, zeur niet. \u2018Word je niet moe van de stad, zou je niet eens in een echt huis willen wonen?\u2019 Ik woon in een echt huis! \u2018Wat zonde, al dat zevenblad op je dakterras. Zullen we een keer samen gezellig naar het tuincentrum?\u2019 Nee! \u2018Zal ik je huis eens lekker komen schoonmaken?\u2019 Misschien moet ik toch in een bos gaan wonen. Daar klaagt niemand over rondslingerende naalden en takken. Hangmatje. Klaar. \u2018Lust je mijn bonbons niet?\u2019 Jawel, maar ik word te dik. \u2018Kind, ben je niet te alleen, hier?\u2019<\/p>\n<p>Rustig blijven. Dit is geen kritiek. Dit is liefde. Moederliefde. Beheers je.<\/p>\n<p>Ze heeft haar moeder omhelsd en nagezwaaid en gezegd dat alles goed met haar is. Ze heeft zich beheerst.<\/p>\n<p>Een vrouwenstem roept om: \u2018Thalys \u00e0 destination Anvers, Bruxelles et Paris partira de voie quinze.\u2019<\/p>\n<p>Zal ik \u2019m nemen?<\/p>\n<p>Geen nieuwe gedachte. Een jaar geleden heeft ze het zomaar gedaan, ze was spontaan met een triomfantelijk gevoel in de trein naar Parijs gestapt. Maar ja, daarna. Dan zit je in Parijs, in je eentje, en dan?<\/p>\n<p>Nee.<\/p>\n<p>Nieuwe passagiers voor een nieuwe trein druppelen alweer het perron op. Naast haar staat een vrouw met een hond. \u2018Hulphond\u2019 staat er op zijn tuigje. \u2018Niet aaien.\u2019 De hond kijkt haar trouwhartig aan. Betty is helemaal niet zo van honden. Toch wil ze deze ineens dolgraag aaien. Het is als niet mogen denken aan een roze olifant.<\/p>\n<p>Nee. Beheers je. Beheers je, Betty.<\/p>\n<p>Telefoon. Roos? Waarom belt Roos? Jonas past toch op de kinderen? Ik hoef toch niet te werken vandaag?<\/p>\n<p>\u2018Ha, Betty. Hoe is het met je?\u2019<\/p>\n<p>Dat vraagt ze nooit. \u2018Eh, goed, hoor. Beetje moe. Ehm&#8230; Ik hoef toch niet op te passen, vandaag?\u2019<\/p>\n<p>\u2018Nee, hoor. Jonas sleept de kinderen graag mee. \u201cEen vrouwenmagneet\u201d noemt hij ze.\u2019<\/p>\n<p>\u2018Waarom zijn kinderen toch nooit een mannenmagneet?\u2019 vraagt Betty. Op de een of andere manier ziet een man met kinderen er actief en begerenswaardig uit (kijk eens hoe leuk hij dat doet), maar een vrouw met kinderen afgetobt en sloverig.<\/p>\n<p>\u2018Omdat moeders aan de andere kant van de magneet zitten. Ze stoten mannen af, zegt Jonas.\u2019 Roos klinkt alsof ze probeert te lachen.<\/p>\n<p>Er is een klein moment van verbondenheid \u2013 de afvallige moeder, de vermoeide nanny. Betty heeft nu en dan een glimp van Roos\u2019 binnenwereld mogen opvangen, maar ziet nu vooral de buitenkant voor zich: dat glanzende, blonde, die huid, perzikachtig mooi, rimpelloos, een sensuele mond permanent in dezelfde stand, die vreemde onmachtigheid om echt te lachen. Botox? Chagrijn?<\/p>\n<p>Het moment gaat voorbij. Er valt een stilte.<\/p>\n<p>Zou Jonas wel goed genoeg op Vlinder passen, met z\u2019n gevaarlijke jongensspelletjes?<\/p>\n<p>\u2018Maar ik bel dus,\u2019 zegt Roos, \u2018omdat we over twee weken met het hele gezin op vakantie willen.\u2019<\/p>\n<p>\u2018Ok\u00e9. Leuk.\u2019 Ze nemen de nanny altijd mee. \u2018Nou, ik kan mee, hoor. Waarheen?\u2019<\/p>\n<p>\u2018De C\u00f4te d\u2019Azur. Maar het lijkt me dus geen goed idee dat jij meegaat.\u2019<\/p>\n<p>Hoe lang zit ze hier nou al? Ze heeft al twee Thalyssen zien vertrekken. Op de een of andere manier kan Betty nog geen afscheid nemen van het station. Je kan er zo fijn rondhangen zonder dat iemand op je let. Je kan er zo lekker mensen kijken. En op perron 15 heeft ze uitzicht over het IJ: boten en bootjes, EYE in de verte (Waarom ben ik daar nog helemaal niet geweest? Zal ik zo gaan? De Fellini-tentoonstelling bekijken, \u2018Jour de f\u00eate\u2019 zien?). Treinen komen piepend tot stilstand, zijn vertraagd of denderen voorbij alsof een Spaanse machinist ze op de hielen zit. Betty doet niets. Ze weet niet wat ze moet doen. Sitting on the dock of the bay, wasting time.<\/p>\n<p>Ze heeft trek in een ijsje, zo\u2019n Magnum in een doodskistje. Maar ik ben te dik. Niet doen. Beheers je. Ze doet het toch. Ze morst chocola op haar jurk. Ik kan ook nog de stationszwerfster worden.<\/p>\n<p>Hele gezinnen stappen in en uit, op vakantie-uitstapjes. Een verliefd stelletje staat ongegeneerd te bekken op twee meter afstand. Iedereen is samen. Er gebeurt van alles zonder haar. \u2018Kind, ben je niet te alleen?\u2019 Nou ja, zeg. Het is juist fijn om alleen te zijn. Juist fijn.<\/p>\n<p>Daar komt Thalys nummer drie.<\/p>\n<p>Ik beheers me. Zolang ik hier maar blijf zitten, kan ik overal nog heen.<\/p>\n<p>\u2018H\u00e9,\u2019 hoort ze ineens achter zich. \u2018Ga je weer naar Parijs?\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik beheers me. Zolang ik hier maar blijf zitten, kan ik overal nog heen<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-33891","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/33891","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=33891"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/33891\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=33891"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=33891"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}