{"id":324015,"date":"2016-04-22T13:23:56","date_gmt":"2016-04-22T11:23:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=324015"},"modified":"2016-04-22T13:51:11","modified_gmt":"2016-04-22T11:51:11","slug":"william-sutton-shakespeare","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/william-sutton-shakespeare\/","title":{"rendered":"William Sutton: de levende Shakespeare-jukebox"},"content":{"rendered":"
\n

Een Britse Amsterdammer staat morgen als Shakespeare-jukebox sonnetten voor te dragen in de British Library. ‘Shakespeare moet je niet lezen, Shakespeare moet je d\u00f3en.’<\/p>\n<\/div>\n

Zijn Nederlands is na 35 jaar in Amsterdam heel behoorlijk. Maar als we het over Shakespeare gaan hebben, tja: dan moet het gesprek toch eigenlijk wel in het Engels gevoerd worden.<\/p>\n

Het zijn mooie tijden voor William Sutton, want William Shakespeare is dit jaar eventjes \u00f3veral. Dit weekend viert Engeland de vierhonderdste sterfdag van de\u00a0toneelschrijver, dichter en acteur.\u00a0En Shakespeare, daar kan acteur Sutton uren, dagen, jaren over praten. Morgenavond staat hij in de British Library in Londen sonnetten voor te dragen.\u00a0Shakespeare-geek<\/em>, noemt de Brit die sinds 1983 in Amsterdam woont zichzelf niet zonder trots.<\/p>\n

Hij moest \u00e1lle sonnetten van Shakespeare uit zijn hoofd gaan leren. En wel meteen!<\/q><\/p>\n

Dat kwam zo: in 1992 moest Sutton voor een theaterstuk teksten van Shakespeare uit het hoofd leren. Uitstelgedrag bracht hem naar coffeeshop Kandinsky, alwaar hij tijdens het roken plots een epiphany<\/em> kreeg. Dit is geweldig, realiseerde hij zich. Hij moest \u00e1lle sonnetten van Shakespeare uit zijn hoofd gaan leren. En wel meteen!<\/p>\n

Zo gezegd, zo, met enige vertraging, gedaan, want het kostte Sutton vijf jaar om alle 154 sonnetten van buiten te leren. Handig was daarbij dat de betreffende coffeeshop zich vlakbij de UvA-bibliotheek van het Bungehuis bevond, alwaar Sutton direct heen kon om aanvullende informatie op te zoeken. In 1998 breidde hij zijn kennis nog uit door\u00a0een jaar aan het Britse Shakespeare Institute\u00a0te studeren. ‘Sindsdien weet ik \u00e9cht alles,’ lacht Sutton.<\/p>\n

Inmiddels helpt hij\u00a0andere acteurs met het spelen van Shakespeare. Ook geeft hij op Nederlandse scholen regelmatig een gastles over zijn idool. En als onderdeel van het Britse theaterensemble ‘Passion in Practice’ propageert\u00a0hij ook\u00a0het spelen van de meest simpele, uitgeklede versie van Shakespeare te doen herleven. Zonder kostuums, zonder attributen: enkel tekst en spel.<\/p>\n

\n
\"\"
William Sutton<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Met dat ensemble luistert Sutton morgen de herdenking in Londen op. Zelf staat hij bovendien inmiddels bekend als Shakespeare-jukebox, en in die hoedanigheid zal hij ook sonnet-verzoeknummertjes af te handelen. Daarnaast\u00a0brengt hij zijn Shakespeare-karaoke mee, waarbij\u00a0hij vrijwilligers uitnodigt via een beamer\u00a0mee te proclameren met geprojecteerde teksten. \u2018Dat is het belangrijkste,\u2019 benadrukt Sutton: \u2018Shakespeare moet je niet lezen, Shakespeare moet je zelf voordragen en spelen. De karaoke is een geweldige manier om mensen op de vloer te krijgen en het ze gewoon te laten d\u00f3en!\u2019<\/p>\n

Voor wie morgen niet naar Londen kan afreizen raadt Sutton de sonnettenmarathon<\/a> in het Amsterdamse Felix Meritis aan. En wie thuis wil genieten van de sonnetten kan terecht op zijn eigen website<\/a>, waar ze alle 154 te beluisteren zijn. Sutton\u2019s persoonlijke favoriet? Nummer 81<\/a>. \u2018Die is magisch,\u2019 vertelt hij enthousiast. \u2018Het is een soort profetie van Shakespeare, over wanneer hij er niet meer zou zijn. Als je die voordraagt spreekt Shakespeare als het ware door jouw mond zijn testament. Magnificent<\/em>!\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een Britse Amsterdammer staat morgen als Shakespeare-jukebox sonnetten voor te dragen in de British Library. ‘Shakespeare moet je niet lezen, Shakespeare moet je d\u00f3en.’<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-324015","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Clara van de Wiel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/324015","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=324015"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/324015\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Clara van de Wiel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=324015"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=324015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}