{"id":296641,"date":"2015-09-19T19:38:06","date_gmt":"2015-09-19T17:38:06","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/?p=296641"},"modified":"2015-11-25T09:56:56","modified_gmt":"2015-11-25T08:56:56","slug":"de-eerste-homoseksuele-burgemeester-van-polen-robert-biedron","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-eerste-homoseksuele-burgemeester-van-polen-robert-biedron\/","title":{"rendered":"Dit is de eerste homoseksuele burgemeester van Polen"},"content":{"rendered":"
Na de omwenteling in 1989<\/span> werd het politieke speelveld in Polen overgelaten aan rechtse partijen. Robert Biedron, de eerste homoseksuele burgemeester van het land, symboliseert de hoop op verandering. \u2018We leven nog steeds in een homofoob land.’<\/div>\n

\u2018Daar hing het portret van de Paus. En pal eronder, achter die deur, ontdekte ik een onmetelijke drankvoorraad. Op de tv waren zes pornokanalen geprogrammeerd.’
\nBurgemeester Robert Biedron ontvangt zijn gasten aan een kleine tafel, met kraanwater, olijven en verse wortel. De \u2018president\u2019, zoals de burgemeester in Polen wordt genoemd, valt met zijn kwieke pas en moderne kostuum uit de toon in de donkere bestuurderskamer, met ramen van glas-in-lood en een staande klok die om het uur een ver Pools verleden weergalmt. \u2018Op een ochtend heb ik de Paus teruggebracht naar de plek waar hij thuis hoort: naar de kerk. \u201cDank u wel, meneer de president,\u201d zei de priester. En dat was dat.\u2019<\/p>\n

Opperste beroering<\/h5>\n

Het neogotische raadhuis is veruit het mooiste gebouw van Slupsk, een stadje in het uiterste noorden van Polen. Officieel telt Slupsk, dat je uitspreekt als \u2018Swoepsk\u2019, een kleine honderdduizend inwoners. Maar het oude marktplein, een asfaltjungle omringd door smakeloze naoorlogse architectuur, is uitgestorven. Het voormalige filmtheater Millennium vormt het hart van het plein: een blok beton van vergane communistische glorie waarin nu een supermarkt huist. Op elke hoek van de straat is een kebabtent waar je de Poolse stokbroodpizza zapiekanka kunt bestellen. Hoog in de lucht krijsen meeuwen om aandacht. De badplaats Ustka ligt twintig kilometer verderop, maar toch kun je de zee bijna ruiken.<\/p>\n

Hoe onooglijk ook, sinds december is Slupsk dagelijks in het Poolse nieuws. De verkiezing van Robert Biedron tot burgemeester leverde zelfs internationale aandacht op. Voor het eerst in het katholieke voormalige Oostblokland kreeg een openlijke homoseksueel zo\u2019n belangrijke functie. En nu het verkiezingstijd is, wordt Slupsk steeds meer gezien als keerpunt. Hier, in deze vergeten uithoek, kwam voor het eerst de onvrede naar voren die de Polen hebben met de regerende klasse.<\/p>\n

Want ook de landelijke politiek is in staat van opperste beroering. Tot ieders verrassing werd in mei de tot voor kort volslagen onbekende Europarlementari\u00ebr Andrzej Duda tot president gekozen. Hij was kandidaat namens de ultraconservatieve oppositiepartij Recht en Rechtvaardigheid. Zijn voorganger, de liberale Komorowski, wist tijdens de campagne niet waar hij het zoeken moest. Jarenlang stond het mantra \u2018economische groei\u2019 van zijn partij Burgerplatform garant voor kiezerssucces. Zelfs tijdens de diepe Europese economische crisis noteerde Polen immers positieve cijfers. Internationale media jubelden over een \u2018Poolse gouden eeuw\u2019. Premier Donald Tusk werd beloond met een prestigieuze benoeming tot president van Europa.<\/p>\n

Biedron liep mee met de eerste ‘Mars voor Gelijkheid’ en richtte de Campagne tegen Homofobie op.<\/q> Toch werd de regering afgestraft. Talloze laaggeschoolden en jongeren profiteerden niet van het neoliberale Poolse regeringsbeleid. De opkomst bij de verkiezingen was extreem laag: slechts de helft van de kiezers bracht zijn stem uit. Inmiddels is de campagne voor de parlementsverkiezingen van eind oktober in volle gang. \u2018Ik luister, ik begrijp en ik help,\u2019 staat geschreven op een billboard aan de centrumring van Slupsk, waarop de opvolger van Tusk, premier Ewa Kopacz, druk in gesprek met gewone mensen is afgebeeld. \u2018Veel te laat!\u2019 schampert een voorbijganger, een heer op leeftijd. \u2018Ze hebben ons bedrogen,\u2019 vult zijn vrouw aan.<\/p>\n

Met het dreigende verlies van de liberale regeringspartij lijkt de weg open voor de enige oppositie van belang: de partij van de nieuwe president Duda. Recht en Rechtvaardigheid is nauw gelieerd aan het ultraconservatieve deel van de katholieke kerk. Radio Maria en andere katholieke media staan pal achter de partij, die zich keert tegen abortus, euthanasie, ivf en de invloed van Brussel. Progressieve Polen zien de parlementsverkiezingen van eind oktober met angst en beven tegemoet. Een linkse tegenhanger ontbreekt in de Poolse politiek. Socialisme staat vanwege het communistische verleden nog altijd in een negatief daglicht.<\/p>\n

Waterpretpark<\/h5>\n

De enige hoop is Robert Biedron. Een coming<\/span> man, sinds december burgervader in Slupsk. Hij wordt gezien als de leider van een nieuw progressief Polen.<\/p>\n

Ook in Slupsk waren de mensen het zat. Twaalf jaar lang maakte Maciej Kobylinski de dienst uit, een oud-communist met goede contacten in de lokale zakenwereld die nauwelijks communiceerde met de inwoners. Hij probeerde hen zoet te houden met de bouw van een reusachtig waterpretpark. Maar het project werd veel duurder dan verwacht en de gemeente kon de rekeningen niet meer betalen. Nu staat het bouwwerk er half klaar en onaangeroerd bij: het symbool voor een failliete overheid. De schuld van de stad is meer dan twintig miljoen zloty en niemand weet of het zwemparadijs ooit wordt afgebouwd. Ondertussen loopt de stad leeg, want jongeren zoeken hun heil elders. Er is geen werk en Slupsk lijkt volkomen vergeten door hoofdstad Warschau.<\/p>\n

\u2018Eindelijk, verandering,\u2019 was de slogan waarmee buitenstaander Biedron de kiezers op zijn hand kreeg. Zijn campagne werd gevoerd met een schijntje aan campagnegeld \u2013 slechts drieduizend euro \u2013 maar met veel enthousiaste vrijwilligers. \u2018Hij liep huis aan huis de deuren plat. Schudde handen. Hij glimlachte en praatte met de mensen,\u2019 beschrijft Iwona Chrapkowska, medewerker van de gemeente. \u2018Dat was nieuw voor ons.\u2019
\n\u2018Na zijn aantreden is het alsof we weer kunnen ademen,\u2019 zegt Grzegorz Basarab van het Centrum voor Burgerinitiatief. \u2018Robert Biedron is links, net als zijn voorganger. Maar hij heeft het hart ook echt aan de linkerkant.\u2019<\/p>\n

Biedron is een buitenstaander in Slupsk, in tegenstelling tot al zijn voorgangers. Hij werd in 1976 geboren in een klein stadje in het katholieke zuidoosten van Polen. In de bibliotheek las hij dat homoseksualiteit een ziekte is en toen hij na een mislukte zelfmoordpoging hulp zocht, zei de psychiater dat het wel over zou gaan. Tijdens zijn studie, toen Robert 19 jaar oud was, kwam de coming out<\/span>. Biedrons moeder, die werkte voor de vakbeweging Solidariteit, was verdrietig, bang dat hij zijn leven alleen moest slijten en aan aids zou sterven. Biedrons vader, een communistische activist, zei niets.<\/p>\n

In 2001 begon Biedron zijn politieke carri\u00e8re door namens de socialistische partij SLD deel te nemen aan de lokale verkiezingen in Warschau. Hij liep mee met de eerste \u2018Mars voor Gelijkheid\u2019 in Warschau en richtte de Campagne tegen Homofobie op, waaraan hij acht jaar leiding gaf. Ewa Kopacz, toen parlementari\u00ebr en nu Pools premier, sprak haar afschuw uit. \u2018Deze man zou geen publiek beroep mogen uitoefenen en niet verkiesbaar mogen zijn.\u2019<\/p>\n

\n
\"\"
Biedrons verkiezingsslogan: ‘Eindelijk verandering’. Foto: Igor Nizo<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Biedron voerde stevig campagne voor homorechten, zijn pijlen steevast gericht op de conservatieve broeders Kaczynski, die namens Recht en Rechtvaardigheid het land jarenlang onder een conservatieve knoet bestierden. Tweemaal, in 2004 en 2005, verboden zij de gay pride in Warschau. De homoactivist kreeg verschillende rechtszaken aan de broek vanwege vermeende belediging van de kerk of de politie. In 2011 stelde hij zich kandidaat voor het nationale parlement namens de progressieve partij Palikot in het district Gdynia, nabij Slupsk. Hij werd verkozen, waarmee hij geldt als de eerste openlijk homoseksuele parlementari\u00ebr van Polen. Hoe omstreden zijn deelname aan de politiek nog steeds is, blijkt uit de opmerking van voormalig president en Nobelprijswinnaar Lech Walesa, die twee jaar geleden opperde dat homoseksuele parlementari\u00ebrs achterin de zaal moeten plaatsnemen. \u2018Ze moeten beseffen dat ze een minderheid zijn.\u2019<\/p>\n

Exorcisme-ritueel<\/h5>\n

Biedron groeide uit tot een celebrity<\/span>, raakte bevriend met de bekende filmregisseur Agnieszka Holland en de beroemde Amerikaans-Poolse actrice Joanna Krupa, bekend van de televisieshow Polands next top model<\/span>. Begin dit jaar liet hij zich voor modeblad Elle<\/span> glamoureus fotograferen, minnekozend met zijn partner Krzysztof Smiszek op het strand van Slupsk. Een jaar geleden kreeg hij de kans om nabij zijn thuishaven Gdynia te strijden voor een echte bestuurdersfunctie: burgemeester in Slupsk. In de tweede ronde behaalde hij een daverende overwinning: bijna zestig procent van de kiezers stemde op hem.<\/p>\n

Biedrons geaardheid was geen thema tijdens de campagne, zeggen de inwoners van Slupsk. \u2018Zelfs oude dametjes struikelden niet over zijn seksuele ori\u00ebntatie,\u2019 zegt Grzegorz Basarab. \u2018Hij is knap, hij glimlacht en is open. Homo? Prima, whatever<\/span>, we willen verandering!\u2019\u00a0Anders was het voor de landelijke media. \u2018Ik hoefde er niet over te beginnen. Het was een dagelijks thema,\u2019 zegt Biedron zelf. \u2018We leven nog steeds in een homofoob land.\u2019 In juli werd partnerschapsregistratie voor homostellen opnieuw in stemming gebracht in het parlement; de grote meerderheid stemde tegen \u2013 niet alleen de conservatieven, ook de meeste liberalen zeiden \u2018nee\u2019.<\/p>\n

In Slupsk voerde een lokale politica met een groep ouderen zelfs een exorcisme-ritueel uit bij het huis van de burgemeester. Maar de meeste inwoners staan onverschillig tegenover Biedrons geaardheid. \u2018Wat hij thuis doet, moet hij zelf weten,\u2019 zegt een bezoeker van de mis in de Mariakerk, een man van rond de veertig. \u2018Ik stemde op hem omdat hij goede contacten in Warschau heeft. Dat is goed voor Slupsk.\u2019<\/p>\n

\u2018Biedron werd niet gekozen omdat hij homoseksueel was,\u2019 beaamt Agnieszka Jarzewicz, onderzoeker en docente aan de Academia Pomeraniensis van Slupsk. \u2018Maar toch is zijn verkiezing revolutionair. Zijn geaardheid bleek namelijk ook geen belemmering voor kiezers om op hem te stemmen.\u2019 Volgens Jarzewicz heeft Biedrons verkiezing het gesprek op gang gebracht. \u2018Drie jaar geleden zeiden een paar studenten van me dat homo\u2019s gedegenereerde mensen zijn. Ik was geschokt dat de huidige generatie, geboren in een vrij Polen, zulke dingen denkt. Nu praten studenten heel anders. Biedron is een homoseksueel met politiek succes.\u2019<\/p>\n

\n
\"\"
Studentenfeest: ‘De burgmemeester is cool. Geweldig! Maar hij moet voor werk zoeken. Misschien kom ik dan ooit terug naar Slupsk.’ Foto: Igor Nizio<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n
Snoeihard bezuinigen<\/h5>\n

\u2018Veel mensen moeten wennen,\u2019 zegt Grzegorz Basarab. \u2018Je vroeg me zojuist iets over zijn partner, en ik dacht \u201coef\u201d. Zo diep zit de weerstand blijkbaar, zelfs bij mij \u2013 namens mijn stichting geef ik nota bene jongeren training over discriminatie.\u2019 Basarab vertelt over zijn conservatieve broer, die onlangs trouwde en per se niet wilde dat Biedron het huwelijk sloot. \u2018Veel stellen komen juist naar Slupsk om door onze burgemeester getrouwd te worden,\u2019 reageert gemeentemedewerker Iwona Chrapkowska trots, \u2018hetero stellen, welteverstaan.\u2019 \u2018Misschien moeten we een boot inrichten,\u2019 oppert Basarab, \u2018net als voorheen de abortusboot, waar homo\u2019s \u2013 op zee, in wettelijk niemandsland \u2013 legaal kunnen trouwen.\u2019 \u2018Als Recht en Rechtvaardigheid straks de verkiezingen wint,\u2019 roept Chrapkowska, \u2018dan maken we van Slupsk een progressief eiland, waar elke linkse Pool mag komen wonen. Dan worden we alsnog een miljoenenstad.\u2019<\/p>\n

De discussie aanwakkeren, dat doet president Biedron graag. Hij verwijderde de Paus uit de bestuurderskamer op het moment dat het publieke debat in Polen wordt beheerst door de rol van de kerk in het politieke bestel. \u2018De kerk heeft het recht zich te mengen in politieke discussies,\u2019 vinden de conservatieven van Recht en Rechtvaardigheid, naar aanleiding van een wetsvoorstel over ivf. \u2018Ik wil niet in een religieuze staat wonen,\u2019 bitst premier Ewa Kopacz. In Slupsk wordt de zaak afgedaan met humor. In Caf\u00e9 Kafeina hangt een cartoon van de Poolse bisschop, die plechtig verklaart het portret van Robert Biedron uit zijn kantoor te hebben gehaald.<\/p>\n

Maar de problemen van Slupsk zijn te groot om op te lossen met symboliek. De nieuwe burgemeester moet de komende vier jaar snoeihard bezuinigen. \u2018Er gaan geruchten dat Biedron moest huilen toen hij werd verkozen,\u2019 zegt de lokale journalist Krzysztof Przygoda. \u2018Dat geloof ik niet,\u2019 zegt Jacek Szuba, voorzitter van Stichting Indygo die actief is in de culturele sector, \u2018maar hij is absoluut bang geweest.\u2019\u00a0De eerste kritiek klinkt inmiddels door, bij monde van Robert Kujawski, de leider van de lokale afvaardiging van Recht en Rechtvaardigheid, de conservatieve oppositie. \u2018Biedron houdt veel persconferenties om aan zijn imago te werken, maar hij vergeet zijn meerderheid in de gemeenteraad te gebruiken om veranderingen door te voeren,\u2019 vindt hij.<\/p>\n

Junkcontracten<\/h5>\n

Het grootste probleem van Slupsk: de jeugd vertrekt. \u2018Er is hier helemaal niets. Geen vertier en geen werk,\u2019 zegt Aleksandra Niedziolka, de negentienjarige barvrouw van Kafeina, het enige caf\u00e9 in de stad met goede koffie. \u2018Mijn vrienden willen allemaal weg.\u2019 Aleksandra is sinds een paar maanden terug uit Londen, waar ze een paar jaar op school zat. Haar zus werkt er als schoonmaakster. \u2018Vanaf september ga ik sociologie studeren in Slupsk. Maar daarna ga ik ook vijf jaar werken in Engeland.\u2019 Ook al heeft ze nu een baan in het caf\u00e9, haar salaris is schamel: negen zloty per uur, iets meer dan twee euro. Haar vriend werkt bij de bioscoop en verdient nog minder: zeven zloty. \u2018Daarmee kunnen we ons net een appartementje veroorloven. Mijn vrienden wonen noodgedwongen bij hun ouders. Wij zijn dus vrij, alleen hebben we geen vrije tijd.\u2019<\/p>\n

We moeten Slupsk zo aantrekkelijk maken dat diegenen die weggaan uiteindelijk terugkeren.<\/q> In Polen werken de meeste jongeren met zogeheten junkcontracten, vertelt Aleksandra. \u2018Je hebt geen enkele zekerheid en elke dag kan de laatste zijn.\u2019 In Engeland verdiende ze als schoonmaakster zeven pond per uur (tien euro). \u2018De burgemeester is cool. Laatst ging hij \u2019s nachts boemelen met studenten. Geweldig! Maar hij moet voor werk zorgen. Misschien kom ik dan ooit terug naar Slupsk.\u2019<\/p>\n

De krimp zie je terug in de plaatselijke universiteit. Het aantal studenten daalde van 12.000 studenten tien jaar geleden tot slechts 2.500 nu. Het lijkt wel alsof alle jongeren in het Noord-Poolse stadje hun toekomst zien in Groot-Brittanni\u00eb of elders in West-Europa. Werkloos zijn is in Polen een schrikbeeld; met een uitkering van krap 150 euro per maand kun je niets. De uitgeweken Polen hebben na vijf jaar werken in Engeland recht op pensioen. Aantrekkelijk vanwege de schrale oudedagsvoorziening in Polen zelf.<\/p>\n

\u2018Het is niet vreemd dat veel mensen zich verloren voelen na de democratische ommezwaai van begin jaren negentig,\u2019 zegt docente Agnieszka Jarzewicz. \u2018De regering pocht over de groeiende economie, maar die gaat ten koste van de arbeiders. Wat betekent vrijheid voor degenen die gedwongen werden te emigreren?\u2019<\/p>\n

\u2018Wat ik kan doen, is zorgen dat we Slupsk zo aantrekkelijk maken dat diegenen die weggaan uiteindelijk terugkeren,\u2019 zegt burgemeester Biedron. \u2018Om vervolgens met hun vaardigheden en kennis, in het buitenland opgedaan, een eigen onderneming te beginnen.\u2019 Biedron richt zich op de verbetering van het onderwijs, met name de technische middelbare scholen. \u2018We moeten alumni terughalen om op school les te geven en tegelijkertijd in een bedrijf aan de slag te gaan. Al zijn het maar tien mensen.\u2019 Tegen de junkcontracten kan Biedron weinig beginnen. \u2018Ik probeer bedrijven naar Slupsk te trekken die beter met hun mensen omgaan. Bijvoorbeeld uit Zweden \u2013 autobedrijf Scania heeft hier een vestiging. En we moeten mensen opleiden met hoogwaardige banen.\u2019<\/p>\n

Om de kosten te verminderen, heeft Biedron inmiddels een aantal gemeentelijke topmanagers ontslagen en de salarissen verlaagd. Daarnaast haalde hij Beata Maciejewska, prominent lid van de Groene Partij, naar Slupsk. Zij stelde vijf mensen aan die burgers gaan adviseren op het gebied van groene energie. \u2018Allemaal vrouwen, want ik ben feministe,\u2019 zegt Maciejewska trots. \u2018Met zuiniger energiegebruik kunnen de stad en de inwoners geld besparen. Over drie jaar is Slupsk bezaaid met zonnepanelen. Want Polen moet af van de verslaving aan steenkool.\u2019<\/p>\n

\"\"
Tijdens de Elle-fotosessie. Foto: Agnieszka Kulesza & \u0141ukasz Pik<\/figcaption><\/figure>\n
Goede propaganda<\/h5>\n

\u2018Voor Biedron is politiek een missie,\u2019 zegt Agnieszka Jarzewicz, \u2018omdat hij persoonlijk moeilijke dingen heeft meegemaakt. Dat is zijn sterke punt. Want de meeste politici gebruiken hun macht nog steeds om de eigen zakelijke belangen te dienen. Zodra ze gekozen zijn, denken ze niet meer aan hun kiezers.\u2019 Het verklaart volgens haar de extreem lage opkomst bij verkiezingen in. \u2018De gemakkelijkste manier om de teleurstelling van de burgers te kapitaliseren, is door hen te mobiliseren met religie. Dat doet Recht en Rechtvaardigheid.\u2019<\/p>\n

\u2018Na de omwenteling hebben het kapitalisme en het individualisme toegeslagen,\u2019 verzucht burgemeester Biedron, die er graag op los analyseert. \u2018Het gaat om carri\u00e8re en geld verdienen voor je eigen clan. Als je een Pool vraagt wat het belangrijkste is in zijn leven, zegt hij z\u2019n familie. Als ik die houding hier lokaal kan veranderen, zou dat geweldig zijn.\u2019\u00a0Onderlinge solidariteit vergroten tussen de burgers ziet hij als zijn missie. \u2018Ik spreek vaak mensen die een weg willen bij hun huis. Mijn antwoord is dan \u2018maar anderen willen ook een weg\u2019. \u2018Wat kan mij de weg van die ander schelen?\u2019 is dan vaak de reactie. Na de omwenteling is er geen structuur gekomen waardoor mensen met elkaar in gesprek kunnen gaan. Dus krijgt nu degene die de beste lobby heeft of die de burgemeester kent zijn zin.\u2019<\/p>\n

‘Polen hebben de neiging om zich af te keren van de politiek. Maar de problemen zijn van ons allemaal.’<\/q> Op uitdagende toon legt de burgemeester de bal bij de burger. \u2018Polen hebben de neiging zich af te keren van de politiek. Maar de problemen van de stad zijn van ons allemaal. We moeten samen oplossingen verzinnen.\u2019 Biedron verwacht veel van de zogeheten sociale dialoog, waarvoor gemeenteambtenaar Iwona Chrapkowska verantwoordelijk is. Wekelijks ontmoeten inwoners ambtenaren, niet alleen om te spreken over hun persoonlijke situatie maar vooral over hun eigen idee\u00ebn. Burgers mogen hun eigen plannen indienen, waarvoor een budget beschikbaar is gesteld. \u2018Er zijn 77 voorstellen binnengekomen,\u2019 zegt Chrapkowska, die het loeidruk heeft sinds Biedron aantrad. \u2018De hele dag heb ik mensen aan de telefoon die hun eigen project willen bediscussi\u00ebren.\u2019<\/p>\n

\u2018Voor mij is Biedron de reden om hier te blijven en te proberen iets te veranderen,\u00b4 zegt journalist Krzysztof Przygoda. \u2018De burgemeester heeft zijn steun toegezegd voor het filmfestival dat ik wil organiseren voor amateurfilmers. Hij heeft zijn vriendin, regisseur Agnieszka Holland, gevraagd om mee te doen. Geld heeft hij niet. Maar Biedron is goede propaganda. De rest regel ik zelf wel.\u2019\u00a0\u2018Biedron heeft ons gevraagd om zelf een voorstel te schrijven hoe hij met burgerinitiatieven om moet gaan,\u2019 zegt activist Grzegorz Basarab. \u2018Dat hebben we gedaan en hij accepteerde het. Dat is ongelofelijk motiverend. De gemeente moet haar burgers vertrouwen en andersom. Biedron biedt een basis voor dat vertrouwen.\u2019<\/p>\n

Barre jaren<\/h5>\n

Dat Robert Biedron de landelijke politiek in zou willen, blijft hij zelf halsstarrig ontkennen. \u2018Alsjeblieft, wordt onze leider,\u2019 smeekte Jan Hartman, een befaamde linkse professor uit het Zuid-Poolse Krakau, die onlangs een platform oprichtte om versplinterd progressief Polen bijeen te brengen. \u2018Dat is een rare vraag aan mij,\u2019 reageert Biedron sto\u00efcijns. \u2018Ik houd van Slupsk en ben de mensen hier veel verschuldigd. Als je het niet erg vindt, ga ik nu op weg naar Gdansk. Bedelen om geld voor sociale huurwoningen.\u2019\u00a0Dat er veel op het spel staat, erkent de progressieve burgemeester. Na de verkiezing van de conservatieve Duda tot president vreest hij dat Polen barre jaren tegemoet gaat. \u2018Bij Recht en Rechtvaardigheid hebben ze een fascinatie voor de regeerstijl van de Hongaarse premier Viktor Orb\u00e1n en de Turkse president Erdogan. Dat zijn mannen die de grondwet aan de kant schuiven en morrelen aan de scheiding van de machten \u2013 een doodzonde in de politiek. Dat is gevaarlijk,\u2019 zegt hij fel.<\/p>\n

De mensen om hem heen twijfelen niet. \u2018Ik vind dat Robert over vijf jaar moet gaan voor het presidentschap,\u2019 zegt Biedrons rechterhand Beata Maciejwska beslist. \u2018De mensen willen hem.\u2019\u00a0\u2018Iedereen weet dat Biedron hier tijdelijk is,\u2019 zegt Jacek Szuba. \u2018Slupsk is zijn parachute om uiteindelijk in de landelijke politiek terecht te komen. Dat is prima, zolang het goed voor ons is. Als hij ons misbruikt, zullen we hem uit het stadhuis trappen. Dan kan hij zijn eigen politieke toekomst vergeten. Maar als hij een succes maakt van Slupsk, wacht hem een grootse toekomst.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na de omwenteling in 1989<\/span> werd het politieke speelveld in Polen overgelaten aan rechtse partijen. Robert Biedron, de eerste homoseksuele burgemeester van het land, symboliseert de hoop op verandering. \u2018De problemen zijn van ons allemaal.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[4042,1853,4040,4044],"class_list":["post-296641","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-homofobie","tag-polen","tag-robert-biedron","tag-slupsk"],"acf":[],"author_name":"Michiel Driebergen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/296641","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=296641"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/296641\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Michiel Driebergen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=296641"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=296641"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}