{"id":336815,"date":"2016-08-30T11:14:50","date_gmt":"2016-08-30T09:14:50","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=336815"},"modified":"2016-08-30T11:14:50","modified_gmt":"2016-08-30T09:14:50","slug":"de-week-waarin-sorry-samsom-rutte","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-week-waarin-sorry-samsom-rutte\/","title":{"rendered":"De Week Waarin&#8230; sorry het verwijt in vermomming was"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">Sorry, zei Rutte. Sorry, zei Samsom. Sorry dat de \u00e1nder (of het nou de kiezer of couveusebaby\u00a0PvdA is) het minder goed door had dan ikzelf. Ja, h\u00e9! Zo kunnen wij het ook.<\/div>\n<p>De boerkini-discussie maakt het leven er niet gemakkelijker op. Dat was al zo toen de lucht grijs was en je je boerkini-onklare lijf simpel onder een kuikengele regenponcho kon verhullen. Maar toen kwam opeens die hittegolf en moest je je als vrijgevochten vrouw niet alleen druk maken over ingegroeide haartjes, sinaasappeldijen en neonkuiten, maar ook over hoeveel bloot de westerse beschaving eigenlijk het b\u00e9st diende. Zo\u2019n stuk plakkerig textiel herinnerde ons persoonlijk inderdaad wat veel aan het afzwemmen, maar al die korte broeken en teenslippers op kantoor leken ook weer niet direct het hoogtepunt van \u2018onze manier van leven\u2019.<\/p>\n<p class=\"p_1\">In minirok stond je dan maar in de rij voor de koffieautomaat de Verlichting uit te dragen. Al het naakt bleek plotseling functioneel \u2013 decollet\u00e9 ergo sum \u2013 en ook ongepast kon je altijd nog framen als vrijheid. Het was een <span class=\"Cursief\">Umwertung aller Werte<\/span> waar geen hitteplan tegenop kon, en Mark Rutte leek \u2019m precies te begrijpen. H\u00edj gaf zich pas echt bloot \u2013 bovenste knoopjes van zijn overhemd los \u2013 met een verhaal waar je als vrouw met een \u2018ik-mag-geen-sorry-meer-zeggen\u2019-bord om je nek allang mee in de hoek zou zijn gezet.<\/p>\n<p class=\"p_1\">Sorry, zei Rutte. In de krant en op Facebook, de webcam onscherp en n\u00e9t iets te dichtbij, als een <span class=\"Cursief\">conference call <\/span>in de jaren negentig. De korreligheid gaf het net die <span class=\"Cursief\">je ne sais quoi<\/span>-authenticiteit die we kennen van zijn \u2018helemaal top\u2019-vlogs. \u2018In elke relatie doe je beloftes,\u2019 begon Mark, en nog voor we gretig konden doorvragen, kwamen de excuses al. Vrijgezel des Vaderlands Mark gaf een lesje verontschuldigen. Dat doe je namelijk zonder bloemen en bonbons, zelfs zonder een la\u00efcit\u00e9-tartend boetekleed, maar gewoon met een glimlach, een opgestoken duim en een paar keer \u2018ongelooflijk gaaf\u2019. Zulke goed bedekte blote billen en zo\u2019n goed omhulde naakte waarheid, daar kon zelfs geen boerka tegenop.<\/p>\n<p class=\"p_1\">En voor extra inspiratie sloeg je het evangelie van Diederik Samsom erop na. De fors doorstampende Mozes die zijn volk \u2013 zijn fractie, \u2018de couveusebaby\u2019 \u2013 ergens halverwege de woestijn allang was kwijtgeraakt. Daar stond-ie dan, de excuus-Messias, inmiddels <span class=\"Cursief\">steady<\/span> op het wateroppervlak, ongeduldig gebarend: waar blijven jullie nou? Sorry, zei hij. Jullie, onrijpe vruchten, kunnen mij niet bijhouden. Daarvoor excuses. We schrijven \u2019m op: beter dan het doosje Merci of het bosje bloemen is anno 2016 een publieke vergelijking met een onvoldragen zuigeling.<\/p>\n<p class=\"p_1\"><q class=\"pull-left\">Beter dan het doosje Merci of het bosje bloemen is anno 2016 een publieke vergelijking met een onvoldragen zuigeling.<\/q><\/p>\n<p class=\"p_1\">Het waren het soort sorry\u2019s dat we kennen van drukke stations. Ellebogen vooruit, beuken en de pas erin: \u2018Sorry! Haast! Sorry!\u2019 Het soort sorry dat \u2018<span class=\"Cursief\">collateral damage<\/span>\u2019 \u2018<span class=\"Cursief\">collateral<\/span>\u2019 maakt. Het verwijt in vermomming: \u2018Sorry. Maar h\u00e9, ik moest wel want jij\u2026\u2019 Het geluid dat een brakke puber maakt, als je \u2019m aanspreekt op z\u2019n taalgebruik: \u2018Sorry, hoor. <span class=\"Cursief\">Whatever<\/span>.\u2019 Het antwoord per mail van een zelfverklaard expert op het gebied van communicatie: \u2018Sorry, ik ben bang dat hier sprake is van een misverstand.\u2019 De woorden van het kleine broertje in de deuropening: \u2018Ik moet van mama mijn excuus aanbieden voor zonet. Nou, alsjeblieft.\u2019<\/p>\n<p class=\"p_1\">We hadden \u2019m liever verdrongen, maar deze week deed ons verdacht veel denken aan de blunderlunch die we ooit meemaakten. Op het podium in de kantine staken mannen en vrouwen in pak de hand in eigen boezem. Wij keken toe en aten een gratis broodje. Een goedbedoeld initiatief van de bedrijfsleiding, dat ons een harde, maar wijze les leerde: excuses maken is voor professionals een invuloefening. Het is de kunst je eigen gebreken hardnekkig toe te schrijven aan een willekeurige ander. Een in een sorryjasje verpakt compliment aan jezelf, dat in een sollicitatiegesprek goed van pas zou komen: \u2018Ik werk wel eens t\u00e9 hard. Dan loop ik vervelend voor op de rest. En ik ben wel eens t\u00e9 aardig. Dan blijf je maar rondjes geven.\u2019 Vul maar in:<\/p>\n<p class=\"tekst\">\u2018Het spijt me dat ik (vul tijd in), in mijn functie als (vul baan in), (kies: a. mijn collega\u2019s, b. de kiezer, c. anders, namelijk), te veel heb vertrouwd, overschat heb. Sorry.\u2019<\/p>\n<p class=\"onderschrift\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sorry, zei Rutte. Sorry, zei Samsom. Sorry dat de \u00e1nder (of het nou de kiezer of couveusebaby PvdA is) het minder goed door had dan ikzelf. Ja, h\u00e9! Zo kunnen wij het ook.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-336815","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Roos van Tongerloo, Clara van de Wiel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/336815","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=336815"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/336815\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Roos van Tongerloo, Clara van de Wiel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=336815"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=336815"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}