
 {"id":125237,"date":"2006-01-21T00:00:00","date_gmt":"2006-01-20T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/voor-ons-tellen-alleen-de-oscars-en-de-gouden-palm-special-filmfestival-rotterdam\/"},"modified":"2006-01-21T00:00:00","modified_gmt":"2006-01-20T22:00:00","slug":"voor-ons-tellen-alleen-de-oscars-en-de-gouden-palm-special-filmfestival-rotterdam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/voor-ons-tellen-alleen-de-oscars-en-de-gouden-palm-special-filmfestival-rotterdam\/","title":{"rendered":"\u2018Voor ons tellen alleen de oscars en de Gouden Palm\u2019; SPECIAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM"},"content":{"rendered":"<p>Filmdistributeurs in Rotterdam<\/p>\n<p>Wat moet het fijn zijn om bejubeld te worden in Rotterdam. Daar sta je met je Tiger Award voor beste film. De jury noemt je werk \u2018uniek\u2019, festivalgangers hebben overwegend de duim omhoog ingescheurd op het enqu\u00eateformulier dat na afloop van iedere film wordt uitgedeeld. Zullen de distributeurs zich nu alsnog verdringen?<\/p>\n<p>Helaas. De Tiger-competitie genereert een buzz die een filmmaker in het festivalcircuit vooruithelpt, maar Nederlandse distributie houdt men er meestal niet aan over. Van de laatste zes Tiger-winnaars vond er slechts \u00e9\u00e9n een verspreider. De andere waren aangewezen op de troosttournee van Tigers on Tour: eenmalige voorstellingen op verschillende plekken in het land. Winnaars van de belangrijkste prijs van het grootste Nederlandse filmfestival vinden zo nauwelijks een publiek.<\/p>\n<p>Neem Kang-sheng Lee\u2019s The Missing \u2013 grote winnaar in 2004 \u2013 of Ilya Khrzhanovsky\u2019s 4 uit 2005. The Missing is een minimalistische parabel, waarin een vrouw haar kleinzoon zoekt en een jongen zijn grootvader. In 4 ontmoeten drie vreemden elkaar in een bar en vertellen over hun leven. In een compromisloze film becommentarieerde regisseur Khrzhanovsky de sociale en politieke veranderingen in Rusland. 4 was d\u00e9 sensatie van het festival van vorig jaar, terwijl The Missing met dank aan de Kring van Nederlandse Filmjournalisten kosteloos ondertiteld werd. Het trok distributeurs niet over de streep.<\/p>\n<p>Tot 2003 bracht het Filmmuseum de Tiger-winnaars in de zalen, met hulp van het filmfestival zelf. Waarom is de instelling daarmee gestopt? \u2018Het beviel niet,\u2019 zegt hoofd programmadienst Ren\u00e9 Wolf. \u2018Er zaten films bij die kansloos waren in de bioscoop \u2013 daar moeten ze concurreren met grotere titels.\u2019<\/p>\n<p>Ook distributeur A-Film, de grootste van de onafhankelijke verspreiders, laat de Tiger-winnaars links liggen. Directeur Pim Hermeling: \u2018Die specifieke festivalfilms kunnen hun weg niet vinden in het commerci\u00eble circuit, omdat de marketing tools ontbreken. Een commerci\u00eble film verkoop je als distributeur meestal op basis van de cast. Een arthouse-film op regisseur. Bovendien tellen hier alleen de oscars en de Gouden Palm. Een Tiger Award maakt geen enkele indruk.\u2019<\/p>\n<p>Niet dat Rotterdam geen mooi festival is. \u2018Heel goed voor het filmklimaat dat het er is. Maar als ik daar nog moet gaan scouten, heb ik mijn werk niet goed gedaan,\u2019 aldus Hermeling. \u2018Voor ons draait het vooral om de American Film Market en Cannes.\u2019<\/p>\n<p>Gesubsidieerde distributeurs als het Filmmuseum en Cinemien zijn de eerst aangewezene om artistieke films onder hun hoede te nemen. Dat is moeilijk nu de subsidiekraan is dichtgedraaid. In het Kunstenplan 2001-2004 was vastgelegd dat het Filmmuseum jaarlijks 215.000 euro voor distributie zou krijgen. Die subsidie is in het nieuwe Kunstenplan ingetrokken. \u2018We kunnen nu,\u2019 aldus Wolf, \u2018door te schuiven met fondsen uit andere potjes, ternauwernood twaalf titels uitbrengen.\u2019<\/p>\n<p>Het dwingt tot creativiteit. Wolf denkt aan een vorm die al is toegepast bij 4. De Tiger-winnaar was in Amsterdam slechts \u00e9\u00e9n keer te zien. Tot het Filmmuseum de festivalkopie twee weken lang in eigen zaal kon draaien.<\/p>\n<p>Dit jaar programmeert Rotterdam minder films die al een distributeur hebben. Dat heeft deels te maken met bewust beleid van festivaldirecteur Sandra den Hamer. Maar de malaise in filmland versterkt de trend. Zowel filmhuizen als distributeurs hebben het moeilijk door afnemende bezoekersaantallen, omzetten en subsidies. Dat betekent: minder risico bij het aankopen van kwetsbare films. En ook: gewoon minder films.<\/p>\n<p>Juist dan is subsidie nodig, vindt Wolf. \u2018Steun aan distributeurs heeft gewoonlijk een protectionistisch oogmerk. In Nederland stimuleerde subsidie juist de vitaliteit van het gehele filmklimaat. Doordat kleine distributeurs minder films kunnen uitbrengen, moeten filmhuizen nu meer aankopen van commerci\u00eble distributeurs.\u2019<\/p>\n<p>Hermeling is minder somber. \u2018Ik ben econoom van huis uit. Keynes leerde dat je juist moet investeren als het moeilijk gaat. Dat doen we. De generatie die met bioscoopfilms is opgegroeid is nu vijfendertig of ouder. Die wil graag naar de film. De groeimogelijkheden zitten niet in spektakels uit Hollywood. Die liggen in het filmhuis.\u2019<\/p>\n<p>Special<\/p>\n<p>Filmfestival Rotterdam<\/p>\n<p>De 35ste editie van het International Film Festival Rotterdam staat weer voor de deur.<\/p>\n<p>Van 25 januari tot en met 5 februari zijn er rond het Schouwburgplein tientallen betere films, honderden korte films, video&#8217;s en video-installaties te zien. Vrij Nederland maakte een selectie.<\/p>\n<p>Dichter Mark Boog buigt zich over de schitterende nieuwe film van toptalent Hou Hsiao-shien, George Clooney vertelt wat kritische televisie-journalistiek vermag, Ab van Ieperen beschouwt het oeuvre van het Franse wonderkind Philippe Garrel. En natuurlijk ook: hoe komen we aan kaartjes?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Van de films die op vorige edities van het Rotterdams filmfestival werden bekroond, haalt maar een enkeling de Nederlandse bioscopen. Waarom kopen zelfs gesubsidieerde distributeurs als Cinemien en het Filmmuseum zo terughoudend aan in Rotterdam?<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Auke Hulst","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/125237"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=125237"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/125237\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Auke Hulst","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=125237"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=125237"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=125237"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}