Grbavica<\/p>\n
Een huiskamer in Sarajevo. Om precies te zijn: in Grbavica, de wijk aan de verkeerde kant van de rivier tijdens de oorlog. Hier vandaan schoten de Servi\u00ebrs, vanuit de gebarricadeerde ramen van flatgebouwen met zicht op de overkant, op de magere burgers die met jerrycans vol water over de kruispunten sukkelden tijdens de drie winters van de belegering.<\/p>\n
Haris Pa\u0161ovic, de theaterregisseur die tijdens de oorlog Susan Sontag uitnodigde om hier Wachten op Godot te regisseren, zit voor de televisie. Het is negen uur \u2019s avonds, en het Bosnische journaal wijdt een extra uitzending aan de slotceremonie van het Berlijnse filmfestival. De kans bestaat dat Jasmila \u017dbanic (31) uit Sarajevo vanavond een prijs gaat winnen met haar speelfilmdebuut Grbavica op een van de meest prestigieuze filmfestivals van de wereld. En prestigieuze filmfestivals, daar leeft deze stad op. Veel meer om trots op te zijn hebben haar bewoners niet: de wederopbouw van de kapotgeschoten wijken is een paar jaar geleden stilgevallen, de helft van de bevolking is werkloos. Maar op de filmfestivals scoort Bosni\u00eb de afgelopen jaren goed: na Danis Tanovic, die in 2002 een oscar won voor de beste buitenlandse film met No Man\u2019s Land, vieren ook de lokale regisseurs Pjer \u017dalica en Srdjan Vuletic triomfen in Rotterdam, Cannes, Los Angeles en Taiwan.<\/p>\n
Grbavica is het verhaal van een jonge vrouw die in de oorlog verkracht is door een Servische soldaat. Voor de dochter die ze vervolgens kreeg, probeert ze krampachtig te verbergen dat haar vader aan de verkeerde kant van de frontlijn vocht. Het is een kleine film, waarin de spanning ligt in de zinnen die onuitgesproken blijven omdat ze onuitspreekbaar zijn. Hoe moet je aan je dochter, die naar school gaat met oorlogswezen, uitleggen dat het haar vader was die de trekker overhaalde?<\/p>\n
Om tien uur ontploft de huiskamer. Niet Michael Winter\u00adbottom, niet Sidney Lumet, maar de lange, magere, bebrilde Jasmila \u017dbanic uit Sarajevo wint de Gouden Beer in Berlijn. Ze stapt met de onhandige gratie van een meisje dat voor het eerst van haar leven in galajurk is gehesen het podium op, ontvangt het glanzende beertje uit handen van juryvoorzitter Charlotte Rampling en spreekt de hoop uit dat deze film zal werken als een nieuwe aansporing om de twee belangrijkste schuldigen aan de puinhoop waarin ze leeft voor de rechter te brengen: Radovan Karad\u017eic en Ratko Mladic.<\/p>\n
Pa\u0161ovic Haris zet zijn bril af, middenin het ongearticuleerde gejuich, om de tranen uit zijn ogen te vegen. Hij balanceert tussen diepe trots en nog diepere afgunst. Nog maar drie jaar geleden was hij de docent die haar doctoraalscriptie aan de filmacademie begeleidde. Het gebruik van tijd en ruimte in Claude Lanzmanns Shoah, voor minder deed ze het niet. En nu staat ze daar, tien jaar na het einde van de Bosnische oorlog, voor het oog van de wereld, de verteller van het verhaal waar hij zelf nog altijd geen vorm voor heeft weten te vinden.<\/p>\n
Even na middernacht krijgt hij haar aan de telefoon. \u2018Mijn heldin,\u2019 roept hij. \u2018Mijn prachtige, lieve heldin!\u2019 Vanuit het mobieltje aan zijn oor weerklinkt het rumoer van een feestavond en haar ademloze gelach. Hij geeft de telefoon door aan Senad Pecanin, de hoofdredacteur van het altijd kritische lokale weekblad Dani. Zijn dikke lijf schudt van geluk als hij haar luidkeels feliciteert. Dan is de beurt aan zijn vrouw Belma, die haar er fijntjes aan herinnert dat hun dochtertje nog altijd wacht tot ze haar Pink Panther terugkrijgt van Jasmila\u2019s jongste, die naar dezelfde kleuterschool gaat. Tenslotte krijgt de prijswinnares Amar Selimovic aan de lijn. Hij is net terug uit Zagreb, waar hij triomfen vierde als Hamlet in de regie van Haris, die Shakespeare tot op de komma trouw bleef, met als enige, fundamentele ingreep dat hij het hof van Denemarken verplaatste naar Istanbul, ten tijde van het uiteenvallen van het Ottomaanse Rijk. \u2018Vergeet die Beer,\u2019 roept Amar dwars door het feestrumoer heen. \u2018Ik wil je bedanken, vanuit het diepst van mijn hart, voor wat je gezegd hebt over die oorlogsmisdadigers.\u2019<\/p>\n
Op de Bosnische televisie zijn de eindeloze herhalingen van de ceremonie in Berlijn inmiddels voorbij. Een ongetwijfeld illegale kopie van Sex, Lies and Videotape nadert zijn einde. Amar, de jonge sultan van Turkije, hangt op. De regisseur, de hoofdredacteur en zijn vrouw glimmen als ooms en tantes op een eindexamenfeestje. Jasmina \u017dbanic is al weer op weg naar de volgende persconferentie. Buiten liggen de straten van Grbavica er doodstil bij. De rivier kabbelt tussen zijn oevers. Aan de overkant staat iemand op zijn gemak te wachten tot het stoplicht op groen springt.<\/p>\n
Chris Keulemans<\/p>\n
Onder schaatssupporters<\/p>\n
Erica Terpstra passeerde. \u2018H\u00e9, Erica! Dikke Erica-aa! Dikke kanjer!\u2019 Erica draaide zich om en stak haar duimen omhoog. Op de tribune boven een van de bochten in de Oval Lingotto zaten echte supporters. Het waren er niet veel, want de meeste toeschouwers waren van Aegon, Unilever, Randstad of ATP. Of ze hadden een tweedaagse reis \u2013 inclusief oranje jas en shawl \u2013 gewonnen in de Postcode Loterij. De man in het oranje leeuwenpak dronk van zijn bier en zei tegen zijn vrouw: \u2018Oranje, h\u00e8?\u2019<\/p>\n
De vrouw had haar gezicht oranje geschminkt. Ze keek in de rondte en zei: \u2018Ja, oranje.\u2019<\/p>\n
In Turijn hing nog geen olympisch schaatssfeertje. \u2018Nogal wiedes,\u2019 zei de vrouw. \u2018Dat is pas \u2019s avonds in het Heineken-huis.\u2019<\/p>\n
De avond ervoor waren ze ook in het Holland Heineken House. Ze waren er gefilmd door de Amerikaanse televisie. Door Jay Leno. Ze hadden er een sms over gestuurd naar hun dochter. Die hield de zenders in de gaten. De vrouw met het oranje hoofd: \u2018Gisteren was ik echt totaal oranje.\u2019 Voor vanavond stond er weer een afspraak. De Italiaanse televisie was aan de beurt. De man in het leeuwenpak wees naar twee mannen met oranje Pippi Langkous-pruiken op het hoofd. \u2018Dat is de Mark Tuitert-fanclub. Afdeling Holten. Die rechtse, met die jurk, heeft oranje tieten aan. Die heet Gerrit.\u2019<\/p>\n
Ze zwaaiden naar Gerrit. De tribunes waren meer oranje dan gisteren.<\/p>\n
\u2018Nog meer Postcode Loterij,\u2019 zei de man.<\/p>\n
De vijfhonderd meter voor dames begon. Het was stil in de Oval Lingotto. Na iedere rit werd er geklapt. Voor Annette Gerritsen werd extra geklapt, maar veel lawaai was het niet.<\/p>\n
\u2018Zo stil heb ik ze nog niet gehoord,\u2019 zei de man in het leeuwenpak. \u2018Ook niet in Nagano of zo.\u2019<\/p>\n
Marianne Timmer werd gediskwalificeerd.<\/p>\n
\u2018Wat een drama,\u2019 zei de man.<\/p>\n
\u2018Verschrikkelijk,\u2019 zei de vrouw.<\/p>\n
De man ging bier halen. Dat kostte vier euro per glas. Tijdens de dweilpauze gingen ze buiten shag roken. Met de andere, echte supporters. Dat waren twee jongens in oranje overalls, Gerrit met de oranje tieten van de Mark Tuitert fanclub en een oranje draak. Ze bespraken het gebrek aan sfeer in de Oval Lingotto. Ze zeiden: \u2018Turijn is geen Heerenveen,\u2019 en: \u2018Ja, h\u00e8h\u00e8\u2026 Kleintje Pils is hier verboden. Dus je kunt niet mee zingen. Daarom.\u2019<\/p>\n
De man in het oranje leeuwenpak miste de gewone mensen. Gewone mensen, zoals hij zelf, zorgden voor sfeer. \u2018Het zijn hier allemaal sponsors. Ik denk dat we de enige normalen zijn.\u2019<\/p>\n
Zijn vrouw: \u2018Ja, h\u00e8h\u00e8… vijfennegentig euro per kaartje. En tel je hotel en je bier daar ook nog maar bij op.\u2019<\/p>\n
Een man met een oranje Aegon-sjaal om het hoofd geknoopt, kwam een vuurtje vragen aan de oranje draak. Die gaf hem vuur en vroeg: \u2018Waar ben jij van?\u2019<\/p>\n
\u2018Aegon,\u2019 zei de man met de Aegon-sjaal. \u2018En jij?\u2019<\/p>\n
\u2018Nergens van,\u2019 zei de draak.<\/p>\n
\u2018O,\u2019 zei de Aegon-man. Hij was nooit eerder bij het schaatsen geweest, maar hij vond het \u2018top\u2019. En komende zomer gaat hij weer op reis. Naar het voetballen in Duitsland. \u2018Dat is ook van ons. Nationale Nederlanden, h\u00e8?\u2019<\/p>\n
Na de dweilpauze stonden de echte supporters bij een pluk Japanners. Die klapten en zwaaiden met ratels toen Tomomi Okazaki in de baan kwam. De vrouw met het oranje gezicht en de leeuw keken naar de Japanners. Ze hadden hun gezichten wit geschminkt. Met een rode stip in het midden. Het was een bijzonder gezicht.<\/p>\n
\u2018Respect,\u2019 zei de man in het leeuwenpak.<\/p>\n
Zijn oranje vrouw: \u2018Ja. Respect.\u2019<\/p>\n
Marcel van Roosmalen<\/p>\n
Troost voor klotenegers<\/p>\n
Gedreven door een aanval van \u2018extreme cyberpsychose\u2019 deed Waldo Denawand, \u2018allround hindoeschrijver en onderzoeker\u2019 te Delft, in 2001 mee aan de antrax-gekte. Hij werd ontmaskerd als afzender van poederbrieven aan tientallen Hindoe-organisaties. De politie spoorde hem op. De auteur werd voor zijn daad gestraft en onderging dwangverpleging. Na zijn vrijlating verkent Denawand opnieuw de grenzen van wat mag: hij verkondigt dat \u2018klotenegers Suriname hebben verrekt\u2019. Op zijn website bepleit hij dat \u2018minstens tien miljoen immigranten uit overbevolkte gebieden in India en China\u2019 gewapenderhand de macht in Suriname overnemen, \u2018om eenheid te cre\u00ebren en om een nieuwe staat op te richten, met een Aziatische culturele basis. Dan zal er meer harmonie komen in Suriname. (\u2026) De negers hebben niet het recht om een mooi land af te breken en alles te laten verloederen.\u2019<\/p>\n
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar volgens critici gaat deze tekst van Denawand verder over de schreef dan de gewraakte spotprenten over profeet Mohammed. Zowel het Landelijk Bureau ter Bestrijding van Rassendiscriminatie als de Landelijke Vereniging van Anti Discriminatie Bureaus en Meldpunten beraden zich op juridische stappen tegen de in Suriname geboren allround hindoeschrijver. Ook de stichting Eer en Herstel Betalingen Slachtoffers van Slavernij in Suriname consulteerde een advocaat, maar die zag er niet direct een zaak in.<\/p>\n
Vorig jaar bewerkstelligde de stichting Eer en Herstel in de veertiende druk van de Dikke Van Dale de toevoeging dat het woord neger \u2018door sommigen als beledigend wordt ervaren\u2019. En volgende maand, zo vernam de stichting, geeft de producent van Buys Negerzoenen uitsluitsel over een mogelijk \u2018minder racistische naam\u2019 voor deze zoetwaar. \u2018Kloteneger\u2019 zou dus helemaal niet moeten mogen. \u2018Afgezien van het woordgebruik is het domweg niet w\u00e1\u00e1r wat meneer Denawand schrijft,\u2019 vindt stichtingsvoorzitter Roy Groenberg. \u2018Suriname is een multiculturele samenleving, maar als er \u00e9\u00e9n man is die het volkslied \u201cOpo kondreman oen opo\u201d altijd uit volle borst meezingt, dan is het de afro-Surinamer. Waar ook ter wereld hij is, de afro-Surinamer blijft trots op zijn land. Andere groeperingen in Suriname hebben dat minder. Die zeggen liever dat ze uit India, Java of China komen.\u2019<\/p>\n
Via internet mengde de Surinaamse schrijver Egmond Codfried zich in de discussie. In zijn pas verschenen boek Maria Jacoba van Goor betoogt Codfied dat Belle van Zuylen, Alexander Poesjkin, Alexander Dumas, Colette, de Engelse koningin Charlotte en Ludwig von Beethoven allemaal van Afrikaanse afkomst zijn. In een collegiale waarschuwing aan de allround hindoeschrijver wijst Codfried erop dat Denawand met diens \u2018waanzinnig gescheld op klotenegers\u2019 zwarte Surinamers van zich vervreemdt: \u2018Het lijkt alsof je een soort ouderwetse plattelandse Hindoestaanse achterlijkheid een schijn van wetenschap en geleerdheid geeft door het op schrift te stellen. Als je serieus werkt aan je rehabilitatie zou ik voorstellen dat je je constructief opstelt. Je hebt je straf er al opzitten en ik vind dat je recht hebt op een nieuwe kans.\u2019<\/p>\n
Waldo Denawand zelf is zich van geen kwaad bewust. \u2018Ik wil wat discussie in de Surinaamse gemeenschap op gang brengen,\u2019 verklaart hij eenvoudig. \u2018De Hindoestanen, creolen en Javanen leven nog te veel langs elkaar heen. Door het provocerend op te schrijven, hoop ik dat de bevolkingsgroepen de dialoog met elkaar aangaan.\u2019 Op zijn website propageert Denawand het transport van \u2018blank sperma\u2019 naar Afrika want \u2018er is helaas verband tussen genetische constitutie en de maximaal haalbare intelligentie\u2019. Ook meldt Denawand dat hij via intergalactische contacten vernam dat Adolf Hitler dit jaar zal re\u00efncarneren.<\/p>\n
Waldo Denawand heeft tien ongepubliceerde manuscripten in de la liggen. Die hoopt hij in juni gelijktijdig op internet te zetten, ervan uitgaand dat dit huzarenstukje (samen met de zes boeken van zijn hand die er al op staan) een vermelding in het Guinness Book of Records zal krijgen. De auteur maakt er geen geheim van dat hij met het extreem-rechtse gedachtegoed sympathiseert. \u2018Ik denk dat ik de enige allochtoon ben in Nederland die zich in die kringen beweegt. Ik bezoek de bijeenkomsten van Nieuw Rechts, maar ik blijf primair hindoe\u00efstisch denken, dat wil zeggen: ik leg de nadruk op maatschappelijk aanvaardbare oplossingen. Dat maakt het een beetje ingewikkeld.\u2019 E\u00e9n troost voor klotenegers: volgens Denawand wordt de hel bevolkt door louter blanke mensen: \u2018Doordat het altijd duister is in de hel, is het logisch dat iedereen op den duur alle pigment verliest.\u2019<\/p>\n
Rudie Kagie<\/p>\n
Bush, bier en olie<\/p>\n
Een goede filmpremi\u00e8re heeft een aantal assets. Twee daarvan zijn gratis drank en eten. Mensen gaan zich dan plotseling heel anders gedragen. Liederlijk, uitbundig. Zo ook op de premi\u00e8re van de Amerikaanse film Syriana, een beklemmend epos over de macht van de olie-industrie en de invloed van olie op de wereldpolitiek. Met George Clooney.<\/p>\n
De avond vond plaats in het Haagse Cineactheater aan het Buitenhof. Dat was een strategische zet van de organisatoren, filmmaatschappij Warner Brothers en Cool Politics. Zij hoopten zo veel kamerleden te lokken naar de film, opdat die na afloop actief mee konden discussi\u00ebren met twee \u2018deskundigen\u2019. Vooral D66 was goed vertegenwoordigd met de gevallen leider Boris Dittrich en diens opvolgster, de rijzende ster Lousewies van der Laan. Dittrich had ook nog eens de pech dat de bordjes op waren, juist op moment dat hij zich meldde bij het buffet, zodat hij zijn \u2018zuurkoolstamppot met speklapragout\u2019 moest lepelen uit een koket Chinees kartonnetje. Hij keek er niet vrolijk bij en zeker niet liederlijk. Eerder vervreemd, haast ontzield.<\/p>\n
Dan zijn omgeving: die bestond voornamelijk uit twintigers \u2013 opvallend veel studenten met zware, Sartre-achtige brilmonturen \u2013 een plukje dertigers en hier en daar een babyboomer onder wie een zilvergrijs behaarde heer in een rood ribjasje die kwam lobbyen voor een energieproject van zonnepanelen in de Sahara. Zij hadden met elkaar een grote dorst gemeen en toch ook wel een linkse, dan wel links-liberale politieke overtuiging. Globaal viel dat te destilleren uit de antwoorden die werden gegeven op de belangwekkende vraag: is George Bush een eikel. De Amsterdamse rechtenstudente Lotte, tevens PvdA-lid: \u2018Je probeert het me een beetje in de mond te leggen. Maar het antwoord is: ja. Je kunt moeilijk anders vinden. Bush is net als de oude PvdA: ze bedrijven politiek vanuit een maakbaarheidsideaal. Dat is achterhaald.\u2019 Lotte wil haar achternaam niet noemen want haar vader schreef het verkiezingsprogramma van de PvdA voor de parlementsverkiezingen van 2002 toen de partij bijna werd weggevaagd nadat Melkert op televisie was afgeslacht door Pim Fortuyn. Ook politicologiestudente Anne vindt Bush \u2018best wel een eikel\u2019. En als ze moest kiezen met wie een biertje te drinken, Bush of Clinton, dan viel de keuze op Bill. \u2018En met George Clooney, daar wil ik ook wel een biertje mee drinken.\u2019 Of leading man Jeffrey Wright Bush ook een eikel vond, werd niet duidelijk. Eigenlijk werd er zeer weinig duidelijk uit het interview dat Fr\u00e9nk van der Linden \u2013 eveneens met Sartre-bril \u2013 voorafgaand aan de film hield met de Hollywood-acteur. Wright bleek een kunstenaar in het debiteren van nietszeggende algemeenheden \u2018het is belangrijk dat dit soort films gemaakt worden\u2019, maar een authentiek \u2018fuck you\u2019 richting Bush en diens energiepolitiek viel uit zijn mond niet te vernemen. Hoezeer menigeen in de zaal dat ook had gehoopt.<\/p>\n
Tijdens de film werden er in feite vele biertjes gedronken met George Clooney. De bar stopte immers niet met schenken, dus het was gezellig druk in de wandelgangen. Een middelbare heer, type besnorde dixieland-VVD\u2019er, had een pils gehaald voor zichzelf en zijn eveneens besnorde vriend. Zij dronken elkaar toe op het moment dat Clooney door een bedreven hezbollah-beul met een nijptang de nagels werden uitgetrokken. Het drukke verkeer tijdens de film veroorzaakte minstens drie keer het oergeluid van \u2018rollend glas over schuin aflopende bioscoopzaal\u2019.<\/p>\n
Niet iedereen bleef na afloop zitten voor de discussie. Boris Dittrich vond het welletjes en verliet de zaal, duidelijk nog niet echt opgevrolijkt. Eenmaal aan de bar bleek er nogal wat onvrede te bestaan over het, inderdaad wat tamme, debat tussen Amerika-deskundige Frans Verhagen en Midden-Oosten-deskundige Paul Aarts \u2013 toevallig beiden afkomstig uit Brabant. \u2018Mijn broek zakte er van af,\u2019 zegt Martin Caminada, gepromoveerd wetenschapper artifici\u00eble intelligentie en tevens penningmeester van de stichting Peak Oil, een in diverse landen gevestigde club van pragmatisch ingestelde onheilsprofeten die de wereld ervan trachten te overtuigen dat de piek van de mondiale olieproductie nakende is. \u2018Verhagen en Aarts hebben te weinig kennis van de internationale energiesector.\u2019<\/p>\n
Een meisje kampt intussen met andere problemen: \u2018Ik kwam net mijn oude baas tegen. Hij vroeg wat ik van de film vond. \u201cStraight to video,\u201d antwoordde ik. Bleek hij nu hoofd video te zijn van Warner Brothers Nederland.\u2019<\/p>\n
Binnert de Beaufort<\/p>\n
Tour d\u2019amour<\/p>\n
Die zondagmiddag heeft het Rijksmuseum \u00e9\u00e9n rondleiding. Een groep van acht vrouwen en zeven mannen schuifelt achter rondleidster Bregtje Viergever aan. De groep onderscheidt zich van de toeristen en dagjesmensen door hun gebrek aan koptelefoon en het feit dat ze contente alleenstaanden zijn. De Volkskrant, samen met het museum organisator van deze rondleiding, noemt dat \u2018lekker single\u2019. Speciaal voor deze doelgroep is er een Tour d\u2019amour uitgezet langs kunst die in het teken staat van minnejacht, dreigende liefde en slaapkamergewoonten.<\/p>\n
Nu mag het vrijgezelle bestaan fijn zijn, het is voor veel mensen niet iets waar ze mee geassocieerd willen worden. De helft van de vrouwen en \u00e9\u00e9n man uit het groepje geven aan niet met hun naam in Vrij Nederland te willen. Ook is er angst voor demonisering van de alleenstaande. Een vrouw informeert: \u2018Je gaat toch niet schrijven over hoe stom singles zijn, h\u00e8?\u2019<\/p>\n
Deze voorzichtigheid is het eerste halfuur van de rondleiding nog voelbaar. Met welke bedoelingen zijn de anderen gekomen? Komen ze enkel uit liefde voor de kunst naar het museum of zoeken ze een liefde die kunst als hobby heeft? Het gezelschap, dat een combinatie van zeker tien verschillende luchtjes verspreidt, volgt de rondleidster gedwee. Viergever, die een rode roos in het knoopsgat van haar colbertje heeft gestoken, vertelt over de romantische symbolen in aardewerk en schilderijen. Als ze bij een zilveren vaas is aanbeland, daagt ze de groep uit. \u2018Ja dames, kijk goed. Wat ziet u op de vaas? Ja, er wordt de liefde bedreven, maar door wie?\u2019<\/p>\n
Het blijkt om twee vrouwen te gaan. Een grijze Amsterdammer \u2013 gekleed in een blauw colbertjasje met krijtstreep boven zijn spijkerbroek en sportschoenen \u2013 fluistert tegen de journalist: \u2018Enkele dames worden behoorlijk opgewonden. Schrijf op!\u2019 De man, die werkzaam is \u2018in de reclame\u2019, lijkt zich niet op zijn plaats te voelen. Tijdens de voorstelronde verklaart hij zijn aanwezigheid door te vertellen dat hij door een vriend is opgegeven voor deze tour en als de singles later met zijn allen nog wat gaan drinken, is hij al afgehaakt. \u2018Toch jammer, want het was best een aantrekkelijke man,\u2019 zegt Viergever.<\/p>\n
De liefde in kunst blijkt vaak te zitten in details. Bij een schilderij (van de Sint Bavokerk) van Pieter Saenredam wijst Viergever op een minuscuul liefdespaartje op een galerij, achter de rug van \u2018De keukenmeid\u2019 (beter bekend als \u2018Het melkmeisje\u2019) van Johannes Vermeer is op een tegeltje piepklein Cupido te onderscheiden (Viergever: \u2018Ze heeft de liefde de rug toegekeerd\u2019) en in het schilderij \u2018De lezende vrouw\u2019 is volgens Viergever de manier waarop Rembrandt haar hand heeft geschilderd een teken van liefde (\u2018Die oude, gerimpelde hand vond hij mooi en schilderde hij zo precies mogelijk, da\u2019s ook liefde\u2019).<\/p>\n
Tegen het einde van de tour vissen de alleenstaande mannen en vrouwen zelf de liefdessymbolen uit de schilderijen. De luit staat voor een zwangere buik en de wc-pot verwijst naar urine waaraan bij een vrouw te zien is of ze zwanger is. De slippers in \u2018De liefdesbrief\u2019 van Johannes Vermeer blijken symbolisch voor de vrouw in het liefdesspel. \u2018Je kunt er namelijk gemakkelijk in en uit,\u2019 legt Viergever uit, waarop een bejaard stel hoofdschuddend van de groep wegloopt. De alleenstaande basisschooljuf Beatrix vult aan: \u2018En van een slippertje maken.\u2019<\/p>\n
Het enthousiasme van Viergever slaat niet alleen over op de singles, ze trekt ook stelletjes en andere bezette mannen en vrouwen aan. Als de vrijgezellen in het kruis van een zilveren beeld staan te turen om te zien wat er voor hangt, komt daar plots een kalende man met koptelefoon om zijn nek tussen staan. \u2018Bent u single, meneer?\u2019 vraagt Viergever. \u2018Nee? Wilt u dan op de achtergrond blijven, tenzij u natuurlijk verleid wilt worden.\u2019 De man doet een stapje achteruit en zet de koptelefoon weer op zijn hoofd.<\/p>\n
Viergever denkt niet dat de liefde in de kunst romantiek zal veroorzaken tussen de vrijgezellen van haar groep. \u2018Bij andere groepen ontstonden er wel stelletjes, maar nu heb ik dat gevoel niet.\u2019 Toch worden er tijdens de naborrel in het nabijgelegen caf\u00e9 adressen uitgewisseld, want de groep wil in april opnieuw afspreken. Niet dat ze hopen in de lente w\u00e9l vlinders in de buik te krijgen, ze willen gewoon nog eens naar een museum. De zesenveertigjarige Janet verklaart: \u2018Een tour door een museum trekt een bepaald slag mensen aan. Ik denk niet dat er een liefde voor mij tussen zit, ik vind het gewoon gezellig.\u2019<\/p>\n
Ger Post<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Grbavica: in de wijk van de winnaar \/ Tussen het oranje in Turijn \/ De allround hindoeschrijver laat weer van zich horen \/ Op de premi\u00e8re van \u2018Syriana\u2019 \/ Tevreden singles op Tour d\u2019amour<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Rudie Kagie, Chris Keulemans, Binnert de Beaufort, Ger Post, Marcel van Roosmalen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/124593"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=124593"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/124593\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Rudie Kagie, Chris Keulemans, Binnert de Beaufort, Ger Post, Marcel van Roosmalen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=124593"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=124593"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=124593"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}