{"id":322633,"date":"2016-04-13T11:14:01","date_gmt":"2016-04-13T09:14:01","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=322633"},"modified":"2016-04-13T11:29:00","modified_gmt":"2016-04-13T09:29:00","slug":"ouder-worden-voor-beginners","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/ouder-worden-voor-beginners\/","title":{"rendered":"Ouder worden voor beginners"},"content":{"rendered":"
\n

Een grijze haar, pilates, een verschrikkelijke kater. Ouder worden, wanneer begin je daar eigenlijk mee? Volgens Anne Karpfs School of Life-hulpboek\u00a0Ouder worden <\/em>nooit\u00a0vroeg genoeg. Misschien ben ik nog op tijd, dacht Clara van de Wiel (28), en begon vol goede moed te lezen.<\/p>\n<\/div>\n

Het had iets te maken met twee staartjes, dat weet ik nog goed. Ik had ze en de juf niet. \u2018Als je een zekere leeftijd hebt, dan kan dat niet meer,\u2019 legde ze\u00a0uit. Daar\u00a0begon het dus. Ouder worden, dat was niet meer alleen leuk en spannend en eindelijk zelf kunnen bepalen hoe laat je naar bed gaat. Ouder worden was ook: geen staartjes meer.<\/p>\n

Ik vraag me nu\u00a0opeens wel\u00a0eens af of ik ze nog zou maken, die staartjes. Om dan snel te denken: natuurlijk wel, want ouderdom is toch juist je niks meer aantrekken van de juf?\u00a0Ik bepaal zelf wel in hoeveel stukken ik mijn haar verdeel. En trouwens: zo oud ben ik nog helemaal niet. Toch?<\/p>\n

Misschien is het de leeftijd. \u2018De sfeer was goed en het was lekker druk,\u2019 beschreef een vriend onlangs een uitgaansavond. \u2018Maar wij waren wel duidelijk de oudsten.\u2019 Ik wist genoeg. Dit was een vreselijke avond geweest.<\/p>\n

Als je in de Albert Heijn om je ID wordt gevraagd, tel je dan nog niet mee?<\/q><\/p>\n

Het heeft iets ondraaglijk aanstellerigs, je bezighouden met ouderdom, je oud voelen en klagen over verval, voordat je \u2018een zekere leeftijd’ hebt. Maar daar zit meteen ook het probleem. Want wanneer hoor je bij de club die zich\u00a0wel mag beklagen? Ouder worden, wanneer begin je daar eigenlijk mee? En als je in de Albert Heijn om je ID wordt gevraagd, tel je dan nog niet mee? Deze maand verscheen in de reeks hulpboeken van The School of Life Ouder worden<\/em> van Anne Karpf, een vertaling van haar in 2014 verschenen boek\u00a0How to Age<\/em>. En als we Karpf moeten geloven kun je er niet vroeg genoeg mee beginnen, met dat ouder worden. Misschien ben ik nog op tijd, dacht ik.<\/p>\n

Korst van ouderdom<\/h5>\n

Karpf laat ons op de eerste pagina kennismaken met Gina. Gina wordt 30 en vindt net haar tweede\u00a0grijze haar. Om de verjaardagskaarten met geestige teksten over hoe oud ze nu wel niet is, kan ze maar moeilijk lachen. Maar humor, legt Karpf uit, gebruiken we als middel om met angst om te gaan. \u2018De verstikkende korst van ouderdom\u2019 werpt nu al ‘een schaduw over haar leven’, aldus Karpf.<\/p>\n

Ik moest even denken aan wat\u00a0ik onlangs tegen een zes maanden jongere vriendin grapte. Toen ik zo oud was als jij deed ik dat ook nog, zei\u00a0ik, en eigenlijk vond ik dat best geestig. Maar welke pijn zat daar achter? Eerst nog alleen\u00a0navelstaarderige eind-twintiger viel ik plots in een nieuwe categorie: die van de oudere-jongere.<\/p>\n

Gina\u2019s ouders gaat het trouwens al niet veel beter af. Terwijl haar moeder zich van pilatesles naar botoxsessie haast, stort vader zich op jetskivakanties. Ook fout, weet Karpf. Alle energie gaat bij\u00a0hen naar\u00a0het tegengaan van de ouderdom, energie waarmee het leven juist ook verrijkt had kunnen worden.<\/p>\n

Over hoe het dan wel moet, ouder worden, gaat de rest van Karpfs boekje. Een derde weg, noemt ze het zelf, tussen vrees en ontkenning, op weg naar een omarming van ouderdom om wat het is: een levenslang proces vol kansen om je te ontwikkelen. Daartoe probeert ze bovenal vermeende misverstanden over ouder worden de wereld uit te helpen. Een op de vijf ouderen zijn eenzaam? Dat betekent dat vier op de vijf het n\u00edet zijn! Je verliest niets, maar voegt er alleen dingen aan toe! Creativiteit komt vaak op latere leeftijd pas echt tot bloei, zie Frank Lloyd Wright die het Guggenheim pas op zijn tachtigste ontwierp. En ook vitaliteit neemt echt niet af, als je in plaats van alleen naar het lichamelijke ook naar het mentale uithoudingsvermogen kijkt!<\/p>\n

Mentaal uithoudingsvermogen<\/h5>\n

\u2018Als Gina haar angst opzij schuift,\u2019 schrijft Karpf, \u2018zal ze beseffen dat het bij haar ook al begonnen is, dat ze op haar dertigste eigenlijk gelukkiger is dan op haar twintigste.\u2019 Ik probeerde me dat te herinneren op zaterdagochtend, terwijl het soort kater opbloeide dat ik\u00a0op mijn twintigste\u00a0in elk geval nog niet kende. Misschien, dacht ik schuldbewust,\u00a0mis ik\u00a0dat mentale uithoudingsvermogen op het moment nog steeds op\u00a0vrijdagavond, wanneer je je als ouder en wijzer persoon w\u00e9l weet te beheersen.<\/p>\n

Niet alleen moest ik inmiddels eigenlijk gelukkiger zijn, ik moest ook voldoening beter kunnen uitstellen.<\/q><\/p>\n

Of misschien komt het hierdoor: \u2018Steeds meer jongeren van in de twintig of dertig zijn bang om volwassen te worden,\u2019 stelt Karpf. De generatie Gina, die zit opgezadeld met een studieschuld en blijft hangen in flexbaantjes. Ze zijn bang om verantwoordelijkheid te nemen, bang om voldoening uit te stellen. Daar had je het al. Het schuldbewustzijn groeide nog een beetje. Niet alleen moest ik inmiddels eigenlijk gelukkiger zijn, ik moest ook voldoening beter kunnen uitstellen. Stiekem kreeg ik steeds minder zin om ouder te worden, maar dat was natuurlijk een vreselijk struisvogelachtige\u00a0millennial-gedachte.<\/p>\n

Maar ik kwam er moeilijk meer vanaf. Karpfs boekje zit vol met inspirerende citaten en foto\u2019s van schaterlachende bejaarden (van Karpf mag dit woord ongetwijfeld niet), maar tot een echte\u00a0filosofie van het ouder worden komt het niet, laat staan tot een maatschappelijke visie erop.\u00a0Er is nooit een betere tijd geweest om oud te worden, concludeert Karpf op de laatste pagina opgewekt. Kan goed zijn. Maar tegelijkertijd maken\u00a0jongeren die\u00a0‘intergenerationele ongelijkheid’\u00a0wat betreft welvaart en sociale zekerheid aankaarten, zich volgens haar schuldig aan een ‘gevaarlijke vorm van binair denken.’<\/p>\n

Als ouder worden zo’n feestje is, is het dan eigenlijk erg\u00a0om het n\u00edet leuk te vinden?<\/q><\/p>\n

Nordic walking<\/h5>\n

Als oud zijn zo awesome<\/em> is, waarom klinkt er dan toch zoveel verongelijktheid uit Karpfs\u00a0relaas?\u00a0En als ouder worden zo’n feestje is, is het dan eigenlijk erg\u00a0om het n\u00edet leuk te vinden? Mag je je ertegen verzetten, het proces vertragen of \u2013 god verhoede \u2013ontkennen? Is pilates fout, maar nordic walking goed? Het paradoxale van Karpfs relaas is dat iedereen die niet lekker mindful bezig is zijn eigen leeftijd te accepteren, een wegkijker of doemdenker is. Goed oud worden is goed leven, concludeert Karpf. Daar sta je dan, met je staartjes.<\/p>\n

Waarschijnlijk had\u00a0ik iets fout gedaan, want met Gina gaat\u00a0het aan het eind van Karpfs boek wel een stuk beter. \u2018Gina is gaan beseffen dat oud worden een privilege is, iets waar ze op kan hopen, zonder er bang voor te zijn.\u2019\u00a0Ik blijf er voorlopig op hopen.<\/p>\n

\n

Deze week in Vrij Nederland: socioloog Serge Gu\u00e9rin<\/a> over de onmetelijke mogelijkheden van de grote groep vitale ouderen.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een grijze haar, pilates, een verschrikkelijke kater. Ouder worden, wanneer begin je daar eigenlijk mee? Volgens Anne Karpfs School of Life-hulpboek\u00a0Ouder worden nooit\u00a0vroeg genoeg. Misschien ben ik nog op tijd, dacht Clara van de Wiel (28), en begon vol goede moed te lezen. Het had iets te maken met twee staartjes, dat weet ik nog […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-322633","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Clara van de Wiel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/322633","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=322633"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/322633\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Clara van de Wiel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=322633"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=322633"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}