{"id":299576,"date":"2015-10-06T13:23:13","date_gmt":"2015-10-06T11:23:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/?p=299576"},"modified":"2015-10-06T13:23:37","modified_gmt":"2015-10-06T11:23:37","slug":"herontdekt-een-negentiende-eeuwse-campagnejournalist-adriaan-van-bevervoorde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/herontdekt-een-negentiende-eeuwse-campagnejournalist-adriaan-van-bevervoorde\/","title":{"rendered":"Herontdekt: een negentiende-eeuwse campagnejournalist"},"content":{"rendered":"
\n

Adriaan van Bevervoorde (1819-1851) was een genadeloze parlementaire verslaggever.\u00a0Ard van der Steur zou met de foto van Volkert van der G. bij hem niet zijn weggekomen, blijkt uit een geweldige heruitgave.<\/p>\n<\/div>\n

\u2018Deze natie verwacht slechts een enkel woord van U om zich opnieuw aan Uw zijde te scharen, toegewijder en enthousiaster dan ooit tevoren\u2019, roept Adriaan van Bevervoorde in 1846 koning Willem II in zijn krant toe: \u2018Dit woord is, zoals U weet, het woord Hervorming!\u2019<\/span><\/p>\n

Misschien moeten we Van Bevervoorde wel zien als de eerste kritische parlementaire verslaggever van Nederland. De journalist komt tot leven in het boek Radicalen in Nederland (1840-1851)<\/em>. Dat schreef de historicus M. Robijns al in 1967, maar verschijnt <\/a>vandaag in een bewerkte herdruk onder de titel De intrigantenclub<\/em>. Als eerste in een reeks van vergeten historische pareltjes door Historisch Nieuwsblad<\/em>.<\/p>\n

En inderdaad, het boek is een ondergesneeuwd meesterwerk. De ster van Van Bevervoorde rees snel in de jaren veertig van de negentiende eeuw. Nederland leed onder economische stilstand, begrotingsproblemen en felle armoede. Met scherpe pen keerde de Groninger zich in zijn Haagse kranten De Burger<\/em> en Asmod\u00e9e<\/em> tegen allerlei misstanden en riep hij op tot hervormingen. Vooral met zijn pleidooien voor een nieuwe democratische grondwet had hij uiteindelijk succes. In maart 1848 besloot koning Willem II van de een op de andere dag de democratie in te voeren. Opgetrommelde werklieden namen Van Bevervoorde op de schouders<\/a> en droegen hem luid zingend door Den Haag naar het koninklijk paleis waar hij een ferme hand kreeg van de vorst.<\/p>\n

Vandaag de dag zouden we spreken van campagnejournalistiek. Maar die verschilt niet wezenlijk van de manier waarop bijvoorbeeld De Telegraaf<\/a><\/em> in 2012 met koppen als \u2018Marx Rutte\u2019 de komst van het huidige kabinet begeleidde. Misstappen van ministers werden door Van Bevervoorde genadeloos gefileerd. Ad van der Steur zou met de foto van Volkert van der G. niet zijn weggekomen, ook Wilma Mansveld had na Prorail en Fyra alle hoeken van de kamer gezien.<\/p>\n

Maar Van Bevervoorde ging verder. Voor kranten was het erg moeilijk het hoofd financieel boven water te houden \u2013 ook wat dat betreft is er weinig veranderd. En om de inkomsten een beetje op te schroeven greep Van Bevervoorde net als andere journalisten uit die dagen naar het middel van chantage. Zo kocht koning Willem II via tussenpersonen een dreigende onthulling af over een homoseksuele escapade. Van Bevervoorde liet het verhaal lopen in ruil voor 10.000 gulden en een onderscheiding voor zijn vader.<\/p>\n

En daar gaat de vergelijking met de hedendaagse parlementaire journalistiek mank. Althans, dat mogen we hopen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Adriaan van Bevervoorde (1819-1851) was een genadeloze parlementaire verslaggever.\u00a0Ard van der Steur zou met de foto van Volkert van der G. bij hem niet zijn weggekomen, blijkt uit een geweldige heruitgave. \u2018Deze natie verwacht slechts een enkel woord van U om zich opnieuw aan Uw zijde te scharen, toegewijder en enthousiaster dan ooit tevoren\u2019, roept […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-299576","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Jaco Alberts","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/299576","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=299576"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/299576\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Jaco Alberts","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=299576"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=299576"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}