{"id":332174,"date":"2016-06-30T08:39:45","date_gmt":"2016-06-30T06:39:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=332174"},"modified":"2016-06-30T08:41:14","modified_gmt":"2016-06-30T06:41:14","slug":"brexit-spijt-romford-londen-loes-witsche","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/brexit-spijt-romford-londen-loes-witsche\/","title":{"rendered":"Geen spijt van de Brexit, al duurt het jaren voor het voelbaar is"},"content":{"rendered":"
\n

Ook in Londen is voor Leave <\/em>gestemd. En daar heeft niemand spijt van, hoort correspondent Loes Witsche in het Londense stadje Romford. ‘Oh man, ik was zo blij. Voor mijn kinderen en kleinkinderen kijk ik vooruit.’<\/p>\n<\/div>\n

Op de hoek van het marktplein van Romford staat Richard tegen de pub de Golden Lion geleund een sigaret te roken. De 57-jarige bouwvakker stemde niet in het referendum omdat hij aan het werk was, maar dat maakt niet uit: hij wilde toch Leave<\/em> stemmen. \u2018Puur omdat we overspoeld zijn door immigranten en er niet genoeg macht is in het land. Het is tijd om ons land terug te krijgen,\u2019 legt hij uit.<\/p>\n

In een aantal kranten werd de afgelopen dagen geschreven over Leave-<\/em>stemmers die spijt zouden hebben. Daar is bij Richard niks van te merken. \u2018Oh man, ik was zo blij,\u2019 zegt hij. \u2018Het zal tien jaar kunnen duren totdat dingen gaan veranderen, maar het moet gebeuren. Voor mijn kinderen en kleinkinderen kijk ik vooruit.\u2019<\/p>\n

In Londen stonden op dinsdagavond nog duizenden demonstranten buiten het parlement voor een protest tegen Brexit. De binnenstad lijkt mijlenver verwijderd van Leave<\/em>-territorium, maar dat is het niet. De treinreis van Liverpool Street, in het bankiersdistrict, naar Romford duurt zo\u2019n 25 minuten.<\/p>\n

Romford is het grootste stadje in Havering, een van de vijf Londense stadsdelen die Leave<\/em> stemden. Met een opkomst van 76 procent, waarvan 69,7 procent de EU wilde verlaten, neemt het stadsdeel de twaalfde plek in op de Euroscepticus-ranglijst. Havering kwam al eerder dit jaar in de publiciteit: in januari werd de lokale gemeenteraad het eerste verkozen orgaan in het Verenigd Koninkrijk dat stemde voor een echtscheiding met de EU. Dertig raadsleden stemden voor vertrek, 15 voor verblijf.<\/p>\n

\"\"
De Golden Lion in Romford, Havering. Foto: Loes Witsche<\/figcaption><\/figure>\n

Op het station van Romford word ik opgewacht door gemeenteraadslid Frederick Thompson. De conservatieve Thompson stemde Remain<\/em> omdat hij zich zorgen maakte over de mogelijke gevolgen voor de beurs en de economie. \u2018Als je de poten onder een kruk vandaan schopt weet je dat-ie om gaat vallen. Ik wilde het risico niet nemen,\u2019 zegt hij. Hij werd niet uitgenodigd voor het overwinningsfeestje van Romfords conservatieve parlementari\u00ebr Andrew Rosindell, die al jaren campagne voerde voor een Brexit.<\/p>\n

Thompson is weinig vergevend in zijn oordeel over de Leave<\/em> stemmers die hij vertegenwoordigt: \u2018Een groot deel van de stemmers is xenofobisch. Het opleidingsniveau in Havering ligt niet erg hoog en ze lezen kranten als the Sun<\/em> en the Daily Mail<\/em>, die graag een anti-EU draai aan het nieuws geven.\u2019<\/p>\n

Toch kan hij ook redenen bedenken waarom juist de Romforders zich zo in het nauw gedreven voelen. Het stadje ligt nog net binnen de M25, de ringweg rondom Londen, maar identificeert zich volgens Thompson meer met Essex dan met de Britse hoofdstad. Met het opzwellen van de stad en een stijging in de huizenprijzen worden volgens Thompson mensen naar buiten geduwd. Havering is een van Londens witste stadsdelen, maar tussen 2001 en 2011 verdubbelde het percentage inwoners van een etnische minderheid, van 8 procent naar 17 procent. Veel jonge gezinnen verhuisden volgens Thompson naar het stadsdeel, wat druk zette op de scholen.<\/p>\n

\"\"
Kerkje aan het marktplein in Romford, Havering. Foto: Loes Witsche<\/figcaption><\/figure>\n

Op het marktplein klust een vijftal jongens aan een leeggeruimde stal. Vier van hen stemden, allemaal Leave<\/em>. Ook zij zijn blij met de uitslag. \u2018Ik heb gejuicht,\u2019 zegt de 21-jarige lasser Charlie. \u2018Iedereen zegt dat het over immigratie gaat, maar dat is het niet. De EU als systeem is gebroken. Ik denk niet dat mensen in Brussel de wetten in ons land zouden moeten bepalen.\u2019<\/p>\n

Geen Brexit? \u2018Dan krijg je burgeroorlog.\u2019<\/q>Toch duurt het niet lang voor de vreemdelingenangst de kop op steekt. \u2018We zitten op de rand van Londen en je krijgt hier de buitenlanders die verder en verder uit de binnenstad verhuizen. Ik wil niet racistisch zijn, maar om een punt te maken \u2013 hoe verder je die straat inloopt, hoe donkerder het wordt. Er wonen daar een hoop African-Americans<\/em>, om het politiek correct te zeggen,\u2019 zegt Charlie.<\/p>\n

Wanneer artikel 50 wordt ingeroepen is voorlopig nog maar de vraag. De Financial Times-<\/em>columnist Gideon Rachman opinieerde maandag dat het misschien wel nooit zou gebeuren. Daar moeten de jongens op het marktplein niets van weten. \u2018Dan krijg je massale protesten,\u2019 zegt Charlie. \u2018Dan krijg je burgeroorlog,\u2019 voegt de 21-jarige beveiliger Melvin toe.<\/p>\n

Net als Richard rekenen Charlie en zijn vrienden erop dat het jaren zal duren totdat de effecten van Brexit voelbaar zijn. En als de situatie toch niet beter wordt? \u2018Als het niet werkt, wie zegt dan dat we ons niet weer bij de EU kunnen voegen?\u2019 vraagt de 23-jarige spoorbouwer Danny zich hardop af. \u2018Het uitproberen kan geen kwaad.\u2019<\/p>\n

Daar kan Charlie wel om lachen. \u2018Ja. Zo werkt het dus niet.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ook in Londen is voor Leave gestemd. En daar heeft niemand spijt van, hoort correspondent Loes Witsche in het Londense stadje Romford. ‘Oh man, ik was zo blij. Voor mijn kinderen en kleinkinderen kijk ik vooruit.’ Op de hoek van het marktplein van Romford staat Richard tegen de pub de Golden Lion geleund een sigaret […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-332174","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Loes Witschge","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/332174","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=332174"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/332174\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Loes Witschge","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=332174"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=332174"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}