{"id":334638,"date":"2016-07-31T11:10:49","date_gmt":"2016-07-31T09:10:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=334638"},"modified":"2018-09-18T12:30:02","modified_gmt":"2018-09-18T10:30:02","slug":"kinderkamp-zwaan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/kinderkamp-zwaan\/","title":{"rendered":"‘Ik heb al \u00e9\u00e9n keer eerder gevaren, op de Middellandse Zee’"},"content":{"rendered":"
\n

Op\u00a0naar Overijssel, op kinderkamp. Even weg van de bakfiets in\u00a0de Vinexwijk, de ruzies op straat of de herinneringen aan de boottocht, aan\u00a0Syri\u00eb.<\/p>\n<\/div>\n

Met 35 kinderen arriveerden\u00a0we vorige week op de caravancamping naast ons kampterrein, per bus uit Amsterdam. Grote ogen staarden ons na. Duizenden Chinese toeristen bevaren de wateren rondom Giethoorn, maar de \u00e9chte exoten, dat waren wij.\u00a0Een oudere man schoot me aan: ‘Wat goed dat jullie dit doen, die jongelui\u00a0uit alle hoeken van de samenleving er even u\u00edt halen. Hebben ze vroeger ook met mij gedaan, op kamp gestuurd, z\u00f3 goed. Zo goed dat jullie dit doen.’ Hij schudde me de hand. Of de kinderen\u00a0die zijn teckel aaiden zijn complimenten\u00a0hoorden weet ik niet.<\/p>\n

We voeren naar het kampterrein en hielden goed in de gaten hoe de kinderen reageerden.\u00a0Sommigen hadden nog nooit op een boot gezeten, sommigen zijn al vier keer op kamp geweest, sommigen hebben thuis een eigen boot, sommigen zijn met een boot van Libi\u00eb naar Itali\u00eb gekomen. Wordt dat moeilijk voor die laatste paar, hadden\u00a0we ons van te voren af gevraagd. Met al die zwemvesten voor als het hard waait, in iconisch, fel oranje.<\/p>\n

Voor het kamp hadden we ze foto\u2019s laten zien: ‘Kijk, we slapen in tipitenten, op stro. En we varen in traditionele houten punters. En als je nog niet zo goed kunt zwemmen, dan hebben we zwembandjes. Als je die zelf toevallig al hebt kun je ze meenemen.’<\/p>\n

Zo gehoord, zo gedaan. In het koffertje van de jongste deelnemer van het kamp, zes jaar en pas een half jaar in Nederland bleken twee opgeblazen vleugeltjes te zitten. Rond en glimmend, fel oranje, naast zijn Dick Bruna-slaapzak en een Batmanpet.<\/p>\n

Over de tocht naar Nederland sprak hij niet, hij sprak nog niet zo veel. (\u2018Wat zou jij nu leuk vinden om te doen?\u2019 \u2018Ja.\u2019) Maar zelfs al was de taal geen probleem geweest: hoeveel kun je spontaan in een gesprek opbrengen, hoeveel vraag je? \u00c1lle deelnemers van dit kamp konden een weekje weg van huis goed gebruiken, de een vanwege een scheiding, de ander omdat het gezin in de schuldhulpverlening zit. Of om even aan het flatje in de Bijlmer, de Vinex-bubbel-villa of pleeggezin nr. 3 te ontsnappen. Daar ga je het niet de hele tijd over hebben \u2013 vakantie, after all<\/em>. Maar aan de andere kant: het is hun leven.<\/p>\n

Voor vertrek kende ik de achtergronden van de kinderen, maar niet de details. Handleidingen te over, soms letterlijk op een A4tje meegegeven, maar pas op het kamp vielen de puzzelstukjes een voor een op hun plaats.<\/p>\n

Op een avond liep de jongen van de geprinte handleiding een beetje te dralen voor zijn tent. Zijn moeder had gelijk, aan zijn\u00a0gezicht kon je duidelijk zien dat hij zich \u2018bewolkt\u2019 voelde. Ik ging met hem aan de waterkant zitten, hij zag een vliegtuig aan voor een vallende ster en de wolken trokken op. Als je samen over het water tuurt, is het veilig: wel contact, geen oogcontact. Van huisdieren en dagjes uit met zijn familie liep het gesprek over in verhalen over zijn leven in een Amsterdamse buitenwijk: \u2018Mijn broer speelt wel met vriendjes, maar ik kijk liever tv. Het is druk voor me in Amsterdam, als ik op straat ben maak ik steeds ruzie.\u2019 Op school heeft hij niet zoveel vrienden, en de jongens uit groep acht hebben een andere jongen tot stelen gedwongen, dus bij\u00a0hen blijft hij liever ver vandaan. En op het kamp? \u2018Hier gaat het wel goed.\u2019<\/p>\n

De angst van de leiding voor water-trauma\u2019s bleek projectie. Er werd naar hartenlust gezwommen en ook op de boot leken de kinderen zich veilig te voelen – zwemvesten en herinneringen of niet. Onder leiding van mijn zus, ook deel van de ploeg, ploeterde een klein groepje aan\u00a0lager wal tegen de wind. \u2018Voor wie is dit de eerste keer varen?\u2019 vroeg ze in het wilde weg. Het\u00a0twaalfjarige meisje dat uit Damascus komt antwoordde: \u2018Niet voor mij, dat was op de Middellandse Zee.\u2019 Aha, daar komt het ter sprake. \u2018Hoe was dat, was het water eng?\u2019 \u2018Nee, de zon.\u2019 Ze zat rustig tegen de mast geleund. Het was bloedheet.<\/p>\n

’s Nachts met het slapen had\u00a0iedereen zijn eigen angsten: muggen, grote spinnen, naaktslakken. Vertederend waren\u00a0de uit een spookverhaal levend geworden weerwolven. ‘Duh, die zitten hier\u00a0\u00e9cht, het is toch volle maan!’ hoorde ik\u00a0een\u00a0tienjarige jongen heel serieus aan zijn\u00a0tentgenoten uitleggen. Twee\u00a0negenjarige meisjes wisselden verhalen uit\u00a0over hun slapeloze nachten. De een had glaasje gedraaid, er was wel niks gebeurd maar toch lag\u00a0ze er wakker van. De ander dacht dat die man onder het bed zat. Je weet wel, die. Hoe heet hij ook al weer, hij had\u00a0zulke erge dingen gedaan, haar\u00a0president.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op\u00a0naar Overijssel, op kinderkamp. Even weg van de bakfiets in\u00a0de Vinexwijk, de ruzies op straat of de herinneringen aan de boottocht, aan\u00a0Syri\u00eb. Met 35 kinderen arriveerden\u00a0we vorige week op de caravancamping naast ons kampterrein, per bus uit Amsterdam. Grote ogen staarden ons na. Duizenden Chinese toeristen bevaren de wateren rondom Giethoorn, maar de \u00e9chte exoten, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-334638","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Zwaan Lakmaker","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/334638","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=334638"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/334638\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Zwaan Lakmaker","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=334638"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=334638"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}