{"id":225124,"date":"2006-05-20T17:34:00","date_gmt":"2006-05-20T15:34:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vn.nl\/gullivers-reis\/"},"modified":"2006-05-20T17:34:00","modified_gmt":"2006-05-20T15:34:00","slug":"gullivers-reis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/gullivers-reis\/","title":{"rendered":"Gullivers reis"},"content":{"rendered":"
\n

Altijd erg moeten gniffelen als Laurens Jan Brinkhorst weer eens uit Azi\u00eb terugkwam. Vol enthousiaste verhalen over de voorspoed en economische groei die daar wel bestaan en hier niet meer. Tot de tanden toe bewapend met aanbevelingen als: we zullen in Nederland tot ons zeventigste moeten doorwerken en de ontslagbescherming die werknemers nu nog hebben zal op de helling moeten. Wat liet de vice-premier zich door zijn Chinese en Indiase gastheren toch veel op de mouw spelden, dacht ik dan. Drie maanden geleden me ernstig opgewonden over staatssecretaris Van Geel die tijdens een interview met Buitenhof opperde dat er kerncentrales moesten worden gebouwd op de Maasvlakte of in de Eemshaven. <\/p>\n

Ook hij verwees naar Oost-Azi\u00eb dat steeds meer energie opslurpte. Daardoor kwamen de afspraken die in 1997 in Kyoto waren gemaakt om de CO2-uitstoot terug te dringen in gevaar. Wilden we het broeikaseffect alsnog onder controle houden, dan viel aan \u00e9\u00e9n twee drie kerncentrales niet te ontsnappen. Aan mij waren zijn waarschuwende woorden niet besteed. Ik ben nog van de generatie die wel auto rijdt maar dan met een \u2018Atoomenergie? Nee, bedankt!\u2019-sticker op de achterruit. Waarom ik er opeens anders over denk? Waarschijnlijk omdat ik twee maanden op reis ben geweest door China en Australi\u00eb. Even weg uit de grachtengordel en van het Binnenhof valt meteen op dat Westeuropese landen als Nederland echt op alle fronten dreigen te worden ingehaald.<\/p>\n

Een paar voorlopige indrukken:<\/p>\n

1. Wat is de wereld gigantisch groot! Lekker onderuitgezakt in de vliegtuigstoel (glaasje wijn bij de hand, koptelefoon op) zie je Europa al na twee uur van het scherm dat de route van het toestel aangeeft verdwijnen. In plaats daarvan verschijnt de mededeling dat je je boven Novosibirsk bevindt. Drie uur later ben je die Siberische stad nog steeds niet voorbij. Dan moeten Mongoli\u00eb, Beijing en Shanghai nog worden gepasseerd. Bij de tussenlanding op Chek Lap Kok (de luchthaven van Hong Kong) ben je precies halverwege. Het is nog twaalf uur vliegen naar Melbourne.<\/p>\n

2. Wat blijven de afstanden gigantisch als je eenmaal in Australazi\u00eb (zoals ze dat down under noemen) bent gearriveerd. Melbourne en Sydney blijken een slordige duizend kilometer van elkaar af te liggen. Van Sydney naar Perth vergt een reis van drie dagen en twee nachten met de trein. Bustochten van achtentwintig uur zijn eerder regel dan uitzondering. Je voelt je een omgekeerde Gulliver: een heel klein mannetje dat terecht is gekomen in de grote mensenwereld. <\/p>\n

3. Terwijl in Den Haag het Centraal Planbureau de vlag al uitsteekt als de economie niet is gekrompen, verblijf je uitsluitend in landen die zeven, tien, zeventien procent economische groei per jaar kennen. De business is booming, de beurskoersen stijgen, de huizenprijzen exploderen, iedereen loopt met de nieuwste Nokia en modernste Motorola op zak. <\/p>\n

4. Australazi\u00eb vreet energie. Zo\u2019n hoge economische groei valt alleen op te brengen als steeds nieuwe olie- en aardgasvoorraden worden aangeboord. Of als er kerncentrales worden gebouwd. Petropolitiek, doopte de Amerikaanse columnist Thomas L. Friedman de strijd op leven en dood om grondstoffen die in de wereld van nu gaande is. Petropolitiek wordt in Azi\u00eb en Australi\u00eb volop bedreven. Niet alleen Jan Peter Balken-ende bracht in de tijd dat ik in Sydney verbleef een beleefdheidsbezoek aan zijn collega John Howard, het was een komen en gaan van hoogwaardigheidsbekleders. Howard vertrok naar India, de Chinese premier Wen Jiabao dook op in de Australische hoofdstad Canberra. Onderwerp van gesprek: het uranium waarover het land down under beschikt. Uranium dat wordt gebruikt in de kerncentrales die in China en India aan de lopende band worden opgestart. <\/p>\n

Op de veertigste verdieping van een torenflat in Surfers Paradise (een soort Zandvoort aan Zee maar dan aan de Australische oostkust) zit ik te lunchen met B., een verre verwant die na de Tweede Wereldoorlog besloot zijn geluk aan de andere kant van de wereld te beproeven. Hij werd rijk in de bonthandel \u2013 totdat de plaatselijke dierenactivisten het dragen van nertsen taboe verklaarden. Nu belegt hij, in vastgoed maar vooral in aandelen Billiton, de firma die in de Australische outback het uranium opdelft. Een hoogst profijtelijke bezigheid, vertrouwt hij me toe. Zou ik ook moeten doen.<\/p>\n

Eenmaal terug in het land dat alleen discussieert over de vraag of Rita Verdonk beter is dan Mark Rutte besef ik wat voor cultuurschok mijn wereldreis me heeft bezorgd. Wat is Nederland klein, provinciaals en conservatief! Hebben ze hier niets anders aan hun hoofd dan zaken als: wie wordt lijsttrekker van D66 en moet Hirsi Ali worden gestraft omdat ze de niet de waarheid heeft gesproken over haar vluchtverhaal? Beseffen ze dan niet hoe fundamenteel de balans in de wereld aan het verschuiven is? Misschien zijn Brinkhorst en Van Geel wel de enige zieners waarover we beschikken. Misschien moeten we beter luisteren naar hun verhandelingen over de globalisering. Anders wordt Nederland echt Madurodam. <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Altijd erg moeten gniffelen als Laurens Jan Brinkhorst weer eens uit Azi\u00eb terugkwam. Vol enthousiaste verhalen over de voorspoed en economische groei die daar wel bestaan en hier niet meer.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[749,747,445,595,171],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Max van Weezel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/225124"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=225124"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/225124\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Max van Weezel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=225124"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=225124"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=225124"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}