{"id":295404,"date":"2015-09-10T11:00:00","date_gmt":"2015-09-10T09:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/?p=295404"},"modified":"2015-09-10T13:38:18","modified_gmt":"2015-09-10T11:38:18","slug":"vanessa-evers-nederland-in-2090","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/vanessa-evers-nederland-in-2090\/","title":{"rendered":"Nederland in 2090 volgens Vanessa Evers"},"content":{"rendered":"
\n
\n

Hoe ziet de wereld eruit als Vrij Nederland 150 jaar bestaat? Hoogleraar robotica Vanessa Evers waagt zich voor ons aan het voorspellen van de toekomst.<\/p>\n<\/div>\n

Die ochtend heeft Emily zin in echte Duitse braadworst. Terwijl ze haar voordeur in Enschede achter zich dichttrekt, komt haar auto voorgereden. Ze stapt in en commandeert \u2018Naar Berlijn.\u2019 Haar trui kleurt rood van opwinding bij het vooruitzicht. Haar besturingssysteem reageert minder enthousiast. \u2018Misschien moeten we eerst even langs je favoriete gym in Maastricht rijden. Je hebt al drie dagen niet gesport en je bloeddruk begint op te spelen,\u2019 klinkt het vermanend. Emily knikt, als teken dat het goed is. Haar auto is uitgerust met magnetische levitatie en het ommetje zal hooguit een half uurtje extra kosten.<\/p>\n<\/div>\n

Realistisch? Wie weet. Speciaal ter gelegenheid van het 75-jarige bestaan van VN waagt hoogleraar robotica Vanessa Evers zich aan een hachelijke onderneming: het voorspellen van de toekomst. Ze zet haar kennis, creativiteit en fantasie in om op basis van de huidige technologische ontwikkelingen op haar vakgebied 75 jaar vooruit te blikken. \u2018Ik stel mezelf de volgende vragen: wat kan er nu, wat kan er waarschijnlijk over twintig jaar en hoe ziet het eruit als je die trend doortrekt?\u2019<\/p>\n

De zelfrijdende auto<\/h5>\n

Over 75 jaar zijn robots niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Ze rijden, varen en vliegen. Ze bezorgen post en pizza. De robot die de grootste omwenteling veroorzaakt, is de zelfrijdende auto, zeker als deze \u2018vies snel\u2019 rijdt door gebruik te maken van magneetvelden. \u2018Als je onderweg gewoon kunt werken, krijgen afstanden een andere betekenis. Dan kun je prima in Parijs wonen en in Amsterdam werken.\u2019<\/p>\n

Aanraken en ruiken op afstand<\/h5>\n

Hoe cool<\/span> is dat: in 2090 kunnen we niet alleen op afstand horen en zien, maar ook voelen, ruiken en proeven. Verschillende universiteiten werken aan technologie die voorwerpen op afstand tastbaar maakt, zoals 3D-printing of oppervlaktes die verschillende vormen kunnen aannemen. \u2018Handig voor modeontwerpers die even een stofje uit Japan willen voelen.\u2019 Als ook geur en smaak op afstand nagebootst kunnen worden, verrijkt dat de virtuele ervaring enorm. \u2018Stel je voor wat dat betekent voor menselijke relaties. Nu al zorgt Skype ervoor dat grootouders hun kleinkinderen veel intensiever zien opgroeien. Straks kunnen ze op afstand ook een vorm van fysiek contact hebben.\u2019<\/p>\n

Nieuwe zintuigen<\/h5>\n

Het kan n\u00f3g beter: technologie schept compleet nieuwe communicatievormen. \u2018Kijk maar naar sms. Emoticons vormen in feite een nieuwe vorm van communiceren.\u2019 Trek dat door en straks kun je tijdens een spannende Skype-date ook elkaars hartslag zien, of wordt iemands verhaal over een jeugdherinnering of vakantie volledig automatisch ge\u00efllustreerd met beelden uit het persoonlijke fotoarchief. \u2018Technologie kan informatie tonen die je anders niet kunt communiceren. Dat geeft je nieuwe zintuigen.\u2019 De vakgroep van Evers ontwikkelde onlangs samen met ontwerper Kristin Neidlinger een goosebumps sweater<\/span> die registreert of de drager kippenvel heeft. Als dat zo is, blaast hij allemaal luchtzakjes op, zodat iedereen het kan zien. \u2018Kleding die je emotie toont, biedt allerlei nieuwe mogelijkheden.\u2019<\/p>\n

Levende meubels<\/h5>\n

De grens tussen niet-technologische objecten, technologische objecten en organisch materiaal vervaagt. Enter<\/span> de levende stoel, gemaakt van groeiend organisch materiaal dat volledig is ge\u00efntegreerd met technologie. \u2018Hij voelt wanneer je erop gaat zitten en past zijn vorm optimaal aan jouw lichaam aan.\u2019<\/p>\n

Overal sensoren<\/h5>\n

De ijskast, de wc, de wasbak en de tafel \u2013 zo\u2019n beetje alle gebruiksvoorwerpen in je huis zitten over 75 jaar volgepropt met sensoren die onderling verbonden zijn. Dit is het internet of things<\/span> dat alles van je weet. \u2018De spiegel registreert de nieuwe rimpeltjes, de wc analyseert je poep. Die informatie leidt tot actie: de ijskast geeft een seintje aan de supermarkt om meer fruit of rood vlees te bezorgen om je gezond te houden.\u2019 Nu al ontwerpt onderzoeker Khiet Truong in Twente een systeem dat aan de hand van stemgeluid bepaalt hoe vermoeid iemand is, dat combineert met de hoeveelheid lichaamsbeweging en vervolgens een persoonlijk bewegingsadvies formuleert. \u2018In 2090 hebben we allerlei complexe keuzes uit handen gegeven: wanneer je een wortel moet eten, wanneer je een uurtje vroeger naar bed moet of wanneer je een afspraak bij de dokter moet maken.\u2019<\/p>\n

Meten van menselijke relaties<\/h5>\n

Dat systeem kan straks ook menselijke relaties meten? Jazeker. Jaren geleden al lieten Evers en collega Hayley Hung vrijgezelle studenten speeddaten in een ruimte vol camera\u2019s. Stelletjes bij wie de onderlinge afstand veel fluctueerde, gingen opvallend vaak met elkaars telefoonnummer naar huis. \u2018Wij konden automatisch laten voorspellen of een date een succes zou worden of niet.\u2019 Die techniek is in 2090 geperfectioneerd. \u2018Organisaties gaan die data ook gebruiken. Straks adverteren clubs daarmee: op onze dansvloer ontstaan de meeste relaties.\u2019<\/p>\n

Sociaal neuraal netwerk<\/h5>\n

We krijgen er allemaal een langdurige relatie bij: die met ons persoonlijke besturingssysteem, dat al onze apparaten en voorwerpen bestuurt. Zie de film Her<\/span> of de tv-serie Knight Rider <\/span>om een idee te krijgen. \u2018Het kan een sociaal systeem zijn, dat weet of jij je rot voelt en met empathie reageert,\u2019 zegt Evers. \u2018Je zou ermee kunnen interacteren, zoals wij met elkaar, gewoon door te praten of aanstalten tot iets te maken. Misschien gaat het wel verder en kunnen we het met onze gedachten aansturen.\u2019 De huidige stand van techniek is binnenkort op de afdeling Schiphol te ervaren: \u2018Wij beginnen daar de testfase van een project waarbij een sociale robot passagiers de weg wijst.\u2019<\/p>\n

Privacy<\/h5>\n

Met de explosieve groei van slimme apparaten moeten we ons afvragen of privacy nog bestaat in 2090. Evers gokt van wel. Nu overhandigen we technologiebedrijven onze persoonlijke informatie omdat we hun programma\u2019s willen gebruiken, maar dat verandert. \u2018Honderd jaar geleden lieten mensen hun familiefoto\u2019s door een professionele fotograaf maken. Die had ook de negatieven in bezit. Daarna was het lange tijd ondenkbaar om zoiets persoonlijks uit handen te geven. Maar nu doen we dat eigenlijk opnieuw. Dropbox en Google hebben onze negatieven, en nog veel meer. Over 75 jaar vinden we dat vreemd.\u2019<\/p>\n

Utopisch of dystopisch<\/h5>\n

Technologie zorgt ervoor dat mensen nog minder gevaarlijk, vies of saai werk hoeven doen. \u2018We krijgen meer tijd voor leuke dingen: cultuur, hobby\u2019s, vrije tijd en sociale relaties.\u2019 Aan de andere kant kan techniek ons gedrag steeds beter manipuleren. \u2018Dat heeft ook iets dystopisch. Als ik me het leven van mijn kleinkinderen probeer voor te stellen, dan wil ik helemaal niet nadenken over techniek waarmee hun poep constant wordt geanalyseerd. Ik hoop vooral dat ze geluk en liefde vinden.\u2019<\/p>\n

Vrij Nederland<\/h5>\n

Evers: \u2018De manier waarop Vrij Nederland zich zal manifesteren, is moeilijk te voorspellen; technologie verandert razendsnel. Maar de menselijke behoefte ergens bij te horen, eensgezinden te vinden, informatie in een herkenbare stem te horen, blijft bestaan. In de toekomst gaan we de dingen real time<\/span> meemaken. Je hoort niet achteraf dat er iemand is neergeknald, maar je gaat het proces real time volgen en misschien zelfs be\u00efnvloeden (doe het wel, doe het niet!) via sensordata en sociale media van de toekomst. We zullen kiezen door welke stemmen van \u201conze groep\u201d we ons laten be\u00efnvloeden bij cruciale keuzes, omdat je nu eenmaal niet iedereen kan volgen. VN vertegenwoordigt dan wellicht zo\u2019n groepering van mensen die een gedachtengoed en bepaalde normen aanhangen en biedt een specifiek filter op al die stemmen en real time informatie. Hiermee geeft het een bril waarmee die groep naar data, events en informatie kijkt via een platform dat we ons nu nog niet kunnen voorstellen: direct signaleren naar de hersenen? Google glass-achtig? Een of ander apparaatje? Een artificieel nieuw zintuig? Een nanochip in het oog? De technologische veranderingen in het medium zullen elkaar rap opvolgen, maar de behoefte te begrijpen en begrepen te worden blijft.\u2019<\/p>\n

Disclaimer<\/h5>\n

\u2018E\u00e9n ding weten we zeker,\u2019 zegt Evers aan het einde van het gesprek, \u2018over 75 jaar zal blijken dat ik vrijwel niets goed heb voorspeld.\u2019<\/p>\n

\n

Vanessa Evers (1974) is hoogleraar sociale robotica aan de Universiteit Twente. Ze treedt veelvuldig op in de media en won als \u2018hipste professor van Nederland\u2019 de Opzij Talent Award 2014.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hoe ziet de wereld eruit als Vrij Nederland 150 jaar bestaat? Hoogleraar robotica Vanessa Evers waagt zich voor ons aan het voorspellen van de toekomst.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[3789,3761,3785,3687,3787,3639],"class_list":["post-295404","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-3789","tag-75-vernieuwers","tag-robotica","tag-robots","tag-toekomst","tag-vanessa-evers"],"acf":[],"author_name":"Michiel Hulshof","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/295404","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=295404"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/295404\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Michiel Hulshof","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=295404"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=295404"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}