
 {"id":12627,"date":"2015-03-04T00:00:00","date_gmt":"2015-03-03T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/literaire-kroniek-17\/"},"modified":"2015-03-04T00:00:00","modified_gmt":"2015-03-03T22:00:00","slug":"literaire-kroniek-17","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/literaire-kroniek-17\/","title":{"rendered":"Literaire kroniek"},"content":{"rendered":"<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Twee jaar geleden verscheen <span class=\"Cursief\">Fifty Shades of Feminism<\/span>, vijftig essays van vijftig Britse vrouwen over het hedendaagse vrouwenbestaan. De bundeling leed onder de wisselvalligheid waaronder zulke bundelingen dikwijls lijden. Mooie, scherp geschreven stukken (bijvoorbeeld van Jeanette Winterson) stonden er zij aan zij met volstrekt oninteressante. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Het concept inspireerde Anja Meulenbelt en Ren\u00e9e R\u00f6mkens, directeur van kennisinstituut Atria, tot <span class=\"Cursief\">Het F-boek. Feminisme van nu in woord en beeld <\/span>(uitgeverij Spectrum). Ruim vijftig Nederlandse auteurs werkten eraan mee, en niet alleen vrouwen. Want, aldus de samenstelsters: \u2018Als mannelijkheid een deel van het probleem is, dan zijn mannen ook deel van de oplossing, met hun eigen thema\u2019s die weer een kritisch en solidair gesprek op gang kunnen brengen tussen mannen en vrouwen.\u2019 <br \/>Misschien begrijpt u wat hier staat, ik doe dat niet. En <span class=\"Cursief\">Het F-boek<\/span> grossiert in dit soort bloedeloos proza. \u2018De kritische theorie dat Nederlandse en Europese identiteiten zijn geworteld in de constructie van de Ander als lager op de ladder van beschaving, kon ik zo toepassen op het feminisme\u2019 (hoogleraar genderstudies Philomena Essed). \u2018Feministisch handelen gaat voor mij gepaard met aandacht voor het publieke domein en solidariteit die verder reikt dan de eigen peergroup, en dat impliceert per definitie een kritiek op het neoliberalisme\u2019 (filosofe Cris van der Hoek). <br \/>Drie bijdragen springen er in gunstige zin uit. De jeugdige antropologe Lauren Smits schrijft aanstekelijk over haar bekering (\u2018Ik heb het zelf aan den lijve ondervonden: blootstelling aan feminisme maakt je feminist\u2019). En ook de stukken van columniste Simone van Saarloos en van journalist Rob Vreeken zijn alleszins lezenswaardig. Pijnlijk: het eerste stond al eens in dit weekblad, het tweede in <span class=\"Cursief\">Opzij<\/span>. <br \/>In de inleiding schrijven Meulenbelt en R\u00f6mkens te hopen dat hun boek een blik werpt op de \u2018veelstemmigheid en veelkleurigheid\u2019 binnen het moderne feminisme. Dat is niet gelukt. <span class=\"Cursief\">Het F-boek<\/span> ademt juist een verstikkende, politiek-correcte eenzijdigheid. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Hoeveel inspirerender zijn de essays van Roxane Gay, Amerikaanse schrijfster van Ha\u00eftiaanse komaf. In haar bundel <span class=\"Cursief\">Bad Feminist <\/span>(een selectie eruit verscheen onlangs in vertaling als e-book bij Uitgeverij Cargo) schuwt ze zware thema\u2019s als seksisme, seksueel geweld en racisme niet. Toch blijft haar proza licht, geestig en vooral: oprecht. Roze is haar lievelingskleur, ze houdt van jurken en van mannen, en als haar auto het begeeft, belt ze haar vader. \u2018Net als de meeste mensen,\u2019 schrijft ze, \u2018ben ik een vat vol tegenstrijdigheden, maar ik laat me ook niet als oud vuil behandelen omdat ik een vrouw ben.\u2019 En: \u2018Ik ben een slechte feministe. Maar liever een slechte feministe dan helemaal geen feministe.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Alleen al vanwege zulke zinnetjes kun je het complete <span class=\"Cursief\">F-boek<\/span> ongelezen laten. n<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Roxane Gay schuwt de zware thema\u2019s niet. Toch blijft haar proza licht, geestig en vooral: oprecht.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-12627","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","editie-303"],"acf":[],"author_name":"Elma Drayer","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/12627","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=12627"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/12627\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Elma Drayer","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=12627"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=12627"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}