{"id":12663,"date":"2015-03-04T00:00:00","date_gmt":"2015-03-03T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/strijd-zonder-einde\/"},"modified":"2015-03-04T00:00:00","modified_gmt":"2015-03-03T22:00:00","slug":"strijd-zonder-einde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/strijd-zonder-einde\/","title":{"rendered":"Strijd zonder einde"},"content":{"rendered":"
\n

FOTODOCUMENT<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Sommige foto\u2019s ogen lieflijk, intiem. Langs dicht tegen elkaar gedrukte slapende gezichten strijkt teder licht. Tegen een decor van fluwelige bergen wassen lachende vrouwen met hun haar in nonchalante paardenstaarten zich in de rivier. En zelfs in de foto\u2019s die wel uniformen en geweren tonen, lijkt de oorlog ver weg. Maar wie nog eens kijkt, ontdekt meer. Zoals de tranen op de wang van een rekruut die wellicht voor het eerst van huis is. Zo bezien gaat deze fotoserie over heimwee, isolement, verlatenheid, het zoeken naar troost in een grimmige wereld. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

De jonge vrouwen zijn in dienst van het rebellenleger van de Kachin, dat in een van de langstdurende conflicten ter wereld verwikkeld is. De statistieken zijn onbetrouwbaar, maar er zijn ongeveer 1,3 miljoen Kachin in Birma, zo\u2019n 1,5 % van bevolking. Ze wonen voor het overgrote deel in de staat Kachin, een afgelegen ministaatje tegen de grens met China, maar deels ook elders in het land. De Kachin Independence Army (KIA) is de gewapende tak van de Kachin Independence Organisation. Onder de ongeveer zesduizend manschappen bevinden zich honderden vrouwen. Ze vechten vrijwel nooit in de frontlinie, maar bemannen checkpoints, hebben politietaken, doen de administratie, werken in ge\u00efmproviseerde veldhospitaals of treden op voor de troepen. Sommigen komen vanaf hun zestiende jaar vrijwillig in dienst, anderen worden onder dwang gerekruteerd. Na hun huwelijk worden ze meestal ontslagen.
De oorlog tussen de Kachin-rebellen en het Birmese leger stamt uit 1961. Maar het conflict en het diepe wantrouwen tussen de Kachin-beweging en het centrale gezag hebben een uiterst complexe voorgeschiedenis. Toen de Britten in het midden van de negentiende eeuw Birma inlijfden bij kolonie India, werden de overwegend christelijke Kachin net als veel andere minderheden indirect geregeerd door traditionele lokale machthebbers. Daardoor was de autonomie er groter dan in Birma Proper (Centraal Birma), waar de meeste Birmanen (de grootste etnische groep van het land) wonen.
Na afloop van de Tweede Wereldoorlog kwam de onafhankelijkheid dichterbij, maar de positie van de minderheden was nog altijd onopgelost. De Britten lieten het bij vage afspraken over autonomie en het recht op afscheiding. Aung San, de leider van de nationalistische beweging en vader van oppositieleidster Aung San Suu Kyi, probeerde het vertrouwen van de niet-Birmanen te winnen. \u2018Als de Birmanen een kyat (Birmese munteenheid) krijgen, krijgen jullie ook een kyat,\u2019 beloofde hij in 1947. Enkele maanden voordat op 4 januari 1948 de vlag van het onafhankelijke Birma werd gehesen, werd Aung San door een politieke rivaal vermoord. Hoe lang geleden zijn toezegging inmiddels ook is, er wordt in de bergen van het Kachin-thuisland tot op de dag van vandaag aan gerefereerd. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Birmese tycoons
<\/h3>\n

In de fragiele nieuwe natie namen spanningen over meer autonomie en politieke en culturele rechten binnen een federale staat al snel toe. Toen het leger steeds meer macht naar zich toetrok, pakten in 1961 ook de Kachin de wapens op tegen het centrale gezag. In die beginperiode kwamen al tientallen vrouwen in dienst. Enkele van hen zijn levende legendes, zoals de 67-jarige Hkawn Tawng, die als jonge vrouw acht jaar als verpleegster in de frontlinie werkte.
Mede onder druk van China sloten de Kachin-rebellen in 1994 een wapenstilstand met behoud van territorium en wapens. Ondanks meer stabiliteit verliep de ontwikkeling van het vroegere oorlogsgebied moeizaam. De natuurlijke hulpbronnen als jade, tropisch hardhout en mineralen verdwenen in rap tempo via een corrupte Kachin-elite, Chinese handelaren en Birmese tycoons. Ook de kwestie van meer zelfbestuur bleef als een zwaard van Damocles boven het land hangen. En regelmatig kwam het tot gewapende confrontaties.
Sinds 2012 wordt er weer zwaar gevochten nadat de Kachin-beweging weigerde haar troepen als grenswachten onder commando van het nationale leger te plaatsen. De Birmese militairen zetten bij deze nieuwe offensieven bommenwerpers en zware wapens in en de Kachin zijn inmiddels bijna al hun gebied kwijt. Ze vechten vooral vanuit een strook land rondom hun hoofdkwartier Laiza tegen de grens met China. Pogingen tot een staakt-het-vuren leverden niets op. Beide partijen beschuldigen elkaar van onverzoenlijkheid en het uitlokken van gevechten. Zelfs uit de steden melden zich nu Kachin-jongeren bij de rebellen aan.
Hoe diep de onvrede onder de Kachin-burgers zit, bleek eind januari nog. Nadat twee Kachin-onderwijzeressen waren verkracht en vermoord en er aanwijzingen kwamen dat Birmese militairen het misdrijf op hun geweten hadden, trokken duizenden Kachin naar de begrafenis. De rouwstoet werd de grootste politieke Kachin-manifestatie sinds jaren.
\u2018120.000 nieuwe ontheemden in de Kachin staat en de regering wil ons laten geloven dat het land veranderd is?\u2019 zegt een hulpverleenster in Rangoon die talloze vredesonderhandelingen van dichtbij meemaakte. \u2018Ik heb de onderhandelaars gewaarschuwd dat ze met de verkeerden praten.\u2019 Het is haar manier om uit te leggen dat de militairen nog altijd de dienst uitmaken in dit conflict.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ze zitten in het rebellenleger van de Kachin, <\/span>de jonge vrouwen die Adriane Ohenesian fotografeerde, en ze zijn verwikkeld in een van de hardnekkigste conflicten ter wereld. Birma-correspondente Minka Nijhuis over een uitzichtloze strijd.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-12663","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","editie-303"],"acf":[],"author_name":"Minka Nijhuis","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/12663","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=12663"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/12663\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Minka Nijhuis","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=12663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=12663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}