{"id":324192,"date":"2016-04-25T09:02:22","date_gmt":"2016-04-25T07:02:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=324192"},"modified":"2016-04-25T09:06:48","modified_gmt":"2016-04-25T07:06:48","slug":"de-lichaamsdelen-van-erdogan-zijn-vooral-lang","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-lichaamsdelen-van-erdogan-zijn-vooral-lang\/","title":{"rendered":"De lichaamsdelen van Erdogan zijn vooral lang"},"content":{"rendered":"
\n

Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: vooral het lichaam van Erdogan moet een symbool\u00a0zijn voor de Turkse repressie.<\/p>\n<\/div>\n

Erdogan heeft de langste. Op De Telegraaf<\/em> zijn het zijn armen, waarmee hij als een Bokito vanaf een eigen apenrots columniste Ebru Umar verplettert. En De Volkskrant<\/em> kopt: \u2018Langere tenen dan die van Erdogan zijn er niet.\u2019<\/p>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n

In de reacties op de \u2018redelijk absurde\u2019 (dixit: minister Jet Bussemaker) arrestatie van Umar, speelt het lichaam van de Turkse leider deze ochtend een belangrijke rol. Dat\u00a0is het toonbeeld van hypermannelijkheid, analyseert<\/a> De Volkskrant.<\/em> Want om op je pik getrapt te zijn, moet die wellicht ook van enige lengte zijn. De arrestatie was\u00a0Erdogans\u00a0middelvinger, schrijft Telegraaf-<\/em>columnist Rob Hoogland.<\/p>\n

En tenslotte zijn huid, die volgens EU-president Donald Tusk wel iets dikker zou mogen zijn, zo zei hij zondag in reactie op Umars arrestatie. Dit was overigens minder dan 24 uur nadat hij Turkije \u2018het beste voorbeeld voor de hele wereld voor de omgang met vluchtelingen\u2019 had genoemd en op eerdere kritiek reageerde met: \u2018Niemand zou Turkije de les moeten lezen.\u2019<\/p>\n

Die laatste zin werd in allerijl geschrapt uit het offici\u00eble verslag op de website van de Europese Commissie, zo merkte<\/a> NRC<\/em> op. Als het om lichaamsdelen van Europese politici gaat, dan is vooral lenigheid dezer dagen een handige vaardigheid. Eentje die Erdogan overigens nadrukkelijk niet bezit, getuige dit filmpje waarnaar De Volkskrant<\/em> vanochtend verwijst.<\/p>\n

https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=DbahxJuPPHw<\/p>\n

En zo lang als zijn lichaamsdelen, zo kort zijn Erdogans lijntjes. NRC<\/em>-columnist Jutta Chorus citeert<\/a> vanochtend de Turkse journalist Mehmet \u00dclger, over de nauwe contacten van de Erdogan met de pers. \u2018Elke ochtend brieft hij hoofdredacteuren en columnisten over het nieuws van de dag.\u2019 Zihni Ozdil schrijft<\/a> in dezelfde krant: \u2018Relevant is de vraag waarom zo veel Turkse Nederlanders graag Erdogans lange arm omarmen.’<\/p>\n

In een dictatoriale autocratie zijn het immers niet meer alleen de lichaamsdelen van de leider die gevoelig zijn. Was het maar zo.\u00a0De heftige gekrenktheid van Turken binnen \u00e9n buiten Turkije\u00a0na\u00a0beledigingen aan het adres van hun leider of land tonen vooral hoe effectief zo’n autocratie is, in het sluiten van de rijen. De verklikker van Umar is er het bewijs van.<\/p>\n

Verder vandaag, bezoekt<\/a> Barack Obama de Hannover Messe. Gisteren merkte zowel hij als gastvrouw Angela Merkel op dat het omstreden TTIP-verdrag er maar snel doorheen moet worden gedrukt, v\u00f3\u00f3r een mogelijke nieuwe Amerikaanse president roet in het eten kan gooien. Nouja: de emoties moeten we serieus nemen, vond\u00a0Obama, maar of dat wel een beetje met tempo kan gebeuren. Eerder dit weekend jaagde hij EU-kritische Britten al op de kast, door zich hartgrondig tegen een Brexit uit te spreken. Ook de lange arm van Obama wordt niet overal even gewaardeerd.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: vooral het lichaam van Erdogan moet een symbool\u00a0zijn voor de Turkse repressie. Erdogan heeft de langste. Op De Telegraaf zijn het zijn armen, waarmee hij als een Bokito vanaf een eigen apenrots columniste Ebru Umar verplettert. En De Volkskrant kopt: \u2018Langere tenen dan die van […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-324192","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Clara van de Wiel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/324192","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=324192"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/324192\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Clara van de Wiel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=324192"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=324192"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}