
 {"id":126807,"date":"2001-04-21T13:06:00","date_gmt":"2001-04-21T11:06:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/boeven-vangen-met-boeven\/"},"modified":"2001-04-21T13:06:00","modified_gmt":"2001-04-21T11:06:00","slug":"boeven-vangen-met-boeven","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/boeven-vangen-met-boeven\/","title":{"rendered":"Boeven vangen met boeven"},"content":{"rendered":"<div class=\"wpg-element lead-bold\">\n<p>Sonny Barger is de ongekroonde koning van de Hell&#8217;s Angels. Hij is sinds 1958 voorzitter van de afdeling Oakland, het machtigste chapter van de motorbende. Barger heeft een leven vol drugs, ruige feesten, en harde misdaad achter de rug. Hij zat in totaal dertien jaar in de gevangenis. Zijn onlangs verschenen geautoriseerde biografie is een bestseller in de Verenigde Staten en er zijn plannen om het boek te verfilmen.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Barger is al een dagje ouder en doet het tegenwoordig rustig aan. Hij sleutelt wat aan motoren en bezoekt Angel-meetings over de hele wereld. Via de internetsite Sonnybarger.com kunnen fans memorablia kopen: Sonny Barger-barbecuesauce, Sonny Barger-sleutelhangers en Sonny Barger-beeldjes met daarop de tekst: Sonny Barger &#8211; American Legend.<\/p>\n<p>Over zijn tumultueuze jaren als Angel vertelt Barger het ene sterke verhaal na het andere. Zoals: &#8216;Hells Angels zijn dol op een goede knokpartij. En er is nooit een gebrek aan dronkaards of foolhardy motherfuckers die bereid zijn om het tegen ons op te nemen en heel vaak vechten we ook tegen elkaar.&#8217; Of: Bargers beste vriend Al Perryman zat zeven jaar in de gevangenis wegens de beroving van een benzinestation. Later raakt Perryman aan de heroine. Hij belandde opnieuw in de<br \/>gevangenis. Om te voorkomen dat hij nog verder afgleed, zorgde Barger ervoor dat Perryman lid werd van het chapter Oakland, zodat hij een oogje op hem kon houden. &#8216;Als je nog een keer een naald in je arm steekt, gooien we je er uit.&#8217; En, geloof het of niet, sindsdien is Perryman clean.<\/p>\n<p>Kern van Bargers betoog: de motorbende bestaat uit mannen van het type ruwe bolster, blanke pit. &#8216;Wij zoeken nooit problemen en hebben nooit de bedoeling om rotzooi te trappen. Maar, bij god, het lijkt of er altijd problemen op onze weg komen.&#8217;<\/p>\n<p>Het beeld dat Barger in zijn boek presenteert van de Hell&#8217;s Angels contrasteert sterk met dat van de Europese en Amerikaanse politiediensten en van Interpol. Zij zien de Angels als een van de best georganiseerde criminele organisaties ter wereld. Ze zijn betrokken bij drugshandel en -productie, persen andere motorbendes af en deinzen niet terug voor het gebruik van grof geweld. De zwaar beveiligde clubhuizen zijn perfecte vrijplaatsen voor het afsluiten van criminele deals. En omdat het zo moeilijk is om er lid van te worden &#8211; aspirant-leden moeten vaak zware criminele feiten plegen om hun loyaliteit te tonen &#8211; is het voor undercoveragenten vrijwel onmogelijk om te infiltreren.<\/p>\n<p>Grote uitzondering is de Hell&#8217;s Angel Anthony Tait die nadat hij Angel was geworden, overliep naar de FBI en jarenlang informatie doorspeelde. In Hells Angels &#8211; Into the abyss reconstrueert de Canadese journalist Yves Lavigne deze enige geslaagde infiltratiepoging. Op basis van justiti\u00cele documenten en interviews met direct betrokkenen beschrijft hij minutieus hoe Tait erin slaagde tot in de hoogste kringen van de motorbende door te dringen.<\/p>\n<p>Zijn achtergrond is opmerkelijk. Taits vader, van Schotse komaf, had tijdens de Tweede Wereldoorlog gevochten in het Britse leger en leerde zijn zoon op jonge leeftijd hoe hij moest omgaan met wapens. In zijn tienerjaren bekwaamde Tait zich in verschillende vechtsporten. Na de militaire dienst, die hij voortijdig verliet, solliciteerde Tait in 1974 naar een baan bij de Central Intelligence Agency (CIA), maar hij werd afgewezen. Hij zwierf van baantje naar baantje, had overal vriendinnen en zat veel in het caf\u00c8. Begin jaren tachtig werd hij uitsmijter van disco&#8217;s in Anchorage. Zo kwam hij in aanraking met de Hell&#8217;s Angels. In 1982 trad hij tot de organisatie toe.<\/p>\n<p>Al die tijd bleef Tait \u00e9\u00e9n droom koesteren: boeven vangen voor de politie. Door de jaren heen benaderde hij agenten met tips over drugsdealers en andere kleine criminelen. Vanaf het moment dat Tait bij de Angels zat werd hij voor de FBI echt interessant en besloten ze hem te rekruteren als informant. Tait maakte snel promotie binnen de Angels. Hij werd afgevaardigde voor Alaska bij vergaderingen van alle chapters aan de Amerikaanse Westkust. Hij maakte indruk op andere Angels omdat hij rondliep in dure kleren, gouden kettingen om had, een dure motor reed en altijd geld leek te hebben om op en neer te vliegen tussen Anchorage en Californi\u00ce. Logisch, want hij werd volledig onderhouden door de FBI. <\/p>\n<p>Behangen met microfoons en cassetterecorders (net zoals in echte boevenfilms) sloot Tait deals met Angels die drugs maken en verhandelen. Nadat een van Angels uit Anchorage door de concurrerende bende The Outlaws was vermoord, kreeg Tait van de FBI de opdracht een prominente rol te spelen bij de voorbereidingen van de wraakacties. Hij kocht wapens en explosieven en zette tal van Angels ertoe aan mee te doen aan een groot plan om het clubhuis van The Outlaws in Chicago op te blazen. In totaal belandden vijfentwintig Angels in de gevangenis door toedoen van Tait. Hun straffen varieerden van drie tot eenenveertig jaar. Een van hen was Sonny Barger. Hij kreeg drie en een half jaar. Barger noemt in zijn biografie Tait &#8216;de grootste verrader van allemaal&#8217; en een &#8216;asshole verrader&#8217;.<\/p>\n<p>Het boek van Lavigne is slecht geschreven. De lezer moet over een enorm uithoudingsvermogen bezitten om door al het brandhout heen te lezen. Maar wie dat doet, wordt beloond. Into the abyss is een fascinerend boek over de oorlog tegen de Hell&#8217;s Angels, vol zwetende politiemannen, geheimzinnige afspraken op verlaten parkeerplaatsen, duistere drugsdeals en rokerige caf\u00e9s. De FBI nam geen enkel risico met Tait. De Angels staan er om bekend dat ze hun counterintelligence goed voor elkaar hebben. Tijdens eerdere politieonderzoeken was duidelijk geworden dat de Hell&#8217;s Angels informanten hadden bij de telefoonmaatschappij en dus belden Tait en de FBI agenten elkaar alleen uit publieke telefooncellen. Ook zag de FBI erop toe dat Tait nooit samen met agenten in vliegtuigen zat &#8211; de Angels hadden toegang tot de passagierslijsten van vliegtuigmaatschappijen.<\/p>\n<p>Naast alle perikelen rondom de infiltratie beschrijft Lavigne ook het dagelijkse leven van Tait. Net als in het boek van Sonny Barger krijgt de lezer veel ranzige details voorgeschoteld. Een Angel die onder de douche staat, krijgt onder luid gelach een stuk zeep in zijn kont geduwd. Een fles shampoo wordt volgepist. In het clubhuis in Anchorage laten de leden een groot bad bouwen, waar meerdere mensen in kunnen zitten. De Angels huren een stel hoeren en spelen het spelletje &#8216;duiken naar dildo&#8217;s&#8217;.<\/p>\n<p>Tijdens vergaderingen van de Angels gaat het altijd over onderlinge ruzies, ruzies met andere motorbendes, kameraden die in de gevangenis zijn beland of voor de rechter moeten komen. Op een van de vergaderingen spreekt Sonny Barger zijn zorg uit over het feit dat een van de leden is aangeklaagd wegens kindermishandeling. Desondanks wordt niet besloten tot maatregelen. Overigens gaan sommige perversiteiten ook de Hell&#8217;s Angels te ver: als bij een politie-inval videotapes worden aangetroffen waarop te zien is hoe Angel Ronald (Big Cheese) Cheesman seksuele handelingen verricht met een elfjarig meisje, besluiten de Angels dat hij uit de club moet worden gestoten.<\/p>\n<p>In februari 1985 bezoekt Tait als afgevaardigde voor de Amerikaanse Angels een Europese meeting in Engeland. Natuurlijk zijn er &#8216;blowjobs for all&#8217;. Delicios Dee, een callgirl met littekens op haar polsen, &#8216;bevredigt alle vijftig mannen op het feestje, en de meeste zelfs twee keer&#8217;. Tijdens de bijeenkomst beklagen Amsterdamse Angels zich over hun broeders in Rio de Janeiro. Tijdens een bezoek aan die stad hadden de Brazilianen geld gekregen om coca\u00efne te kopen, maar de coke was nooit geleverd. &#8216;Dit is niet de manier waarop broeders elkaar behandelen,&#8217; meenden de Amsterdammers.<\/p>\n<p>De Hell&#8217;s Angels zijn tot op de dag van vandaag op zoek naar verrader Tait. Er is een prijs van meer dan een miljoen gulden uitgeloofd. Zijn ex-vriendin en hun dochter werden bedreigd, en het interieur van hun huis werd vernield, waarna ze in een getuigenbeschermingsprogramma werden opgenomen. Ook Tait kreeg na de undercoveroperatie een andere identiteit. Hij werkt nu als ontwikkelingswerker in de derde wereld.<\/p>\n<p>Sonny Barger is slim genoeg Tait in zijn boek niet openlijk te bedreigen. Maar hij meldt wel dat er nog steeds op zijn website mailtjes binnen komen met teksten als FUCK TAIT. Boodschap: de Angels vergeten niet.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<p>\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sonny Barger is de ongekroonde koning van de Hell&#8217;s Angels. Hij is sinds 1958 voorzitter van de afdeling Oakland, het machtigste chapter van de motorbende. Barger heeft een leven vol drugs, ruige feesten, en harde misdaad achter de rug. Hij zat in totaal dertien jaar in de gevangenis. Zijn onlangs verschenen geautoriseerde biografie is een bestseller in de Verenigde Staten en er zijn plannen om het boek te verfilmen.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[125,123,181,1813,183,121],"tags":[783],"acf":[],"author_name":"Harm Ede Botje","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/126807"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=126807"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/126807\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harm Ede Botje","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=126807"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=126807"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=126807"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}