{"id":31161,"date":"2013-10-12T08:00:00","date_gmt":"2013-10-12T06:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/nico-meijering-de-topadvocaat-van-de-onderwereld\/"},"modified":"2013-10-12T08:00:00","modified_gmt":"2013-10-12T06:00:00","slug":"nico-meijering-de-topadvocaat-van-de-onderwereld","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/nico-meijering-de-topadvocaat-van-de-onderwereld\/","title":{"rendered":"Nico Meijering, de topadvocaat van de onderwereld"},"content":{"rendered":"
Een portret van de meest vooraanstaande advocaat van de onderwereld, Nico Meijering. Carolina Lo Galbo sprak met hem over zijn ervaringen als strafpleiter, zijn criminele vrienden \u00e9n de boeven van het OM.<\/div>\n
\n

\u2018H\u00e9, Dick, vriend!\u2019 zegt strafadvocaat Nico Meijering aan de telefoon. \u2018Nee, je hoeft niet naar de zitting te komen, die is pro forma en ik vrees dat veel media apies willen komen kijken. Ik heb je er een briefje over gestuurd. Goed vriend, hai!\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Meijering is zeker anderhalf uur aan het fulmineren geweest over het Openbaar Ministerie, maar zodra hij zijn cli\u00ebnt Dick V. spreekt, die vanuit de gevangenis belt, verandert zijn toon van fel in vrolijk, de verbeten trek rond zijn mond lost op in een lach. Dat zijn cli\u00ebnt wordt verdacht van afpersing, drugshandel en witwassen, al dan niet in gezelschap van Willem Holleeder en Danny K., doet aan zijn sympathie niets af. \u2018Dick is een schat van een jongen,\u2019 zegt de advocaat. \u2018In het begin van zijn detentie kon en had hij niets, dus ging hij gewichtheffen met twee kussenslopen gevuld met pakken fruitsap.\u2019 Hij schatert. \u2018Dat v\u00ednd ik nou leuk! Mijn klanten zijn misschien geen types die met een collecte voor het Leger des Heils de deuren langsgaan, maar het zijn vaak w\u00e9l heel leuke mensen met humor en energie.\u2019<\/p>\n

Meijering leunt voorover in zijn stoel in de vergaderkamer van het Amsterdamse advocatenkantoor Meijering Van Kleef Ficq & Van der Werf. Op tafel staat een beeldje van Vrouwe Justitia met op haar weegschaal een bergje melkpoeder dat coca\u00efne moet voorstellen.<\/p>\n

Het kantoor is h\u00e9t verdedigingswerk van de grote spelers in de Amsterdamse onderwereld. Iedereen is welkom, behalve \u2018verklikkers zoals kroongetuigen\u2019, die komen er niet in.<\/p>\n

De vennoten staan bekend om hun hechte samenwerking, zichtbaar in spraakmakende zaken waarin ze verscheidene verdachten bijstaan, zoals het Hells Angel-proces en het grote Liquidatieproces dat draait om een reeks afrekeningen in de Amsterdamse onderwereld. Onlangs begon het hoger beroep van die megazaak met een verkennende zitting.<\/p>\n

Wat de kantoorgenoten bindt, is een diepgeworteld wantrouwen naar het Openbaar Ministerie, en dan vooral naar de officieren van justitie die met zogenoemde \u2018megazaken\u2019 de strijd met de georganiseerde misdaad aanbinden. Die gaan volgens hen in hun offensief veel te ver met het inzetten van omstreden opsporingsmiddelen, zoals deals met criminele getuigen en het afluisteren van gesprekken van verdachten met hun advocaten. Minister Opstelten schreef deze zomer nog in een brief aan de Tweede Kamer dat het kabinet weer wil toestaan om criminele burgerinfiltranten in te zetten; boeven vangen met boeven dus.<\/p>\n

De meest uitgesproken van de vier confr\u00e8res is Nico Meijering (1962), die beruchte cli\u00ebnten als Dino Soerel, Donald G. en Dick V. bijstaat. Zijn missie: \u2018De rechtsstaat beschermen tegen de boeven van het OM, namelijk de officieren die in grote zaken met ontlastend bewijs rotzooien.\u2019 Sinds hij er in een politiecorruptieonderzoek door het OM z\u00e9lf van beschuldigd werd het verlengstuk te zijn van de georganiseerde misdaad, voert hij zijn strijd extra verbeten. Op de kast in zijn kantoor prijkt een blauw kabouterbeeld dat zijn middelvinger opsteekt. Als hij zich opwindt, knallen de krachttermen eruit en daarom vroeg hij voorafgaand aan dit gesprek of zijn taal in de weergave ervan een beetje gekuist kon worden.<\/p>\n

Het OM ziet Meijering als een strafpleiter die wel erg dicht tegen zijn cli\u00ebnten aanschurkt en de grenzen van het juridisch toelaatbare opzoekt. Advocaat en staat kwamen in verschillende zaken hard in botsing, reden voor het OM om niet te willen meewerken aan dit stuk. \u2018Niemand van ons wil zich onvriendelijk uitlaten over wie dan ook,\u2019 zei de persvoorlichter van het Landelijk Parket. \u2018De discussie kan beter in de rechtszaal plaatsvinden dan in de krant.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Van
Van linksboven met de klok mee: Dino Soerel, Donald G, Dick V en Ali A.<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Bij zijn collega\u2019s staat Meijering bekend als een bijtertje, een gedegen en strategisch slimme advocaat die niet bang is uitgevallen. Zijn manier van pleiten wekt soms wrevel op bij de magistratuur: met Meijering in de zaal kan een ogenschijnlijk onbenullig detail uitmonden in een emotioneel debat van uren en zelfs dagen; vaak w\u00e9l met resultaat. Ook als de media \u2018onzin\u2019 schrijven, gaat hij er hard in. De laatste jaren staat hij op voet van oorlog met De Telegraaf<\/i>, die volgens hem een \u2018lastercampagne\u2019 tegen hem en zijn kantoor voert.<\/p>\n

Schuldig of niet<\/b><\/p>\n

\u2018Of ik in de onschuld van mijn klanten geloof? Ben je besodemieterd!\u2019 Meijering \u2013 gouden kettinkje, opengeknoopte blouse \u2013 kijkt vol verbazing. \u2018Het gaat me om het bewijs; of iemand schuldig of onschuldig is, interesseert me niet. Mijn klanten moeten mij wel precies vertellen wat er is gebeurd. Ik wil immers weten waar de pijn zit, zodat ik niet op de verkeerde plaats ga snijden, bijvoorbeeld door een verkeerde getuige op te roepen. Als ik merk dat een klant tegen me liegt, schop ik hem mijn kantoor uit, dan kan ik mijn werk niet goed doen.\u2019<\/p>\n

Als hij vertelt wat voor leuke vent ex-freefighter Dick is, dan doet hij dat om een ander beeld te plaatsen tegenover dat van het OM en de media \u2013 of preciezer: De Telegraaf<\/i>. \u2018Die krant veroordeelt hem bij voorbaat,\u2019 zegt Meijering, \u2018noemt hem een topcrimineel nog voordat het proces begonnen is. Je moest eens weten wat voor jongen hij daadwerkelijk is. Als je eenmaal in vooral mediagevoelige zaken in de klauwen van justitie valt, gaan er allerlei krachten tegen je werken.\u2019 Hij herinnert zich nog hoe Dino Soerel een paar jaar geleden met veel tamtam gearresteerd werd. \u2018We got him,\u2019 zei de politiecommissaris tegen het journaille. \u2018Alsof hij een oorlogsmisdadiger was,\u2019 zegt Meijering. \u2018Nou, hij kreeg uiteindelijk geen levenslang zoals ge\u00ebist was, maar zes maanden celstraf, wegens witwassen. Zo\u2019n verdachte staat jaren in zijn eentje tegenover een enorme power van OM, recherche en De Telegraaf omdat er hoe dan ook een justitieel succesproduct in de markt gezet moet worden. Dus ja, ik sta Dino of Dick heel graag bij.\u2019<\/p>\n

Voor Meijering staan De Telegraaf<\/i> en diens misdaadjournalist John van den Heuvel aan de kant van het OM: \u2018Crimefighters die roepen om strengere straffen en zo veel mogelijk boeven achter de tralies om Henk en Ingrid te plezieren.\u2019 Sinds de arrestatie van de verdachten in het liquidatieproces in 2007 komt het dagblad volgens de advocaat met een \u2018niet aflatende stroom negatieve berichtgeving\u2019 over zijn cli\u00ebnten en hemzelf.<\/p>\n

Vorige maand verdedigde Meijering zijn cli\u00ebnt Gwenette M. vol vuur in de talkshow RTL Late Night<\/i> tegenover zijn aartsrivaal John van den Heuvel, die hij laatdunkend Sjonnie noemt. Die had een artikel in De Telegraaf geschreven met als kop \u2018Zelfmoord in de cel uit angst voor Gwenette\u2019. \u2018Dat maakt mij woest. Sjonnie gaf toe dat de kop feitelijk onjuist is, maar wil niet rectificeren. Ik bezin mij over een volgende stap.\u2019<\/p>\n

Zo lossen Meijering en zijn kantoorgenoten dit soort kwesties doorgaans op: ze bieden eerst de kans te rectificeren, maar gebeurt dat niet, dan gaan ze \u2018kortgedingen\u2019. Inmiddels heeft De Telegraaf zeven keer gerectificeerd na sommatie en twee keer na een vonnis in kort geding, en kunnen de mannen elkaars bloed wel drinken.<\/p>\n

\u2018Als je je hand opheft naar zo\u2019n machtig medium krijg je er ongenadig van langs. Maffiamaatje, noemt Sjonnie mijn collega Ficq en mij in verschillende media. Ik heb hem onlangs in een brief aan De Telegraaf<\/i> verzocht daarmee op te houden, maar de lastercampagne gaat gewoon door. Veel mensen zijn bang voor hem, want De Telegraaf<\/i> kan je kapotmaken. Maar ik laat me nooit door angst leiden. Sjonnies aanvallen boren in mij juist een enorme strijdlust aan.\u2019<\/p>\n

Bram Moszkowicz is er nog zo eentje. Met de inmiddels ex-advocaat vecht hij al jaren een door de media breed uitgesponnen vete uit. Moszkowicz\u2019 cli\u00ebnten liepen goeddeels naar Meijering over. \u2018Voor Moszkowicz was ook ontzettend veel angst vanwege zijn mediapower en vrienden bij De Telegraaf<\/i> en RTL Boulevard<\/i>. Maar ik heb me herhaaldelijk tegen hem uitgesproken omdat hij de beroepsgroep schaadde. Ik kreeg een berg haatmail van zijn fans, maar iemand moest zijn bek opentrekken. Ik houd niet van conflict, maar als het moet, ga ik er met twee benen in.\u2019<\/p>\n

Straf op verklikken<\/b><\/p>\n

Loop nooit mee met de massa en altijd zelf blijven denken, was de boodschap thuis. Het wantrouwen naar \u2018de macht\u2019 werd Nico Meijering al vroeg ingepeperd. Hij groeide op als jongste van zeven in een katholiek gezin in Amsterdam. Zijn vader was getekend de oorlog uitgekomen. Hij moest voor de Arbeitseinsatz in een gereedschapsfabriek in de stad Auschwitz werken, was daar weggekomen, ondergedoken en het laatste halfjaar het verzet ingegaan. \u2018Hij kwam er achter dat zijn organisatie verklikt was,\u2019 vertelt Meijering. \u2018Veel meer dan dat men via een lek bij de Duitsers had gehoord dat er een verrader onder hen was, heb ik niet gehoord van mijn vader. We weten weinig omdat er thuis niet over gesproken werd. Mijn vader zweeg en mijn moeder liet dat zo omdat hij nachtmerries had. Maar de oorlog was op de achtergrond voelbaar, in dat opzicht ben ik misschien wel een tweedegeneratiekind.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\n

Mede vanwege de gigantische publicitaire druk probeert het OM koste wat kost verdachten veroordeeld te krijgen<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\n

Op verklikken stond in Nico\u2019s jeugd straf. \u2018Het lag heel gevoelig bij ons en werd er bij wijze van spreken in gerost, ook door mijn moeder.\u2019 Op zijn negenenveertigste kwam Nico\u2019s vader thuis te zitten nadat hij zijn baan als directeur van een chemisch concern had moeten neerleggen wegens hartklachten. \u2018Ik woonde nog thuis en heb dus relatief veel tijd met hem kunnen doorbrengen waardoor mijn band met hem kon groeien. Als typische jongste had ik een luizenleven bij mijn ouders.\u2019<\/p>\n

Als kind had hij al een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel, vertelt hij, en daarom wilde hij de politieacademie doen. \u2018Dat feest ging niet door vanwege mijn bril.\u2019 Aan het eind van zijn rechtenstudie is hij toch nog stage bij de narcoticabrigade gaan lopen en overwoog hij een raio-opleiding te volgen, maar koos voor de strafadvocatuur omdat die hem \u2018spannender\u2019 leek en bovendien beter paste bij zijn solitaire aard. \u2018Ik ben een einzelg\u00e4nger en zou moeilijk in een dergelijke organisatie kunnen werken. Mijn moeder zegt wel eens dat mijn vader ook graag mijn werk had gedaan, vanwege zijn gevoel voor rechtvaardigheid. Als strafadvocaat draag ik bij aan een beter functionerende rechtsstaat, hoe hoogdravend dat misschien ook klinkt. Ik ben als de dood dat bepaalde vrijheden waarvoor in de Tweede Wereldoorlog is gestreden steeds verder ingeperkt gaan worden.\u2019<\/p>\n

Nogal slopend<\/b><\/p>\n

Vrijwel al zijn tijd stopt Meijering in zijn strijd. Hij leidt een leven \u2018met militaire discipline\u2019. Elke dag tussen vijf en zes staat hij op en eet een kiwi en een sinaasappel. \u2018Als ik dat citrusfruit niet eet, krijg ik ontwenningsverschijnselen, misschien wel omdat ik een hypochonder ben.\u2019 Na zijn ontbijt mediteert hij twintig minuten. \u2018Ik sluit mijn ogen en herhaal mijn mantra tot totale rust. Dan word ik helder in mijn hoofd en sta met beide benen vast op de grond. In de rechtszaal doe ik het ook als het even kan. Het is alsof je in een storm op zee drijft met bliksem, oorlogsvliegtuigen en boten en steeds dieper onder de oppervlakte daalt totdat het stil is; echt een eyeopener. Ik was een whiskydrinker en rookte veel, maar ben daar sinds ik mediteer in \u00e9\u00e9n klap vanaf geraakt. Met die levensstijl was ik nu de pijp uit geweest. Een groot strafproces is topsport, dus je moet in een goede conditie zijn.\u2019 Na de transcendente meditatie werkt hij, vaak tot \u2019s avonds laat en in het weekend.<\/p>\n

Voor zijn slotpleidooi in het liquidatieproces vorig jaar schreef hij veertien weken veertien uur per dag aan zijn betoog van veertienhonderd pagina\u2019s. Hij is er \u2018best een beetje trots op\u2019. In het proces stonden OM en Meijering met grof geschut tegenover elkaar. De overheid was onder maatschappelijke druk een frontaal offensief tegen de georganiseerde misdaad begonnen en zette maar liefst vijf officieren van justitie en een lastige kroongetuige op de zaak. Meijering voerde zijn advocatenteam aan dat drie verdachten bijstond, onder wie zijn eigen cli\u00ebnten Dino Soerel en Ali A., volgens justitie de opdrachtgevers van de liquidaties. In een vijf dagen durend marathonbetoog hekelde hij onder meer de inzet van de \u2018onbetrouwbare\u2019 kroongetuige Peter la Serpe. Vanaf de tribune keken zijn vrouw en twee kinderen de laatste pleidooidag trots toe. Begin dit jaar werden de elf verdachten veroordeeld, van wie drie tot levenslang. De drie clienten werden vrijgesproken van de hoofdaanklachten; Dino en Ali kregen geen levenslang maar respectievelijk zes maanden en anderhalf jaar celstraf voor witwassen.<\/p>\n

\u2018We moeten het hoger beroep nog maar afwachten,\u2019 zegt Meijering. \u2018Ik realiseer me dat het leeuwendeel van het OM uit hardwerkende en integere officieren bestaat, maar ik vind het schokkend hoe het OM in dit soort megazaken te werk gaat. Mede vanwege de gigantische publicitaire druk probeert het OM koste wat kost verdachten veroordeeld te krijgen. Ongelofelijk dat ze met die kroongetuige Peter la Serpe in zee zijn gegaan, een moordenaar die het OM naar de mond praat voor een slordige anderhalf miljoen, alweer vrij rondloopt en het strafproces kapotmaakt met zijn leugens. Maar wat ik nog erger vind: dat het OM voortdurend ontlastend materiaal heeft achtergehouden omdat het nu eenmaal zelf vindt dat de verdachten schuldig zijn.\u2019<\/p>\n

Als dieptepunt noemt de strafpleiter de onthulling van de kroongetuige in de herfst van 2011: \u2018vieze Peter\u2019 had justitie al in 2006 verteld dat hij rechtstreeks van Willem Holleeder opdracht had gekregen voor liquidaties, maar mocht deze verklaring van justitie verzwijgen uit angst voor Holleeder. \u2018En intussen werden mijn cli\u00ebnten Dino en Ali van de moordopdracht beschuldigd. Als advocaat ben je in zo\u2019n zaak voortdurend bezig om het OM te betrappen op feiten die ze achterhouden, nogal slopend. Het is me een paar keer gelukt, maar wat wordt er verder nog onder de pet gehouden? Stel je eens voor dat je wordt veroordeeld op half materiaal, omdat het ontlastende deel is weggelaten, zoals bij de Schiedammer Parkmoord, ik vind dat gruwelijk!<\/p>\n

Onheus opsporen<\/b><\/p>\n

\u2018Vriend, alles goed?\u2019 De advocaat leest het sms\u2019je dat een cli\u00ebnt hem zojuist gestuurd heeft hardop voor en lacht smakelijk. \u2018Zeker,\u2019 schrijft hij terug. \u2018Komt mijn hartendiefje binnenkort nog langs?\u2019 Meijering gaat er altijd van uit dat het OM zijn gesprekken met cli\u00ebnten afluistert en schept er plezier in om te provoceren. \u2018Ik noemde mijn klanten vaak vriend omdat er een vertrouwensband was opgebouwd, maar sinds het OM dacht daaruit op te kunnen maken dat het dan d\u00fas niet om een advocatengesprek zou gaan, vind ik het leuk een beetje te prikkelen. Nu noemen we elkaar soms gekscherend hartendiefje, zonnestraaltje, madeliefje. Er is geen blauwdruk voor klantcontact en de Grote Broer gaat mij niet vertellen hoe ik als advocaat moet communiceren. Het zijn en blijven strikt vertrouwelijke gesprekken.\u2019<\/p>\n

In 2007 ontdekte Meijering dat het OM in het Hells Angel-proces zogenaamde geheimhoudersgesprekken \u2013 afgeluisterde en opgenomen gesprekken tussen advocaten en cli\u00ebnten \u2013 tegen de regels in niet had vernietigd. Waar maakt-ie zich druk om, dachten aanvankelijk zelfs advocaten van medeverdachten. Totdat Meijering na intensief speurwerk de volle omvang van het schandaal openbaarde: het ging om honderden afgeluisterde gesprekken. Het liep uit op een blamage voor het OM. De rechtbank vond dat de rechten van de verdachten \u2018ernstig, omvangrijk en langdurig waren geschaad\u2019 en verklaarde het OM niet-ontvankelijk. De leden van de motorclub gingen juichend naar huis.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Foto:
Foto: Maarten Kools<\/figcaption><\/figure>\n
\n

\u2018Dat is onheus opsporen en vervolgen,\u2019 zegt Meijering nog altijd verontwaardigd. \u2018Het voelde alsof ik een olifant tackelde die stiekem door de porseleinkast wilde sluipen. En weet je wat de toenmalige OM-baas Harm Brouwer zei? \u201c Het is niet met opzet gedaan.\u201d De cultuur bij het OM is er nog steeds een van onkreukbaarheid en men doet nooit iets opzettelijk fout. Ammehoela! Praktisch alle zogenaamde gerechtelijke dwalingen komen voort uit opzettelijk ontlastend bewijs achterhouden. En weet je wat nog het ergste is? De Hoge Raad vindt het inmiddels allemaal wel best, want die verbindt niet of nauwelijks meer gevolgen aan een overheid die de kluit belazerd. Een vrijbrief voor het OM, en zo worden naoorlogse verworvenheden steeds verder kapot gemaakt.\u2019<\/p>\n

Het kan toch geen kwaad om beroepscriminelen met specifieke middelen als telefoontaps aan te pakken?<\/i><\/p>\n

\u2018Niet in een ideale wereld, nee. Maar je ziet dat er misbruik van wordt gemaakt en dat de Grote Broer steeds verder binnendringt in onze persoonlijke levens. In een echte rechtsstaat ontspringen per definitie een aantal boeven de dans en dat verlies moet een samenleving nemen. Wil je dat niet, dan moet je in iedere huis- en slaapkamer een smeris zetten en zoveel mogelijk mensen zonder proces opsluiten. Hebben Nederlanders wel door dat justitie hier meer bevoegdheden heeft dan waar dan ook in Europa? In Nederland mag en doet men alles: telefoons tappen, infiltratie, afluisteren in woningen, kroongetuigen inzetten, ga maar door. Werken met boeven corrumpeert, bleek ook uit de IRT-affaire, en toch zal het voorstel voor criminele burgerinfiltranten van Opstelten door de Tweede Kamer komen, reken maar. We leven in een angstmaatschappij en het huidige kabinet speelt daar handig op in. Alles moet in ons strafproces ook steeds meer onder het mom van veiligheid in het geheim plaatsvinden, zodat onze rechters meer en meer buiten spel worden gezet. Veel advocaten staan achter hun cli\u00ebnten. Ik sta v\u00f3\u00f3r ze, om de opdringerige overheid tegen te houden, maar het wordt er niet gemakkelijker op.\u2019<\/p>\n

En uw cli\u00ebnt is uw middel?<\/i><\/p>\n

\u2018De zaak van mijn cli\u00ebnt is mijn middel. We zijn ernstig toe aan een tweede IRT-affaire. Het is mijn ambitie om nog \u00e9\u00e9n keer de broek van de staat zijn kont te trekken en te laten zien dat het OM in grote zaken niet te vertrouwen is. Ik hoop op tips vanuit het OM en de politie, zoals met die geheimhoudersgesprekken het geval was. Ik krijg geregeld dergelijke informatie toegespeeld maar kan er tot mijn frustratie vaak niets mee omdat de tipgevers bang zijn bekend te worden. Ik hoop dat ze hun angst overwinnen.\u2019<\/p>\n

Dat het OM Nico Meijering zelf op de korrel heeft gehad, versterkt zijn animositeit. In een politiecorruptieonderzoek in 2006 werd de advocaat ervan verdacht politie-informatie over op handen zijnde invallen te hebben gelekt aan de Hells Angels. \u2018Kullekoek! Op een gegeven moment moest ik zelfs getuigen tegen mijn cli\u00ebnt, de ex-rechercheur die ervan verdacht werd de informatie aan mij te hebben doorgespeeld. Toen ik dat weigerde, dreigde gijzeling. Je hebt geen idee wat dat met me heeft gedaan. Ik had mijn kinderen er al op voorbereid dat ik zou komen vast te zitten.\u2019 Hij is even stil. \u2018Ik heb me op mijn verschoningsrecht beroepen en dat is gelukt. En in het liquidatieproces zag het OM ons kantoor ongeveer als een consigliere<\/i> van de onderwereld. We zouden cli\u00ebnten hebben aangezet tot leugenachtige verklaringen. Gelukkig is de rechtbank daar niet in gevlogen.\u2019<\/p>\n

Meijering staat op, het is al laat. \u2018Als advocaat word je al snel gezien als handlanger van criminelen,\u2019 zegt hij terwijl hij door het trappenhuis van het vrijwel lege advocatenkantoor loopt. \u2018Ik ben nog steeds bang dat ik er nog eens door het OM ingeluisd wordt, bang voor nog meer onterechte beschuldigingen. Ik ben voortdurend op mijn hoede. Bij iedereen die bij mij op kantoor komt, zelfs bij klanten, ga ik ervan uit dat hij eigenlijk voor het OM werkt, en ik voer nooit zakelijk intieme gesprekken in mijn auto vanwege het afluistergevaar.\u2019 Aangekomen in de parkeergarage stapt hij in zijn enorme Mercedes, \u2018een tweedehandsje, hoor\u2019. \u2018Ik vertrouw weinig mensen. Eigenlijk ben ik een bang mens, maar ik laat me never nooit niet leiden door angst.\u2019 Zijn zwart glanzende bolide glijdt de avond in.<\/p>\n

Lachje van Sjonnie<\/b><\/p>\n

Negen uur \u2019s ochtends. Zo meteen begint de pro forma zitting in de zaken van Dick V. en Danny K. in de rechtbank van Haarlem. Journalisten drentelen rond de koffieautomaat voor de rechtszaal. Meijering, in toga, wil net naar binnen lopen als John van den Heuvel hem aanschiet, op schoenen van blauw krokodillenleer. Met een grimmig lachje zegt hij nog net hoorbaar: \u2018Ik kreeg je briefje van de hoofdredactie en heb erom gelachen. Het is voor mij aanleiding om er nog een schepje bovenop te doen.\u2019 Meijering, laconiek: \u2018Wat een dreigementen weer. Kun je me anders gewoon een brief of e-mail schrijven?\u2019. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\n

Ik ben dol op vrouwen met die ‘stand by your man’ mentaliteit.<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\n

\u2018Dat lachje van Sjonnie,\u2019 zegt hij even later tegen zijn collega-advocaat Jan-Hein Kuijpers die Danny K. bijstaat. \u2018Alsof hij zegt dat de sperziebonen verderop in de aanbieding zijn. En intussen dreigen. Ik denk dat ik ga kortgedingen.\u2019 \u2018Kap nou met dat gedoe, jongen,\u2019 zegt Kuijpers. \u2018Je schiet er niks mee op.\u2019 Het is aan dovemansoren gericht. \u2018De term maffiamaatje is beschadigend,\u2019 zegt Meijering. \u2018Als ik me nu niet verweer, krijg ik het later voor mijn kiezen. Dan is het: waarom vindt u dat nu ineens w\u00e9l een probleem?\u2019<\/p>\n

De reconstructie van de zaak door de officieren van justitie lijkt wel een misdaadroman, met schietpartijen, kapitale villa\u2019s en hier en daar een gebroken oogkas. De opsporingsambtenaren hebben rijkelijk getapt uit de telefoongesprekken van de verdachten en dat geeft een boeiend inkijkje. Zo raadt Dick zijn zoon het criminele pad af omdat niemand in die wereld te vertrouwen is. Hij zegt Willem Holleeder op een Amsterdams terras een oplawaai te hebben verkocht wegens \u2018een beetje oud zeer\u2019, maar van een gebroken kaak weet hij niks.<\/p>\n

Het is drie uur \u2019s middags als Meijering eindelijk aan de beurt is. In een halflege zaal wijdt hij rustig uit over de al dan niet rechtmatig ingezette opsporingsmiddelen van het OM, terwijl een officier driftig aantekeningen maakt. \u2018Ik ben zelf ongelofelijk saai en blijf het liefst zo dicht mogelijk bij huis,\u2019 zegt hij meer dan eens, als om zich op subtiele wijze te distanti\u00ebren van zijn cli\u00ebnten. Tegen de drie vrouwelijke rechters is hij uiterst voorkomend. Hij gooit zijn leeftijd in de strijd om sympathie te wekken. \u2018Als onze gezondheid het ons nog toestaat dat mee te maken,\u2019 zegt hij tegen de voorzitter en laat een lange stilte volgen.<\/p>\n

In de zoveelste pauze \u2013 het is inmiddels vijf uur \u2013 cirkelt een bont gezelschap rond de koffieautomaat. Meijering overhandigt een bekertje koffie aan een gespierde man met grijze stekels in een Superman-T-shirt. Een hoogblonde schoonheid op palen van hakken komt erbij staan; het hoofd geheven, de schouders recht. Het zijn de broer en vriendin van Dick, een bodybuilder. De advocaat legt uit wat ze de komende tijd kunnen verwachten. \u2018Vanavond knallen we met champagne,\u2019 grijnst de broer die zo naar Ibiza zal vliegen. \u2018Nog even geduld,\u2019 zegt Meijering.<\/p>\n

\u2018Dicks vriendin Debby spreek ik het meest,\u2019 vertelt hij later. \u2018Een heel goede meid. Ze heeft Dick in de sportwereld leren kennen en straalt in alles uit: stand by your man. Ik ben dol op vrouwen met die mentaliteit. Je hebt er ook die in de rechtbank gaan zitten jammeren over hun man. Dan denk ik: je hebt jaren uit die ruif zitten vreten en een mooi leven geleid, steun hem nu dan ook.\u2019 Snel, met een lachje: \u2018Wat niet voor Dick en zijn partner geldt die ieder hun legale inkomen hebben. Maar ik vind slappe hap vreselijk, met sterke persoonlijkheden kan ik wat.\u2019<\/p>\n

Oersaai<\/b><\/p>\n

\u2019s Avonds schuift hij moe maar vol adrenaline aan tafel in een restaurant nabij de rechtbank. Hij tuurt op de kaart. Van eten is het vandaag nog niet gekomen. Het wordt een kippetje met aardappelen.<\/p>\n

Is het Meijerings tactiek om in de rechtbank en ook in dit gesprek steeds te herhalen hoe vreselijk saai hij is? \u2018Ik ben oersaai en daarom is het leven al gauw opwindend voor mij,\u2019 zegt hij na een slok wijn. \u2018Ik leid een gedisciplineerd leven en ben weinig sociaal. In mijn vrije tijd wandel ik graag in mijn eentje door Duitsland of Belgi\u00eb, soms dagenlang. Echt veel vrienden heb ik niet. Ik ben niet zo\u2019n mensenvriend, ben eigenlijk zelfs een beetje mensenschuw. Dagen in een dossier muizen, het verhaal op papier klappen en dan in toga verdedigen, geen probleem. Maar een praatje houden op een feest of afscheid vind ik vreselijk, dat persoonlijke ligt me minder. Ik krijg scheutjes in mijn maag als ik denk aan de aardige mensen die ik laat versloffen omdat mijn dagen door mijn werk omvliegen. Zonde eigenlijk, om ze zo kwijt te raken.\u2019 Even is het stil. Dan veert hij op. \u2018Maar mijn werk is allesbehalve saai. Het klantcontact is heel inspirerend! Vaak peppen mijn klanten mij op in plaats van ik hen en kom ik blij uit de gevangenis.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Foto:
Foto: Maarten Kools<\/figcaption><\/figure>\n
\n

In het Liquidatieproces ging eens hij met lood in zijn schoenen naar de Extra Beveiligde Inrichting om zijn cli\u00ebnt Ali te vertellen dat het hem weer niet was gelukt om een invrijheidsstelling voor elkaar te krijgen. \u2018Zit-ie daar met zo\u2019n smile: h\u00e9, kom op, we gaan ervoor! Dat maakte diepe indruk op mij. Daar knap ik van op.\u2019<\/p>\n

Wordt u nooit bang van uw cli\u00ebnten?<\/i><\/p>\n

\u2018Als ik een slechte bui heb, klap ik wel eens een dossier dicht omdat ik er misselijk van word. De inhoud ervan maakt je niet altijd even vrolijk, maar ik heb een eed gezworen de belangen van mijn klant voorop te stellen en dan moet je emotioneel los komen van een zaak. Bij zedenzaken lukt mij dat niet. Zedendelicten vind ik z\u00f3 laf en erg, die zaken doe ik niet meer. Het klinkt gek, maar in drugshandel en moord kan ik mij soms wel verplaatsen. We kunnen ons allemaal wel voorstellen geld nodig te hebben en onder extreme omstandigheden te moorden. Ik sluit niet uit dat ik dan hetzelfde zou doen. Maar het lukt mij maar niet om me te verplaatsen in een verkrachting.\u2019<\/p>\n

De schijn kan zich makkelijk tegen u keren. Waar ligt uw grens in het cli\u00ebntcontact?<\/i><\/p>\n

\u2018Als kantoor hebben we strakke regels. Zo bezoek ik voortvluchtige klanten in het buitenland altijd samen met een partner. En als ze ons daar willen f\u00eateren, al dan niet met vrouwen, slaan we dat af. We hebben de regels verscherpt nadat ik met mijn partner Van Kleef twintig jaar geleden bij een voortvluchtige klant in het buitenland was blijven logeren. Noodgedwongen, er was geen hotelkamer te krijgen. Niet lang daarna ging de leugen rond dat we met vrouwen en emmers Viagra aan het feesten waren geslagen. Een wijze les: altijd in een hotel slapen.<\/p>\n

Sommige klanten kunnen veel druk op je leggen en je willen manipuleren. Logisch, want de belangen zijn groot, hun vrijheid staat op het spel. Ze kunnen je van alles vragen, van het be\u00efnvloeden van getuigen tot en met het leeghalen van een huis voordat de politie komt. Vaak nemen ze genoegen met de uitleg dat het ook niet in hun belang zou zijn als dat zou uitkomen. Een heel enkele keer merk ik dat ik moeilijk nee kan zeggen omdat ik zo veel sympathie voor een klant heb. Dan gaat de klant eruit, of ik roep mijn collega\u2019s erbij.\u2019<\/p>\n

Vindt u het vleiend dat zulke grote jongens u als advocaat willen?<\/i><\/p>\n

\u2018Natuurlijk ben ik gevleid als iemand met een bepaalde naam in het wereldje naar me vraagt. Hallo, ik ben ook ijdel! Dat is toch iets anders dan een fietsendief. Het is een zeer grote verantwoordelijkheid. Je bent gigantisch belangrijk voor ze. Ze zijn bijna volledig afhankelijk van jou, voor hun verdediging maar ook voor alles erbuiten. Vaak stort hun leven in als ze van de buitenwereld zijn afgesneden en gaat hun relatie kapot. Dus ben jij nog hun enige houvast. Je bent hun stem, hun ogen en hun oren buiten de bajes.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Videoopname
Videoopname van 1988, be\u00ebdiging Nico Meijering tot advocaat, samen met zijn ouders<\/figcaption><\/figure>\n
\n

In hoeverre bent u echt bevriend met uw \u2018vrienden\u2019?<\/i><\/p>\n

\u2018Werk en priv\u00e9 moet je natuurlijk niet mengen. Het is wel belangrijk om een vertrouwensband met je klant op te bouwen en die wordt na verloop van tijd vaak meer vriendschappelijk. In de advocatuur leeft wel de onzinnige gedachte dat je alleen maar een kille professionele band met je klant mag hebben. Dat werkt niet. Als je langsgaat, hoor je lief en leed en ongeacht wat iemand gedaan heeft, raakt dat je. Ik heb vaak ook veel respect voor deze gasten en hoe ze met elkaar omgaan: straight, loyaal en standvastig.\u2019<\/p>\n

Dick zei in een afgetapt telefoongesprek tegen zijn zoon dat hij niemand kon vertrouwen. Romantiseert u niet?<\/i><\/p>\n

\u2018Ik romantiseer niks. In die wereld is ook ontzettend veel narigheid, maar ik zie weinig achterbakse klanten en ze jammeren zelden als ze op de blaren moeten zitten. Dino bijvoorbeeld, die klaagt nooit, terwijl hij zelfs naar mijn overtuiging onschuldig zit. Hij heeft lang op een zwaarbewaakte afdeling gezeten waar ze elke dag in je achterste kijken of je daar een pistool hebt verborgen: de hel. Ondanks dat hoor je hem alleen over de mis\u00e8re van anderen en wil zich zelfs nu inzetten voor jonge gedetineerden in de ebi. Nou, dan ben je bovengemiddeld empathisch en voor mij een kanjer.\u2019<\/p>\n

Vaak wordt Meijering onderweg in zijn Mercedes ineens gebeld door een cli\u00ebnt: \u2018Vriend, kan ik je spreken!\u2019 Dan ontmoeten ze elkaar \u2018effici\u00ebnt\u2019 in een wegrestaurant. \u2018We praten veel over de zaak, maar ook over het leven. Sommige klanten ken ik al twintig jaar, die stuurden me ook een geboortekaartje toen ik vader werd. Leuk, natuurlijk, maar omgekeerd doe ik het niet.\u2019<\/p>\n

Sommige cli\u00ebnten beloven hem gouden bergen als hij ze vrij krijgt en laten hem achter met een openstaande rekening, maar meestal loont Meijerings inspanning en krijgt hij de \u2018gekste\u2019 cadeaus. \u2018Het mooiste cadeau was een BMW, maar die kon ik niet aannemen. Beetje raar om in de BMW van een klant rijden.\u2019 Vaak verdelen ze de buit op kantoor, laatst nog een schaal vol Marokkaanse koekjes. En voor hij met vakantie ging, kreeg hij een mandje met \u2018vakantiedingen\u2019. \u2018Een hoedje voor mijn kale kruin en smeerseltjes tegen de zon; hartstikke lief. Met Kerst krijg ik al jaren van dezelfde klant een schaal met geurtjes. Ik kan er tot mijn dood mee door, iedereen die naar mijn graf komt, ruikt het nog.\u2019<\/p>\n

Meijering kan bl\u00edjven praten over zijn opmerkelijke ontmoetingen, vertelt hij terwijl hij het restaurant uitloopt naar de parkeergarage. Maar de grootste verrassing dit jaar kwam uit een onverwachte hoek: rechtbankvoorzitter Frits Lauwaars vroeg hem om op zijn afscheid te spreken voordat hij dit voorjaar met pensioen ging. Verrassend, want de mannen hadden tijdens het Liquidatieproces heel wat aanvaringen gehad. \u2018Hij heeft een paar harde noten over mij gekraakt \u2013 en zeker niet altijd onterecht. Dat ik op zijn afscheid in de rechtszaal iets aardigs mocht zeggen, vond ik een enorme eer, daar ben ik trots op. Ik zag er als een berg tegenop, maar het ging best goed. En een rechter nodigt echt geen maffiamaatje uit op zijn afscheid.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

De grootste strafzaken van Nico Meijering<\/h3>\n

De Hells Angelszaak (2007). Het OM wilde 22 Hells Angels vervolgen als criminele organisatie, maar dat mislukte door Nico Meijering, die de motorrijders bijstond.<\/p>\n

De Nomadszaak (2007). Meijering stond Hells Angels van de Limburgse motorclub Nomads bij die werden verdacht van de moord op drie clubgenoten. Het resulteerde in vrijspraak.<\/p>\n

Mink K. (2007), verdacht van moord op een drugshandelaar. Resultaat: vrijspraak.<\/p>\n

De Vancouverzaak (2008). Politiecorruptie-zaak waarin Meijering ex-rechercheur Sjaak K., verdacht van het lekken van vertrouwelijke politie-informatie, vrijkreeg.<\/p>\n

Het Liquidatieproces (2009-2013). Deze langst lopende strafzaak van Nederland draait om zeven liquidaties. Nico Meijering verdedigde Dino Soerel en Ali A.<\/p>\n

Dan zijn er nog twee actuele afpersingszaken. In de ene staat Meijering Dick V. bij, die wordt verdacht van afpersing, drugshandel en witwassen. In de andere is hij de raadsman van Donald G., die verschillende drugshandelaren en een antiquair zou hebben afgeperst.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een portret van Nico Meijering, de topadvocaat van de onderwereld. Carolina Lo Galbo sprak met hem over zijn ervaringen als strafpleiter, zijn criminele vrienden \u00e9n de boeven van het OM.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":246565,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[47,175,59,9,173,183],"tags":[783],"acf":[],"author_name":"Carolina Lo Galbo","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/31161"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=31161"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/31161\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carolina Lo Galbo","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/246565"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=31161"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=31161"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=31161"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}