{"id":306377,"date":"2015-11-20T14:28:35","date_gmt":"2015-11-20T13:28:35","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=306377"},"modified":"2015-11-20T14:28:35","modified_gmt":"2015-11-20T13:28:35","slug":"armand-stond-voor-rebellie-tegencultuur-en-vrijheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/armand-stond-voor-rebellie-tegencultuur-en-vrijheid\/","title":{"rendered":"Armand stond voor rebellie, tegencultuur en vrijheid"},"content":{"rendered":"
\n

Met zijn woeste, felrode haardos (g\u00e9\u00e9n pruik) en zijn enthousiast uitgedragen voorliefde voor cannabis was de donderdag overleden Armand een boegbeeld van de hippiegeneratie. In de laatste jaren van zijn leven wist hij ook de jonge generatie voor zich te winnen.<\/p>\n<\/div>\n

\u2018Wat de dood betreft,\u2019 zei Armand in mei dit jaar in Vrij Nederland<\/em><\/a>, \u2018sta ik op het standpunt van de Noord-Amerikaanse Indianen: today would be a perfect day to die<\/em>. Je kunt beter gaan als de zon schijnt dan als het regent, en gaan doe je toch.\u2019 Dat zonnetje was hem niet vergund. Herman George van Loenhout, al ruim een halve eeuw bekend als zanger en liedjesschrijver Armand, overleed op een regenachtige donderdag in november, op 69-jarige leeftijd.<\/p>\n

Zeker achteraf bekeken was de dood een voornaam thema tijdens de lange ontmoeting die we met hem hadden in zijn flat op de achtste etage in een Eindhovense buitenwijk. Armand vond het raar dat \u2018de enige zekerheid die we hebben\u2019 zo\u2019n taboe was. Hij vertelde uitgebreid hoe hij, zwaar astmapati\u00ebnt, als kind talloze keren in het ziekenhuis lag, en een paar keer werd opgegeven door de doctoren. \u2018Ik zou niet ouder worden dan twintig.\u2019 Toen hij die leeftijd toch bereikte, besloot hij dat vanaf dat moment \u2018elke dag een bonus\u2019 was. \u2018Ik heb al 49 jaar extra gekregen,\u2019 zei hij nu. \u2018Dus ik mag niet klagen.\u2019<\/p>\n

Met zijn woeste, felrode haardos (g\u00e9\u00e9n pruik) en zijn enthousiast uitgedragen voorliefde voor cannabis was Armand een boegbeeld van de hippiegeneratie. Dat zijn roem voor een groot deel dreef op dat ene liedje uit 1967, \u2018Ben Ik Te Min\u2019, nota bene opgenomen als B-kantje – hij kon er niet mee zitten. Het nummer was een voor die tijd ongekend felle aanklacht tegen kleinburgerlijkheid en de kloof tussen arm en rijk, en leverde hem het stempel \u2018protestzanger\u2019 op \u2013 een titel die hij met trots droeg.<\/p>\n