
 {"id":331029,"date":"2016-06-25T10:25:54","date_gmt":"2016-06-25T08:25:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=331029"},"modified":"2016-06-25T10:53:13","modified_gmt":"2016-06-25T08:53:13","slug":"hoe-vind-je-de-zin-in-herhaling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/hoe-vind-je-de-zin-in-herhaling\/","title":{"rendered":"Hoe vind je de zin in herhaling?"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">\n<p class=\"p_1\">Herhaling is een gekmakende gevangenschap die ruimte laat voor maar \u00e9\u00e9n waarheid. Hoe bevrijd je jezelf ervan?<\/p>\n<\/div>\n<p class=\"p_1\">Hoe vaak moet je horen dat homo\u2019s vies zijn? Hoe meer mensen dat geloven, hoe minder vaak je vader het hoeft te herhalen.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Onlangs zag ik de documentaire <span class=\"Cursief\">The<\/span> <span class=\"Cursief\">Wolfpack<\/span>, over een troep jongens in New York City. Zij wonen in een stads appartement, maar hun vader laat hen niet naar buiten. Moeder wordt geslagen en geeft haar zoons thuis les. Ter vermaak kijken ze actiefilms en spelen ze die na. Na vijftien jaar gevangenschap loopt een van de jongens naar buiten. Zijn broers volgen. De idealen die ze jarenlang meekregen (\u2018buiten is het gevaarlijk\u2019) breken.<br \/>\nE\u00e9n vader kan niet op tegen de maatschappij. Juist dat is zijn pijn. Hij wil het leven gelaten leiden, zegt steeds: \u2018Het gebeurde gewoon zo,\u2019 maar ondertussen snakt hij naar invloed. De religieuze figuur die hij als voorbeeld neemt, is Jezus Christus.<\/p>\n<p class=\"p_1\">Andere documentaire, over herhaling gesproken. De EO filmde vluchtelingenkinderen op basisschool De Verrekijker in Katwijk. Een schrijnende aanrader om te gaan zien. De leerkrachten doen hun best. Het lesmateriaal over Anne Frank moet het verhaal van de Syrische scholieren dichterbij brengen. Vergelijken, herhaling: zo moeten we begrijpen, begrip kweken.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Ondertussen verdwijnen de kinderen \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n. \u2018Juf, Zishan is uitgezet.\u2019 Ze zingen een afscheidsliedje voor haar, en ook een voor Kosta. We zullen aan hen blijven denken. Ze zitten in ons hart.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Wat opviel, was de herhaling waarmee de kinderen worden benaderd. \u2018Maak je puzzel, Mohamed\u2019, \u2018Maak je puzzel, Mohamed\u2019, \u2018Maak je puzzel, Mohamed\u2019. Met geheven vinger: \u2018Geen Arabisch. Geen Arabisch. Geen Arabisch.\u2019 Nu denk je: dat afdraaien gebeurt omdat ze nauwelijks Nederlands spreken. Maar dan nog is het niet minder gekmakend. Een hond kwispelt misschien bij het horen van geluidjes. Een mens voelt zich aangesproken. Ouders en leraren lijken sowieso \u2018mantra\u2019 te spreken in het bijzijn van kinderen. Ik hoor het overal. In het park: \u2018Kijk Isa, een wip. Een groene wip. Kijk, een wip.\u2019 En: \u2018Ja, een eend. Een eend.\u2019 Ouders vertragen en verdubbelen de wereld.<\/p>\n<p class=\"p_1\"><q class=\"pull-right\">Men zegt dat\u00a0<em>shootings<\/em>\u00a0imitaties zijn: de ene gek doet de andere na. Maar voor de schutter is het eenmalig.<\/q><\/p>\n<p class=\"p_1\">Enige tijd geleden volgde ik een workshop bij de Britse theatermaker Tim Etchells. We waren met twaalf deelnemers en zaten in een kring. Om de beurt moesten we het verhaal van Koning Midas vertellen. Welke versie, details en hoe lang het duurde, dat mocht je zelf weten. Wat in elke versie terugkeerde: Midas wenst de gave om alles wat hij aanraakt in goud te veranderen. Op die wens komt hij snel terug, want ook zijn geurende maaltijd en lieve dochter veranderen in onaanraakbaar hard materiaal. We moesten de kring twee keer non-stop rond en vertelden dus vierentwintig keer min of meer dezelfde moraal. Bij de tweede ronde dacht ik dat ik gek werd en barstte ik in woede uit. Waarom vertelden we in godsnaam het verhaal van een gierige, materialistische koning die alleen gericht is op eigen gewin? In het verhaal figureerden ook een dochter, een magisch wezen, lakeien, een volk \u2013 waar waren hun avonturen? Alleen door de herhaling werd de mythe van Midas het ware en enige perspectief.<\/p>\n<p class=\"p_1\">Herhaling is pijnlijk bepalend zolang we tijd als lineair zien. Bij een lineair tijdsbesef kondigt herhaling altijd een volgende stap aan: stijgen of dalen. Wie een meer circulair besef van tijd heeft, kan alles wat gebeurt op zichzelf \u2018als nieuw\u2019 beschouwen.<\/p>\n<p class=\"tekst\">In <span class=\"Cursief\">De mythe van Sisyphus <\/span>vraagt Albert Camus of zelfdoding de enige logische daad is. Maar eigenlijk stelt hij een andere vraag, namelijk \u00e9\u00e9n die het leven draaglijk moet maken: hoe vind je zin in de herhaling?<\/p>\n<p class=\"tekst\">Men zegt dat <em>shootings<\/em> imitaties zijn: de ene gek doet de andere na. Maar voor de schutter is het eenmalig. Er zijn weinig ervaringen waarvan je zeker weet dat je die maar \u00e9\u00e9n keer kunt meemaken. Een bloedbad veroorzaken is er \u00e9\u00e9n van. Het resultaat is zo helder dat je over de consequenties niet hoeft na te denken. En dat is bevrijdend in een wereld vol herhaling.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Herhaling is een gekmakende gevangenschap die ruimte laat voor maar \u00e9\u00e9n waarheid. Hoe bevrijd je jezelf ervan? Hoe vaak moet je horen dat homo\u2019s vies zijn? Hoe meer mensen dat geloven, hoe minder vaak je vader het hoeft te herhalen. Onlangs zag ik de documentaire The Wolfpack, over een troep jongens in New York City. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-331029","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Simon(e) van Saarloos","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/331029","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=331029"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/331029\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Simon(e) van Saarloos","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=331029"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=331029"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}