{"id":298618,"date":"2015-10-04T05:00:00","date_gmt":"2015-10-04T03:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/?p=298618"},"modified":"2015-10-04T10:35:18","modified_gmt":"2015-10-04T08:35:18","slug":"dierenmishandeling-thailand","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/dierenmishandeling-thailand\/","title":{"rendered":"Hoe een Brabander in Thailand tegen dierenmishandeling vecht"},"content":{"rendered":"
Al vijftien jaar strijdt de Nederlandse Edwin Wiek (49) in Zuidwest Thailand <\/span>tegen olifantensmokkel, tijgerhandel en ander dierenleed. Later dit jaar zal wekelijks in zestig landen op tv te zien zijn hoe Wiek wilde dieren uit hachelijke situaties redt. VN bezocht zijn opvangcentrum.<\/div>\n

Het is nogal een bloederig tafereel dat Edwin Wiek op zijn beeldscherm toont. Twee olifanten, deels ontdaan van hun huid, en een babyolifant met een halve slurf. \u2018Hier zijn onze artsen bezig met autopsie,\u2019 zegt hij in het kantoor van zijn wildlife rescue centre<\/span> in Petchaburi, op twee\u00ebnhalf uur rijden ten westen van Bangkok. De dierenactivist is net terug van een onderzoek naar de dood van de drie wilde olifanten. \u2018Ze hadden geen kogelgaten en waren onaangetast op de gehalveerde babyslurf na. Vermoedelijk zijn ze ge\u00eblektrocuteerd. Olifanten lopen vaak achter elkaar, de slurf vast aan de staart van hun voorganger. De baby heeft voorop gelopen en de stroomdraad geraakt.\u2019 Naar het waarom blijft het gissen. \u2018Stropers zijn juist uit op levende babyolifanten, of op slagtanden en geslachtsdelen.\u2019 Hoe dan ook: deze slachting is triest. \u2018Thailand telt nauwelijks nog 2.500 wilde olifanten.\u2019<\/p>\n

Al vijftien jaar voert de geboren Brabander een kruistocht tegen dierenmishandeling in Thailand. Geregeld kaartte hij de olifantenhandel aan in de media, daarbij niet nalatend te wijzen op de betrokkenheid van hoge ambtenaren bij deze lucratieve strooptochten. Dat zijn Hollandse directheid hem tot twee keer toe in de cel deed belanden: soit. \u2018Ik kan niet tegen onrecht.\u2019 Maar inmiddels wordt zijn inzet voor het dierwelzijn ook gewaardeerd. Sinds de vrijspraak, begin 2014, in een langlopend geschil met het Thaise ministerie van Bosbeheer wordt Wiek, oprichter van Wildlife Foundation Friends Thailand (WFFT), zelfs door de overheid benaderd wanneer er gewonde dieren zijn gevonden of olifantenhandel wordt vermoed. \u2018WFFT heeft de medische expertise om dieren te onderzoeken en de ruimte om ze op te vangen.\u2019<\/p>\n

Wiek leidt per jeep rond over het uitgestrekte jungleachtig terrein, voorzien van meertjes waar dieren kunnen baden. Hij spreekt snel en schakelt soepel over op vloeiend Thais wanneer hij kort halt houdt bij locals die een olifantenhospitaal bouwen. \u2018Hier gaan we binnenkort een aantal blinde olifanten aan nieuwe lenzen helpen.\u2019 Gehaast is hij. Er is veel te doen. Altijd. \u2018Kijk, dit hier worden drie gastenverblijven waar log\u00e9s vanaf het balkon olifanten kunnen aanraken. Geweldig toch? Op die manier kunnen we geld genereren voor dit enorme project.\u2019<\/p>\n

Zo\u2019n 45 hectare grond bezit hij, en zo\u2019n 450 dieren. Het zijn veelal apen, beren en olifanten die hij heeft kunnen bevrijden uit toeristenkampen en van de straat, opgesloten in kooien of aan de ketting. Aanstonds komen er zes tijgers uit Europese circussen bij, waaronder de drie tijgers van circus Renz, die sinds 15 september niet meer mogen optreden in Nederland. Ook worden er verkeersslachtoffers binnengebracht zoals Jimmy, de pasgeboren java-aap die bij zijn doodgereden moeder werd gevonden.<\/p>\n

<\/figure>\n
<\/figure>\n
\"\"
Nieuw leven: Wiek (li) inspecteert een beer voor het transport naar het opvangcentrum. Foto: Thierry Falise\/Getty Images<\/figcaption><\/figure>\n
Verlamde tijger<\/h5>\n

Zijn eigen auto-ongeluk in 1999 was de aanzet tot de oprichting van het wildlife centre<\/span>. Tot die tijd runde Wiek een textielfabriek, verkocht hij shirts, riempjes en haarbandjes. \u2018Ik was in 1990 naar Bangkok gekomen en had 340 man voor me werken, een mooi huis en een grote auto, maar toen ik met mijn hoofd door de voorruit vloog, besefte ik dat ik iets moest gaan doen waarvan ik echt gelukkig werd.\u2019 Tijdens de revalidatie bracht een kennis een aapje. \u2018Jij bent toch zo\u2019n dierenvriend,\u2019 zei die. Dierenvriend, een waar woord. Wiek werd woest toen hij bij een tankstation een tijger aan een ketting zag liggen. De buschauffeur die op straat in Bangkok een olifant aanreed, trok hij aan zijn nek de bus uit om hem te confronteren met het leed dat hij had berokkend. Het was al erg genoeg dat olifanten op het gloeiende asfalt tussen het krankzinnig drukke verkeer moesten lopen met ook nog eens toeristen op hun rug.<\/p>\n

Maar een dierenvriend houdt geen aapje als huisdier. \u2018Voor zo\u2019n beestje is het prettiger om onder soortgenoten te verkeren, dus ik ging op zoek naar een opvangcentrum. Ik vond er welgeteld \u00e9\u00e9n, en dat werd gerund door oplichters. Ik moest vijfduizend euro betalen voor een kooi die niet werd gebouwd. Daarop besloot ik zelf een dierenopvangcentrum te beginnen.\u2019<\/p>\n

Hij deed ervaring op bij natuurorganisaties, pachtte grond en reed naar het tankstation met de getormenteerde tijger. \u2018Die was intussen tot aan zijn nek verlamd. Ik vertelde de eigenaar dat hij de pijp uitging, waarop hij antwoordde: \u201cNeem hem dan maar mee. Ik heb liever dat hij bij jou sterft.\u201d\u2019<\/p>\n

\"\"
Geld genereren: er wordt gebouwd aan gastenverblijven waar mensen vanaf het balkon olifanten kunnen aanraken. Foto: WFFT<\/figcaption><\/figure>\n
Olifanten wassen<\/h5>\n

Na een de Thaise tv-uitzending over Wieks organisatie WFFT kon hij tientallen apen en beren ophalen. \u2018<\/span>Die zijn schattig als baby\u2019s en worden gekocht als huisdier, maar ze worden agressief als ze ouder worden en dan worden ze door hun baasjes gedumpt.\u2019
\nDaar worden die dieren dan voor uit het bos geroofd, gromt Wiek, zoals ook ontelbaar veel dieren uit de natuur worden gehaald voor de entertainmentindustrie. \u2018Apen worden in kleren gestoken, moeten kunstjes doen en sigaretten roken. In dierentuin Safari World moeten orang-oetans tegen elkaar boksen. Olifanten krijgen een kwast in hun slurf om te schilderen. Vinden de mensen leuk.\u2019 En dan de olifantenritten. Veel toeristen weten volgens Wiek nog steeds niet hoeveel ellende daarmee gepaard gaat. \u2018Olifanten kunnen tot duizend kilo trekken, maar hun rugwervels zijn niet gemaakt om te dragen.<\/p>\n

Bovendien gaat aan de ritjes een wrede rite vooraf.\u2019 Hij doelt op de Phajaan,<\/span> wat het \u2018breken van de wil\u2019 betekent en inhoudt dat babyolifanten gedurende een week of langer voortdurend worden uitgehongerd en gemarteld. Als de wil ten slotte is gebroken, volgt de training waarbij met haken in wangen en voetzolen wordt gestoken totdat de baby het hoofd draait en zijn voorpoten optilt wanneer de olifantentemmer dat wil. \u2018Olifanten die op hun achterpoten lopen, dat vinden de toeristen ook leuk.\u2019<\/p>\n

Dit is wellness, mensen! Wij proberen hier hun oude dag zo aangenaam mogelijk te maken.<\/q> WFFT organiseert rondleidingen waarin toeristen de persoonlijke verhalen horen over opgevangen olifanten zoals Pai Lin van zestig met een kapotte rug en blind aan een oog. Gevolg van veertig jaar zeulen met toeristen in een verblindende zon. Vijftien van deze oude, gemankeerde olifanten heeft Wiek, en tijdens de rondleiding mogen toeristen ze voeren en wassen. Wiek grijnzend: \u2018Wat is dan een typische opmerking? Juist, dat olifanten in de natuur toch ook niet worden gewassen. Maar dit is wellness, mensen! Wij proberen hier hun oude dag zo aangenaam mogelijk te maken. Vrijwilligers graven elke dag modderpoeltjes omdat ze dat fijn vinden. Deze olifanten kunnen niet meer terug naar de natuur, net als het gros van onze dieren. Ze hebben medicatie nodig of zijn getraumatiseerd. Terugplaatsen lukt alleen met apen, mits ze niet te lang opgesloten zijn geweest.\u2019<\/p>\n

Beer in een klooster<\/h5>\n

Telefoon. Alweer. Hij is net gebeld met de vraag of hij 147 laboratoriumapen uit Tel Aviv wil opnemen. Nu komt er bericht uit Sidney. Zijn Australische sponsor Joan wil een moederolifant met baby vrijkopen uit een olifantenkamp, zodat het kleintje die gruwelijke Phajaan<\/span> bespaard blijft. \u2018Ze heeft een bod gedaan. Als dat wordt geaccepteerd, kan ik ze aan het eind van de week ophalen.\u2019 Een baby-olifant, dat is opwindend nieuws. Toch kijkt Wiek bedenkelijk. \u2018De prijs is te hoog. Daarmee kan het olifantenkamp een olifantje uit het wild laten stropen. Dat is het laatste wat ik wil.\u2019 Hij is sowieso geen voorstander van dieren vrijkopen. Hij probeert dieren vrij te praten. \u2018Ik vertel de eigenaar dat ze medische zorg en andere voeding nodig hebben en dat mijn organisatie die kan leveren. Werkt dat niet, dan doe ik aangifte bij de politie en haal ik de pers erbij. Dat wil nog wel eens helpen.\u2019<\/p>\n

Soms duurt het onderhandelen lang, soms komt de redding te laat, zoals bij de zwaar ondervoede zwarte beer die hij in maart aantrof in een boeddhistisch klooster, in een hok zonder ramen. \u2018Beren zijn in tegenstelling olifanten beschermde dieren dus we mochten het dier na de offici\u00eble klacht meteen bevrijden, maar hij bleek te verzwakt om nog te kunnen eten. Hij stierf de dag na zijn bevrijding.\u2019<\/p>\n

\n
\"\"<\/figure>\n
\"\"
Een politieinval in het opvangcentrum. Foto: WFFT<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n
<\/figure>\n
Olifantensushi<\/h5>\n

De tijger van het pompstation, die Wiek Miauw noemde, heeft hij nog elf fijne jaren kunnen bieden. \u2018In het eerste jaar droegen we dat mannetje van 170 kilo twee keer per dag naar het meer. In het water deed ik fysiotherapie met hem en leerde ik hem zwemmen.\u2019 Er is een foto van Wiek met Miauw in het water, hoofd tegen kop. \u2018Toen Miauw in 2013 stierf, ben ik er een maand ziek van geweest,\u2019 vertelt Wiek.
\nZo slecht voelde hij zich ook toen hij als twaalfjarige jongen vanwege de scheiding van zijn ouders afscheid moest nemen van zijn twee honden en zijn paard, Isabella van de Hazenkamp. \u2018We woonden aan de rand van het bos nabij Breda. Mijn jeugd draaide om dieren en ik wilde eigenlijk dierenarts worden, maar nadat mijn ouders uit elkaar gingen, werd ik dwars. Het atheneum, dat ik nodig had om te gaan studeren, hing ik aan de wilgen. Op mijn zeventiende ging ik in dienst, en op mijn 23ste vertrok ik vanwege de kledingbusiness naar Thailand, waar ik een nepleven leidde totdat ik door die voorruit vloog. Wat ik nu doe, is een droom.\u2019 Dan, lachend: \u2018Al waren sommige tijden een nachtmerrie.\u2019<\/p>\n

Het was eind 2011 toen Wiek hoorde dat er vijf dode olifanten waren gevonden. Hij ging kijken en las vervolgens een krantenartikel waarin de directeur van Nationale Parken, Damrong Phidet, beweerde dat de olifanten waren gedood voor hun geslachtsdelen en slurven. \u2018Daarvan zou sushi zijn gemaakt, maar de olifanten die ik had gezien waren onbeschadigd, op de kogelgaten na. Er klopte iets niet. Ik ging terug naar de plaats van de slachting en ontdekte sleepsporen. Die moesten van babyolifanten zijn.<\/p>\n

Babyolifanten zijn gewild. Stropers krijgen 300.000 bath (dik 7.000 euro) voor een baby. En het verklaarde de dood van vijf olifanten. Baby\u2019s worden namelijk afgeschermd door moeders en tantes waardoor zij eerst doodgeschoten moeten worden. Als de kudde daarop vlucht, blijven de baby\u2019s achter bij hun dode moeder en kunnen stropers ze verdoven, wegslepen en naar een olifantenkamp brengen waar ze een pleegmoeder krijgen om te verdoezelen dat het om een gestroopte baby gaat.\u2019<\/p>\n

Hij hoorde vervolgens dat twee babyolifanten waren gearriveerd in een afgelegen kamp. Dat Phidet in de krant de waarheid verdraaide, deed zijn connecties met de stropers vermoeden. Bovendien: \u2018Als stroper moet je connecties hebben, anders kom je de controleposten bij het National Park niet voorbij.\u2019<\/p>\n

\"\"
De bijna onherkenbare beer Kwan. Foto: WFFT<\/figcaption><\/figure>\n
De pers bleek voorgelogen<\/h5>\n

Eind januari 2012 publiceerde de Engelstalige krant The Nation <\/span>Wieks ingezonden brief. Daarin schrijft hij dat er inzake de vijf gedode olifanten sprake moet zijn van olifantensmokkel en corruptie. Een Thaise versie verschijnt in The Bangkok Post<\/span>. Prompt wordt de olifantenhoeder van een van de gestroopte baby\u2019s door het hoofd geschoten. Zijn collega slaat op de vlucht. Wiek: \u2018Zo werd de achterhoede beschermd.\u2019
\nOp 12 februari 2013 zat Wiek aan het ontbijt met zijn vrijwilligers toen er honderd militairen, politie en rangers met mitrailleurs het terrein op kwamen. \u2018Phidet had gezichtsverlies geleden en dacht: ik pak die Nederlander terug. Hij had het leger ingeschakeld en hun verteld dat ik illegale dieren bezat.\u2019<\/p>\n

Wiek had een reactie kunnen verwachten. Nadat hij in 2003 de Thaise pers attendeerde op het grote aantal illegale orang-oetans in een dierentuin, beloofde die ook toen al het leger op hem af te sturen onder het mom van \u2018illegaal dierenbezit\u2019. Nu begon het circus opnieuw. \u2018Binnen het uur moest ik de papieren van alle 450 dieren overleggen. Ik zei dat ik dat niet haalde omdat het nogal een uitzoekwerk was, en vroeg uitstel tot de volgende ochtend, maar dat was geen optie. Na een uur werd mijn Thaise vrouw Noi in de boeien geslagen omdat zij bestuurslid is van WFFT, en werd het bevel gegeven om de volgende dag de 103 dieren waarvoor ik geen documenten kon laten zien, mee te nemen. De volgende ochtend toonde ik de bevelhebber de resterende documenten, maar hij keek er niet eens naar. Acht dagen lang werden de dieren met grof geweld afgevoerd. Een gibbon brak zijn nek. Civetkatten kregen een overdosis verdovingsmiddel. Baby\u2019s werden weggerukt bij hun ouders. Afschuwelijk.\u2019<\/p>\n

Wiek filmde alles en zette de beelden op internet, evenals de papieren van al zijn dieren. \u2018De pers bleek door het ministerie voorgelogen. Ik zou veroordeeld zijn in Nederland.\u2019 Wiek verwees de journalisten naar het consulaat \u2013 daar konden ze navraag doen over zijn verleden \u2013 en attendeerde hen op zijn ingezonden brief. \u2018Daarop begonnen media mijn kant te kiezen en mocht ik mijn verhaal doen op televisie. Maar ik was kapot, kon niet eten, niet slapen.\u2019<\/p>\n

Wiek en zijn vrouw werden beiden veroordeeld tot een jaar voorwaardelijk en 90.000 bath. \u2018Om het hoger beroep in vrijheid af te wachten, moesten we een borgsom betalen. Dat weigerde ik, omdat ik niet wilde meedoen aan een schijnproces, dus moest ik de cel in. Zat ik tegenover een bekende chirurg die zeven personeelsleden had vermoord. \u201cWat doe jij hier,\u201d vroeg hij.\u2019 Lachend: \u2018Ik dacht: ik ga jou die wedervraag niet stellen.\u2019
\nHet bericht over zijn gevangenschap bereikte Nederland en leidde tot Kamervragen. \u2018Na een verklaring van de Nederlandse ambassade waarin stond dat Noi en ik niet vluchtgevaarlijk waren, ging de rechter akkoord met onze voorlopige vrijlating.\u2019 En toen ze al vrij waren, ging Marianne Thieme verontwaardigd doen over de Thaise overheid. Mosterd na de maaltijd, noemt hij dat, en g\u00eanant. \u2018Ze probeerde stemmen te winnen over mijn rug, terwijl ze mijn mails en telefoontjes nooit heeft beantwoord.\u2019
\nEnfin.<\/p>\n

Eind februari 2014 zijn Wiek en zijn vrouw in hoger beroep vrijgesproken en een parlementaire commissie heeft intussen geconcludeerd dat de overheid in deze zaak \u2018met voorbedachte rade, en onzorgvuldig heeft gehandeld\u2019. Een rehabilitatie voor Wiek. \u2018Het was de ellende waard,\u2019 concludeert hij. \u2018Er zijn vijf ambtenaren opgepakt en veroordeeld en in dit gebied zijn sindsdien geen baby\u2019s meer gestroopt.\u2019
\nPhidet had geluk dat hij eind 2012 met pensioen kon gaan. \u2018Hij is een politieke partij begonnen,\u2019 zegt Wiek. \u2018Een groene partij nog wel. Ik ben naar een bijeenkomst gegaan om zijn aanhang te vertellen dat hun voorman in de dertig jaar als hoofd van de Nationale Parken niets heeft bijgedragen aan het dierenwelzijn.\u2019 Grijnzend: \u2018Phidet schrok toen hij me zag en probeerde te voorkomen dat ik zou spreken, maar ik laat me de mond niet snoeren.\u2019<\/p>\n

Moeder en baby halen<\/h5>\n

Het is vroeg in de ochtend als de dierenactivist, doorgaans gehuld in een kaki outfit met WFFT-logo, in pak verschijnt. Hij is uitgenodigd door enkele parlementari\u00ebrs om te praten over een wetswijziging. \u2018De EU eist een beter dierenwelzijn van Thailand, anders neemt Europa geen kippen en garnalen meer af.\u2019 Vrolijk: \u2018Ze vinden me nog steeds bot, maar zijn toch benieuwd naar mijn mening. En ik maak van de gelegenheid gebruik om hen te melden dat ik aangifte ga doen tegen olifantenpolo, dat is een nieuwe sport hier.\u2019<\/p>\n

Er zijn vijf ambtenaren opgepakt en veroordeeld en sindsdien zijn er geen baby’s meer gestroopt.<\/q> Wiek is inmiddels een gerespecteerd gesprekspartner van de overheid, maar ook in dat keurige pak blijft hij de kritische Hollander. De nieuwe wet, die in gevangenschap geboren dieren moet beschermen, noemt hij in tv-uitzending van Al Jazeera \u2018niets meer dan een vodje papier.\u2019 Daarnaast ageert hij tegen de Tijgertempel, \u2018een enorme geldpomp waar toeristen kunnen wandelen en knuffelen met tijgers.\u2019 Of ze worden gedrogeerd weet hij niet, maar vaststaat dat er illegaal wordt gefokt. In veertien jaar is het aantal tijgers gestegen van zeven naar bijna 150 en soms verdwijnen er een paar naar China, waar tijgerdelen worden verwerkt in traditionele medicijnen. Vaak verdwijnen de dieren net voor Chinees Nieuwjaar als de prijs van de tijgerpenis op zijn hoogst is. \u2018Er zijn genoeg redenen om die tempel te sluiten, maar dan zit de overheid met 144 tijgers in haar maag, en de aanpak van tijgerhandel kent geen prioriteit. Daarop staat een maximale boete van 1.000 euro. Een lachertje. Een drugdealer wordt helemaal kaalgeplukt.\u2019 Met zijn voorstel voor het opzetten van een DNA- bank van in gevangschap levende olifanten waardoor gecontroleerd kan worden of baby\u2019s in olifantenkampen werkelijke nakomelingen zijn van de vrouwtjes die zich over hen ontfermen, is niets gedaan. \u2018Tja. De grootste olifantenbezitter van Thailand is al 25 jaar het hoofd van een grote politieke partij.\u2019 Toch vertrekt hij vol goede moed naar Bangkok. \u2018Uiteindelijk zullen die gesprekken en contacten met politici iets opleveren.\u2019 Weer vrolijk: \u2018Ze moeten me wel tegemoet komen, want het ministerie is bang dat ik ze voor tien miljoen ga aanklagen voor hun inval in 2013 waarvoor ze geen vergunning hadden. En ik moet mijn weggehaalde dieren ook nog terugkrijgen.\u2019
\n<\/span>O ja! \u2018Overmorgen gaan we de moeder en baby halen. Joan heeft ze voor een goede prijs vrijgekocht.\u2019<\/p>\n

De slurf omhoog<\/h5>\n

Twee dagen later arriveert Wiek bij een olifantenkamp aan de Birmese grens. Terwijl binnen een groep olifanten met een draaiende hoepel om hun slurf knielt voor een bus Russen, lopen moeder en kind via de achteruitgang hun vrijheid tegemoet. Zonder problemen stapt het stel de laadbak in van de vrachtwagen die door Wieks vrouw Noi met geofferde bananen en wierook is ontdaan van kwade geesten. \u2018Zo gemakkelijk gaat het bevrijden van dieren zelden,\u2019 bekent Wiek als hij achter de open vrachtwagen aan richting huis rijdt. Dat blijkt ook uit de serie van Wieks rescues<\/span> die is uitgezonden op de Australische televisie, en die binnenkort in zestig landen te zien zal zijn. Daarin is de kijker onder meer getuige van de bevrijding van een opgesloten beer die na een verdovingspijl toch weer overeind komt, en van apen die zich op daken verschuilen. Deze winter wordt een nieuwe serie van zijn rescues<\/span> waarschijnlijk ook in Nederland uitgezonden onder de titel Wild Bunch<\/span> \u2013 producent Promofilm is in onderhandeling met een Nederlandse omroep. Maar wat is dit? Hij remt. \u2018Waarom staat die vrachtwagen met olifanten half op de snelweg stil? Tussen dit krankzinnige verkeer?\u2019 Hij neemt poolshoogte, komt hoofdschuddend terug. \u2018Ongelooflijk. De chauffeur laat nieuwe ruitenwissers bevestigen. Soms maken die Thai me helemaal gek.\u2019<\/p>\n

Hij zet een lied op van Hans Teeuwen en zingt: \u2018Het leven is kut\u2019. Maar niet heus. \u2018Als ik \u2019s ochtends het gezang hoor van de gibbons, die voorheen onder verschrikkelijke omstandigheden werden vasthouden, ben ik blij. En kijk voor ons.\u2019 De vrachtwagen rijdt weer, een grote en kleine slurf steken omhoog, heerlijk in de wind. \u2018Dit is de eerste dag van hun nieuwe, vrije leven.\u2019<\/p>\n

\n

Astrid Theunissen is freelance journalist. Ze maakte vele (politieke) portretten en interviewde Alicia de Bielefeld, de buitenechtelijke dochter van Prins Bernhard. Vorig jaar verscheen haar biografische schets De schelmenjaren van Martin Bril.<\/em><\/p>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De Nederlandse Edwin Wiek (49) strijdt in Zuidwest Thailand <\/span>al vijftien jaar tegen olifantensmokkel, tijgerhandel en ander dierenleed. Later dit jaar zal wekelijks op tv te zien zijn hoe Wiek wilde dieren uit hachelijke situaties redt. VN bezocht zijn opvangcentrum.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-298618","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Astrid Theunissen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/298618","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=298618"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/298618\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Astrid Theunissen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=298618"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=298618"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}