{"id":15651,"date":"2014-11-22T11:50:00","date_gmt":"2014-11-22T09:50:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/de-jaarlijkse-hemingway-lookalike-contest\/"},"modified":"2014-11-22T11:50:00","modified_gmt":"2014-11-22T09:50:00","slug":"de-jaarlijkse-hemingway-lookalike-contest","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-jaarlijkse-hemingway-lookalike-contest\/","title":{"rendered":"De jaarlijkse Hemingway Lookalike Contest"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">Bij een lookalike contest denk je aan Michael Jackson, Elvis Presley of Marilyn Monroe. Niet aan Ernest Hemingway. Toch?<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>In de supermarkt loopt een mogelijke kandidaat. Flinke kaaklijn, omvangrijk postuur, brede pas, bulderende lach en uiteraard: een grijze baard. Het is de baard die om nadere analyse vraagt. Hij moet getrimd zijn, maar wel zo getrimd dat het lijkt alsof-ie door barre omstandigheden is ontstaan. Niet te lang, niet te piekerig, maar stevig en vol. Eerder richting Bentheimer landschaap dan Afghaanse windhond. De man laadt zijn karretje vol met kratten Budweiser. Extra puntje. Maar de paars geklede chihuahua die naast het karretje trippelt, klopt weer niet. Punt aftrek. Het is een spelletje in de categorie \u2018Waar is Wally\u2019: is dit een Hemingway of gewoon een man met een baard?<\/p>\n<p>Dit jaar wordt de 34ste Hemingway Lookalike Contest georganiseerd. In Key West, Florida: het zuidelijkste stadje van de VS, gelegen op het laatste van een reeks eilanden die via de Overseas Highway zijn verbonden met het vasteland. Zo\u2019n honderdvijftig mannen in de leeftijdscategorie vijftig tot zeventig jaar strijden om de titel van best lijkende Ernest. Alleen een kloppend uiterlijk is niet genoeg, de kandidaten moeten de jury ervan overtuigen een Hemingway te <span class=\"Cursief\">zijn<\/span>. Om die existenti\u00eble pretentie te testen, is er een vierdaags programma samengesteld met een viswedstrijd, een potje armpjedrukken, een onderdeel stierrijden en een aantal rondes retorische zelfpromotie. Want nog meer dan een groot schrijver is Ernest Hemingway de belichaming van de ultieme mannenman. De wilde avonturier die meterslange marlijnen boven zijn hoofd slingert, krokodillen eigenhandig de ogen uitsteekt, die dodelijke vliegtuigcrashes met een paar schrammen overleeft en in straalbezopen toestand nog een albatros uit de lucht kan schieten. En dat alles in het gezelschap van bloedmooie vrouwen. Wie wil dat nou niet? <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<h3>&#8216;You know what makes a good loser? Practice&#8217;<\/h3>\n<blockquote>\n<p>Ernest Hemingway<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Ernest Hemingway (1899) bracht twaalf jaar van zijn leven door in Key West. Het was \u2018liefde op het eerste gezicht\u2019, althans, dat zegt de city marketing folder. In werkelijkheid was Key West een ordinaire tussenstop. In april 1928 kwam Hemingway per boot vanuit Cuba aan in een toen nog slaperig stadje met grote houten huizen, kippen, palmen en een onaangetast koraalrif. Hij wachtte op een gele Ford Roadster, die de suikeroom van zijn derde vrouw als huwelijkscadeau had besteld. Maar de dealer kon niet op tijd leveren en Hemingway zat drie weken vast op het eiland. Uiteindelijk kocht hij er een huis, dat naast Disneyland en Dinosaur World een van de belangrijkste attracties van Florida zou worden. De rustieke kippen zijn er nog steeds, de monumentale huizen ook, maar de hoofdstraat ziet zwart van de obese toeristen die met snorkelset en zwemvliezen hun wildwaterbeleving tegemoet gaan. Het is juli en er heerst een hitte van de walgelijke soort. <\/p>\n<p>De eerste dag komen de wannabe\u2019s samen in caf\u00e9 Sloppy Joe\u2019s, waar Hemingway in de jaren dertig de ene na de andere whisky naar binnen goot. Sommigen dragen een jachttenue met witte kousen, anderen een Hawaiiaans bloemenshirt of de klassieke lamswollen coltrui. De ene borst staat nog meer vooruit dan de andere en er wordt hard, heel hard op schouders geslagen. Dat oeuvrekennis geen vereiste is, wordt al snel duidelijk als kippendokter Pat Lanier uit Louisiana in beeld verschijnt. Hij draagt een overlevingsvest met heel veel vakjes. \u2018Mijn favoriete boek is <span class=\"Cursief\">The Old Man and the Sea<\/span>, dat is lekker dun. Verder lees ik liever biografie\u00ebn, maar dan niet van die zure die alles relativeren.\u2019 <\/p>\n<p><iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"\/\/www.youtube-nocookie.com\/embed\/-szcFktJnzI\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Pats ondeugende ogen staan in een bol gezicht en hij praat met een vet zuidelijk accent. Hij hoorde van de wedstrijd via zijn plaatselijke Kerstman. Dat is nu negen jaar geleden, sindsdien komt hij elk jaar. Maar dat blijkt nog niets te zijn. \u2018Hank bijvoorbeeld komt hier al eenentwintig jaar.\u2019 Hij wijst naar een slanke man. \u2018Hij gaat nooit winnen vanwege zijn langwerpige hoofd, maar hij vindt het gewoon gezellig.\u2019 Pat denkt dat hij dit jaar wel een kans maakt; vorig jaar kwam hij tot de laatste ronde. Maar wat je precies moet doen om te winnen, blijft een mysterie. \u2018De jury bestaat uit de oud-winnaars, de zogenaamde Papa\u2019s. Zij beslissen wie de winnaar wordt. Het is best een ding om erbij te horen, dus ze willen je uittesten en leren kennen. Die wedstrijdjes zijn voor de aankleding, uiteindelijk gaat het om het doorzettingsvermogen op de lange termijn. <span class=\"Cursief\">Survival of the fittest<\/span>, zoiets? Zo houden ze de echt gemotiveerde gasten over.\u2019 Nu is Pat even afgeleid. \u2018Sorry, dame, tijd om te slijmen!\u2019 Hij doet een stripfiguur-knipoog en werpt zich op een troepje mannen met grote rode buttons. \u2018Papa\u2019 staat erop.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<h3>&#8216;Courage is grace under pressure&#8217;<\/h3>\n<blockquote>\n<p>Ernest Hemingway<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>In 1981 werd de eerste Hemingway Lookalike Contest georganiseerd. Michael Whalton, de manager van Sloppy Joe\u2019s, vond het maar saai in de zomermaanden. Bovendien was de omzet bedroevend, want in alle reisgidsen staat hetzelfde: ga vooral niet naar Florida in juli en augustus. Je sterft van de hitte en er is geen exotisch beest te zien. Maar Ernest Hemingway is niet seizoensgebonden en ook in de jaren tachtig was er behoefte aan verantwoorde drankfestijnen. De Lookalike Contest was geboren. Het enige probleem was het gebrek aan kandidaten. Whalton moest zelf de straat op om geschikte baardmannen te ronselen. Hij kon het zich nog niet permitteren kieskeurig te zijn, dus de eerste selectie bestond uit nogal zonderlinge types. <\/p>\n<p>De deelnemers vertellen het legendarische verhaal over de eerste winnaar maar al te graag: hij was een eenzame zeezeiler die een dag voor de wedstrijd toevallig bij Key West had aangelegd. Whalton had hem gevraagd mee te doen, hij vond het best. Hij had de beste look, won de prijs en na de uitreiking zamelde hij bij iedereen geld in voor een feestje op zijn boot. De volgende ochtend was de vogel gevlogen. \u2018Niemand heeft ooit meer iets van hem vernomen. En daarom checken ze ons zo goed uit, ze willen wel iemand laten winnen die ze kunnen vertrouwen,\u2019 zegt een deelnemer op ernstige toon. Hij lijkt meer op Fidel Castro dan op Hemingway.<\/p>\n<p>Vrijdag is visdag. De Hemingways staan langs de kade opgesteld met een hengel. Pat is niet te missen. Hij heeft een vers shirt met roze flamingo\u2019s aangetrokken. Met een samenzweerderig knikje ritst hij zijn heuptas open. Er verschijnt een zakje wormpjes. \u2018Soms moet je gewoon iets extra\u2019s toevoegen.\u2019 Ondanks het illegale aas vangt hij niets. De winnaar is gezegend met een vis van zestien centimeter. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"figure--right\">\n<figure id=\"post-15651 media-15651\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/11\/3b7f5e6f-3d19-4d85-882b-493783bcc89b_hemingtwitter.jpg\" alt=\"Deelnemers aan de wedstrijd. Foto&#039;s Henry Hargreaves\" \/><figcaption>Deelnemers aan de wedstrijd. Foto&#8217;s Henry Hargreaves<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Op een krukje zit een Hemingway met steunkousen. Fred Johnson won de wedstrijd in 1987 en komt sindsdien elk jaar met zijn vrouw naar Key West. \u2018Ik heb heel veel nationaliteiten zien komen en gaan. Er kwamen Hemingways uit Ierland, Brazili\u00eb, Kazachstan, Duitsland en Nairobi. We hebben ook een deelnemer uit Japan gehad, maar die viel haar-technisch wat uit de toon.\u2019 Na elke zin schiet hij als een robot in de lach. In Johnsons tijd werden de deelnemers nog beoordeeld door Hemingways eigen nazaten: een neef, een kleindochter, kleinzoon en een schoonzus. Toen die er niet meer waren, werden de oud-winnaars tot juryleden verklaard. Dat worden er elk jaar dus meer. Of nee, toch niet. \u2018De juryleden vallen bij bosjes: de gemiddelde winnaar is 65. Dit jaar zijn er ook weer veel ziek. De een heeft leukemie, de ander oedeem en er is er net een overleden aan longkanker.\u2019 Daar is de lach weer. <\/p>\n<p><b>Charisma<\/b><br \/>Sinds de jaren negentig trekt de wedstrijd consequent meer dan honderd mannen. De vraag is: waarom? Het vergt nogal wat om naar het uiterste puntje van Florida te komen en daar in een wollen coltrui heel weinig kans te maken op een titel. Fred Johnson heeft er wel een idee over: \u2018Ernest Hemingway was onze eerste <span class=\"Cursief\">ready made hero<\/span>. Hij raakte gewond in de Eerste Wereldoorlog, deed verslag van de Spaanse burgeroorlog, hij viste, hij joeg, en hij ging op safari. Dat is wat wij allemaal wel zouden willen. Maar er is geen ruimte meer voor deze Amerikaanse lifestyle. En dus ook niet voor dit soort helden.\u2019 <\/p>\n<p>Ergens is Johnsons teleurstelling voorstelbaar. Waar kunnen mannen hun viriliteit nog op botvieren? En waar zijn de voorbeelden? De Marlboro-man is afgelopen jaar overleden, James Bond mag sinds kort huilen en Hollywood maakte een film over twee verliefde cowboys. Hemingway doet blijkbaar verlangen naar een goede oude tijd waarin een man nog ongegeneerd Man kon zijn. <\/p>\n<p>Maar klopt dat stoere beeld van Hemingway eigenlijk wel, luidt de retorische vraag. \u2018Ten dele wel en ten dele niet,\u2019 zegt Amerikanist Joris Smeets, schrijver van het boek <span class=\"Cursief\">Hemingway. The Best Writers are Liars<\/span>. \u2018Het zegt vooral iets over de kracht van de media. Zijn imago is zorgvuldig gecre\u00eberd. Door Hemingway zelf, door zijn uitgevers en door de pers. Zijn sterke verhalen over zijn ervaringen aan het front, over zijn capaciteiten als bokser en ruzies met andere schrijvers werden gretig uitvergroot. Terwijl Hemingway alleen oorlogservaring had als ambulancebestuurder, kantinebeheerder en journalist, werden allerlei hero\u00efsche militaire heldendaden aan hem toegeschreven.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"figure--right\">\n<figure id=\"post-15651 media-15651\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/11\/08e55798-c4ab-469e-a998-1be41be0fe9e_2013-08-01-Hemingway_preview.jpg\" alt=\"De echte Hemingway. Foto Yousuf Karsh\/Camera Press\/HH\" \/><figcaption>De echte Hemingway. Foto Yousuf Karsh\/Camera Press\/HH<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Hemingway had naast literaire kwaliteiten ook veel charisma. Hij was een van de eerste schrijvers die gebruikmaakte van de opkomende massamedia, die niet alleen een goede schrijver maar ook een publieke persoonlijkheid zochten. \u2018Het opkomende toerisme kon bovendien beroemde avonturiers gebruiken. Dus hij ging op safari met het massablad <span class=\"Cursief\">Look<\/span> en beschouwde zichzelf als kenner van het stierenvechten, boksen en militaire zaken. Zo eiste hij ook een expertfunctie op in de media. Hij begon daarmee serieus in de jaren dertig, toen hij schreef voor het mannenblad <span class=\"Cursief\">Esquire<\/span>.\u2019<\/p>\n<p>De opkomst van de filmindustrie speelde ook een belangrijke rol in zijn carri\u00e8re. Er was een enorme honger naar geschikte romans voor verfilmingen. En Hemingways karakters voldeden perfect aan de dramatische eisen van Hollywood. \u2018De klassieke Hemingway-held excelleert onder grote druk. Hij wordt in zware omstandigheden als oorlog onderworpen aan de ultieme zelf-test. <span class=\"Cursief\">Grace under pressure<\/span>, noemde Hemingway dat.\u2019 Maar omdat de publieke Hemingway zelf ook een personage was geworden, kon het publiek nauwelijks meer onderscheid maken tussen de schrijver en de fictieve held. \u2018Men vond het lastig te zien waar de verslaggever ophield en het romanpersonage begon. Maar er was ook geen behoefte aan een duidelijke scheiding. Hemingway werd daardoor een soort reflectiescherm waar iedereen iets op kon projecteren. En dat gebeurt nog steeds.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<h3>&#8216;I drink to make other people more interesting&#8217;<\/h3>\n<blockquote>\n<p>Ernest Hemingway<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Het is tijd voor de spreekrondes. Met een <span class=\"Cursief\">elevator pitch<\/span> moeten de mannen een onvergetelijke indruk bij de jury achterlaten. Sommigen nemen een risico en wagen zich aan een gedicht of een lied, anderen spelen op safe en vertellen puntig of langdradig waarom ze er zo graag bij willen horen. De spanning wordt met alcohol in bedwang gehouden. Pat Lanier is net aan zijn tiende biertje begonnen en probeert zijn bebaarde concullega\u2019s te knuffelen. Hij voelt zich duidelijk prettig in zijn lookalike hoedanigheid. Maar dat geldt niet voor iedereen. In een hoekje zit een schuchtere man met halve baard. Hij maakt heel veel foto\u2019s van de brullende Hemingways verderop. Dit is het type twijfelgeval. De vraag alleen al blijkt een gelukzalige uitwerking te hebben. \u2018O, wat fijn dat je in hem een Hemingway ziet!\u2019 roept zijn vrouw. \u2018Hij durft nog niet zo goed, maar volgend jaar doet hij misschien wel mee, toch, Pete?\u2019 Pete knikt verlegen. Hij komt hier al vier jaar, maar de barri\u00e8re om mee te doen is groot. \u2018Dankjewel, h\u00e8,\u2019 zegt zijn vrouw nogmaals. \u2018Dit had hij echt even nodig.\u2019<\/p>\n<p>Het zou zo maar kunnen dat de echte Hemingway diep in zijn hart meer op de onzekere Pete leek dan op de alfamannen bij de bar. Joris Smeets wil niet te veel psychologiseren, \u2018maar het is wel zo dat hij uitermate slecht tegen kritiek kon. Hij haatte de literaire critici uit de grond van zijn hart. Door zijn eigen non-fictie-imago in de markt te zetten bij de gewone man voelde hij zich minder kwetsbaar bij de recensenten. Maar hij wilde niet dat zijn imago zijn schrijverschap in de weg zou staan. Zijn hoogste doel was om gelezen te worden en zijn mediaverschijning moest daar dienstbaar aan bijdragen. Het tragische is dat de meeste mensen hem interessanter begonnen te vinden dan zijn boeken.\u2019 En dat proces zette door. Hemingway groeide vanaf de jaren dertig uit tot een van de meest gefotografeerde beroemdheden van zijn tijd. Op eendenjacht met Gary Cooper: klik. Een champagne-moment met Marlene Dietrich: klik. Op de rode loper met Ingrid Bergman: klikklikklik. \u2018Hij maakte natuurlijk gebruik van de media, maar hij kreeg er steeds minder grip op. Hij zou gruwelen bij het idee dat het publiek liever biografie\u00ebn las dan zijn literaire werk.\u2019 Wat dat betreft zou Ernest betrekkelijk ongelukkig zijn geweest met deze wedstrijd.<\/p>\n<p>Tussen de acts door is er een veiling ten behoeve van de <span class=\"Cursief\">Hemingway Lookalike Society<\/span>. Want Hemingways zijn ook weldoeners. Er gaat een gitaar van een semi-bekende countryzanger onder de hamer, evenals een primitief Hemingway-portret en een collectie zeldzame modelautootjes. De klapper komt van een paars aangelopen Hemingway met oorbel. \u2018Dat is de man van tv-kokkin Paula Deen,\u2019 fluistert Pat. Google toont een vrouw met verblindend witte tanden en een grijs <span class=\"Cursief\">The Bold and the Beautiful<\/span>-kapsel. Ze schitterde in <span class=\"Cursief\">Paula\u2019s Homecooking<\/span>, <span class=\"Cursief\">Paula\u2019s Party<\/span> en <span class=\"Cursief\">Paula\u2019s Best Dishes<\/span>. \u2018Ze is echt groot, vooral in het zuiden.\u2019 De man biedt een etentje bij hem en Paula thuis in Georgia, inclusief haal- en brengservice. Het brengt 3200 dollar op. \u2018De jury gaat deze man vast naar de laatste ronde loodsen, want hij brengt geld in het laatje.\u2019 Pat trekt een vies gezicht. \u2018Ik hou niet zo van dat hele weldoenersgedoe. Ik moet het meer van mijn performance hebben, denk ik.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<h3>&#8216;Happiness in intelligent people is the rarest thing i know&#8217;<\/h3>\n<blockquote>\n<p>Ernest Hemingway<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p><span class=\"Cursief\"><\/span>De laatste dag is aangebroken. Ter viering van Hemingways 115ste verjaardag wordt een gigantische taart aangesneden. Daarna moeten de stieren bereden worden. Ze zijn gemaakt van papier-mach\u00e9 en onder de hoeven zijn wieltjes gemonteerd. Een vrouw in tijgertruitje maakt een foto van haar ladderzatte echtgenoot die zichzelf op een stier probeert te hijsen. Ze kijkt tevreden. \u2018Samen met een paar andere vrouwen heb ik de stieren in elkaar gezet. We zijn heel betrokken bij het hele gebeuren. Enig toch, om die mannen zo in hun element te zien?\u2019 Pat geeft een knipoog. \u2018Sommige vrouwen zien het echt als een presidentscampagne, ze kunnen bloedfanatiek zijn. Luister straks maar naar het gegil in de zaal.\u2019 Pat heeft zelf geen vrouw mee. Ook geen fanclub. Hij is net van zijn derde vrouw af en zijn vrienden sloegen een jaartje over. \u2018Maar ik ga niet zitten sippen als Hemingway, hoor, dat is me veel te melodramatisch.\u2019<\/p>\n<p>Door alle melige oneliners, overtrokken grimassen en hysterische dronkenschap zou je haast vergeten dat Ernest Hemingway zelf geen vrolijke Frans was. Integendeel. In de jaren vijftig werden zijn depressieve periodes langer en heviger. Ze werden afgewisseld met manische uitbarstingen. Zijn alcoholverslaving hielp daarbij niet, noch zijn stagnerende schrijverscarri\u00e8re. Op 2 juli 1961 pakte hij zijn favoriete jachtgeweer uit de wapenkelder, laadde het met twee kogels van zwaar kaliber en haalde de trekker over. Joris Smeets: \u2018Veel bewonderaars konden niet accepteren dat hij een eind aan zijn leven had gemaakt. Ze wilden krampachtig vasthouden aan het beeld van de optimistische avonturier die vol in het leven stond en allerlei uitdagingen kon overwinnen. Het beeld van een depressieve, hulpeloze man paste daar niet in.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"figure--right\">\n<figure id=\"post-15651 media-15651\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/11\/349d754b-dde9-44d0-bf3f-32f8998747a6_hemingwayonder.jpg\" alt=\"\" border=\" \/><\/figure>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Pat staat druipend van het zweet klaar om het podium te bestijgen. Hij is door naar de laatste ronde en mag zich middels een act van twee minuten op de kaart zetten. De echtgenoot van de tv-kokkin is ook door en houdt een saai praatje dat begint met \u2018Jullie kennen mij als de man van de geweldige Paula Deen.\u2019 Hij is nog paarser dan voorheen. De combinatie van 42 graden Celsius, een te hoge bloeddruk, overgewicht, liters alcohol en een coltrui lijkt levensgevaarlijk. Het is een wonder dat er geen doden vallen. Nu is Pat aan de beurt. \u2018Let op, ik ga ze helemaal gek maken!\u2019 Hij grijpt de microfoon als een gospelzangeres en schreeuwt zo hard dat het dolby surround systeem het opgeeft. Het grootste deel is onverstaanbaar, maar de lichaamstaal is des te overtuigender. Het overlevingsvest wordt afgeworpen en er verschijnt een zelfgemaakt T-shirt met \u2018Hemingway for President\u2019. Hij maakt zijn performance af met eigenaardige dansbewegingen. <\/p>\n<p>Pat zit hijgend aan de bar als de winnaar bekend wordt gemaakt. Helaas koos de jury voor een wat rustiger Hemingway. Maar gelukkig kan hij een relativerende opmerking plaatsen: \u2018Ach, Hemingway zou de competitie zelf niet eens hebben gewonnen.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zo&#8217;n honderdvijftig volwassen mannen doen ieder jaar mee aan de Ernest Hemingway Lookalike Contest<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":234850,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-15651","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","editie-453"],"acf":[],"author_name":"Laura Stek","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/15651","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=15651"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/15651\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Laura Stek","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/234850"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=15651"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=15651"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}