{"id":125813,"date":"2005-11-12T15:35:00","date_gmt":"2005-11-12T13:35:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/de-methode-holleeder\/"},"modified":"2005-11-12T15:35:00","modified_gmt":"2005-11-12T13:35:00","slug":"de-methode-holleeder","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-methode-holleeder\/","title":{"rendered":"De methode-Holleeder"},"content":{"rendered":"
\n

Drie doden: Evert Hingst, John Mieremet, Kees Houtman. Twee vragen: wie zit erachter en wie is de volgende? In de strijd die nu al jaren woedt in de Amsterdamse onderwereld, duikt Heineken-ontvoerder Willem Holleeder steeds op als de sterke man op de achtergrond. Zit hij achter de liquidaties van vorige week? Of is hij straks nummer vier? Vrij Nederland onderzocht hoe Holleeder de nieuwe peetvader van de Nederlandse onderwereld werd.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018Weet je wat Van Hout zei: hou je bek Willem!\u2019 De oud-rechercheur lacht bij de herinnering. Hij was erbij toen de twee Heineken-ontvoerders in de jaren tachtig per vliegtuig vanuit Frankrijk naar Nederland werden gebracht. \u2018Willem was een stille. Als hij wat zei, snoerde Cor hem de mond. Cor was de baas.\u2019<\/p>\n

Stil is Willem Holleeder nog steeds. Maar onderdanig allang niet meer. De Amsterdamse recherchechef Jan Pronker zei vorig jaar nog dat Holleeder \u2018vrijwel zeker\u2019 een sleutelrol speelt in de reeks liquidaties van de afgelopen jaren. Hij is al de nieuwe godfather genoemd, de opvolger van \u2019s lands beroemdste misdadiger Klaas Bruinsma, die in 1991 werd doodgeschoten. VN zet de zeven elementen van de methode-Holleeder op een rijtje.<\/p>\n

1. Geweld
Willem \u2018De Neus\u2019 Holleeder (29 mei 1958) heeft een gewelddadige reputatie. Zaken\u00adlieden, collega-gangsters en politiemensen, gevraagd naar hun ervaringen met hem, worden niet graag met naam en toenaam genoemd uit angst voor represailles. \u2018Daar maakt hij juist gebruik van,\u2019 sneert een rechercheur van de Nationale Recherche. \u2018Als hij bij mij voor de deur staat, sla ik hem helemaal verrot. Als je dat niet doet, heeft ie je in de tang.\u2019<\/p>\n

De kiem voor dat sinistere imago ligt in zijn tienerjaren, toen \u2018Wimpie\u2019 Holleeder uit de Eerste Egelantiersdwarsstraat in de Jordaan samen met zijn maatje Cor van Hout het schoolplein onveilig maakte. Al snel werd die uitstraling een bron van inkomsten: samen met twee gabbers vormden ze eind jaren zeventig een incassobureautje, waarbij de dreiging vooral moest uitgaan van Holleeder. Later vormden ze een knokploeg die op hardhandige wijze kraakpanden ontruimde. Daarvoor werd het kwartet in 1981 gearresteerd.<\/p>\n

Toen Freddy Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer werden ontvoerd in november 1983, waren de daders de status van agressieve deurwaarders allang ontstegen. \u2018We hadden vijf onopgeloste overvallen, waarvan sommige heel spectaculair met maskers, pruiken en speedboten, die we absoluut konden toeschrijven aan dat viertal,\u2019 zegt een voormalige politieman van het team Zware Overvallen. \u2018Maar na Heineken wilde de officier van justitie alle energie op de ontvoering richten. Voor die overvallen zijn ze nooit vervolgd.\u2019<\/p>\n

2. Roem
De ontvoering bracht de Amsterdamse boeven landelijke bekendheid. Ze waren door de wereldwijde media-aandacht bijkans popiconen geworden, een imago dat in 1987 werd versterkt door het relaas van Cor van Hout, opgetekend door verslaggever Peter R. de Vries in de De ontvoering van Alfred Heineken. Het was het verhaal van vier arbeidersknapen uit Amsterdamse volkswijken, die weliswaar een gruwelijke misdaad begingen, maar ook een onlosmakelijke band koesterden als \u2018bloedgabbers\u2019.<\/p>\n

De arrestatie van het duo Holleeder en Van Hout mondde uit in een internationale soap. Toen de politie lucht kreeg van de daders, vluchtte het tweetal naar Parijs. Telefoontjes van Sonja Holleeder \u2013 zus van Willem en vriendin van Cor \u2013 leidden uiteindelijk naar hun onderduikadres in Frankrijk. De twee zaten jaren vast in een Parijse gevangenis en werden na een spectaculaire omzwerving in het Cara\u00efbisch gebied uiteindelijk uitgeleverd aan Nederland en veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf. Henk Wooldrik, oud-hoofdofficier van justitie in Haarlem, was destijds een van de aanklagers. \u2018Het waren geen doorsneecriminelen. Deze ontvoering was een knap staaltje werk. Er was sprake van een prima planning, daar heb je een goed stel hersens voor nodig. En dat hadden de heren.\u2019<\/p>\n

In 1992 stonden ze alweer op straat. Ter gelegenheid van hun vrijlating had hun vriend Rob Grifhorst \u2013 lang ook een verdachte in de Heineken-zaak \u2013 een groot feest georganiseerd in het Amsterdamse Mariott-hotel. Daar traden Ben Cramer, Donna Lynton en Dries Roelvink op. Het orkest speelde als begintune \u2018Heerlijk, Helder, Heineken\u2019.<\/p>\n

3. Ongrijpbaarheid
In het hoofdstedelijk kroegcircuit stapelden de wilde verhalen zich op. Over hoe Holleeder een gast van Chinees restaurant Dynastie volledig in elkaar sloeg omdat deze een opmerking had gemaakt over zijn telefoongedrag. Over hoe De Neus bij een ruzie in Joop Braakhekkes restaurant Le Garage zijn wapen trok en tussenbeide kwam. \u2018De politie stond inmiddels met drie auto\u2019s voor de deur,\u2019 meldde een ooggetuige, \u2018maar durfde niet binnen te komen.\u2019 Het geeft de Heineken-ontvoerder de uitstraling van onaantastbaarheid. Zijn strafblad is sinds zijn vrijlating niet noemenswaardig langer geworden, terwijl zijn naam toch wordt genoemd in menig politiedossier, zo blijkt uit onderzoek van VN. Zo is er het omvangrijke City Peak-onderzoek, waarin Holleeder samen met Cor van Hout een van de hoofdverdachten was. De politie wilde hun criminele organisatie oprollen. De bende werd verdacht van grootschalige handel in drugs en witwaspraktijken.<\/p>\n

De verslagen geven een aardig inkijkje in de criminele coterie rond de misdaadvrienden. De verdachten werden geobserveerd, bij onder andere partycentrum Borchland in Amsterdam. Naast het bekende duo schoof een bont gezelschap aan, onder wie Gijs van Dam jr. en kunsthandelaar Jaap Witzenhausen. Het clubje zag elkaar ook in de Deurloostraat in Amsterdam, waar Van Hout samenwoonde met Sonja, de zus van Willem Holleeder. Ook zijn andere zus, Astrid, kwam vaak langs. Zij is inmiddels advocate en trad recentelijk nog op in het proces rond de Nomads, het Limburgse chapter van de Hells Angels.<\/p>\n

We bellen met galeriehouder Witzenhausen. \u2018Wat moest ik?\u2019 zegt hij. \u2018Ik ben veertien jaar met Astrid geweest, de zus van Willem.\u2019 Witzenhausen leerde haar kennen in de periode dat Holleeder gevangen zat. \u2018Astrid was destijds van huis weggelopen. Ik merkte pas later, toen Holleeder en Van Hout weer vrij waren, wat het betekende om met een lid van deze familie om te gaan. Ik moest stoppen met mijn galerie en als hun vertegenwoordiger helpen bij het kopen en verkopen van huizen. Dat heb ik niet gedaan.\u2019<\/p>\n

Gedurende het onderzoek werd er ook nog een aanslag gepleegd op Van Hout. Op 27 maart 1996 werden hij, zijn zoontje Rich en zijn vriendin Sonja beschoten voor de deur van hun huis. Het gezin dook onder in Belgi\u00eb. Opvallend is dat Holleeder daarna niet meer in beeld komt. Fred Teeven, de officier van justitie die toentertijd het onderzoek leidde: \u2018In die periode vond er een verwijdering plaats tussen Holleeder en Van Hout.\u2019<\/p>\n

Op 6 oktober 1997 vielen vierhonderd politiemensen binnen op honderd adressen. Er werden vijfendertig mensen gearresteerd. Er volgde een megaproces en in mei 1998 werd Cor van Hout veroordeeld tot vierenhalf jaar gevangenisstraf. Holleeder ontsprong de dans.<\/p>\n

4. Opportunisme
De verwijdering tussen de twee \u2018bloedgabbers\u2019 is volgens twee voormalige CIE-rechercheurs een voorbeeld van Holleeders opportunisme: hij kiest altijd voor de winnende partij. De rechercheurs: \u2018In 1996 ontstond er een conflict tussen het kamp Mieremet en het kamp Van Hout. Holleeder is toen overgestapt naar de vijand.’<\/p>\n

Hij ging in zaken met John Mieremet en Sam Klepper. Uit \u2018tapverslagen\u2019 van de politie blijkt hoe frequent de nieuwe vrienden contact hebben. Op 25 januari 2000. \u201818.18 uur. John belt Willem Holleeder. Willem vraagt of John thuis is. John is niet thuis; Sam is er nu en ligt even een uurtje te slapen. John is nu aan het eten. John gaat vanavond naar drie cafeetjes kijken. Willem gaat mee.\u2019<\/p>\n

Er is ook ruimte voor klein menselijk leed, zo blijkt uit de tapverslagen van 16 februari 2000. \u2018John belt met Willem Holleeder. John heeft de hele nacht op de wc gezeten en heeft nu last van aambeien. Komt door de rauwkost die Willem heeft meegenomen.\u2019 34 minuten later wordt het gesprek vervolgd. \u2018John wil naar de dokter in verband met zijn aambeien. Gesprek over de kwaliteit van het eten dat John gisteren gemaakt heeft.\u2019<\/p>\n

Terwijl de opsporingsambtenaren worden vergast op medische wetenswaardigheden, houdt de criminele trojka zich buiten het zicht van de speurders met heel andere dingen bezig. Althans, dat meldt John Mieremet een paar jaar later in De Telegraaf. \u2018Klepper en ik waren de drugshandel zat. We hebben toen een plan uitgewerkt om zakenmensen te chanteren. De tactiek kwam erop neer dat via Willem Endstra contact werd gelegd met vermogende vastgoedhandelaren, die veel samenkwamen in een bekend caf\u00e9 in Amsterdam-Zuid (Lexington, red.). Op zeker moment werd dan het verhaal opgehangen dat Sam en ik het op een bepaalde zakenman hadden voorzien. Heineken-ontvoerder Willem Holleeder, die ook in het complot zat, kwam met een oplossing: hij kon zogenaamd voorkomen dat er geweld zou worden gebruikt, maar dan moest er wel grof worden betaald.\u2019<\/p>\n

Afpersing was dus volgens Mieremet de nieuwe bron van inkomsten. Hoe dat ging, blijkt uit het dagboek van de in mei 2004 geliquideerde Willem Endstra. Hij werd bedreigd met de dood als hij geen miljoenen betaalde. Het tragische lot van een zakenman die eerder niet schroomde om met criminelen in zee te gaan. \u201826 juni. Ik word opgetrommeld door WH. […] WH zegt tegen mij: je maakt grote fout. Al in januari hoefde je het niet te betalen en zou gewoon doodgeschoten worden. Ik heb uitstel verzorgd voor je. Nu ga je eraan.\u2019<\/p>\n

Aan vrienden en relaties vertelde Endstra dat de dreiging met geweld was begonnen op het kantoor van zijn voormalige advocaat Bram Moszkowicz. Daar kreeg de vastgoedman naar eigen zeggen een mitrailleur tegen het hoofd gezet met de mededeling: \u2018En vanaf nu gaan we het heel anders doen.\u2019 De strafpleiter stelt dat er geen wapens zijn getrokken in zijn kantoor, maar ontkent niet dat er \u2018een stevig gesprek\u2019 heeft plaatsgevonden.<\/p>\n

Na de dood van Endstra werden meerdere vastgoedmensen aan de tand gevoeld over hun mogelijke betrokkenheid. Maar multimiljonairs als Erik de Vlieger, Jan-Dirk Paarlberg en Johnny Weismuller ontkennen tot op de dag van vandaag te zijn afgeperst door Holleeder en zijn kornuiten. \u2018Het is zo jammer dat Endstra geen aangifte heeft gedaan,\u2019 zegt een voormalige CIE-rechercheur. \u2018Dan had hij nu nog geleefd. Dan waren er meer geweest die hadden gedurfd. Dan hadden we een zaak gehad.\u2019<\/p>\n

Toen de berichten over de vermeende afpersing van Endstra naar buiten kwamen, was de samenwerking tussen Holleeder en Mieremet allang ten einde. Na de moordaanslag voor de deur van zijn advocaat Hingst, beschuldigde Mieremet Endstra en Holleeder ervan een aanslag op zijn leven te hebben beraamd. Opnieuw was de Heineken-ontvoerder van kamp gewisseld. Hij ruilde Mieremet in voor de Hells Angels, die hem vorig jaar in een tv-uitzending als \u2018vriend van de club\u2019 omschreven. Rond de Amsterdamse motorclub ontstond een heus koningsdrama toen begin dit jaar president Big Willem werd gedwongen tot aftreden. Hij zou samen met Endstra en enkele van diens handlangers een moordcomplot hebben beraamd op Willem Holleeder. Met een bom in het clubhuis van de motorbende moest Endstra\u2019s vijand worden opgeblazen.<\/p>\n

Het vertrek van Big Willem werd uitgelegd als een machtsconsolidatie voor Holleeder, die nauwe relaties onderhoudt met bepaalde Angels.<\/p>\n

5. Zakelijk instinct
Wat de precieze rol van Holleeder is geweest, is ongewis. Zeker is dat hij heeft geprobeerd door te dringen tot de bovenwereld, zegt een voormalige zakenpartner van Endstra. \u2018Hij wilde altijd graag investeren in gezamenlijke projecten van Endstra en Klaas Hummel. Maar daar waren de heren als de dood voor.\u2019<\/p>\n

Investeren in keurig vastgoed was een manier om erkenning in de bovenwereld te krijgen, en een methode om crimineel geld de schijn van legaliteit te geven. Volgens een ingewijde in het hoofdstedelijke vastgoedcircuit had Holleeder na zijn vrijlating de ambitie om het winkelcentrum op het Buikslotermeerplein in Amsterdam-Noord te kopen. \u2018Met welk geld? Nou, er waren natuurlijk nog altijd die acht miljoen gulden van de vijfendertig miljoen losgeld, die nooit zijn teruggevonden.\u2019<\/p>\n

Een saillante opmerking, want in een interview midden jaren negentig had Holleeders vriend en zakenbuddy Rob Grifhorst al eens aangekondigd dat hij het miljoenenproject in Amsterdam-Noord wilde kopen. Grifhorst werd ook wel de vijfde Heineken-ontvoerder genoemd omdat hij lange tijd als verdachte was gezien. Hij was eigenaar van de loods waarin de biermagnaat en zijn chauffeur werden verstopt. In de jaren tachtig investeerde Grifhorst volop in de Amsterdamse rosse buurt \u2013 Rob had bijvoorbeeld het roemruchte sekspaleis Casa Rosso op zijn naam staan. In hoeverre de Heineken-ontvoerders participeerden in dergelijke investeringen is moeilijk aan te tonen, want noch Van Hout noch Holleeder komt in de offici\u00eble stukken terug.<\/p>\n

Zeker is dat hij tot voor kort nog betrokken was bij een van de bekendste seksclubs in de hoofdstad: de Mayfair in de Roompotstraat. Het \u2018relaxhuis\u2019 is onlangs gesloten, maar het pand zou nog steeds in handen zijn van de Heineken-ontvoerder. \u2018Op de begane grond zit er kogelvrij glas in de sponningen,\u2019 weet voormalig manager Ad van der Laan. De zeventigjarige bedrijfsleider werkte van 1999 tot 2002 in het bordeel. \u2018Dat glas stamde nog uit de tijd dat de club Satyricon heette. Toen zaten Van Hout, Holleeder en hun kornuiten daar elke avond.\u2019 De ontvoerders hadden de club niet op eigen naam staan. Daarvoor moest \u2018zwager\u2019 Witzenhausen opdraven. Die ontkent stellig dat hij een katvanger was. \u2018Bij het City Peak-onderzoek heeft de Fiod me mijn nek omgedraaid, maar desondanks konden ze niet aantonen dat ik optrad voor Holleeder. Ze deden onderzoek naar Axis Beheer BV, de onderneming waarmee ik het beheer voerde van Satyricon.\u2019 Hij is niet trots op die tijd. \u2018Ik deed het om mijn gezin te onderhouden. De hele mispoge uit de onderwereld kwam er. En niet alleen zij. Onder de klanten waren officieren van justitie tot ministers aan toe.\u2019 Een pikante opmerking, want in seksclub Satyricon zou midden jaren negentig een video zijn opgenomen van een officier van justitie die zich te buiten ging aan diverse perversiteiten. De Amsterdamse CID is nog een tijdje tevergeefs bezig geweest om de gewraakte video boven water te krijgen.<\/p>\n

6. Twee gezichten
E\u00e9n anekdote uit de \u2018besloten soci\u00ebteit\u2019 Mayfair is veelzeggend voor de manier waarop Holleeder opereert: hij heeft twee gezichten. Ad van der Laan herinnert zich hoe de eigenaar van het pand op een gegeven moment de club binnenstapte. \u2018Ik was er toevallig en de bedrijfsleider zegt tegen me: pas op, dat is Holleeder. Hij begon meteen te zeuren over het geld dat we hem nog schuldig waren. Maar op het moment dat ik het had opgelost, draaide hij om als een blad aan een boom.\u2019<\/p>\n

Holleeder, in \u00e9\u00e9n persoon good cop and bad cop. Het is een eigenschap waar ook de familie van de vermoorde Endstra op wijst. Ze refereren aan de vele bezoekjes die de \u2018vriend\u2019 van hun broer eind jaren negentig bracht aan de haven van IJmuiden waar de meeste Endstra\u2019s een appartement hebben. Ook Holleeder had er een onderkomen: op nummer 666. \u2018Op zondagmiddag zaten we vaak met zijn allen aan het bier en de wijn. De vrouwen erbij. Holleeder regelde broodjes shoarma en maakte lange wandelingen met Wim (Endstra, red.) over het strand. We hadden niets, maar dan ook niets in de gaten,\u2019 zegt een familielid. \u2018De aardige Holleeder, daar zou hij waarschijnlijk een Oscar mee kunnen winnen. Maar in feite is het een keiharde, berekenende man.\u2019 Toen de vastgoedman enkele jaren later iets losliet over de veranderende verhoudingen tussen hem en Holleeder drukte hij zijn naasten op het hart hier niets van te laten merken. \u2018Zeg alsjeblieft niets, zeg dat hij mijn vriend is.\u2019<\/p>\n

In die dagen verscheen de Heineken-ontvoerder bij de familie Endstra met zijn vriendin Maike Dijkhuis (32). Ze is de dochter van Chris Dijkhuis die samen met zijn broer Harro een omvangrijke vastgoedportefeuille beheert in Amsterdam. Het bedrijf Sedijko is onder andere eigenaar van de Rembrandt-toren. De verhouding met Holleeder zou hebben geleid tot een schisma in de familie.<\/p>\n

Bekend is dat Holleeder ook een verhouding heeft gehad met Sandra Klepper, de weduwe van de vermoorde Hells Angel-prospect Sam Klepper. Een crimineel kopstuk en voormalige kennis van Cor van Hout: \u2018Zowel Mieremet als Van Hout was daar zeer verbolgen over. Ik weet dat Mieremet toen de geldkraan voor haar heeft dichtgedraaid en ze het huis in Belgi\u00eb moest verlaten.\u2019 Klepper en Mieremet woonden naast elkaar in het Belgische dorpje Neerpelt.<\/p>\n

7. Voorkennis
Dat hun broer, oom en vriend ook jarenlang optrok met de vermeende godfather, is volgens familie en bekenden van Endstra te wijten aan zijn hang naar de zelfkant. \u2018Hij was te goedgelovig. En hij was een thrill seeker.\u2019<\/p>\n

Het is onvoorstelbaar dat de steenrijke zakenman geen weet heeft gehad van de dagelijkse beslommeringen van zijn criminele vriend. Volgens een voormalig raadsman van Endstra maakte deze ook wel degelijk gebruik van de voorkennis van de beroepscrimineel. \u2018Holleeder kwam heel makkelijk aan informatie. Van justitie, van advocaten. Daar deed Endstra zijn voordeel mee.\u2019<\/p>\n

Dat Holleeder zulke goede bronnen had binnen het opsporingsapparaat, heeft Endstra wellicht de das omgedaan. De vastgoedhandelaar sprak een jaar voor zijn gewelddadige dood met de politie. Meerdere mensen uit zijn omgeving zeggen dat Endstra, na een bezoek aan de CIE, nog diezelfde dag door Holleeder aan zijn oren werd getrokken: \u2018Ga jij praten, jongen?\u2019 Ook betrokkenen die na Endstra\u2019s dood met de politie spraken, kregen achteraf verkapte waarschuwingen.<\/p>\n

Geweld, roem, ongrijpbaarheid, opportunisme, zakelijk instinct, twee gezichten, voorkennis. Het maakt Holleeder onaantastbaar. Maar hoe lang nog? Veelzeggend is een opmerking die zijn vriendin ooit maakte tegen een disgenoot: \u2018Soms wordt hij midden in de nacht wakker en gilt: stop! Ik ben niet gewapend!\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Toevoeging<\/h3>\n

In de Vrij Nederland-editie van 12 november 2005 werden in het artikel De Methode Holleeder twee rechercheurs van de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) geciteerd. Volgens hen lag de oorzaak van de vete tussen Cor van Hout en Willem Holleeder in een schietpartij bij seksclub Yab Yum. Voor de deur van deze club werd op 24 januari 1996 de portier Bert Bons doodgeschoten. <\/p>\n

Het vermoeden bestaat dat de opdrachtgever voor de liquidatie Nico V. is geweest, een handlanger van het criminele duo Sam Klepper en John Mieremet, toenmalige tegenstanders van Cor van Hout. De CIE-rechercheurs meldden dat Bert Bons behoorde tot het kamp Van Hout. Tot op heden is de moord op Bons niet opgelost. Wel is duidelijk dat het slachtoffer niets te maken had met Cor van Hout, noch met de vete tussen vermeende kampen in de Amsterdamse onderwereld. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Drie doden: Evert Hingst, John Mieremet, Kees Houtman. Twee vragen: wie zit erachter en wie is de volgende? In de strijd die nu al jaren woedt in de Amsterdamse onderwereld, duikt Heineken-ontvoerder Willem Holleeder steeds op als de sterke man op de achtergrond. Zit hij achter de liquidaties van vorige week? Of is hij straks nummer vier?<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[125,181,123,1845,183,121],"tags":[2293,783],"acf":[],"author_name":"Harry Lensink, Marian Husken","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/125813"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=125813"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/125813\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harry Lensink, Marian Husken","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=125813"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=125813"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=125813"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}