
 {"id":33481,"date":"2013-08-24T00:00:00","date_gmt":"2013-08-23T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/betty-3\/"},"modified":"2013-08-24T00:00:00","modified_gmt":"2013-08-23T22:00:00","slug":"betty-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/betty-3\/","title":{"rendered":"Betty"},"content":{"rendered":"<p>Feuilleton<\/p>\n<p>Ze wou dat ze het kon: net zo gretig \u2018ja!\u2019 tegen alles zeggen als Vlinder vandaag doet. Ja! Er moet gespeeld \u2013 gedaan-alsof vooral, alsof Vlinder geen bijna-vijfjarige is maar een volwassen koningin, of zeemeermin, of K3-zangeres, en Betty niet haar volwassen kindermeisje maar een kind dat net zo graag speelt als zij, net zo optimistisch is, zo gretig. Ja! Betty is koning Willem-Alexander, ja! Ze is SpongeBob, of Kristel, of Josje, of hoe die andere K3-deernes ook mogen heten, overigens ook volwassen vrouwen die doen alsof ze de hele dag in een roze meisjeswereld leven. Vond ik K3 verschrikkelijk? Hoe heb ik dat kunnen vinden? In de wereld van K3 is alles dik in orde! Kijk Vlinder stralen als ze ze hoort! Kijk ons blij zijn als we meezingen! Ja! Het lievelingslied van Vlinder en Betty, gezongen in een haarborstel voor de spiegel, net als Tracy Ullman vroeger in de videoclip van \u2018Breakaway\u2019 \u2013 ja! ook Betty heeft haar meisjesdromen \u2013, luidkeels, uit volle borst, met hart en ziel, ja! Ja! Ja!<\/p>\n<p>\u2018Je hebt een vriend (als je lacht, als je huilt zeg m\u2019n naam)<\/p>\n<p>Iemand die voor jou door vuur gaat (ik ga voor jou door het vuur)<\/p>\n<p>Elke dag weer voor je klaarstaat (elke dag weer)<\/p>\n<p>Voor altijd aan je zij, je hebt een vriend (als je lacht, als je huilt zeg m\u2019n naam)<\/p>\n<p>Iemand die je nooit alleen laat (ik laat je nooit meer alleen)<\/p>\n<p>Met jou de toekomst tegemoet gaat (elke dag weer)<\/p>\n<p>Geloof me maar, je hebt een vriend in mij!\u2019<\/p>\n<p>En direct door! Verder spelen! Ja!<\/p>\n<p>\u2018En dan gingen we op vakantie en dan ging jij mee in het vliegtuig\u2026\u2019<\/p>\n<p>\u2018Vlinder, ik ga niet mee op reis, je gaat met papa en mama en Storm.\u2019<\/p>\n<p>Grote ogen. \u2018Waarom ga jij niet mee?\u2019<\/p>\n<p>Mag niet van je moeder. \u2018Ik moet werken, meisje. Een kookboek schrijven. Wat moet er in het kookboek? Zeemeerminnensoep?\u2019<\/p>\n<p>\u2018Ja!\u2019<\/p>\n<p>Het is zo makkelijk, zo fijn, ja zeggen, ja! ja! ja!<\/p>\n<p>Waarom zei ik dan nee tegen de man met het communistenjasje?<\/p>\n<p>Betty had niet gedacht dat ze hem nog eens zou zien. De afgelopen twee jaar had de man met het zwarte manchester communistenjasje een paar keer haar pad gekruist, per ongeluk, een verdwaalde babyboomer die je zijn witte sokken en linnen tasje van zijn lijf zou willen slaan om hem eens een degelijke make-over te geven. Maar voor ze eraan toe was gekomen om dat ook maar te overwegen, was hij er telkens in geslaagd om haar na een terloops praatje binnen de kortste keren een paar confronterende vragen over haar leven te stellen, bemoedigend toe te spreken en vervolgens weer te verdwijnen.<\/p>\n<p>Ze had hem sinds Kerst niet meer gezien. Tot vorige week, op het Cen\u00adtraal Station, waar ze naar de vertrekkende Thalys zat te kijken.<\/p>\n<p>\u2018Zo,\u2019 zei hij. \u2018Ga je alweer naar Parijs?\u2019<\/p>\n<p>\u2018H\u00e9! Eh nee. Ik ga nergens heen. Ik heb net m\u2019n moeder uitgezwaaid.\u2019<\/p>\n<p>\u2018Naar Parijs?\u2019<\/p>\n<p>\u2018Naar Alkmaar.\u2019<\/p>\n<p>\u2018De trein naar Alkmaar vertrekt van perron 8. Dit is perron 14.\u2019<\/p>\n<p>Scherp. \u2018Gaan we bijdehand doen?\u2019<\/p>\n<p>Hij ging naast haar op het bankje zitten. \u2018Gaat het wel goed met je?\u2019<\/p>\n<p>Weer zo\u2019n vraag. Waarom stelt hij die altijd als ik het antwoord niet weet? \u2018Heel goed. Ik heb een vrije dag.\u2019<\/p>\n<p>\u2018Heb je niks beters te doen? Waarom zit je niet lekker in de zon? Ik kan me herinneren dat je een mooi dakterras hebt.\u2019<\/p>\n<p>Hoe weet-ie dat? O ja, hij was in mijn huis, met Kerst. \u2018Ik zit hier goed.\u2019<\/p>\n<p>Hij rommelde in zijn tas, haalde er twee blikjes bier uit. \u2018Wil je?\u2019<\/p>\n<p>Ordinair, bier uit een blikje drinken op een station. \u2018Lekker.\u2019<\/p>\n<p>Hij proostte. \u2018Vertel me nou maar eens waarom je zo ongelukkig kijkt. Heeft iemand je geslagen, bestolen, gekwetst?\u2019<\/p>\n<p>Hij doet het weer, had ze gedacht. En toen was ze weer eens leeggelopen, over Jonas die met Storm in de tuin bivakkeert, over Roos die er bijna nooit is, over Vlinder. \u2018En nu mag ik niet mee op vakantie. Terwijl: ik moet voor Vlinder zorgen.\u2019<\/p>\n<p>\u2018Is dat zo?\u2019 vroeg hij droogjes. \u2018En wie zorgt er voor jou?\u2019<\/p>\n<p>Vlinder. Ze zweeg. De wijzer van de stationsklok versprong drie keer.<\/p>\n<p>Om vijf minuten over vijf schraapte de man met het communistenjasje zijn keel. \u2018Over veertien minuten vertrekt m\u2019n trein,\u2019 zei hij. \u2018Als je toch niets beters te doen hebt, kun je nog mee naar Parijs.\u2019<\/p>\n<p>Roos komt thuis, vroeger dan normaal. Betty hoort haar de trap op komen en naar Vlinders kamer lopen. Daar staat ze in de deuropening. Vlinder rent haar met rode wangen tegemoet, Roos doet haar armen wijd, Vlinder laat zich erin vallen, ze zingt \u2018Mama, mama, je hebt een vriend in mij!\u2019<\/p>\n<p>Roos straalt. Ze kijkt Betty aan. Ze zegt: \u2018We hebben het erover gehad, Jonas en ik, we gaan de taken anders verdelen. Vanaf volgende week hebben we je niet meer nodig.\u2019<\/p>\n<p>Betty vindt ineens dat ze er nogal belachelijk bij staat, met die haarborstel in haar hand.<\/p>\n<p>\u2018Hier is mijn telefoonnummer, als je je bedenkt,\u2019 heeft hij gezegd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vond ik K3 verschrikkelijk? Hoe heb ik dat kunnen vinden? In de wereld van K3 is alles dik in orde!<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-33481","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/33481","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=33481"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/33481\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=33481"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=33481"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}