{"id":24401,"date":"2014-03-15T08:00:00","date_gmt":"2014-03-15T06:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/pieter-hilhorst-een-onverschrokken-trottoiropzichter\/"},"modified":"2014-03-15T08:00:00","modified_gmt":"2014-03-15T06:00:00","slug":"pieter-hilhorst-een-onverschrokken-trottoiropzichter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/pieter-hilhorst-een-onverschrokken-trottoiropzichter\/","title":{"rendered":"Pieter Hilhorst, een onverschrokken trottoiropzichter"},"content":{"rendered":"
Fietsend door Amsterdam ging de inmiddels afgetreden PvdA-lijsttrekker Pieter Hilhorst enthousiast op zoek naar een nieuwe, praktische sociaal-democratie. Mischa Cohen volgde hem tijdens zijn campagne.<\/div>\n

Pieter Hilhorst gaat door de knie\u00ebn en grijpt zonder aarzelen in het decollet\u00e9 van Joze van Stigt om puppy Flora tevoorschijn te halen, die daar verborgen zit. Een echte politicus moet zich in verkiezingstijd forceren om te knuffelen en handen te schudden. Hilhorst niet, hij raakt mensen graag aan, ook Joze op haar scootmobiel.<\/p>\n

De buurtbewoonster is naar de lijsttrekker toegereden om hem de les te lezen over een even praktisch als symbolisch probleem: er is op deze brug in de Amsterdamse Staatslieden\u00adbuurt een bordbuster neergezet, zo\u2019n zuil die is voorbedrukt met verkiezingsaffiches, en wel precies zo dat de naastgelegen scootmobiel\u00adberging onbereikbaar is geworden. Terwijl hij Flora terugzet, belooft wethouder Hilhorst aan Joze dat hij er onmiddellijk iets aan zal doen.<\/p>\n

<\/p>\n

Het huis uit<\/strong><\/p>\n

Jaren geleden vroeg de huidige Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan hem al eens voor de PvdA-kandidatenlijst, maar dat kwam te vroeg voor de freelance journalist, \u00adcolumnist en presentator Pieter Hilhorst, landelijk bekend als televisie-ombudsman. Zijn kinderen waren nog te jong. Hij had zijn dochter Sacha, die tegenwoordig op de campus van het Amsterdam University College woont, half serieus beloofd dat hij zo\u2019n stap pas zou doen als zij het huis uit was. Zijn zoon Noa zit nog w\u00e9l op de middelbare school, maar toen Lodewijk Asscher, die hij al lang kende uit werkgroepen en debatten, hem zo\u2019n twee jaar geleden het idee aan de hand deed om hem op te volgen als wethouder, hoefde Hilhorst niet lang na te denken. Juist de aanstaande \u00addecentralisatie, waarbij de volgens hem zo belangrijke jeugd\u00adzorg een gemeentelijke taak wordt, bood hem de kans om via de lokale politiek echt iets te veranderen. In de Volkskrant<\/em> kondigde Hilhorst aan dat hij ging solliciteren naar de baan van PvdA-wethouder en dat hij \u00aduiteraard zou stoppen met zijn column als dat zou lukken. Hij pleitte, in wat zijn afscheidsstukje bleek te zijn, voor een \u2018politiek van nabijheid\u2019, een wijkgerichte aanpak van zorg en onderwijs. Maar voor wat hoort wat, voegde hij daaraan toe: werklozen moesten er voortaan alles aan doen om aan de slag te komen, probleemgevallen dienden hun sores samen met hun directe omgeving op te lossen.<\/p>\n

\n
\n

Zijn politieke tegenstanders maken graag de grap dat de PvdA in Amsterdam al langer aan de macht is dan de communistische partij in China<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

Dankzij die \u2018samenredzaamheid\u2019 zou volgens de wethouder in spe veel meer worden bereikt en bovendien, niet onbelangrijk, met aanzienlijk minder geld.<\/p>\n

<\/p>\n

Handrem erop<\/strong><\/p>\n

Voor de buitenwacht was het een verrassing dat de onervaren politicoloog door de Partij van de Arbeid werd geparachuteerd als nieuwe wethouder Onderwijs en Financi\u00ebn. Al snel klonk er ook kritiek: hoezo een politieke rookie als opvolger van Lodewijk Asscher, de geboren excellentie die nu inderdaad minister was geworden? Wat wist die jongen die in de Volkskrant <\/em>schreef over sociale vernieuwing nu helemaal van financi\u00eble zaken? En was Pieter Hilhorst, meteen ook beoogd lijsttrekker, trouwens wel lid van de PvdA? Hij leek eerder een GroenLinkser, als goede vriend van Femke Halsema en Jos van der Lans, de voormalige senator van GroenLinks met wie hij samen het boek Sociaal doe-het-zelven<\/em> schreef.<\/p>\n

Zijn politieke tegenstanders maken graag de grap dat de PvdA in Amsterdam al langer aan de macht is dan de communistische partij in China. De vooroorlogse SDAP meegerekend zijn de sociaal-democraten zelfs al een eeuw aan het bewind in de hoofdstad. De erfenis van die langdurige dominantie wordt Hilhorst nagedragen \u2013 volgens de wethouder zelf echt een \u00adargument van niks: alsof het na die eeuw zo slecht gaat met Amsterdam.<\/p>\n

Behalve dat hij zich moet verdedigen tegen dat klassieke \u2018Breznjev aan de Amstel\u2019-verwijt, moet Hilhorst ook nog wegmoffelen dat het regeringsbeleid van Rutte\/Asscher \u2013 het woon\u00adakkoord, de strafbaarstelling van de illegaliteit, de bezuinigingen op de zorg \u2013 hem soms behoorlijk dwars zit.<\/p>\n

Zonder die handrem op zijn campagne zou Pieter Hilhorst de verpersoonlijking kunnen zijn van een vernieuwde sociaal-democratie. Van een PvdA die de klassieke verzorgingsstaat wil omvormen tot een samenleving waarin de actieve overheid en de participerende burger samen verantwoordelijk zijn.<\/p>\n

Nu kan hij zich vanwege de nationale en lokale coalities met de VVD maar moeilijk profileren. Dat is te merken in de peilingen. Jan Paternotte, de eveneens onervaren, studentikoze aanvoerder van D66, lijkt op het punt te staan de sociaal-democraten te degraderen tot tweede partij van Amsterdam.<\/p>\n

\"Lijsttrekker
Lijsttrekker Hilhorst voert campagne op het Van Limburg Stirumplein in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt. Foto: Marc Driessen\/HH<\/figcaption><\/figure>\n

Authentiek en oprecht<\/strong><\/p>\n

Op weg om het rode bastion te redden, loopt de lijsttrekker met grote passen door de Staats\u00adliedenbuurt, een opkomende wijk waar koopwoningen en sociale woningbouw naast elkaar bestaan. Precies zoals Hilhorst dat graag in de hele stad wil zien. In zijn gevolg een Iraanse vrouw, zelfverklaard Hilhorst-fan, en de landelijke kopstukken Ahmed Marcouch en Gerdi Verbeet. Hilhorst legt aan een ongeruste bejaarde dame uit hoe hij de zorg voor ouderen voortaan binnen de wijk wil organiseren. Even later overtuigt hij een lerares ervan dat niet D66 maar juist de PvdA de onderwijspartij bij uitstek is. Het aantal zwakke scholen in Amsterdam is in korte tijd teruggebracht van vierenveertig naar vier, wat het CPB daar ook over mag beweren. De Iraanse vertelt glunderend aan Gerdi Verbeet waarom ze zoveel in Pieter Hilhorst ziet: die jongen is zo authentiek en oprecht gebleven, hij is zo weinig een politicus.<\/p>\n

Je herkent in hem nog de betrokken buitenstaander, maar Hilhorst is genoeg acteur om te weten dat \u2018wethouder\u2019 en \u2018lijsttrekker\u2019 rollen zijn die je met verve moet spelen, willen de kiezers je serieus nemen.<\/p>\n

Hij is iets formeler, richt zich wat vaker op tot zijn volle 1 meter 92 en zijn stem is een tikje gedaald in toonhoogte, zeggen mensen die hem langer kennen. Maar hij is nog steeds te weinig politicus om spelletjes te spelen, zoals hij zich ook niet neerlegt bij een samenleving gebaseerd op wantrouwen. Als klassieke scorende spits \u2013 hij voetbalt bij de veteranen van TABA in Amsterdam-Oost \u2013 bedenkt hij liever creatieve oplossingen dan dat hij zijn tegenstanders onderuit schoffelt. Hij kijkt graag naar House of Cards<\/em>, maar anders dan de politicus Frank Underwood in die serie houdt hij vooral van macht om wat hij er voor anderen mee kan bereiken.<\/p>\n

<\/p>\n

Storm in de Stopera<\/strong><\/p>\n

Pieter Hilhorst treedt de wereld kortom tegemoet met een overmaat aan wat hij zelf \u2018strategische na\u00efviteit\u2019 noemt. Alleen werkt die wereld niet altijd mee \u2013 en hoe dichterbij de verkiezingen komen, hoe minder. Incident volgde op incident. GeenStijl, Het Parool<\/em> en De Telegraaf<\/em> namen hem om beurten onder vuur. Nog voor het begin van de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen stond Hilhorst bovendien al op achterstand bij de concurrentie door een even hilarische als vreselijke blunder van de gemeentelijke belastingdienst.<\/p>\n

\n
\n

Zo’n blunder van 188 miljoen euro – was de wethouder nog wel ‘in control’? <\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

De wethouder was op vrijdag 13 december op werkbezoek in Antwerpen om bij te leren over het onderwijs aan peuters, toen hij werd gebeld door zijn politiek assistent. Er was iets misgegaan met de uitbetaling van de jaarlijkse bijdrage aan de woonkosten. Hilhorst keerde onmiddellijk terug naar Amsterdam, waar het probleem nog groter bleek dan gedacht. Door een computerfout was 188 miljoen euro, het honderdvoudige van wat de bedoeling was, verdeeld onder duizenden armlastige Amster\u00addammers. Een nachtmerrie voor het stadsbestuur, reden voor een feestje bij de minima die zich tijdelijk rijk konden rekenen. Sommigen stortten het te veel betaalde meteen terug, anderen gebruikten het voor het inlossen van oude schulden.<\/p>\n

De hele kerstvakantie werkten ambtenaren aan het beperken van het verlies. Ze brachten huisbezoeken \u2013 soms ging Hilhorst zelf mee \u2013 aan mensen die weigerden terug te betalen, maar ook aan de eerlijke pechvogels die het bedrag hadden teruggegeven en daarna nog eens met hetzelfde bedrag waren gekort. De politieke schade was toen al geleden: de wethouder was, zoals ze dat in het stadhuis noemen, \u2018niet in control\u2019 gebleken. Een bestedingslimiet was tegen de afspraken in nooit ingevoerd, dat was volgens de raad de oorzaak van alle ellende. De wethouder ging daar niet in mee en zette een onderzoeksbureau aan het werk om uit te vinden wat volgens de raad allang duidelijk was. SP en CDA dienden een motie van wantrouwen in. In januari was de storm in de Stopera overgewaaid en vertelde de wethouder aan wie het maar horen wilde dat het verlies voor Amsterdam was beperkt tot \u2018maar\u2019 anderhalf miljoen.<\/p>\n

\"Foto:
Foto: Jeroen Hofman<\/figcaption><\/figure>\n

Gefascineerd door Fortuyn<\/strong><\/p>\n

Het wethouderschap is een harde leerschool, vindt collega-wethouder Maarten van Poel\u00adgeest van GroenLinks, die binnenkort na zestien jaar afscheid neemt van de Amsterdamse politiek. Van Poelgeest trad aan na een raadslidmaatschap van acht jaar, Hilhorst werd tussentijds in het diepe gegooid. Hij moest zelfs nog leren om de gemeenteraad niet met \u2018jullie\u2019 aan te spreken maar via de voorzitter met de raadsleden te communiceren. Van Poelgeest kent Hilhorst sinds de jaren tachtig toen ze als linkse studenten demonstreerden tegen minister van Onderwijs Wim Deetman en diens Wet op de studiefinanciering.<\/p>\n

Maarten van Poelgeest organiseerde de demonstraties, als voorzitter van de Landelijke Stu\u00adden\u00adten Vakbond. Pieter Hilhorst hoorde bij \u2018Kunst naar Kracht\u2019, een toneelgroepje dat agitprop bedreef. Met in hun midden een als Deetman vermomde collega-activist \u2018executeerden\u2019 ze in de collegezalen studenten van boven de 26, die volgens de minister geen recht meer hadden op studiefinanciering.<\/p>\n


<\/strong><\/p>\n

Benedict Cumberbatch<\/strong><\/p>\n

\n
\"'Hij
‘Hij doet tijdens de Stadsdebatten een beetje denken aan Benedict Cumberbatch in zijn rol als Sherlock Holmes.’ Een beetje wel ja. <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

In 1990 studeerde Pieter Hilhorst af als politicoloog met een scriptie over egodocumenten van Nederlandse politici na de Tweede Wereld\u00adoorlog. Hij onderzocht daarin het begrip \u2018deugd\u2019 in de politiek, zoals gedefinieerd in priv\u00e9geschriften van politici als Ed. van Tijn, Jan Terlouw en Willem Drees. In dezelfde tijd, op het hoogtepunt van de WAO-crisis die de partij verdeelde, werd hij lid van de PvdA. En korte tijd daarna solliciteerde hij bij debatcentrum De Balie en werd er aangenomen door Kees Ven\u00addrik, nu lid van de Algemene Rekenkamer.<\/p>\n

Chris Keulemans, tegenwoordig directeur van de Tolhuistuin en destijds van De Balie, herinnert zich Pieter Hilhorst vooral als de man die in een zaalvoetbaltoernooi met een schitterende omhaal de 10-1 scoorde tegen buurman Paradiso, de eeuwige rivaal. Maar Hilhorst dreef hem ook weleens tot wanhoop door steeds met nog betere en wereldomvattender plannen te komen. Daarbij hield hij zich liever niet aan klassieke partijlijnen: met Femke Halsema en Kees Vendrik was De Balie een GroenLinks-bolwerk, maar Hilhorst zocht voor debatten juist naar VVD\u2019ers en raakte steeds sterker gefascineerd door Pim Fortuyn. Op 1 mei 2002, vijf dagen voor de moord op Fortuyn, ging in De Balie zijn toneelstuk Hetze<\/em> in premi\u00e8re, over de moord op een populistische politicus.<\/p>\n

Vanavond is hij zelf de politicus die in de grote zaal van De Balie in de schijnwerpers staat. Lang, strak in het pak en met een scherp gesneden kapsel in plaats van de wilde bos krullen die hem tot een eeuwige student maakte, doet hij tijdens de Stadsdebatten een beetje denken aan Benedict Cumberbatch in zijn rol als Sherlock Holmes. Hij is slim, hij weet in welke richting de oplossing moet worden gezocht. Maar anderen, van wie de verbeelding een minder hoge vlucht neemt, kunnen hem niet altijd even goed volgen. Het publiek in de zaal en de collega-lijsttrekkers reageren soms een beetje lacherig. Zoals wanneer Hilhorst stelt, met zijn nog steeds een tikje Haagse tongval, dat beter onderwijs niet zozeer een kwestie is van meer geld, maar van een verandering van mentaliteit. Zelfs al zou dat zo zijn, lijken zijn tegenstanders te denken, dan z\u00e9g je zoiets toch niet in een verkiezingsdebat.<\/p>\n

\n
\n

Hij is slim, hij weet in welke richting de oplossing moet worden gezocht<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

De man die zelf ontelbare debatten heeft geleid, die de drie discussies om het lijsttrekkerschap van de VVD tussen Rutte en Verdonk in goede banen leidde \u2013 al voorspelde hij na afloop wel dat Verdonk zou gaan winnen \u2013 leek in De Balie soms een kat in een vreemd pakhuis. Bij het lijsttrekkersdebat over onderwijs stemde hij halfhartig voor de stelling dat de toetscultuur in het Amsterdamse onderwijs is doorgeslagen \u2013 waarmee hij afstand nam van zijn voorganger die nu juist de Asscher-norm \u2013 alle Amsterdamse scholen moesten voortaan gemiddeld een Citoresultaat van 534 of hoger halen \u2013 had ingevoerd in het basisonderwijs.<\/p>\n

Als wethouder is Hilhorst aarzelend een andere weg ingeslagen, zegt Laurens Ivens, lijsttrekker van de concurrerende SP, na afloop. Mocht de PvdA het goed doen bij de verkiezingen, wat hij bepaald niet hoopt natuurlijk, dan zou Ivens bijna tegen Hilhorst willen zeggen: probeer het nog maar vier jaar en doe dan iets m\u00e9\u00e9r dan het nu eens uitventen en dan weer nuanceren van het onderwijsbeleid van Lodewijk Asscher.<\/p>\n

<\/p>\n

Hip, hot en happening<\/strong><\/p>\n

Een paar dagen na het debat zit Pieter Hilhorst in zijn favoriete coffeeshop Bru in Amsterdam-Oost. Hij woont hier om de hoek, aan het Oosterpark. Zijn eigen buurt is, vindt hij, het beste bewijs dat het goed gaat met Amster\u00addam en dat elke wijk op den duur in dat succes kan delen. Op deze regenachtige zaterdagochtend ligt het Beukenplein er nog altijd troosteloos bij, volgende week begint pas de grote herinrichting van het plein. Hier vlakbij staan op uitgaansavonden lange rijen voor de populaire Bar Bukowksi, tot voor kort een sleetse kroeg voor lokale alcoholisten.<\/p>\n

\n
\n

Soms moet je de nuance vergeten om je verhaal begrijpelijk te maken.<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

In coffeeshop Bru wordt Hilhorst begroet door buurtgenoten die hier hun zaterdagochtend-latte komen drinken terwijl Jimi Hendrix net iets te hard \u2018All along the watchtower\u2019 inzet. Als Hilhorst zich niet meer verstaanbaar kan maken, draait de hippe koffiezetter het volume met tegenzin lager.<\/p>\n

De PvdA-top zal straks iets verderop in Oost de aftrap geven van wat in goed partij-jargon \u2018de hete fase\u2019 wordt genoemd. Een maand eerder dan de concurrentie gaan de landelijke kopstukken de gemeenteraadsverkiezingen verbinden met het landelijke politieke belang. Juist die vermenging van nationale en stedelijke politiek zal het er voor de Hilhorst\u00ad-cam\u00adpag\u00adne niet makkelijker op maken. Maar voorlopig kan hij zich er nog op verheugen: straks komen big shots <\/em>als Lodewijk Asscher en Diederik Samsom langs om met Pieter Hilhorst en een bos rozen de wijk in te trekken.<\/p>\n

Als een primitieve stam op oorlogspad herhalen de jongste PvdA\u2019ers in de StayOkay op het Timorplein de strijdkreet: \u2018Jouw stad. Mijn stad. Onze stad.\u2019 Ze juichen Diederik Samsom toe als hij roept dat Hilhorst zeker niet zal vallen voor de verleidingen van wat hip, hot en happening is. Hij is niet iemand die blijft rondhangen in flitsende cultuurtempels als EYE, zegt Samsom, onze Pieter bikkelt liever in de armlastige Van der Pekbuurt even verderop in Amsterdam-Noord. En net als toen hij ombudsman was, zal Hilhorst ongetwijfeld recht op de problemen afgaan. Want, dat weet Samsom zeker: alles in die man schr\u00e9\u00e9uwt erom kinderen een eerlijke kans te geven.<\/p>\n

Hilhorst zelf heeft ook alle relativering overboord gezet: hij haalt uit naar het rechtse D66, dat samen met de VVD de sociale woningbouw dreigt af te breken. En hij waarschuwt tegen de tweedeling van de stad: ieder kind verdient gelijke kansen, het mag niet uitmaken in welke buurt je ouders zijn geboren. Parijs en New York zijn maar twee van de afschrikwekkende voorbeelden waartoe zo\u2019n tweedeling kan leiden.<\/p>\n

Een simplificering van de werkelijkheid waarover Stephan Sanders hem in dit blad op de vingers tikte<\/a>. Hilhorst geeft zijn vriend bij nader inzien gelijk: het is ook volgens hem heus niet zo dat alle kansarmen een homogene groep vormen. Er is meer dan \u00e9\u00e9n tweedeling. Maar soms moet je de nuance vergeten om je verhaal begrijpelijk te maken.<\/p>\n

\n
\"Burgermoed
Burgermoed of overmoed: zo is Hilhorst nu eenmaal. Foto: Jeroen Hofman<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n


<\/strong><\/p>\n

Tramtweet<\/strong><\/p>\n

Het tromgeroffel aan het Timorplein zal de aandacht misschien even afleiden van alle \u2018Heisa rond Hilhorst\u2019 waar De Telegraaf <\/em>zo graag over schrijft, en van de videofilmpjes op GeenStijl. Onlangs heeft zijn tramtweet hem nog behoorlijk opgebroken, beaamde Hilhorst eerder op de dag in coffeeshop Bru. \u2018In tram 7 heb ik 2 dames die racistisch werden uitgescholden beschermd. Kreeg knal voor mijn kop. met andere pasagiers vent tram uit gezet,\u2019 luidde zijn tweet van 25 januari. Er was weinig aan overdreven, al was die knal meer een veeg.<\/p>\n

Een medepassagier van lijn 7 filmde het laatste gedeelte van de actie met zijn telefoon, je ziet Hilhorst net iets te superieur lachen en verder nogal rustig reageren terwijl een twee koppen kleinere, verwarde leeftijdgenoot hem bedreigt: \u2018Direct ram ik je neus eraf, klootzak. Ik ben hier geboren, achtenveertig jaar geleden, laat ze lekker naar hun eigen land gaan. Wat nou rustig. Flikker op man met je lachen. Kom naar buiten man.\u2019<\/p>\n

Dat twitteren was niet handig, vindt Hilhorst bij nader inzien. Met een spelfout erin, dat was nog het ergste. Als columnist had hij altijd al het persoonlijke en het politieke gecombineerd: als hij in een column pleitte voor gemengde scholen, dan wisten zijn lezers dat zijn eigen kinderen \u00f3\u00f3k naar zo\u2019n gemengde school gingen. Als hij een collectieve verzekering voor zzp\u2019ers in het leven riep, was hij zelf lid van dat Broodfonds. Hij is er behoorlijk van geschrokken dat, nu hij politicus is, zijn beweegredenen bijna obsessief worden gewantrouwd. Hij heeft, zegt hij, onderschat dat alles wat politiek tegen je kan worden ingezet ook echt wordt gebruikt. Het tram-incident zou door de PvdA in sc\u00e8ne zijn gezet, kreeg hij te horen. Niet hijzelf maar een ander zou uiteindelijk hebben ingegrepen. Hij probeerde de gebeurtenis te misbruiken voor politiek gewin, was het verwijt. En Hilhorst zelf was hoe dan ook een ijdele kwast.<\/p>\n


<\/strong><\/p>\n

Bagger<\/strong><\/p>\n

Na Hetze<\/em>, waarin hij de moord op Fortuyn voorspelde, schreef Pieter Hilhorst tien jaar geleden zijn tweede toneelstuk, Stemvee<\/em>, over een linksige politicus die op campagne gaat en enorm wordt gehaat door de kiezers. \u2018Wij zijn de vuilnisophalers van de samenleving,\u2019 schreeuwt de politicus aan het slot van Stemvee<\/em>. \u2018Deponeer hier uw bagger. Alles is onze schuld. Wij zijn de joden van deze wereld geworden.\u2019<\/p>\n

Is Hilhorst na tien jaar per ongeluk alsnog in zijn eigen toneelstuk terechtgekomen?<\/p>\n

De wethouder lacht even en is dan serieuzer dan ooit. Integendeel, zegt hij. De politicus in Stemvee<\/em> is permanent aan het woord en heeft volstrekt geen aandacht voor de overwegingen van zijn kiezers. Hijzelf wil een politiek bedrijven die is gebaseerd op luisteren. Van journalistiek naar politiek was het dus eigenlijk maar een kleine stap: een voortzetting van zijn grote maatschappelijke betrokkenheid maar met andere, hopelijk nog effectievere middelen.<\/p>\n

\n
\n

Hijzelf wil een politiek bedrijven die is gebaseerd op luisteren<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

Typerender nog dan het twitteren over tram 7 was volgens VN-columnist Stephan Sanders het ingrijpen van Hilhorst. Die \u00adaccepteert geen onrecht en denkt altijd dat hij andermans conflicten kan oplossen, al riskeert hijzelf rake klappen.<\/p>\n

Samen met Sanders en Anil Ramdas maakte Hilhorst eind vorige eeuw het metamedia-programma Het blauwe licht.<\/em><\/p>\n

Als ze \u2019s avonds laat weer eens vrolijk door de Leidsestraat zwierden nadat ze een geslaagde uitzending hadden gevierd, bemoeide Hilhorst zich tot schrik van zijn vrienden soms met straat\u00adruzies tussen volstrekt onbekenden. Als er ergens in de stad grote, getatoe\u00eberde mannen ruzie staan te maken, midden in de nacht, is hij de eerste die er tussen springt.<\/p>\n

Onverschrokken, noemt Sanders hem in dat soort situaties en: dapper op het su\u00efcidale af. Trottoir\u00adopzichter, dat vindt Sanders de beste typering voor zijn vriend de politicus. Een archa\u00efsche samenstelling die illustreert dat de PvdA-lijsttrekker geen loze woorden spreekt als het gaat om het nemen van eigen verantwoordelijkheid van de burger.<\/p>\n

<\/p>\n

Noblesse oblige<\/strong><\/p>\n

Je kunt het burgermoed noemen, Zivilcourage<\/em> of desnoods na\u00efeve overmoed: zo \u00eds Pieter Hilhorst nu eenmaal. Dat komt door zijn opvoeding en dus door zijn moeder, die in haar eentje een gezin van vijf kinderen grootbracht. Zijn ouders, belijdend katholiek, hadden elkaar leren kennen via de KVP, de katholieke volkspartij die later zou opgaan in het CDA. Vader Piet Hilhorst overleed aan kanker toen zijn zoon Pieter, het jongste kind, vijf jaar oud was. De zoon \u2013 voluit: Petrus Franciscus Cyrillus \u2013 herinnert zich helemaal niets van de vader. Raar vindt hij dat zelf, misschien komt dat wel omdat diens overlijden traumatisch was voor hem als jongetje.<\/p>\n

Pieters ruim vier jaar oudere zus Thea, hoogleraar humanitaire hulp en wederopbouw aan de Universiteit van Wageningen, herinnert zich hun vader wel. Ze weet nog hoe hij met alle vijf zijn kinderen tegelijk op de bank stoeide tijdens Studio Sport,<\/em> hoe hij vooral met zijn twee zoontjes in het zwembad kon rondplonzen. Maar als je met zoveel bent, denkt Thea Hilhorst, ben je als kinderen sowieso het meest met elkaar bezig en niet zo erg met je ouders.<\/p>\n

Ondanks het leeftijdsverschil gingen Thea en Pieter als middel\u00adbare scholieren samen met vakantie naar Spanje, speelden ze samen schooltoneel en hadden ze dezelfde vrienden op het Sint-Maartenscollege \u2013 natuurlijk een katholieke school. Het gezin Hilhorst ging elke zondag naar de kerk, maar veel belangrijker dan de mis was het praktische voorbeeld van hun moeder. Zij combineerde haar werk als docent op een verpleegopleiding met het opvoeden van haar vijf kinderen. En er zaten thuis in Voorburg altijd wel mensen aan tafel die in de problemen waren gekomen en die een steuntje in de rug goed konden gebruiken.<\/p>\n

\n
\n

Ze verwachtte van haar kinderen dat ze zouden woekeren met hun talenten<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

Toen Pieter veertien was, kwam zijn drie jaar oudere zusje Ellen om het leven bij een verkeersongeval \u2013 hij schreef er eens over dat hij als puber geen tijd had gehad voor verdriet. Kort na het ongeluk trokken de Rwandese Epiphanie \u2013 die eerder tijdens haar opleiding als verpleegster was opgevangen door de familie \u2013 en haar baby Pieter, genoemd naar Piet senior, in bij moeder Hilhorst en haar kinderen.<\/p>\n

Als ze werd aangesproken op het feit dat ze maar liefst vijf kinderen op de toch al overvolle wereld had gezet, antwoordde moeder Hilhorst eenvoudig: goeie mensen zijn er nooit genoeg. Maar van al haar kinderen verwachtte ze wel dat ze zouden woekeren met hun talenten, want noblesse oblige.<\/p>\n

Thea voelt zich verwant met de idee\u00ebn van haar jongste broer over de samenleving en met zijn engagement, zegt ze. Ze waren allebei altijd bezig met het verbeteren van de wereld, zijzelf had als hoogleraar net als haar broer een publieke rol, maar wel eentje met meer verantwoordelijkheden: studenten, onderwijs, promovendi.<\/p>\n

Terwijl zijzelf enigszins in de tredmolen liep van een vaste baan, was het leven voor Pieter \u00e9\u00e9n grote speeltuin. Hij kon als freelancer kiezen voor steeds nieuwe, nog aantrekkelijker projecten. Het wethouderschap is een project dat hij ernstig aanpakt, ziet zijn oudere zus goedkeurend. Het al te spontane is verdwenen, hij drinkt niets meer als hij zich in het openbaar vertoont, hij wil er niet meer zomaar iets uitflappen.<\/p>\n

<\/p>\n

Pont naar Noord<\/strong><\/p>\n

Thea Hilhorst was in De Balie bij de toespraak waarmee haar broer begin dit jaar zijn verkiezingscampagne opende. Hij schetste er de weidse vergezichten waaraan hij in de verdere campagne niet meer zou toekomen. Zijn Amsterdamse droom was een pleidooi voor gelijke kansen voor alle Amsterdammers. Hij wil, zoals hij ook in zijn afscheidscolumn in de Volkskrant schreef, van Amsterdam een stad maken waar de ringweg niet de grens markeert tussen mazzel en pech.<\/p>\n

\n
\"Wethouder
Wethouder Hilhorst met leerling Nancy en varken Babe op het Clusius College in Amsterdam-Noord. Foto: Carel Krol<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Hilhorst laat het niet bij woorden en fietst ook buiten campagnetijd de hele stad door om te luisteren naar de verhalen van leraren en hulpverleners. Vandaag gaat hij op pad naar het Clusius College in Amsterdam-Noord, een \u2018groene\u2019 vmb-school. Op de pont naar Noord wordt hij meteen al aangesproken door een vrouw met hennarood haar die hem vertelt over haar tienerzoon met Asperger, die al twee jaar niet naar school gaat. Hilhorst luistert de hele oversteek aandachtig en belooft te zullen helpen voor zover dat in zijn macht ligt.<\/p>\n

Dit soort ontmoetingen is zo fijn van door de stad fietsen, roept hij enthousiast als de pont aanlegt. En in de stromende regen springt hij op zijn grote gele fiets, Google\u00adMaps bij de hand. Want de wethouder moet straks hoog in Noord zijn, ver van alles wat hip, hot en happening is.<\/p>\n

\u2019s Middags hebben we afgesproken op het tijdelijke campagnehoofdkwartier van de Am\u00adster\u00addamse PvdA. Aan de wand oude verkiezingsaffiches en foto\u2019s van grote voorgangers als Ed van Thijn, Wim Kok en Joop den Uyl die de wijken intrekken. Jonge vrijwilligers bespreken de toestand in Oekra\u00efne en hun vakantie naar Myanmar \u2013 want Thailand, daar gaat iedereen al heen. Op de school in Noord leek hij vanochtend meer journalist en debatleider dan politicus, beaamt Hilhorst. De wethouder leidde soepel het gesprek en tikte zijn verslag meteen in zijn iPad \u2013 voor zijn ambtenaren, en wie weet toch nog eens voor een boek.<\/p>\n

Steeds weer drong hij er op aan om het over echte mensen te hebben, zodat hij zich iets kon voorstellen bij de zorgen van de school.<\/p>\n

De onbegrijpelijke afkortingen uit de wereld van onderwijs en hulpverlening maakten dan plaats voor verhalen over de alledaagse werkelijkheid van Amsterdam-Noord. Over het meisje dat door haar moeder als een Assepoester werd mishandeld, over de zoon van een getraumatiseerde veteraan of over kinderen die in pure armoede leven en geen matras hebben om op te slapen, en lang niet altijd geld voor ontbijt of het openbaar vervoer naar school.<\/p>\n

Na afloop van de bijeenkomst lieten de leerlingen Nancy, Saloua en Gentle trots de schildpadden, konijnen en dwergpony van hun groene school aan de wethouder zien en poseerden met hem bij het grote varken dat Babe heette. Veel verder weg kon je in Amsterdam niet komen van de Stopera-bureaucratie, de verkiezingsretoriek en het partijpolitieke gehak\u00adke\u00adtak. En juist hier leek Pieter Hilhorst voor het eerst echt op zijn gemak. <\/p>\n


<\/em><\/p>\n

De bordbuster op de brug Van Limburg Stirumstraat\/De Wittenkade in de Staatsliedenbuurt is inmiddels verplaatst, de scootmobielberging daar is weer bereikbaar.<\/em><\/p>\n

Een dag na de PvdA-verkiezingsnederlaag van 19 maart stapte Pieter Hilhorst op.
<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Profiel: Pieter Hilhorst. ‘Burgermoed of overmoed, zo is Hilhorst nu eenmaal’<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":241746,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[487],"class_list":["post-24401","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","tag-gratis"],"acf":[],"author_name":"Mischa Cohen (archief)","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/24401","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=24401"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/24401\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Mischa Cohen (archief)","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/241746"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=24401"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=24401"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}