{"id":322423,"date":"2016-04-08T11:11:26","date_gmt":"2016-04-08T09:11:26","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=322423"},"modified":"2016-04-08T11:11:26","modified_gmt":"2016-04-08T09:11:26","slug":"verlangen-warmbloedig-mens","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/verlangen-warmbloedig-mens\/","title":{"rendered":"Het verlangen van een warmbloedig mens"},"content":{"rendered":"
\n

Schrijfster Elfie Tromp woont met haar naakthond Chin-Chin in een verzorgingshuis. Drie weken lang, terwijl ze schrijft en proeft aan het leven van een senior.\u00a0‘Ik ben altijd een warmbloedig mens geweest,’ hijgt Karel. ‘Maar nu is mijn vrouw er niet meer.’<\/p>\n<\/div>\n

Hoewel ik leef om aftakeling zoveel mogelijk te vermijden, weet ik dat ik ook ooit ergens last van ga krijgen. In het verzorgingstehuis zie ik honderd mogelijke toekomstversies van mijzelf. Krijg ik later suikerziekte of een versleten rug? Word ik dement, depressief of beide?<\/p>\n

Ik hoor Karel voordat ik hem zie. Er zit een ritme in zijn ademtekort. Zijn gierende uithalen worden begeleid door constant gepruttel van een zuurstoffles die hij in een schoudertasje met zich meedraagt. Hij ploft naast me neer in de bibliotheek.<\/p>\n

‘Natte longen,’ zegt hij als hij me ziet kijken. ‘Ik kom bij jou zitten, want ik ben onrustig.’<\/p>\n

Ons gesprek begint onschuldig. Over het huis, het eten. Dan hebben we het over boeken.<\/p>\n

‘Ik heb er maar twee in mijn leven gelezen,’ zegt Karel. ‘De een ging over de oorlog. De ander had ik geleend van mijn zwager. Over een net meisje dat weleens wilde leven als hoer. Dat was wat. Ik heb het nooit uitgelezen, want ik moest het weer terug geven. Ken je dat boek?’<\/p>\n

Ik schud mijn hoofd en weet even niet wat ik moet zeggen.<\/p>\n

‘Ik ben altijd een warmbloedig mens geweest,’ hijgt Karel. ‘Maar nu is mijn vrouw er niet meer.’<\/p>\n

Ik word joviaal bij de schouders gepakt, krijg knipogen en grote kunstgebitgrijnzen als ik voorbij loop.<\/q><\/p>\n

Ik denk aan de tweets die ik ontvang van een mij onbekende man in het gebouw. Het begon onschuldig: ik heb u gezien en ben onder de indruk, schreef hij me. In zijn meest recente bericht nodigde hij me uit om op zijn gezicht te komen zitten. Als het Karel is die mij dat tweet, dan zou hij dat niet overleven, denk ik. De mannen zijn hier veruit in de minderheid en stuk voor stuk zeer sociaal. Ik word joviaal bij de schouders gepakt als ik me voorstel, krijg knipogen en grote kunstgebitgrijnzen als ik voorbij loop. Maar de dames zijn er nauwelijks door gevleid. Als ik die avond informeer of er weleens romances ontstaan, wordt dat stellig ontkend door de dames aan mijn tafel.<\/p>\n

‘Ze proberen het wel,’ zegt de struise mevrouw Dekker, ‘maar ik heb mijn sjeu wel gehad.’<\/p>\n

Haar tafelgenoot knikt. ‘Vijfenzestig jaar heb ik voor een fijne man gezorgd. Wat zal ik nu dan andermans ellende op me nemen?’<\/p>\n

Karel met zijn zuurstoffles zit twee tafels verder. Hij tilt traag zijn glas op en knikt ons toe. Ik sla mijn ogen neer. Je weet niet welke ouderdomsklachten in je verschiet liggen, maar ook niet welke verlangens je tot het einde toe blijven achtervolgen.<\/p>\n

\n

Drie weken lang doet Elfie Tromp twee keer per week, op dinsdag\u00a0en vrijdag, verslag vanuit zorgcomplex Vitalis in Eindhoven. Dit was aflevering 4, de vorige edities lees\u00a0je hier terug<\/a>. Schrijver in huis<\/em> is een project van Literair Productiehuis Wintertuin.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Schrijfster Elfie Tromp woont met haar naakthond Chin-Chin in een verzorgingshuis. Drie weken lang, terwijl ze schrijft en proeft aan het leven van een senior.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-322423","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Elfie Tromp","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/322423","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=322423"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/322423\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Elfie Tromp","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=322423"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=322423"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}