
 {"id":18137,"date":"2014-09-05T09:00:00","date_gmt":"2014-09-05T07:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/vier-jaar-mediacolumn-een-terugblik\/"},"modified":"2014-09-05T09:00:00","modified_gmt":"2014-09-05T07:00:00","slug":"vier-jaar-mediacolumn-een-terugblik","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/vier-jaar-mediacolumn-een-terugblik\/","title":{"rendered":"Vier jaar mediacolumn: een terugblik"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">Het genoegen, lezer, was geheel aan mijn zijde. Vier jaar lang mocht ik u lastigvallen met wat me zoal opviel in de media. Nu deze rubriek ophoudt, wordt het tijd voor een bescheiden terugblik.<\/div>\n<p>                                        1. In 2010 zaten de anchors van het Achtuurjournaal nog op een stoel, achter een desk. En Radio 1 was een nieuwszender die je op de hoogte bracht van het laatste nieuws. Goeie concepten, zou je zeggen. Niks meer aan doen. Maar nee. Nu maken de anchors pointeloze wandelingetjes door een immens decor waardoor je aandacht permanent afdwaalt. En Radio 1, pardon NPO Radio 1, is verworden tot een babbelzender met niks-aan-de-handmuziek waarnaar je niet zonder ernstig humeurverlies kunt luisteren. Draai die onzin \u2019ns terug, Hilversum. Doe gewoon waartoe je op aarde bent. Is echt al moeilijk genoeg.<\/p>\n<div class=\"figure--right\">\n<figure id=\"post-18137 media-18137\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/66c780cd-e7f7-4b05-aaef-cda1ad6be692_27078652_preview.jpg\" alt=\"De Blendelaars. Robin van Lonkhuijsen \/ ANP\" \/><figcaption>De Blendelaars. Robin van Lonkhuijsen \/ ANP<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>2. Hoewel zelf hardnekkig liefhebber van papier, was ik blij met alle digitale journalistieke initiatieven. Maar niet elke nieuwe titel groeide uit tot een nieuwe huisvriend. Deze maand precies een jaar geleden ging <span class=\"Cursief\">De Correspondent<\/span> van start, na een spraakmakende crowdfundingsactie. Net als bij print betaal je vooraf abonnementsgeld waarna de artikelen tot je beschikking staan. Kleine bekentenis: na de wittebroodsweken bezocht ik de site zelden meer. Was het dat aanstellerige gedoe met die \u2018tuinen\u2019? Het pedante jorisluyendijktoontje van wij-snappen-w\u00e9l-hoe-de-wereld-in-elkaar-steekt? Het gestrooi met holle termen als <span class=\"Cursief\">Big Data<\/span>, <span class=\"Cursief\">narratief<\/span> en vooral: <span class=\"Cursief\">framing<\/span>? Of de volstrekte, maar dan ook volstrekte humorloosheid? Uit sympathie voor de moed van de oprichter zal ik mijn abonnement niet opzeggen. Maar eerlijk gezegd beleef ik veel meer plezier aan <span class=\"Cursief\">Blendle<\/span>, dat andere spraakmakende initiatief. Geheel gratis \u2018bladeren\u2019 door kranten en tijdschriften, en als een stuk je aanstaat een luttel bedrag neertellen \u2013 het voelt inmiddels als een mensenrecht. En ik ben geloof ik niet de enige. Volgens de statistieken van Alexa.com staat Blendle (nu ik dit schrijf) op de 812de plaats in de ranking van Nederlandse sites, <span class=\"Cursief\">De Correspondent<\/span> op de 1191ste.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<blockquote>\n<p>Naar de g-plek van Facebook ben ik nog steeds op zoek. Maar Twitter begreep ik direct<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>3. U heeft vast al jaren ervaring met de sociale media. Als gepatenteerd <span class=\"Cursief\">late adopter<\/span> had ik dat niet toen ik aan deze rubriek begon, maar ambtshalve moest ik er toch aan geloven. Naar de g-plek van Facebook ben ik nog steeds op zoek. Wat moet ik met al die continu zielsgelukkige \u2018vrienden\u2019? Met lieden die me nauwkeurig op de hoogte houden van hun agenda? Met al die uitnodigingen voor evenementen waar ik nog niet dood gevonden wil worden? De aantrekkingskracht van het virtuele kakelhok dat Twitter heet, begreep ik daarentegen direct. Tussen de (talrijke) onzintweets tref je genoeg gevatte observaties, fraaie foto\u2019s, links naar stukken die je waren ontgaan. Natuurlijk, het medium biedt tevens een ongevraagde blik in het brein van smalltimers die er behagen in scheppen om je uit te schelden en te belasteren. Vroeger legde je de hoorn ernaast als zo\u2019n sneu ventje (het zijn altijd ventjes) naar de redactie belde en liet je hem raaskallen. Z\u2019n brieven gingen ongelezen de prullenmand in. Is ook in de virtuele wereld, vrees ik, het enige wat erop zit. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>4. Verbeeld ik het me? Of is het ergste gesomber over de toekomst van de geschreven journalistiek achter de rug? Jaren deden wij niets liever dan elkaar het graf in praten. Je kon bijna wekelijks symposia bijwonen waarop de nakende ondergang van de kwaliteitsjournalistiek werd voorspeld. Maar zie. Tegen veler verwachting in hebben alle grote titels \u2013 kranten \u00e9n weekbladen \u2013 zich gehandhaafd. Tot op heden, zeg ik er voorzichtigheidshalve bij. Natuurlijk, de oplages staan onder druk. De advertentie-inkomsten ook. Dat er daardoor soms wel erg luchthartig wordt omgesprongen met de scheiding tussen commercie en redactie kan helaas niemand meer ontkennen. Dat er tegelijkertijd ook weer fris elan valt te bespeuren gelukkig evenmin. Zie de vernieuwing die dit weekblad vanaf het volgend nummer doorvoert. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Deze rubriek zult u daar niet meer in vinden, mij nog wel. Het zal me onverminderd een eer zijn. <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vier jaar de mediacolumn van Elma Drayer: een terugblik<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":236861,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-18137","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","editie-525"],"acf":[],"author_name":"Elma Drayer","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/18137","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=18137"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/18137\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Elma Drayer","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/236861"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=18137"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=18137"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}