{"id":13627,"date":"2015-01-30T15:24:00","date_gmt":"2015-01-30T13:24:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/de-nieuwe-klassenstrijd\/"},"modified":"2015-01-30T15:24:00","modified_gmt":"2015-01-30T13:24:00","slug":"de-nieuwe-klassenstrijd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-nieuwe-klassenstrijd\/","title":{"rendered":"De nieuwe klassenstrijd"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">Wat schuilt er allemaal achter de \u2018hetze\u2019 tegen de scooters in fietsstad Amsterdam? Over brutale Turken en Marokkanen en de arrogantie van de hoogopgeleide, dus niet-brommende elite op het overvolle fietspad.<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Het rinkelende geluid van staal op beton echoot door de werkplaats als een monteur zijn sleutel laat vallen. \u2018Ik ben Egyptisch opgevoed,\u2019 zegt de monteur, een bleke twintiger die oprijst achter een scooter op een brug. \u2018Dat betekent dat ik me netjes gedraag, heel anders dan sommige Marokkaanse klanten die hier onbeschoft komen doen. Ook mijn vrienden zijn ok\u00e9, maar ik heb er inmiddels verschillende verloren. Allemaal dood op de brommer, of de motor.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>De andere monteurs knikkend instemmend bij Jeffa\u2019s Scooter Service, een scootergarage in Amsterdam waar het altijd druk is. Ook de anderen hebben maatjes verloren. \u2018Ik heb genoeg begrafenissen gezien,\u2019 zegt de half-Surinaamse eigenaar Michael \u2018Jeff\u2019 Hofman. \u2018Mijn teller staat op twintig, mij zien ze daar niet meer.\u2019 <\/p>\n<p>Het leven op brommers en scooters mag opwindend zijn, het duurt soms kort. De risico\u2019s voor gemotoriseerde tweewielers zijn relatief groot en daarop maken de recentelijk zeer populair geworden \u2018snorscooters\u2019 geen uitzondering. Snorscooters, \u2018afgeknepen\u2019 brommers die maximaal 25 kilometer per uur mogen rijden en die daarom op het fietspad zijn toegestaan, vormen \u00e9\u00e9n procent van de verkeersdeelnemers maar ze zijn betrokken bij zestien procent van de ernstige ongelukken. <\/p>\n<p>De (helmloze) berijders jagen fietsers angst aan met hun gejakker \u2013 de meesten gaan harder dan het voorgeschreven maximum \u2013 en nu wil het stadsbestuur, burgemeester Eberhard van der Laan voorop, hen naar de rijbaan verbannen. Met helm uiteraard. De hoeveelheid fietsers en scooters op het fietspad neemt al jaren flink toe, het idee dat er ingegrepen moet worden leeft kamerbreed ten stadhuize. Vrijwel de hele gemeenteraad staat achter het plan de snorfietsen van de fietspaden te weren, maar breng je het onderwerp ter sprake bij Jeffa\u2019s Scooter Service, dan volgt juist een klaagzang over de fietsers. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<blockquote>\n<p>&#8216;Fietsers hebben altijd positieve stukjes in de krant, scooterrijders nooit. De mensen willen lieve stukjes over fietsers lezen&#8217;<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>\u2018Ze doen maar wat,\u2019 zegt medewerker Dewin. \u2018Ze slingeren van rechts naar links en letten niet op. De gemeente zou een fietsbewijs moeten instellen. Ze doen alsof ze zich van alles kunnen veroorloven, alsof de stad van hen is. Ze hebben ook altijd positieve stukjes in de krant, wij nooit. De mensen willen lieve stukjes over fietsers lezen. Natuurlijk zijn de fietsers kwetsbaar, maar dat zijn ze vooral door hun eigen gedrag. De klanten hier in de zaak praten er dagelijks over: ze ergeren zich wild, aan fietsers die zonder licht rijden, die door rood rijden, kruispunten schuin oversteken. Scooterrijders schrikken zich iedere keer wild, die hebben geen leven meer.\u2019<\/p>\n<p>De Marokkaanse klant Rashin is er bij komen staan in een winterjack met reusachtige capuchon. \u2018Snorscooters kunnen natuurlijk nooit naar de rijbaan,\u2019 zegt hij. \u2018De snelheidsverschillen met de auto\u2019s zouden veel te groot zijn. Niet de scooters maar de fietsers zijn het probleem. Ze rijden allemaal naast elkaar en dan kunnen wij er niet langs. Ja, natuurlijk claxonneer ik dan extra hard, zodat ze schrikken, ze vragen erom. Op de snelweg gaan auto\u2019s toch ook niet eindeloos naast elkaar rijden terwijl ze weten dat ze het verkeer dan ophouden? Nee toch?\u2019 Gelach vult de werkplaats. Marokkaanse, Turkse, Egyptische en Surinaamse gebitten blinken tussen de brommers en motoren. Iedereen vindt het goed gezien van Rashin. \u2018Fietsers moeten gewoon rekening leren houden met het andere verkeer. Ze gedragen zich uit de hoogte.&#8217;<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p><iframe width=\"420\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube-nocookie.com\/embed\/ewaRSOevgfM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Hoe anders was dat veertig jaar geleden. In de beroemde sc\u00e8ne van de film <i>Turks Fruit<\/i> fietst Rutger Hauer lekker rebels met Monique van de Ven achterop over de Dam en het Rokin, zwierend tussen woedend claxonnerende auto\u2019s. Die maling aan de rest is er nog steeds, maar de toon heeft zich radicaal gewijzigd. Enkele jaren na het anarchistische zwieren van Hauer en Van de Ven startte het verkeerscirculatieplan en ook dankzij andere gemeentelijke plannen is de auto teruggedrongen en werd het de fietser naar de zin gemaakt. In 2014 is de fietser al lang geen opstandige meer, integendeel, hij is de bovenliggende partij geworden en zo gedraagt hij zich ook. Sinds de jaren tachtig heeft zich een, zoals de gemeente graag zegt, fijnmazig fietspadennetwerk door de stad verspreid, zodat het ongemotoriseerde troeteldier zich veilig door Amsterdam kan bewegen. Dat is gelukt. Met als kroon op het werk het na onvoorstelbaar veel debatten en vergaderingen voor elkaar gekregen herstel van de fietsroute onder het gerenoveerde Rijksmuseum. In de \u2018fietshoofdstad van de wereld\u2019 wordt inmiddels, althans binnen de ring, meer dan zestig procent van de verplaatsingen gedaan per fiets. In 1990 was dat nog geen veertig procent. Het aantal dagelijks fietsritten steeg van 340.000 naar boven het half miljoen en aan die stijging is nog lang geen einde gekomen. Het aantal autoritten daalde juist. \u2018Per dag wordt door Amsterdammers twee miljoen kilometer op de fiets afgelegd, dat is ruim veertig procent meer dan in 1980,\u2019 meldt het gemeentebestuur trots. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Door straten als de Weteringschans perst zich tijdens de avondspits een langgerekte kudde van zo\u2019n 3500 rijwielen langs de huizen \u2013 een knappe jongen die ertussen komt. Tegenwoordig zijn het de fietsers die voor overlast zorgen omdat ze met zovelen zijn. Het vroegere vrije, blije van na aankomst je fiets tegen de gevel zetten wordt meer en meer vervangen door het \u2018fietsparkeren\u2019. Al dan niet met de hulp van \u2018fietscoaches\u2019 moeten de vervoermiddelen keurig in het rijtje staan, of opgeborgen worden in reusachtige stallingen, anders kan niemand er meer door op de stoep. Uit zichzelf zal de fietser dat niet snel doen, net zomin als dat hij geneigd is voor zebrapaden op het fietspad te stoppen. De autocongestie van vroeger is de fietscongestie van nu. Om het met Jeanine van Pinxteren te zeggen, de stadsdeelvoorzitter van Amsterdam Centrum: \u2018De fiets is de nieuwe auto.\u2019<\/p>\n<p>In een eigentijdse versie van <span class=\"Cursief\">Turks Fruit<\/span> zouden we scooterrijders zien, cool want jong en brutaal op een Vespa, laverend tussen kwade fietsers, snel en ongrijpbaar in de oude stad. Het \u2018idioot! van die ene automobilist uit 1973 zou nu alleen nog geloofwaardig uit de keel van een fietser komen \u2013 van een getergde verkeersdeelnemer die op zijn rechten staat, op zijn voorrechten. Ga eens praten met Gerrit Faber van de Fietsersbond, afdeling Amsterdam. In plaats van oproepen tot verzet zul je woorden als \u2018verworvenheden\u2019 horen die \u2018verdedigd\u2019 moeten worden. Logisch, de Fietsersbond heeft sinds de oprichting in 1975 bergen aan goed onderbouwde kennis opgebouwd, vertelt Faber, en met die kennis en \u2018redelijke standpunten\u2019 wordt de bond uitermate serieus genomen door het stadhuis. Faber en zijn collega\u2019s nemen zitting in gemeentelijke overlegorganen en in verkeerscommissies van de stadsdelen \u2013 geen nieuwe maatregel of de Fietsersbond heeft zijn licht erover laten schijnen. De oudste medewerker van de bond schijnt meer van het slim afstellen van verkeerslichten te weten dan de oudste ambtenaar. \u2018We praten volwaardig mee,\u2019 stelt Faber tevreden vast. \u2018De fiets heeft gewonnen.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<blockquote>\n<p>De beelden van de Holleeder op zijn zwarte Vespa, ruig, onaantastbaar, spraken veel allochtone jongens aan<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Wie op het punt staat te verliezen, is de snorscooter. Het aantal brommers met afgeknepen \u2013 begrensde \u2013 motoren is vooral in deze eeuw enorm gegroeid: van 9.000 in 2009 naar meer dan 25.000 nu. Inmiddels rijden er al meer snorfietsen met blauwe kentekenplaatjes rond dan gewone brommers met gele plaatjes (op de rijbaan, helmplichtig). En volgens onderzoek rijdt het leeuwendeel van de snorfietsen beduidend harder dan het maximum van 25 kilometer per uur. De Vara toonde aan dat negen van de tien winkeliers aspirantkopers aanbieden de begrenzing zelf te verwijderen, zodat de snorscooter de facto een gewone brommer wordt die zestig of zeventig kilometer per uur kan. Op internet wemelt het van de instructies hoe je een snorscooter thuis kan \u2018omkatten\u2019 tot een brommer: lekker scheuren zonder helm, wel zo prettig (en gevaarlijk). Met als onvermijdelijk gevolg dat fietsers zich met de dag onveiliger voelen op de fietspaden, die zij als hun eigen terrein beschouwen. Iedere fietser in Amsterdam (en in de andere grote steden) kent het \u2018dat ging maar net goed\u2019-gevoel als een scooter hem heeft ingehaald en hij meewarig wordt toegewuifd door de haren van een bontkraagje dat zich met grote snelheid van hem verwijdert. <\/p>\n<p>Het ging maar net goed omdat de scooters vaak een meter breed zijn, exclusief zijspiegels, en de fietspaden zijn berekend op fietsen van hooguit zestig centimeter. \u2018De drukte op de fietspaden is levensgevaarlijk,\u2019 zegt de in Amsterdam woonachtige Amerikaan Pete Jordan, auteur van het boek <span class=\"Cursief\">De fietsrepubliek<\/span>. \u2018Ik voorspel je dat er binnenkort een fietser wordt doodgereden door een snorscooter en dat het dan ineens gedaan is met de brommers op de fietspaden. Zo ging het ook laatst met dat echtpaar waarvan de vrouw kwam te overlijden doordat ze met de brommer tegen een paaltje op het fietspad knalden. De Fietsersbond waarschuwde al jaren voor die paaltjes, maar door dat ongeluk werd er ineens iets aan gedaan.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p><b>Zeeuwse vrouwen<\/b><br \/>Het groeiende aantal scooters kwam dan ook niet voort uit beleid, maar uit de wensen van het gewone volk. Of, gewoon\u2026 in feite waren het Zeeuwse vrouwen in klederdracht die in 1975 een uitzondering wilden vormen op de door minister Tjerk Westerterp voorgeschreven helmplicht voor brommerrijders. Helmen pasten niet over hun hoofddeksels, aldus de Zeeuwse dames, en in de beste poldertraditie kregen ze hun zin. Ook buiten Zeeland was er trouwens een vrouwenlobby tegen de helmplicht \u2013 om de kapsels niet te hoeven ru\u00efneren. De geboorte van de snorfiets was een feit: zolang deze vervoermiddelen, Solexen of fietsen \u2018waarbij men niet hoeft te trappen\u2019, niet harder konden dan 25 kilometer per uur mocht men blootshoofds brommeren. In de jaren tachtig kwam de Spartamet, de fiets <span class=\"Cursief\">met<\/span> hulpmotor, en vanaf 1999, toen het dermate druk werd op de fietspaden dat de brommers naar de rijbaan werden gestuurd, kwamen de Vespa\u2019s, de Piaggio\u2019s, de San Remo\u2019s van Santini, de Gilera\u2019s, de Peugeot Kisbee\u2019s en andere snorfietsen die er precies zo uitzagen als volwaardige brommers.<\/p>\n<p>Kekke blonde meisjes met paardenstaarten maakten er de blits mee, en makelaars die zich vlot van het ene naar het andere huis wilden verplaatsen, maar de meest in het oog lopende berijders van deze geweldige maas in de wet waren Turkse en Marokkaanse jongens. Die werden op hun bijna-brommers van twee kanten bediend: snelle manoeuvres en niet zo\u2019n idioot geval op je hoofd. Willem Holleeder deed de rest. De beelden van de beruchte misdadiger op zijn zwarte Vespa, ruig, onaantastbaar, spraken veel allochtone jongens aan. Ze droomden ervan om net als Holleeder achter een windscherm door de stad te scheuren: ondeugend, sexy en niet te stoppen. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"figure--right\">\n<figure id=\"post-13627 media-13627\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/af32c3bd-841e-42a8-b674-9707ffbb797f_VNscoot1aak2z.jpg_preview.jpg\" alt=\"Illustratie Johan Kleinjan\" \/><figcaption>Illustratie Johan Kleinjan<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Niet door de politie, bijvoorbeeld. Uit het onderzoek in het kader van de Top 600, waarbij de gemeente Amsterdam en een aantal jeugdorganisaties de strijd aanbonden met criminele veelplegers, bleek niet alleen de oververtegenwoordiging van allochtone (Marokkaanse) jongens, maar ook dat Holleeder voor velen van hen een rolmodel was. Op Marktplaats werden Italiaanse brommers aangeprezen als Holleederscooters. Een complete generatie allochtonen groeide op met de scooter als vanzelfsprekende opvolger van de fiets zodra er voldoende geld beschikbaar was. De verkoop van de snorfietsen schoot omhoog en die stijgt nog steeds.<\/p>\n<p>En nu zit het stadsdeel met de meeste Turkse en Marokkaanse jongeren, Nieuw-West, met een pracht aan brede fietspaden en met betrekkelijk weinig fietsers. Om hier iets aan te doen, schakelde het stadsdeelbestuur Bureau Wijkwiskunde in. Namens Wijkwiskunde gingen de \u2018stadsantropologen\u2019 Merlijn Michon en Feye van Olden op pad in het ruimbemeten deel van Amsterdam en ze ontdekten dat de \u2018hele cultuur\u2019 ten westen van de ringweg \u2018pro-scooter\u2019 was. \u2018Dat varieert van een tekort aan fietsenstallingen op de scholen tot ouders die hun kinderen belonen met scooters,\u2019 zegt Michon. \u2018Veel van die jongens vinden het armoedig om na hun zestiende nog met de fiets te gaan. Bij de schuldhulpverlening bleek de scooter de voornaamste boosdoener te zijn voor de leningen. Scooters worden vaak op afbetaling gekocht. Alles voor het vrijbuitergevoel, het Holleedergevoel. In veel gezinnen bleken ook overspannen idee\u00ebn te bestaan over de kosten van fietsonderhoud en -reparaties. Men is daar niet gewend een fiets op z\u2019n kop te zetten en zelf even een band te plakken. Voor alles moeten ze naar de fietsenmaker.\u2019<\/p>\n<p>Het alternatief voor de snorscooter is eerder het openbaar vervoer dan de fiets, waarvan volgens Michon en Van Olden de onveiligheid wordt overschat in Nieuw-West. De helm op een echte brommer doet afbreuk aan de ijdele ambities van veel Turkse en Marokkaanse adolescenten (bij Surinamers en Antillianen speelt dat iets minder). Maar het wordt ook als <span class=\"Cursief\">not done<\/span> beschouwd om ergens bezweet aan te komen. Met een rood hoofd en dampende oksels arriveren op een feestje is in menig migrantenmilieu een nachtmerrie. \u2018Dat d\u00f3\u00e9 je niet,\u2019 zegt de Marokkaanse Rashid bij Jeffa\u2019s Scooter Service. \u2018Dat is Nederlands. Al mijn vrienden denken er zo over. Als de snorscooters naar de rijbaan moeten, gaan we niet meer scooteren, maar ook niet fietsen, dan gaan we allemaal autootjes kopen.\u2019 Want arriveren doe je met een fris gezicht, een strak kapsel en besprenkeld met odeurtjes. \u2018Broeder, zo is het toch?\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<blockquote>\n<p>&#8216;Het beeld van fietsen is niet stoer. Fietsen is voor leraren\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Zo is het en dat merkten ook de onderzoekers van Wijkwiskunde in Amsterdam Nieuw-West. De zestienjarige zoon in een Marokkaans gezin dat werd doorgelicht, gaf als antwoord op de vraag waarom hij scootert: \u2018Het beeld van fietsen is niet stoer\u2019\u2026 \u2018Een brommer heeft een betere status\u2019 \u2026 \u2018Fietsen is voor Nederlanders.\u2019 Zijn moeder kan niet fietsen en zijn zeventienjarige zus vindt dat het \u2018ook met cultuur\u2019 te maken heeft. \u2018In Nederland gaan ze allemaal met de fiets. Nederlanders fietsen overal heen altijd, heel fanatiek.\u2019 Zelf gaat ze liever met de tram, \u2018dat is lekker warm en kost geen energie. Van de fiets ga je zo zweten.\u2019 Kortom: \u2018Fietsen is voor leraren, haha.\u2019<\/p>\n<p>Het is een landelijk beeld. Het Sociaal en Cultureel Planbureau becijferde al eens dat allochtonen beduidend minder vaak fietsen dan autochtonen en dat daar voorlopig geen einde aan komt. In Turkse, Marokkaanse, Surinaamse en Antilliaanse gezinnen heeft een kwart geen rijwiel ter beschikking, in autochtone huishoudens is dat slechts drie procent. \u2018Zie je ons al met van die zitjes voor en achter, zoals de Nederlanders?\u2019 Een Turkse twintiger, in een NCRV-programma \u2018de stoere Ozan\u2019 genoemd, moet erom lachen. Bij Ozan draait alles om charisma, zoals hij zegt. Zitten op een fiets doet zijn charisma dalen. \u2018Kom op zeg. Op zo\u2019n dijk zeker, met wind tegen. Op de middelbare school ben ik op de fiets naar school gegaan, maar toen dat niet meer hoefde, heb ik hem in de sloot geflikkerd. Ik wilde er niets meer mee te maken hebben.\u2019 Scooters en auto\u2019s zijn daarentegen cool, die doen zijn charisma stijgen. \u2018Ik ga mijn kinderen wel leren fietsen, maar ik weet nu al dat zij dat ding later ook weg zullen gooien.\u2019<\/p>\n<p>Aldus wordt scooteren nadrukkelijk niet-fietsen: niet-Nederlander zijn. Dat manifesteert zich in de ophopende ergernissen en misverstanden op de smalle stroken van rood asfalt in de stad. De scooteraars voelen zich anders en sommigen scheppen er duidelijk genoegen in dat de verheven fietsers te laten voelen. Als gemotoriseerde Hauers en Van de Vens irriteren zij de andere fietspadgebruikers en zo vormen zij een tegencultuur van bontkraagjes. Vroeger zat de burgerman in een auto, nu peddelt hij en spreekt schande van het brommertuig. De antiburgerlijke van nu is de stereotiepe dikke Jordanees tot de al even stereotiepe jonge Turk of Marokkaan met een opgestoken middelvinger in de aanslag voor iedereen die vraagt of het wat zachter kan. Dat gedrag brengt reacties op het internet met zich mee als: \u2018Ik zou zeggen: pak alle Marokkanen hun scooter af. Dat om te beginnen. Marokkanen moeten fietsen.\u2019 (<a href=\"https:\/\/www.dagelijksestandaard.nl\/2013\/07\/marokkanenterreur\/\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.dagelijksestandaard.nl\/2013\/07\/marokkanenterreur\/\">dedagelijksestandaard.nl<\/a>) <\/p>\n<p>Let op de felle termen waarmee ook vanuit meer respectabele hoek wordt geroepen dat het zo niet langer kan. De Fietsersbond rept onomwonden van de \u2018snorfietsterreur\u2019 en de SP muntte het scheldwoord \u2018scooterhufters\u2019 met zoveel aplomb dat menigeen dacht dat de PVV erachter zat. Op <a href=\"https:\/\/www.dichtbij.nl\/amsterdam-west\/regionaal-nieuws\/artikel\/3185779\/ruim-1000-handtekeningen-voor-fietspad-scootervrij.aspx\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.dichtbij.nl\/amsterdam-west\/regionaal-nieuws\/artikel\/3185779\/ruim-1000-handtekeningen-voor-fietspad-scootervrij.aspx\">dichtbij.nl<\/a> heette het dat scooters \u2018enorme hoeveelheden roet\u2019 uitstoten, \u2018die direct in de longen van Amsterdammers terechtkomen\u2019. Scooters en Amsterdammers: kennelijk twee elkaar uitsluitende bevolkingsgroepen.<\/p>\n<p><b>Tijdbommetjes op scooters<\/b><br \/>Burgemeester Van der Laan zei in <span class=\"Cursief\">de Volkskrant<\/span>: \u2018We kunnen die tijdbommetjes op scooters niet zomaar laten gaan.\u2019 De burgervader benutte in januari vorig jaar zelfs het landelijke tv-programma <span class=\"Cursief\"><a href=\"https:\/\/programma.vpro.nl\/buitenhof\/afleveringen\/buitenhof-5-januari-eberhard-van-der-laan---gerard-t-hooft.html\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/programma.vpro.nl\/buitenhof\/afleveringen\/buitenhof-5-januari-eberhard-van-der-laan---gerard-t-hooft.html\">Buitenhof<\/a><\/span> om met grote stelligheid te verkondigen dat de snorscooters nog dit jaar van de Amsterdamse fietspaden zouden zijn verdwenen. Dat gaat overigens niet lukken, de Tweede Kamer vreest te veel lokale afwijkingen van de (nationale) verkeersregels zodat minister Melanie Schultz van Haegen met een aangepast wetsvoorstel zal komen.<\/p>\n<p>Toch zal de verwijdering er wel komen, want in de hoofdstad is zelfs de \u2018autopartij\u2019 VVD al aardig pro-fiets. Het liberale gemeenteraadslid Werner Toonk noemt zich een \u2018fervent fietser\u2019. \u2018We hebben miljoenen in die fietspaden ge\u00efnvesteerd,\u2019 zegt hij. \u2018We hebben er bomen voor gekapt. Er wordt nu meer gefietst dan ooit in Amsterdam, precies wat we wilden, en dan mogen we dat niet laten verpesten door de snorscooters. Ouders moeten hun kinderen veilig door de stad kunnen laten fietsen. We kunnen niet op ieder kruispunt agenten neerzetten om de snelheden van de scooters te controleren. Ze zullen dus naar de rijbaan moeten. Dat gaat zeker gebeuren, de vraag is alleen nog wanneer.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<figure id=\"post-13627 media-13627\" class=\"align-none\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/6cd4bbf8-5fa8-4a0f-9ab4-85e49e8de7f0_scoot2bk3z300.jpg_preview.jpg\" alt=\"Illustratie Johan Kleinjan\" \/><figcaption>Illustratie Johan Kleinjan<\/figcaption><\/figure>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>De bovenlaag van Amsterdam wil fietsen en de bovenlaag groeit. In de binnenstad is het percentage hoger opgeleiden verdubbeld van dertig in 1990 naar zestig procent nu. Vwo\u2019ers en academici pakken tenslotte sneller de fiets dan vmbo\u2019ers, en dat offensief \u2013 \u2018Geef het fietspad terug aan de fietsers,\u2019 aldus de Fietsersbond \u2013 is niet te stuiten. Het verkeersdebat wordt volledig gedomineerd door blanke welgestelden. Die komen met uitvoerige rapporten waaruit blijkt hoe vervuilend de snorscooters wel niet zijn (vooral de vele brommers met tweetakt zijn nog vervuilender dan bestelauto\u2019s) en hoeveel gevaar zij veroorzaken, en dat praktisch alle scooters zijn opgevoerd. Over de fiets geen kwaad woord. <\/p>\n<p>Onderzoeker Marco te Br\u00f6mmelstroet, verbonden aan de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam, afficheert zich als \u2018fietsprofessor\u2019. En zie, de fietsprofessor toont na uitputtend veldwerk aan dat fietsers eigenlijk ontzettend ok\u00e9 zijn. Het is een fabeltje dat ze er een rommeltje van maken. Het leeuwendeel houdt zich aan de regels en voor zover zij dat niet doen, is dat, als je goed kijkt, juist verstandig. De wetenschapper kwam met een schitterende beeldspraak op de proppen en vergeleek de ongeleide fietserschaos in Amsterdam met een zwerm spreeuwen. Van een afstand lijkt het of die vogels maar wat doen met zijn allen, maar bij nadere beschouwing neemt ieder voor zich beslissingen in de lucht die kloppen, zodat de zwerm goed functioneert. Met de begrippen <span class=\"Cursief\">cohesion<\/span>, <span class=\"Cursief\">separation<\/span> en <span class=\"Cursief\">alignment <\/span>legt fietsprofessor Te Br\u00f6mmelstroet een \u2018complexe interactie\u2019 bloot van al die bellende en tegen het verkeer inrijdende solisten, waar de mensen domweg geen weet van hebben. Het slimme brein van de fietser registreert talloze elementen op zich heen en maakt dan \u2018zeer delicate manoeuvres\u2019, net als die elegante spreeuwen. Kortom: de auto\u2019s, stug en hoekig bewegend als ganzen, moet je regels opleggen, maar de adembenemende \u2018choreografie\u2019 van fietsers verdient alle ruimte. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element streamer\">\n<blockquote>\n<p>De deftige bovenlaag doet alledaags en fietst, hij beweegt en spaart het milieu<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Een andere professor, Giselinde Kuipers, ook al van de in de binnenstad gesitueerde Universiteit van Amsterdam, ziet een nieuwe tweedeling ontstaan: die tussen de hoger en lager opgeleiden, waarbij de hoger opgeleiden kosmopolitisch zijn en neerkijken op de \u2018lokalen\u2019. \u2018Om deze nieuwe, kosmopolitische \u201ccreatieve klasse\u201d te lokken, leggen steeds meer steden uitgebreide netwerken aan van fietspaden,\u2019 aldus de hoogleraar tijdens haar oratie drie jaar geleden. \u2018Want het internationale symbool, de gedeelde hobby, en een belangrijk politiek-sociaal project van deze kosmopolitische, groene, egalitaire en o zo informele klasse? Dat is het symbool van status-zonder-opsmuk, van macht die niet wil weten dat het macht is, dat we in Nederland allang kennen. De fiets.\u2019<\/p>\n<p>De fiets, zei professor Kuipers, geeft \u2018distinctie via gewoonheid\u2019. Het koningshuis fietst, topondernemers fietsen, politici winnen aan populariteit door per rijwiel op het Binnenhof te arriveren. Uiteraard kwamen Johan Cruijff en Ruud Gullit cum suis tijdens hun lobby om het WK-voetbal naar de Lage landen te halen met de fiets. Want zo zijn wij. De deftige bovenlaag doet alledaags en fietst, hij beweegt en spaart het milieu. Hij voelt zich goed door zich niet nadrukkelijk van de massa te onderscheiden, al doet hij dat impliciet juist wel, bijvoorbeeld met <span class=\"Cursief\">fancy<\/span> en dure rijwielen. Nederland \u2013 en dan vooral Amsterdam \u2013 loopt hierin voorop. \u2018Er is een netwerk van gewoontes en gebruiken waarin iedereen meedoet, dat vanzelfsprekend wordt gevonden,\u2019 zei Kuipers. \u2018Je neemt gewoon de fiets. Iedereen fietst. Je zou niet weten hoe het anders moet.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Leg zulke teksten voor aan eigenaar Jeff van Jeffa\u2019s Scooter Service en hij begint te lachen. Jeff en zijn klanten vinden heel andere dingen vanzelfsprekend, zij vormen de \u2018lokalen\u2019, de onderklasse. Ze reizen niet de halve wereld rond, hun wereld is Amsterdam en daar worden ze met de nek aangekeken. Met zijn straattaal bevindt Jeff zich aan de andere kant van het spectrum dan die andere allochtoon, Pete Jordan. Deze Amerikaanse auteur van <span class=\"Cursief\">De fietsrepubliek<\/span> is typisch zo\u2019n blanke buitenlander die de fietsers van Amsterdam ophemelt vanwege hun bewegingskunsten en vertoon van zelfvertrouwen. \u2018De Amsterdamse karakteristieken die we al eeuwen kennen in de wereld \u2013 vrijheidsdrang, eigenzinnigheid \u2013 komen het beste tot uitdrukking op de fiets,\u2019 zegt Jordan. \u2018De fiets zit in de ziel van deze stad.\u2019<\/p>\n<p>Jordan leidt toeristen en buitenlandse bestuurders rond en heeft op het stadhuis al heel wat presentaties gehouden. De fietsminnaars aller landen weten elkaar te vinden, want \u2018iedereen doet mee\u2019. Maar niet altijd. Sinds enige tijd is er een stichting die voor de scooters opkomt en de voorzitter Remas Haverkamp zegt: \u2018Ik heb nog altijd geen uitnodiging van de wethouder van verkeer ontvangen. Niet \u00e9\u00e9n!\u2019 Terwijl de Fietsersbond en het stadhuis \u2018financieel verstrengeld\u2019 zijn, staat de Stichting Scooterbelang buitenspel. Daardoor overheerst het \u2018eenzijdige verhaal\u2019 van de snorscooters die fietsers treiteren. \u2018Maar de snorfietsers willen alleen maar graag op de fietspaden omdat ze het op de rijbaan te gevaarlijk vinden. Onze vijand is niet de fiets maar de auto. Het naar de rijbaan verbannen van de snorfiets zal dan ook zeker tot een toename van het autogebruik leiden. Veel snorfietsers zullen hun scooter noodgedwongen wegdoen. Waarom doet de gemeente niets aan winkeliers die scooters omkatten? Waarom wordt er niet strenger gecontroleerd op snelheden? Amsterdam is een asociale verkeersstad. Iedereen doet maar wat-ie wil en de scooterrijder, de gewone man, wordt niet gehoord.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De nieuwe klassenstrijd tekent zich in het verkeer af: scootertuig contra fiets-elite<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":233133,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-13627","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","editie-369"],"acf":[],"author_name":"Auke Kok","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/13627","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=13627"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/13627\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Auke Kok","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/233133"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=13627"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=13627"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}