{"id":297546,"date":"2015-09-18T12:53:28","date_gmt":"2015-09-18T10:53:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/?p=297546"},"modified":"2015-09-18T14:56:26","modified_gmt":"2015-09-18T12:56:26","slug":"zelfmoord-navertellen-nu-zou-ik-zeggen-matthijs-genoeg-over-het-drama","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/zelfmoord-navertellen-nu-zou-ik-zeggen-matthijs-genoeg-over-het-drama\/","title":{"rendered":"‘Nu zou ik zeggen: Matthijs, genoeg over het drama’"},"content":{"rendered":"
\n

Sinds hij een boek schreef over zijn mislukte zelfmoordpoging zien mensen Viktor Staudt als een deskundige. Zoals er in de uitzending<\/a> van DWDD<\/em> over Joost Zwagerman met het onderwerp werd omgegaan, was een vooruitgang, vindt hij.<\/p>\n<\/div>\n

Het is wel erg bot geformuleerd, vindt Viktor Staudt. Zeker, hij\u00a0kan inmiddels leven van zijn mislukte zelfmoord, maar ook weer niet echt\u00a0royaal.\u00a0De schrijver van Het verhaal van mijn zelfmoord was<\/em>\u00a0deze week even in Nederland om\u00a0een lezing te geven aan\u00a0studenten en andere ge\u00efnteresseerden in het LUMC. \u2018De behoefte om te praten over depressie en zelfmoord, daar vul je makkelijk een zaal mee.\u2019<\/p>\n

Het boek dat hij schreef over de\u00a0problemen die hem ertoe brachten om op 12 november 1999 bij station Amsterdam RAI voor de trein te springen, is vertaald in het Duits en verschijnt binnenkort ook in het Italiaans, Turks en Koreaans. Staudt\u00a0begon\u00a0een nieuw leven buiten Nederland en woont\u00a0nu in een dorpje vlak buiten Bologna. ‘Itali\u00eb is, anders dan Nederland,\u00a0een buitengewoon\u00a0rolstoelvriendelijk land.’ Onlangs hield hij\u00a0zijn eerste lezing in het Italiaans, aan de universiteit van Rome. \u2018Lezingen houden en mailtjes beantwoorden van lezers, vaak nabestaanden of mensen die lijden onder depressies en angsten, is inmiddels zo ongeveer een full time job<\/em>.\u2019<\/p>\n

Die mailtjes vormen ook\u00a0een groeiend probleem, zegt Staudt. Soms heeft hij geen tijd om te reageren en als hij dat na een week alsnog toch doet, blijkt het soms te laat.\u00a0\u2018Ik krijg er te veel\u00a0om adequaat \u00a0te kunnen reageren en ik wil me er niet met een standaardantwoord vanaf maken. Het zijn vaak mensen die denken dat ik ze begrijp omdat ik hetzelfde heb meegemaakt als zij. Ze willen weten hoe ik er bovenop ben gekomen, welke medicijnen ik slik, naar welke artsen ik ben gegaan. Ik vertel\u00a0ze dat ze hulp moeten zoeken maar dat die niet noodzakelijkerwijze dezelfde is als die ik heb gehad.\u2019<\/p>\n

Daarnaast zijn er\u00a0brieven van nabestaanden die hem dankbaar zijn voor het beschrijven van zijn depressies en zijn bijna fatale beslissing. \u2018Ik kreeg ooit een mailtje waarin kort en formeel stond: geachte heer Staudt, vier jaar geleden zijn we onze zoon verloren. Wij hebben uw boek gelezen en denken nu te weten waarom hij een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Wij danken u voor dit boek.\u2019<\/p>\n

Mokkenstorm<\/h5>\n

Het begon allemaal toen zijn boek verscheen, in 2012, en Staudt werd gebeld door DWDD<\/em>: of hij zijn verhaal in dat programma zou willen vertellen<\/a>. \u2018Best dapper van het programma om daar zoveel zendtijd voor in te ruimen.\u2019 In het gesprek met Matthijs van Nieuwkerk vertelde hij tot in details over zijn poging tot zelfmoord, waarbij hij beide benen verloor. Diezelfde nacht gooiden veel meer mensen zich voor een trein dan in een gemiddelde nacht. \u2018Iemand van de NS vertelde me dat het er dat het er gemiddeld twee zijn en na mijn verhaal zes.\u2019<\/p>\n

Hoewel hij de cijfers bevestigt, maakte Staudt zich toch kwaad over de opmerking<\/a> van psychiater Jan Mokkenstorm op deze site.\u00a0De oprichter van zelfmoordpreventiesite 113online noemde alleen het grotere aantal zelfmoorden, zegt Staudt. \u2018Dat is niet helemaal fair, want er is ook een andere kant aan het verhaal. Natuurlijk, elke zelfmoord is er een te veel, en het Werther-effect bestaat zeker. Maar er waren niet alleen copycats<\/em>, want na hetzelfde interview heb ik meer dan honderd mails en brieven gekregen. Daarbij waren zeker zes mensen die me schreven: ik heb je verhaal gehoord, ik worstel met het idee om een punt achter mijn leven te zetten maar jij hebt me ge\u00efnspireerd om toch nog een keer op zoek te gaan naar hulp.\u2019<\/p>\n

Hij realiseert zich dat het geen sommetje is, zegt Staudt. \u2018Zes mensen verloren, zes mensen gered, zo werkt het niet. En ik zou zo\u2019n gesprek bij DWDD<\/em> nu zeker anders voeren.\u2019 Zoals er in de uitzending<\/a> over Joost Zwagerman met het onderwerp werd omgegaan, was een vooruitgang, vindt hij. \u2018Het benoemen van die daad als \u201ckortsluiting\u201d en het aangeven dat er andere uitwegen waren geweest dan zelfmoord, dat is belangrijk. Hijzelf zou het dus\u00a0anders aanpakken, mocht hij nog eens worden uitgenodigd. \u2018Het was mijn allereerste interview, mijn boek was net uit.\u00a0Ik had mijn zenuwen geprobeerd te overwinnen met een dubbele wodka en mijn enige doel was het overleven van die\u00a0elf minuten. Nu zou ik zeggen: Matthijs, genoeg over het drama, ik wil ook graag vertellen\u00a0hoe goed het nu met me gaat, en hoe dat komt. Die zin had ik er absoluut tussen gegooid.’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sinds hij een boek schreef over zijn mislukte zelfmoordpoging zien mensen Viktor Staudt als een deskundige. Zoals er in de uitzending van DWDD over Joost Zwagerman met het onderwerp werd omgegaan, was een vooruitgang, vindt hij. Het is wel erg bot geformuleerd, vindt Viktor Staudt. Zeker, hij\u00a0kan inmiddels leven van zijn mislukte zelfmoord, maar ook […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-297546","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Mischa Cohen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/297546","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=297546"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/297546\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Mischa Cohen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=297546"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=297546"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}