{"id":304652,"date":"2015-11-16T07:00:13","date_gmt":"2015-11-16T06:00:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/?p=304652"},"modified":"2015-11-16T17:02:23","modified_gmt":"2015-11-16T16:02:23","slug":"de-nationale-terrorismelijst-klinkt-stoer-doet-weinig","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-nationale-terrorismelijst-klinkt-stoer-doet-weinig\/","title":{"rendered":"De nationale terrorismelijst: klinkt stoer, doet weinig"},"content":{"rendered":"
Als je erop staat, ben je de sigaar. <\/span>Je kunt niet bij je geld en niemand mag zaken met je doen. De Sanctielijst moet terroristen financieel verlammen. Maar werkt-ie? Wie bepaalt wanneer je erop komt? En vooral: wie haalt je eraf?<\/div>\n

Bliep, bliep, blieeep. Uit de sleuf van de geldautomaat glijdt een stapeltje biljetten. Ibrahim kijkt er verbaasd en achterdochtig naar. Het apparaat werkt gewoon! Hij was vergeten dat de machine geluidjes maakt, hij wist niet meer hoe het voelt om je eigen geld te pinnen. Meer dan een jaar heeft de Amsterdamse jongeman niet zelf over zijn bankrekening kunnen beschikken. Ibrahim kwam in 2014 op de \u2018nationale terrorismelijst\u2019 te staan. Sta je daarop, dan ben je financieel verlamd. Je tegoeden worden bevroren en personen of instanties die zaken met je doen, kunnen worden vervolgd. \u2018Je maakt geen onderdeel meer uit van de samenleving,\u2019 zegt Ibrahim. \u2018Je wordt er echt uitgekickt.\u2019<\/p>\n

In hun hart treffen<\/h5>\n

Raak terroristen waar je kunt, is het devies van hun bestrijders. Zonder geld zijn ze machteloos. Vandaar dat in de politiek voortdurend de roep klinkt om de financiering van terrorisme aan te pakken. En zo ontstonden de lijsten met personen en organisaties waarmee niemand meer zaken mag doen. Want zo zou je de kwaadwillenden in hun hart treffen. De Verenigde Naties hebben zo\u2019n lijst, de Europese Unie heeft er een. En ook Nederland kent met de \u2018Sanctieregeling terrorisme\u2019 sinds 2007 een nationale lijst met namen van vermeende terroristen die openbaar worden gemaakt in de Staatscourant<\/span>. In januari meldde minister Koenders van Buitenlandse Zaken dat die lijst, waar nu zo\u2019n veertig namen op staan, verder moet groeien. \u2018Het kabinet wil de inzet van deze maatregel verder intensiveren,\u2019 schreef hij aan de Kamer.<\/p>\n

Rond die terrorismelijst bestaat echter nogal wat onduidelijkheid. Hoe kom je precies op die lijst? Hoe kom je er weer af? En heeft een lijst met namen eigenlijk wel enig effect?<\/p>\n

Wegsluizen<\/h5>\n

Het lijkt zo eenvoudig als je de kinderlijke minibrochure op internet aanklikt. De overheid doet onderzoek, neemt een besluit en voor je het weet sta je op de lijst en zijn al je tegoeden bevroren. Simpele cartoons, een helder proces, geen speld tussen te krijgen. Maar in werkelijkheid gaat er achter de samenstelling van de Nederlandse terrorismelijst een heel circus schuil, ontdekte Vrij Nederland. En dat circus draait vooral op de \u2018Apenrots\u2019 in Den Haag \u2013 het ministerie van Buitenlandse Zaken. Daar komt iedere maand in het diepste geheim een club ambtenaren bijeen om volgens een speciaal \u2018protocol\u2019 onder vast voorzitterschap van een hoge ambtenaar van dit ministerie te spreken over verdachte Nederlanders. Het Openbaar Ministerie en de AIVD schuiven aan om kandidaten aan te dragen. Maar aan tafel zit ook het ministerie van Financi\u00ebn voor de uitvoering, terrorismeco\u00f6rdinator NCTV en de speciale Finance Intelligence Unit (FIU) die zich bezighoudt met \u2018ongebruikelijke transacties\u2019 in de financi\u00eble wereld.
\nDat clubje nam vorig jaar een besluit over Ibrahim. Thuis in Amsterdam kreeg hij daarop een brief met een kopie van de Staatscourant<\/span>. Hij stond op de terrorismelijst, luidde de boodschap. Volledige naam, geboorteplaats en -datum, openbaar gemaakt voor iedereen. Een aankondiging vooraf geven ze niet, want er moet sprake zijn van een verrassingseffect. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat een terrorist even snel zijn geld kan wegsluizen naar een andere rekening.<\/p>\n

Een uitkering<\/h5>\n

Kort tevoren was Ibrahim in Belgi\u00eb in hoger beroep veroordeeld voor plannen om deel te nemen aan de jihad in een ver strijdgebied. Hij kreeg vijf jaar gevangenisstraf, ook al zegt hij onschuldig te zijn. Omdat zijn advocaat cassatie instelde, hoefde Ibrahim niet meteen de cel in. \u2018Ik wist wel van de lijst, dat had een cipier op de Terrorisme Afdeling van de gevangenis me al verteld. Maar toen ik de brief kreeg, ben ik gaan googelen wat ik allemaal niet meer mocht.\u2019 Pinnen durfde Ibrahim niet meer, bang dat de automaat meteen zijn kaart zou inslikken. Als noodmaatregel kocht hij met cash geld een prepaid-creditcard bij GWK, dat ging moeiteloos. Maar zijn beginnende onderneming in de autobranche kon hij wel vergeten. Ibrahim schreef zich uit bij de vof die hij had opgericht, want ook zijn compagnon kon zijn creditcard niet meer gebruiken. Omdat hij niet meer kon werken, vroeg hij bij de gemeente een uitkering aan. \u2018De dame van de Dienst Werk en Uitkering begon een heel verhaal over mijn sollicitatieplicht. Ik heb haar toen maar even onderbroken en gezegd dat ik niet kon werken omdat ik op de terrorismelijst stond. Ze schrok zich een ongeluk. \u201cU hoort nog van me,\u201d zei ze.\u2019
\nPrompt ontving Ibrahim een uitkering. Er was alleen \u00e9\u00e9n probleem: hij kon er niet bij. Via de post kreeg de veroordeelde \u2018jihadist\u2019 intussen allerlei slecht nieuws: dat zijn scooterverzekering was opgezegd, dat hij zijn huis uit moest omdat hij zijn huur niet betaalde. Dat moest Ibrahim regelen bij de gemeente die dergelijke vaste lasten op zijn uitkering ging inhouden en voor hem betaalde. Voor levensonderhoud vroeg zijn advocaat bij het ministerie van Financi\u00ebn een gedeeltelijke \u2018ontheffing\u2019 van de bevriezing aan, daar zijn vaste regels voor. Elke maand mocht hij bij zijn ABN Amro-filiaal in Amsterdam-West 300 euro in contanten ophalen. Ook hier de inmiddels bekende schrikreactie toen Ibrahim zei dat hij op de terrorismelijst stond. Geregeld lag de toestemming van hogerhand nog niet bij de bank of moest hij ineens naar een ander filiaal. Vooral de eerste maanden had Ibrahim het er behoorlijk moeilijk mee. \u2018Je voelt je een outlaw<\/span>. Eigenlijk verdwijn je uit de samenleving. Wat voor nut heeft zo\u2019n maatregel dan?\u2019<\/p>\n

\n
\"\"
Illustratie: Gijs Kast<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n
Vreemde keuzes<\/h5>\n

Het kabinet gelooft er heilig in. Dit jaar voegden de drie verantwoordelijke ministers (Buitenlandse Zaken, Financi\u00ebn en Justitie) tot dusver negentien nieuwe namen toe op de Nederlandse terrorismelijst. De \u2018intensivering\u2019 van de regeling die minister Koenders aankondigde, lijkt in volle gang. Veel van de nieuw bevroren boosdoeners zijn betrokkenen in het grote jihadproces, waarin dezer weken ronselaars en jihadstrijders uit de Haagse Schilderswijk terechtstaan.<\/p>\n

Dat is te volgen. Maar wie de lijst nauwkeuriger bestudeert, ontdekt veel vreemde keuzes en inconsequenties. Het ligt voor de hand dat tegoeden worden bevroren van moslimextremisten die naar Syri\u00eb of Irak vertrekken om daar te strijden. Het moet ze immers niet te gemakkelijk worden gemaakt om aan geld te komen voor de aanschaf van wapens. Volgens de Nationaal Co\u00f6rdinator Terrorismebestrijding en Veiligheid NCTV zijn er meer dan tweehonderd Nederlanders naar die strijdgebieden afgereisd. Daarvan zijn er zo\u2019n vijfenzeventig terug of dood, dus nog zeker honderdvijfentwintig ter plaatse. Waarom staan er dan maar pakweg twintig Syri\u00ebgangers op de lijst? Waarom kwam \u2018fighting journalist\u2019 Soufiane Zerguit in maart op de lijst na een verblijf van ruim een jaar in Syri\u00eb? Terwijl de ministers de tegoeden van zijn \u2018broeder\u2019 Noureddin B. pas twee\u00ebnhalf jaar na diens vertrek bevroren? En waarom staan er strijders op de lijst die vermoedelijk al lang en breed dood en begraven zijn, zoals Driss D.?<\/p>\n

Een nadere toelichting kunnen de betrokken ministeries niet geven. De gronden voor de beslissingen worden niet openbaar gemaakt, om reden van \u2018privacy\u2019. Terwijl de terroristen wel met volledige naam, geboortedatum en soms adres in de Staatscourant <\/span>verschijnen. De burger moet immers weten met wie hij geen zaken mag doen.<\/p>\n

Je voelt je een outlaw<\/span>. Eigenlijk verdwijn je uit de samenleving. Wat voor nut heeft zo\u2019n maatregel dan?<\/q><\/p>\n

Onnavolgbaar<\/h5>\n

Vreemder wellicht nog is het gesteld met de vermeende terroristen die zich in Nederland bevinden. Op de lijst staat Mohamed A. uit Delft, die in juni werd veroordeeld tot vier jaar cel wegens deelname aan de strijd in Syri\u00eb. Maar zijn naamgenoot Mohammed G. ontbreekt. Die werd schuldig bevonden aan het maken van jihadplannen, kreeg geen celstraf wegens ontoerekeningsvatbaarheid en doet sindsdien onophoudelijk pogingen naar het strijdgebied af te reizen. Ook de keuzes voor de jihadisten uit de Haagse Schilderswijk hebben iets onnavolgbaars: waarom staat de jonge prediker Oussama C. wel op de lijst en hoofdverdachte Abu Moussa niet? Beiden hielden zich volgens het strafdossier bezig met het inzamelen van geld.<\/p>\n

\u2018Het is inderdaad onduidelijk waarom iemand op de lijst komt of niet,\u2019 zegt advocate Marieke van Eik die onder meer Ibrahim bijstond. \u2018Je krijgt wel een motivering, maar daar staat niet heel veel in. In het geval van Ibrahim was het zijn Belgische veroordeling.\u2019 Van Eik stond ook een aantal Tamils bij die op de lijst kwamen omdat ze lid zouden zijn van de verboden Tamiltijgers. \u2018Daarover was nog veel minder informatie.\u2019 De advocate vindt het vreemd dat mensen in de gevangenis ook op de lijst komen. \u2018Wat is daarvan het nut? Een gedetineerde heeft helemaal geen toegang tot zijn rekening. Dat is dus disproportioneel.\u2019<\/p>\n

Bevriezingsoverleg<\/h5>\n

Strafpleiter Bart Nooitgedagt hielp in het verleden onder andere leden van de zogenaamde Hofstadgroep rond Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh. \u2018Er waren ook totaal geen aanwijzingen dat die jongens beschikten over grote bedragen, of van geldstromen naar het buitenland. Het was destijds een beetje een speeltuin voor de ambtenaren die daarmee zonder veel toezicht konden experimenteren. Dan wilden ze niet dat familie geld op de rekening van de gevangenis zette, terwijl ze daar hoogstens postzegels voor kochten om hun familie te schrijven.\u2019<\/p>\n

Een speeltuin is het niet, verzekeren ons betrokkenen bij het \u2018bevriezingsoverleg\u2019. Maar tijdens de maandelijkse bijeenkomsten om kandidaten voor te dragen wordt niet met vaste criteria gewerkt. Er is sprake van \u2018een beeld\u2019 dat oprijst uit de vertrouwelijke informatie op basis waarvan de ministers uiteindelijk een beslissing nemen. Er moeten echte harde aanwijzingen liggen, enkel hearsay<\/span> is onvoldoende. Daarnaast kijken de verantwoordelijken wel degelijk zo goed mogelijk naar de rechtstatelijke beginselen, verzekeren de insiders. Maar ook zij kunnen niet ontkennen dat de lijst vol inconsequenties zit.<\/p>\n

Niet genoeg capaciteit<\/h5>\n

Een van de oorzaken van die relatieve willekeur is dat het bevriezingsoverleg afhankelijk is van de namen die door de AIVD of het Openbaar Ministerie worden aangedragen. En daar kunnen die instanties zo hun heel eigen belangen bij hebben. Beide instanties willen niet nader ingaan op hun afwegingen. Volgens het protocol is Buitenlandse Zaken na een voorgenomen beslissing wel verplicht zich ervan te \u2018vergewissen\u2019 dat de keuze juist is. Daartoe krijgt een ambtenaar van dat ministerie toegang tot de onderliggende stukken bij OM of AIVD. Ook daar is sprake van een bottleneck<\/span>, zeggen betrokkenen: er is eenvoudigweg niet genoeg capaciteit om die tijdrovende onderzoeken meteen te doen als een kandidaat is aangedragen. Soms is een zaak \u2018onder de rechter\u2019 en blijkt het dossier fysiek niet in Den Haag te raadplegen.<\/p>\n

Dat vergewissen verloopt bovendien aantoonbaar niet altijd goed. Ibrahim moest dit voorjaar van de lijst worden geschrapt na een uitzonderlijk en vernietigend oordeel van de rechtbank in Amsterdam. Volgens de rechters hadden de samenstellers van de terrorismelijst zich uitsluitend gebaseerd op zijn Belgische veroordeling, die inmiddels in cassatie was vernietigd. Terwijl als gevolg van de \u2018zeer verstrekkende gevolgen\u2019 van plaatsing op de terrorismelijst \u2018een vergaande, actieve onderzoeks- en vergaringsplicht\u2019 rust op de Nederlandse staat. Het besluit om Ibrahim op die lijst te zetten, was dus niet genomen op \u2018een voldoende solide feitelijke grondslag\u2019 en was \u2018niet deugdelijk gemotiveerd,\u2019 concludeerde de rechtbank.<\/p>\n

Integrale aanpak<\/h5>\n

Maar nog afgezien van de vraag of de juiste mensen op de lijst terecht komen: heeft de sanctie wel het beoogde effect? Wordt het terrorisme inderdaad in het hart getroffen? Betrokkenen bij de samenstelling zeggen dat alle beetjes helpen, dat alle terrorismemaatregelen bij elkaar effect sorteren: de \u2018integrale aanpak jihadisme\u2019, zoals dat in Den Haag heet. Dat er vooral moet worden gewerkt om al die verschillende maatregelen op elkaar te laten aansluiten. En inderdaad wordt af en toe een arrestatie verricht. Zoals in het geval van de broers van de bekende Syri\u00ebgangers Hatim R. en Abdelkarim el A., van wie de laatste een \u2018bekende Nederlander\u2019 werd toen hij in een video, staand voor de puinhopen van Aleppo, Nederland bedreigde.<\/p>\n

Beide broers waren zo onvoorzichtig geweest om geld over te maken. De Arnhemmer Youssef el A. zorgde ervoor dat zijn broer Abdelkarim 7.350 euro in handen kreeg. En het lukte Sulaymaan R. uit Dordrecht om een kleine 17.000 euro over te maken naar broer Hatim in het strijdgebied. Inmiddels staan beide jihadstrijders op de terrorismelijst, maar dat was nog niet zo toen ze het geld uit Nederland kregen. Dat is ook niet per se nodig, want de financiering van terrorisme is sowieso bij wet verboden. De lijst dient vooral als extra waarschuwing voor derden en als leidraad voor banken, verzekeraars en andere financi\u00eble dienstverleners.<\/p>\n

In het geval van Youssef el A. was er een melding van de bank binnengekomen bij de FIU, die de betaling meldde bij het Openbaar Ministerie. \u2018Blijkbaar duurt zo\u2019n verwerking lang,\u2019 zegt advocaat Serge Weening. \u2018De betalingen dateren van 2013 en mijn cli\u00ebnt is pas in 2015 aangehouden.\u2019 Youssef moet zich volgend jaar voor de rechter verantwoorden, maar voor zijn raadsman is de verdedigingslijn nu al duidelijk. \u2018Je zou wel gek zijn als je als familielid g\u00e9\u00e9n geld stuurt. Ik zou dat ook voor mijn familie doen als die onder die omstandigheden verkeert. Daarbij is helemaal niet gezegd dat je terrorisme steunt. Mijn cli\u00ebnt wilde domweg zijn broer in Syri\u00eb helpen, want die heeft \u2019s avond ook gewoon eten nodig, en die moet ook ergens wonen.\u2019<\/p>\n

Familie of niet, wie geld overmaakt riskeert een gevangenisstraf. Maar wat zegt deze zaak nu over de werkelijkheid van terrorismefinanciering? Wie het een beetje slim aanpakt en het reguliere bankverkeer links laat liggen, hoeft weinig te vrezen. Neem Ibrahim. De Amsterdammer vertelt dat hij terwijl hij op de sanctielijst stond, gewoon op vakantie naar Thailand kon. Een vriend kocht met cash een ticket en hijzelf verlengde zijn inmiddels verlopen paspoort. Voor zijn verblijf daar nam Ibrahim baar geld mee. Dat kan dus ook als je over terroristische motieven beschikt.<\/p>\n

Een tas vol geld<\/h5>\n

Uit het omvangrijke vertrouwelijke strafdossier in de Context-zaak naar jihadisten in de Schilderswijk \u2013 in handen van Vrij Nederland \u2013 blijkt dat geldstromen doorgaans veel schimmiger verlopen dan met een naam op de terrorismelijst kan worden voorkomen. Hoofdverdachte Abu Moussa zamelde geld in voor moslimgevangenen via zijn stichting Intisaar. Het was echter niet de naam van de stichting waarop de belletjes bij de bank gingen rinkelen, maar de omschrijving bij een betaling die een medewerker van ING Bank de wenkbrauwen deed fronsen: \u2018Behind Bars Syri\u00eb\u2019 stond er bij een overboeking naar een Turkse rekening. De bank lichtte de FIU in en ING hief de rekening op nadat Abu Moussa \u2018onvoldoende opening van zaken\u2019 gaf.<\/p>\n

Maar meestal is het geld nog veel moeilijker traceerbaar omdat betalingen in contanten plaatsvinden. \u2018Tja, wat mensen op de straathoek allemaal cash doen, daar is natuurlijk weinig zicht op,\u2019 zegt advocaat Vasco Groeneveld, die een vermeende terrorist op de lijst bijstond. De Haagse broeders organiseerden bijvoorbeeld benefietavonden voor humanitaire doelen als \u2018een ambulance\u2019 voor Syri\u00eb. Inzamelingen gebeurden in cash en de politie kon niet de vinger krijgen achter de precieze bestemming van het geld. Het lijkt erop dat ingezameld geld via allerlei routes gewoon naar Syri\u00eb werd gebracht. Belgische broeders brachten een tas vol geld naar meisjes in Den Haag die naar Syri\u00eb gingen om met een jihadist te trouwen.<\/p>\n

In eigen zak<\/h5>\n

In maart 2013 arresteerde de Griekse politie Abu Moussa en Soufiane Z. bij de grens met Turkije. Niet omdat ze op een terrorismelijst stonden, maar omdat ze zich op verboden militair terrein bevonden. Ze hadden duizenden euro\u2019s op zak. Een paar maanden later reed de politie twee jongens uit Arnhem bij Kleef in Duitsland van de weg, onder wie een andere broer van de eerder genoemde Yoessef el A. In hun bagage bevonden zich survivalspullen, bivakmutsen en geld, veel geld. Een mooie vangst, maar daarbij had de terrorismelijst geen rol gespeeld. Het was dankzij de AIVD dat de politie precies wist wanneer ze zouden vertrekken.<\/p>\n

Ook bij de verdeling onder de strijdende jihadisten in Syri\u00eb en Irak draait het voornamelijk om contant geld. In juli 2013 had de Zoetermeerse prediker Mohammed T. alias Abu Bashir een bedrag van vijfduizend euro verzameld, blijkt uit afgeluisterde telefoongesprekken. In het grensgebied van Turkije en Syri\u00eb verdelen twee koeriers \u2013 Hicham el O. en Saleh Eddine A. \u2013 het bedrag cash onder strijders in porties van een paar honderd euro. De afspraak is dat de broeders die \u2018met niks daar zijn gekomen\u2019 het meeste krijgen. Dat lijkt niet helemaal goed te gaan, de verdeling leidt tot fikse ruzie. Jihadstrijder Anis Z. belt zijn broer Soufiane \u2013 op dat moment nog in Nederland \u2013 ziedend op: \u2018Die geld was voor euh Hollanders,\u2019 roept hij in de hoorn: \u2018hij heeft ook aan een Belg gegeven, die heeft er helemaal niks mee te maken, alleen omdat het zijn vriend is.\u2019 Anis (destijds Jahbat al Nusra, nu IS) beschuldigt de koeriers er bovendien van geld in eigen zak te hebben gestoken: \u2018Achie, ze hebben allebei twee dikke jeeps!\u2019<\/p>\n

Schimmige transacties<\/h5>\n

Toch kun je ook met cash of andere schimmige transacties tegen de lamp lopen. Want hoe je het ook doet, je blijft strafbaar als je een gekende terrorist of terroristische organisatie geld stuurt. Interessant is de zaak van de Turkse Burcu T., die als eerste werd veroordeeld als gevolg van een overtreding van de sanctiewet. De Amsterdamse werd in maart 2012 aangehouden omdat ze tot vier keer toe geld had gestuurd naar de Islamic Jihad Union (IJU) en de Deutsche Taliban Mujahideen (DTM), twee aan de Taliban gelieerde terroristische organisaties, opererend op de grens van Afghanistan en Pakistan. Die organisaties staan op de terrorismelijsten van de EU en de VN.
\nDat het geld afkomstig was van Burcu bleek uit aantekeningen die in Afghanistan werden gevonden op het lichaam van de gedode leider van DTM, tevens de man met wie ze zou trouwen. Burcu had het geld via Western Union overgemaakt naar een contact in Turkije, die op zijn beurt zorgde dat de bedragen bij haar vriendje in Pakistan terechtkwamen via het systeem van hawala bankieren (daarbij wordt het geld elders uitbetaald via vertrouwenspersonen, zonder dat het fysiek of giraal wordt overgemaakt).
\nKort na haar aanhouding in 2012 kwam Burcu zelf op de Nederlandse Terrorismelijst te staan. De Amsterdamse wachtte haar proces niet af en verdween richting Turkije. Volgens een bron bij het OM is ze inmiddels van daaruit afgereisd naar het strijdgebied in Syri\u00eb. Afgelopen zomer veroordeelde de rechtbank in Rotterdam haar bij verstek tot een half jaar gevangenisstraf.<\/p>\n

Zelfvoorzienend<\/h5>\n

De zaak tegen Burcu laat zien dat overtreding van de Sanctiewet tot een veroordeling kan leiden. Maar de pakkans lijkt niet bijster groot. Bovendien zijn er ook fundamentelere twijfels over het nut van de terrorismelijst. Want hoe wordt dat terrorisme feitelijk gefinancierd? In de eerder genoemde brief van minister Koenders staat het gewoon opgeschreven: \u2018Volgens een recent VN-rapport is ISIS grotendeels zelfvoorzienend. ISIS heeft inkomsten uit diverse bronnen, waaronder de verkoop van olie, losgeld, afpersingen en diefstal, de verkoop van antiquiteiten.\u2019 In kringen van Nederlandse terrorismebestrijders heerst de opvatting dat de terrorismelijst \u2018vooral voor de b\u00fchne\u2019 is. \u2018De politiek kan zo laten zien: kijk maar, we doen er alles aan,\u2019 zo valt te horen. Maar als je echt iets tegen de financiering van terrorisme wilt doen, zou je de olie-inkomsten van IS moeten aanpakken. Het is zelfs de vraag of de sanctielijst niet juist een negatief effect heeft. Advocaat Nooitgedagt: \u2018Natuurlijk, je ziet dat families geld overmaken naar Syri\u00eb en je ziet geldkoeriers optreden. Maar als je dit aanpakt met zo\u2019n lijst, jaag je die jongens juist verder ondergronds. Ze kunnen immers geen kant meer op. En dan ben je het zicht op die geldstroompjes helemaal kwijt.\u2019<\/p>\n

De gevolgen voor de betrokkenen zijn evenwel groot, zegt Ibrahim: \u2018Wie mijn naam op google intikt, ziet onmiddellijk dat ik op de terrorismelijst ben geplaatst. Wat zullen mijn toekomstige werkgevers denken? Dat ik er inmiddels weer vanaf ben, ziet niemand.\u2019
\n<\/span><\/p>\n

Om reden van privacy is de naam Ibrahim gefingeerd.<\/span><\/p>\n

\n
Terrorismelijsten<\/h5>\n

Naast de Nationale Terrorismelijst is er ook een lijst van de EU en een van de Verenigde Naties. Op de Europese lijst staan Mohammed B. en de Hofstadgroep, op die van de VN staat alleen een Nederlandse stichting. Minister Koenders kondigde in januari aan dat het kabinet personen zal aandragen voor de VN-lijst. Daar is het nog niet van gekomen. Naar verluidt is er \u00e9\u00e9n geval in voorbereiding, maar is nog niet besloten of er een voordracht plaats zal vinden.<\/p>\n

Beleidsmakers voeren intussen discussie over een betere onderlinge afstemming van die verschillende lijsten. Er is wat voor te zeggen alle \u2018terroristen\u2019 op nationale lijsten ook internationaal te signaleren. Jihadisme is immers een grensoverschrijdend probleem. Maar daartegen bestaat weerstand omdat nationale overheden zoals de Nederlandse dan hun grip kwijtraken op de te noemen namen.<\/p>\n<\/div>\n

\n
Ronselen, opruiing<\/h5>\n

In de Haagse jihadzaak staan op dit moment 8 mannen en 1 vrouw terecht, van wie enkelen ook op de Nationale Terrorismelijst staan. De verdachten worden vervolgd voor onder meer ronselen, opruiing en deelname aan een criminele organisatie \u2018met terroristisch oogmerk\u2019. Naar verwachting zal de rechtbank begin december een oordeel vellen. VN legde eerder<\/a> de hand op het vertrouwelijke onderzoeksdossier.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Als je erop staat, ben je de sigaar. <\/span>Je kunt niet bij je geld en niemand mag zaken met je doen. De Sanctielijst moet terroristen financieel verlammen. Maar werkt het? Wie bepaalt wanneer je erop komt? En vooral: wie haalt je eraf? <\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[3857,3398,4439,4441],"class_list":["post-304652","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-harry-lensink","tag-jaco-alberts","tag-sanctielijst","tag-terrorismelijst"],"acf":[],"author_name":"Jaco Alberts, Harry Lensink","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/304652","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=304652"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/304652\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Jaco Alberts, Harry Lensink","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=304652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=304652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}