Profiel<\/p>\n
Goedgebekt en duidelijk, zodat het voor iedereen te begrijpen is, zal Maurice de Hond op de avond van de verkiezingen zijn deskundige commentaar serveren met de allure die kijkers en luisteraars nu op de kop af dertig jaar van hem gewend zijn. Hij levert waar voor zijn geld, vol scherpzinnige terzijdes en enkele duidingen waar voor iemand die van voorspellen zijn vak heeft gemaakt, onmogelijk aan valt te ontsnappen. Want hoe gaat zoiets? Stel dat de VVD onfortuinlijker uit de stembus rolt dan verwacht, dan rijst geheid het vermoeden van oorzakelijk verband tussen deze nederlaag en het dramatische portefeuillegewapper van de bewindslieden Zalm en Dekker. \u2018Ongetwijfeld,\u2019 zal de expert antwoorden. Maar omgekeerd, als de VVD het beter doet dan werd voorzien, dan dringt zich de vraag op of de ferme taal van beide liberale ministers de kiezers niet heeft gestoord. \u2018Kennelijk niet,\u2019 zal de analist in dat geval vaststellen. Het \u2018ongetwijfeld\u2019 en het \u2018kennelijk niet\u2019 liggen de opiniepeiler in de mond bestorven met dezelfde vanzelfsprekendheid als waarmee een conducteur \u2018allemaal uitstappen\u2019 roept aan het einde van de rit.<\/p>\n
Maurice de Hond haalde de afgelopen weken ook het nieuws in een verrassende hoedanigheid die zelfs hij niet had kunnen voorspellen. De Hond is een gerechtelijke dwaling in het oosten des lands op het spoor. De arrestatie, berechting en eenzame opsluiting van een naar zijn stellige overtuiging onschuldige verdachte in de zogeheten Deventer moordzaak doen onderzoeker De Hond twijfelen aan het wezen van de democratie, waarvan hij tot dusver vooral het kiesstelsel bestudeerde. Het staat voor hem vast dat de w\u00e9rkelijke dader \u2013 de antecedenten zijn hem bekend \u2013 intussen vrij rondloopt. De bewijsvoering heeft hij op internet gezet. De rijke weduwe Jacqueline Wittenberg zou in september 1999 niet door de tot twaalf jaar gevangenisstraf veroordeelde fiscaal jurist Ernst Louwes zijn dood gestoken, maar door haar klusjesman Michael de J., wiens betrokkenheid in deze gruweldaad tot dusver nauwelijks werd onderzocht.<\/p>\n
Het materiaal dat twee ingehuurde priv\u00e9detectives in opdracht van De Hond en zijn medestanders vergaarden, werd de kern van een lijvig dossier dat het college van procureurs-generaal \u2013 de top van het Openbaar Ministerie \u2013 deed besluiten om een \u2018ori\u00ebnterend vooronderzoek\u2019 te beginnen naar de wijze waarop politie en justitie de moordzaak tot dusver afhandelden.<\/p>\n
Vorige week verschenen Maurice de Hond en de advocaat van de veroordeelde Louwes in het NOS Journaal om alvast de volgende stap in hun zoektocht naar gerechtigheid te introduceren. Er is een procedure in gang gezet om Michael de J. en zijn vriendin Meike W., die mogelijk bij het complot betrokken is, op te roepen voor een getuigenverhoor. Aanleiding is de vondst van twee anonieme brieven aan het \u2018opsporingsteam\u2019 met informatie over de zaak. Het journaal zoomde in op het handschrift van de afzender, dat frappante gelijkenis vertoont met de signatuur van Meike W.<\/p>\n
De raadsman van de klusjesman reageerde woedend op de publieke aanklacht. \u2018Mijn cli\u00ebnt is onschuldig,\u2019 houdt advocaat Jan Vlug vol. Hij wil De Hond desnoods via een kort geding het zwijgen opleggen, gevolgd door een forse schadeclaim zodra nieuw onderzoek van het Openbaar Ministerie Michael de J. van alle blaam heeft gezuiverd. Vlug hoopt dat De Hond \u2018geld over heeft van Newconomy, dat zal hij nodig hebben\u2019.<\/p>\n
Via zijn weblog bluft De Hond dat hij \u2018liever vandaag dan morgen\u2019 juridisch aangepakt wil worden, want op die manier komt de waarheid, waar zijn actie om begonnen is, tenminste boven tafel: \u2018Doe het a.u.b. vlug, mr. Vlug.\u2019<\/p>\n
Ook de Haagse rechter Steven van Dissel, bestuurslid van de NVVR, de beroepsvereniging van rechters en officieren van justitie, incasseerde een sneer van de opiniepeiler. In de Volkskrant had Stevens een \u2018wildwestsamenleving\u2019 voorspeld als burgers met een fanatisme \u00e0 la De Hond eigenmachtig vonnissen aanvechten. Drie dagen later mepte De Hond terug met een pontificaal stuk op de opiniepagina van hetzelfde ochtendblad. \u2018U bewijst niet te (willen) begrijpen hoe rot het systeem is waarbinnen u opereert,\u2019 voegde hij de magistraat bestraffend toe. \u2018Wildwest, als je het zo mag noemen, is nodig om de bananenrepubliek, die door u in stand wordt gehouden, te laten veranderen in een rechtsstaat.\u2019 Op zijn website www.geenonschuldigenvast.nl voegde De Hond nog een pikante bijzonderheid toe waarover hij per e-mail was getipt. Rechter Stevens, die nu zo zorgelijk doet over de dreigende wildwestsamenleving, was de blunderende rechter-commissaris in de zaak van de geruchtmakende Schiedammer parkmoord, waarbij de onschuld van een zwaar gestrafte verdachte kwam vast te staan nadat de \u00e9chte dader zich had gemeld.<\/p>\n
E\u00e9n ding zullen vriend en vijand onafhankelijk van elkaar zeggen: don\u2019t fuck with Maurice de Hond. In zijn wisselende kwaliteiten als ondernemer, opinieonderzoeker, internetgoeroe en Bekende Nederlander demonstreerde hij steeds een vechtlust die taaier is dan een rauwe speklap. Ze mogen over hem kletsen wat ze willen, maar het moet w\u00e9l kloppen. De Hond ervaart twijfel aan zijn integriteit als karaktermoord en daar zal hij zich tegen verdedigen. Heeft hij altijd al gedaan. Als scheidsrechter floot hij veertig wedstrijden bij betaald voetbal (een parallel met de arbitrerende rol die hij zichzelf in de Deventer moordzaak toedicht, ligt voor de hand), maar hij keerde de grasmat de rug toe toen hij er lucht van kreeg dat in rapportages van de scheidsrechtercommissie wrevel doorklonk over de naamsbekendheid die hij via de Vara had opgebouwd, toen nog spreekbuis van het strijdbare socialisme.<\/p>\n
In de twee\u00ebntwintig jaren die volgden, was voor De Hond de lol in het beoefenen van zijn sportieve liefhebberij bedorven, maar sinds 2003 blaast hij weer elke zondag op zijn scheidsrechtersfluit, zij het bij het amateurvoetbal in de derde klasse.<\/p>\n
Kinnesinne bedierf ook veel van de vreugde die hij aan overige werkzaamheden ontleende. Hij was de eerste opiniepeiler in Nederland die zich op radio en televisie met verkiezingsprognoses manifesteerde, maar gaandeweg werd hem duidelijk dat deze pioniersarbeid niet alom het bijbehorende respect oogstte.<\/p>\n
Twintig jaar na dato refereren opponenten nog altijd verlekkerd aan zijn historische miskleun uit 1986, toen hij een riante overwinning voor Joop den Uyl en zijn PvdA voorspelde. In werkelijkheid triomfeerde het CDA van Ruud Lubbers, die met de VVD verder ging regeren. Hoewel de peilingen van het Nipo (bij de Avro) en de NSS (bij de Tros) er dat jaar evenzeer naast zaten, maakte minister Braks zich in het openbaar vrolijk over \u2018De Hond in zijn rooie hemd\u2019. Mag de aldus geattaqueerde opiniepeiler even wijzen op het aantal keren dat hij het w\u00e9l bij het rechte eind had?<\/p>\n
Vooral als het om getallen gaat, is hij ijzersterk; hij beschikt zelfs over het vermogen om met bovengemiddelde trefzekerheid het cijfer te raden dat iemand in gedachten heeft. De meest precieze prognose uit zijn loopbaan stamt uit 1985, toen hij voorspelde dat 3.750.000 burgers de volkspetitie tegen de plaatsing van kruisraketten zouden tekenen. Dat werden er 3.743.455.<\/p>\n
Zijn ouders trouwden kort na de oorlog, nadat ze waren teruggekeerd uit Auschwitz, waar ze beiden hun eerste partner hadden verloren. Vader Sam de Hond was op zijn elfde begonnen met werken; hij vertelde dat hij als het regende naar buiten ging om te schuilen, z\u00f3 arm hadden ze het thuis. Maurice bleef enig kind. Vader De Hond grossierde in groente en fruit voor de centrale markt. Op zijn tiende ging Maurice mee naar de veiling, observeerde hoe pa tegen twee bevriende kooplieden zat op te bieden en zei: \u2018Ik begrijp niet waarom jullie met zijn drie\u00ebn niet de gezamenlijke inkoop doen, want jullie overbieden elkaar.\u2019 Op dat moment realiseerde Sam de Hond zich dat zijn zoon het talent had om uit te groeien tot een groot zakenman.<\/p>\n
Toch ging Maurice na zijn hbs-B geen economie studeren, hoewel dat vak toen in de mode was. Een beroepskeuzetest had uitgewezen dat hij \u00e1lles kon, mits hij het leuk vond. Het werd sociale geografie. Hij had de mazzel dat het accent in de sociale wetenschappen begin jaren zeventig van alfa naar b\u00e8ta verschoof; met zijn wiskundeknobbel snapte hij de materie beter dan medestudenten en docenten. En aan de universiteit stond hij in 1965 voor het eerst oog in oog met een computer, toen nog een wand vol onbetaalbare technologie.<\/p>\n
Van 1973 tot 1975 was hij als projectleider verbonden aan het marktonderzoeksbureau Inter\/View. Door zijn werk daar raakte early adopter De Hond in een pril stadium doordrongen van de mogelijkheden die hier in het verschiet lagen. Al in de jaren tachtig voorspelde hij dat schrijfmachine, telefoon, televisie, zakcalculator en videorecorder zouden versmelten tot \u00e9\u00e9n apparaat, toen nog \u2018home computer\u2019 genoemd en later ingeburgerd als \u2018personal computer\u2019. Zijn visionaire enthousiasme schudde de koopmansgeest in hem wakker, waar hij volgens zijn vader al over beschikte toen hij in korte broek mee mocht naar de zuidvruchtenafslag. Als zakenman bleef hij het peilen van opinies er gewoon naast doen, maar geleidelijk werd Maurice de Hond een naam die de lezer vooral in het economiekatern tegenkwam.<\/p>\n
Voor het Vendex-concern zette hij de Micro Computerclub Nederland op, maar de grootse plannen liepen stuk op een binnenlandse markt die daar nog niet rijp voor was. In Amerika, waar hij het Amerikaanse computerbedrijf Vendex Headstart leidde, lukte het evenmin om pc\u2019s te slijten. Ook nadat Philips in 1989 Vendex Headstart overnam, bleef de beloofde doorbraak uit. Toen de top van Vendex bovendien begon te bakkeleien over de magere resultaten die de aangekondigde computerhausse tot dusver had opgeleverd, stapte De Hond op en vestigde zich als consultant. Intussen ontwaarde hij de contouren van alweer een volgende digitale revolutie: internet. Respectievelijk de Gouden Gids en Wegener namen hem op in de directie om zijn futuristische inzichten dienaangaande in daadkracht om te zetten, al werden de torenhoge verwachtingen niet steeds ingelost. Dat kwam ook doordat veel idee\u00ebn weerstand ontlokten aan sceptici die nog niet zover waren.<\/p>\n
\u2018Nog steeds staat het uitspreken van het woord marketing in de toneelwereld gelijk aan vloeken in de kerk,\u2019 zei Maurice de Hond in 1995 in Het Parool.<\/p>\n
\u2018Waarom delen de Volkskrant en NRC Handelsblad niet een correspondent in India? Dat is veel goedkoper, bedrijfseconomisch dus logisch, maar op de redacties is dat vloeken in de kerk,\u2019 zei hij in 1998 in NRC Handelsblad.<\/p>\n
En over het mislukte City Online-project bij uitgeverij Wegener schreef hij (in zijn boek De vijfde dimensie, 2002): \u2018Het was werkelijk vloeken in de kerk dat op de sites van de kranten uit Utrecht en Apeldoorn nieuws stond dat niet was aangeleverd door de redactie van de kranten zelf.\u2019<\/p>\n
In zijn boek Dankzij de snelheid van het licht (1995) schetste hij het scenario voor een wereld die als gevolg van internet binnen enkele jaren ingrijpend veranderd zou zijn.<\/p>\n
Een verbluffend aantal van zijn voorspellingen werd bewaarheid, al houdt de Ne\u00adderlandse videotheek hardnekkiger stand dan hij verwachtte (pay per view is meer iets voor Amerika) en moet de elektronische \u00adsoftware agent die het web afstruint naar koopjes, nog worden uitgevonden. De Hond is nog steeds een warm voorstander van het Digi-Deltaplan dat hij in 1995 lanceerde: de zes miljard euro die de overheid in de Betuwelijn pompt, zouden ge\u00efnvesteerd moeten worden in de digitale snelweg. De aanleg van een glasvezelnet naar elk huis en kantoor zal de files doen afnemen, want de slimme internetgebruiker kan immers \u00f3veral werken.<\/p>\n
Anno 2006 denkt De Hond daar nog precies zo over als elf jaar geleden. Op zijn website voorspelt hij dat het ooit tot een parlementaire enqu\u00eate over de Betuwelijn zal komen.<\/p>\n
In 1998, op het hoogtepunt van het ICT-optimisme, stortte Maurice de Hond zich in een commercieel avontuur dat hem hardhandig duidelijk maakte dat met internet voorlopig geen miljoenen zijn te verdienen. Zijn firma Icom participeerde in startende internetbedrijfjes, maar omgedoopt tot Newconomy stevende de beursgenoteerde onderneming af op haar ondergang. De koers per aandeel kelderde met de dag, en het eindigde ermee dat bestuursvoorzitter De Hond en zijn twee medebestuurders door de raad van commissarissen werden geschorst. De opiniepeiler die nu een reputatie als \u2018internetgoeroe\u2019 genoot, mocht zijn eigen kantoor niet meer in. Verbeten vocht hij terug. Hij belegde een persconferentie om het misverstand op te helderen dat hem iets te verwijten zou zijn en zette zijn werkzaamheden vanuit een hotelkamer voort. In een juridische procedure eiste hij honderdduizend gulden schadevergoeding van Quote, dat hem portretteerde als een entrepreneur die voornamelijk zakelijke mislukkingen op zijn conto had staan, maar ondanks onjuistheden in de tekst wees de rechter ook in hoger beroep zijn claim af. Het waren kortom drie hoofdpijnjaren, met inbegrip van een molotovcocktail die zijn auto verwoestte en lichamelijk letsel toen hij in elkaar werd geslagen door twee belagers die door een malafide schuldeiser op hem waren afgestuurd.<\/p>\n
De slag om rehabilitatie als bestuursvoorzitter van Newconomy won hij drie weken nadat hij was geschorst, maar bij zijn terugkeer trof hij een onwerkbare situatie aan. Maurice de Hond achtte de tijd rijp voor een langdurig sabbatical. In Laos, Cuba, Thailand en Cambodja dacht hij diep na over het leven. Vijfenvijftig was hij, een mooie leeftijd om met iets nieuws te beginnen.<\/p>\n
In 2002 maakte hij zijn comeback als stemgedrag- en opiniepeiler. Zijn bedrijf BV View\/Ture raadpleegt het volk via internet. Uit zijn bestand van veertigduizend e-mailadressen kiest hij er dagelijks tweeduizend aan wie hij een gerichte vraag stuurt. In de huiskamer van zijn doorzonwoning te Buitenveldert tikt de directeur liefdevol op de klep van zijn laptop: \u2018Kijk, dit is mijn bedrijf. Veel meer dan dit is het niet.\u2019<\/p>\n
De assistent die hem terzijde staat, is een thuiswerker die hij maar \u00e9\u00e9n keer heeft ontmoet; het noodzakelijke werkoverleg verloopt via de digitale snelweg. Een vragenlijst die om twaalf uur \u2019s middags op www.peil.nl wordt gezet, resulteert rond zes uur \u2019s avonds in een betrouwbare uitslag. Van de mate waarin de burger rekening houdt met de kans op een grieppandemie tot en met de tolerantiegraad ten aanzien van Deense spotprenten \u2013 View\/Ture weet dezelfde dag nog hoe de natie erover denkt. Het NOS Journaal is een van de vaste afnemers van de gegevens.<\/p>\n
Toen Maurice de Hond in 1973 bij Inter\/View kwam werken, stonden daar honderd vaste krachten op de loonlijst en trokken voor elk onderzoek twaalfhonderd enqu\u00eateurs van deur tot deur. Nu kan hij dat werk vrijwel in zijn eentje af binnen een fractie van de tijd die daar vroeger voor nodig was.<\/p>\n
Dat hij met minimale middelen hetzelfde doet als de grote bureaus vindt de concurrentie niet prettig. Zijn oude werkgever Interview-NSS belt voor de politieke peilingen in opdracht van Nova twaalfhonderd willekeurige telefoonnummers. TNS Nipo laat uit een reservoir van honderdtwintigduizend personen een vast, tweeduizendkoppig panel tussen zondag en dinsdag per computer stemmen. De prognoses verschillen per instituut dat de peiling uitvoert. De Markt Onderzoek Associatie, waarbij tachtig bureaus zijn aangesloten, gaf vorig jaar een hooggeleerde commissie opdracht om in kaart te brengen op welke meet- en wegingsmethodieken de politieke polls zijn gebaseerd. Vindt het publiek ook vast nuttig, want niemand snapt waarom de voorspellingen zo van elkaar verschillen.<\/p>\n
In november vorig jaar, de commissie onder voorzitterschap van de Amsterdamse hoogleraar Peter Neijens was net lekker op dreef, trokken twee Nipo-medewerkers op de opiniepagina van de Volkskrant de betrouwbaarheid in twijfel van de peiling van Maurice de Hond, die uitwees dat 56 procent van de kiezers niet gelukkig was met het wegsturen van de Rotterdamse wethouder Marco Pastors. Dat k\u00f3n volgens de auteurs niet, als dertig procent van de kiezers ooit van Pastors had gehoord, dan was dat veel. De Hond was zeer boos over de publicatie. Hoe kwamen zijn critici bij die dertig procent? Hadden ze dat onderzocht? Nou dan! Toen het Nipo weigerde excuses te maken en er evenmin voor voelde om de schrijvers van het gewraakte stuk te kapittelen, zakte de verstandhouding met collega De Hond tot beneden nul. Zijn relatie met Interview-NSS liep al in 2003 een deuk op na laatdunkende opmerkingen uit die hoek.<\/p>\n
Nu dreigt het onderzoek van de commissie-Neijens de mist in te gaan, want voordat hij daaraan meewerkt, eist Maurice de Hond dat de Markt Onderzoek Associatie erkent dat het artikel van die twee Nipo-jongens tegen de grondbeginselen van het vak indruist. De kwestie zit voorzitter Pieter Paul Verheggen van de brancheorganisatie allerminst lekker: \u2018Ik kan me voorstellen dat Maurice zich ongelukkig voelt onder dat stuk, aan de andere kant: wij hebben onze leden niet aan een touw.\u2019<\/p>\n
Op 7 maart zal blijken hoe ver de prognoses van elk van de drie bureaus afwijken van de uitslagen. De Hond gaat er geen overuren tegenaan gooien.<\/p>\n
\u2019s Avonds zit hij in de NOS-studio en overdag doet hij zijn gebruikelijke onderzoek, maar hij weet n\u00fa al wat de grote lijnen zullen zijn. De kans is groot dat de populariteit van lokale partijen, die vier jaar geleden met bijna zeven procent steeg, dit keer weer gaat dalen. De VVD staat landelijk op zo\u2019n twee\u00ebntwintig zetels, maar dat komt doordat er voor Wilders op zes tot acht zetels wordt gerekend, en zijn partij roert zich niet in de plaatselijke politiek. Het zal dit keer moeilijk worden om in het resultaat van de gemeenteraadsverkiezingen een trend te herkennen die iets over de landelijke politiek zegt.<\/p>\n
De Hond praat erover in de routineuze volzinnen die kijkers van hem gewend zijn. Dat verandert zodra hij over de Deventer moordzaak komt te spreken. \u2018Ik zie een duidelijke parallel met de kinnesinne van Nipo en Inter\/View omdat ik kleinschalig bezig ben, maar meer exposure krijg dan zij. Ik ben geen ruziemaker, maar als ze een bepaalde grens overgaan en mijn rechtvaardigheidsgevoel aantasten, dan ga ik tot het uiterste. Ik ken het hele dossier van de Deventer moordzaak. Er zit al vier jaar een man vast van wie ik absoluut zeker weet dat hij het niet gedaan heeft. Toevallig kan ik heel logisch denken. Dan kom je op dingen die anderen totaal niet zijn opgevallen. En dan is het gewoonweg verbijsterend dat zoiets in Nederland heeft kunnen gebeuren. Maar het zou nog erger zijn als dit niet wordt gecorrigeerd.\u2019<\/p>\n
De loopbaan van Maurice de Hond<\/p>\n
Na zijn studie sociale geografie aan de Universiteit van Amsterdam werkte Maurice de Hond (1947) twee jaar als wetenschappelijk medewerker aan het Sociaal Geografisch Instituut. Van 1973 tot 1975 was hij als projectleider verbonden aan het marktonderzoeksbureau Inter\/View. Vervolgens richtte hij met Hedy d\u2019Ancona Cebeon bv op, dat zich toelegde op onderzoek en advies in de non-profitsector. Hij verwierf landelijke bekendheid als opiniepeiler door op basis van een zelfstandig ontwikkeld model (\u2018de methode-De Hond\u2019) verkiezingsprognoses te presenteren; van 1976 tot 1986 deed hij dat wekelijks voor het Vara-radioprogramma In de Rooie Haan. Hij groeide daardoor tevens uit tot televisiepersoonlijkheid. In 1980 keerde hij terug bij Inter\/View, aanvankelijk als directeur; van 1986 tot 1999 als voorzitter van de raad van bestuur. Gedurende laatstgenoemde periode entameerde hij bij het Vendex-concern de internationale verkoop van homecomputers en leidde hij het Amerikaanse computerbedrijf Vendex Headstart. Van 1991 tot 1995 was hij directeur marketing, business information & development bij de Gouden Gids; van 1995 tot 1998 directeur informatietechnologie & nieuwe media bij het Wegenerconcern, uitgever van regionale dagbladen. Tussen 1999 en 2001 ging hij aan de slag als bestuursvoorzitter van het mede door hem opgerichte Newconomy. Dit avontuur draaide uit op de meest dramatische flop uit zijn loopbaan: na een interne crisis stelde de raad van commissarissen hem op non-actief. In 2002 maakte De Hond zijn comeback als fulltime opiniepeiler: zijn BV View\/Ture enqu\u00eateert via internet. Verdere mediabekendheid verkreeg hij onder meer als auteur van vier boeken \u2013 topper: Dankzij de snelheid van het licht (1995) \u2013 en als presentator van televisieprogramma\u2019s over computers.<\/p>\n
Het aantal zetels dat Maurice de Hond ernaast zat, gemeten over alle partijen, bij zijn prognoses voor de landelijke verkiezingen<\/p>\n
197714 zetels<\/p>\n
198114 zetels<\/p>\n
198210 zetels<\/p>\n
198624 zetels<\/p>\n
19894 zetels<\/p>\n
199414 zetels<\/p>\n
199816 zetels<\/p>\n
200314 zetels<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen zullen de NOS-camera\u2019s traditiegetrouw naar Maurice de Hond zwenken. De afgelopen weken haalde hij ook het nieuws in een hoedanigheid die zelfs hij niet had kunnen voorspellen: als bestrijder van juridisch onrecht in de Deventer moordzaak. Wat drijft Maurice de Hond?<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[399,171,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Rudie Kagie","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/124441"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=124441"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/124441\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Rudie Kagie","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=124441"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=124441"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=124441"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}