Een reportage door<\/p>\n
Londen, 13 januari 2006<\/p>\n
Een keurige straat in een keurige wijk in Oost-Londen. Hier woont de Nederlandse kunstenaar Michael Raedecker (43) met zijn vriendin, beeldend kunstenaar Rannv\u00e0.<\/p>\n
Raedecker is een van de succesvolste kunstenaars van Nederland. Na zijn studie aan de Rietveld Academie en de Rijksakademie, ging hij naar topacademie Goldsmiths in Londen. Hier vervolmaakte hij zijn techniek \u2013 geborduurde landschappen en stillevens op beschilderd linnen. In 1997 zag kunstverzamelaar Charles Saatchi zijn werk en kocht meteen een groot deel. Het was het begin van een internationale carri\u00e8re.<\/p>\n
Michael woont nu tien jaar in Londen en fietst elke dag een halfuur naar zijn atelier in het complex Delphina, vlakbij London Bridge. De Delphina Studio\u2019s zijn eigendom van een rijke Britse particulier die schitterend geoutilleerde werkruimtes voor weinig geld aan kunstenaars verhuurt. In het Delphina zit een restaurant, waar kunstenaars voor \u00e9\u00e9n pond kunnen eten.<\/p>\n
Michael eet er soms, zoals vandaag. Maar veel tijd om met collega\u2019s te kletsen heeft hij niet: hij moet nog twee schilderijen afmaken voor een tentoonstelling in New York die binnenkort wordt geopend. De tijd begint te dringen: over twee weken moet alles af zijn.<\/p>\n
Soms werkt hij meer dan een maand aan een schilderij. Op geprepareerd linnen borduurt hij met een geslepen naald, met garen en gekleurde draden wol een bloem. Hij steekt wel duizend keer de naald door het stugge linnen voordat alle bloemblaadjes af zijn.<\/p>\n
Om zeven uur is de werkdag voorbij. Het witte bloemstilleven blijft liggen waar het ligt, de naald er schuin in gestoken. Michael staat op, wast zijn handen, trekt zijn overall uit. Hij heeft een afspraak met zijn Londense galeriehouder Jake Miller, van galerie The Approach. Toen Michael bijna klaar was op Goldsmiths, kwam Jake naar hem toe met de vraag om samen iets te doen. Jake begon een galerie in Bethnal Green, Michael hield er zijn eerste Londense solo-expositie. Samen zijn ze groot geworden.<\/p>\n
Vanavond gaan ze naar een opening bij galerie Modern Art, waar Lily van der Stokker en Lara Schnitger, ook uit Nederland, werk tentoonstellen. Michael werpt \u00e9\u00e9n blik in de galerieruimte en vertrekt na een minuut: op naar de pub.<\/p>\n
Londen, 14 januari 2006<\/p>\n
Om elf uur is Michael weer in zijn atelier. Hij is druk in de weer met zijn espressoapparaat en met het melkpookje: het brouwen van een kopje perfecte cappuccino is een kunst op zichzelf. Eenmaal gelukt, gaat hij zitten en kijkt een uur lang naar het bloemstilleven waaraan hij gisteren heeft gewerkt.<\/p>\n
New York, 23 februari 2006<\/p>\n
De schilderijen zijn goed aangekomen. Er is \u00e9\u00e9n dag om de tentoonstelling in te richten. Michael zucht: \u2018Ben ik negen maanden bezig om werk te maken, moet ik in \u00e9\u00e9n dag beslissen hoe alles komt te hangen!\u2019<\/p>\n
De Andrea Rosen Gallery zit in Chelsea, vlak bij Mary Boone en Gagosian Gallery. Rosen vertegenwoordigt internationale coryfee\u00ebn als Wolfgang Tillmans, Felix Gonzales-Torres en Ken Lum. Haar galerie is kolossaal. Ze heeft vijftien medewerkers fulltime in dienst.<\/p>\n
Michael is nerveus: \u2018New York leek vroeger een droomstad, heel ver weg. Nu heb ik er een grote solo-expositie!\u2019<\/p>\n
New York, 24 februari 2006<\/p>\n
Om zes uur \u2019s avonds gaat de deur van de galerie open. Het vriest dat het kraakt. Michael loopt te ijsberen. Komen er wel genoeg mensen met deze kou? \u2018Ik ben geen liefhebber van mijn eigen openingen,\u2019 zegt hij. \u2018Ik blijf altijd plankenkoorts houden.\u2019<\/p>\n
De tentoonstelling heet Up, een positieve, Amerikaanse titel. \u2018Maar het refereert ook aan de dood. Op het schilderij Up, zie je voeten die van een dode zouden kunnen zijn. Precies als bij mijn bloemstillevens. Ze verbeelden schoonheid, maar ook vergankelijkheid.\u2019<\/p>\n
De eerste bezoekers druppelen binnen, drinken een glaasje wijn, kijken rond. Om half acht is de galerie vol en zijn alle schilderijen op \u00e9\u00e9n na verkocht. Ook het Guggenheim Museum heeft een schilderij gereserveerd. Een schilderij kost tussen de negentigduizend en honderdvijftigduizend dollar.<\/p>\n
Michael is blij met Andrea Rosen. \u2018Zij volgt de kunstenaars in haar stal, soms jaren. Het persoonlijk contact is heel prettig, en ik kan goed met haar over mijn werk praten. Dat is belangrijk, want dat kan niet met iedereen uit de kunstwereld. Ik heb echt het gevoel dat we samen iets aan het opbouwen zijn in Amerika.\u2019 Hij lacht: \u2018Andrea heeft een en\u00f3rm netwerk: ze kent iedereen in de kunstwereld, en iedereen kent haar.\u2019<\/p>\n
In Nederland hebben alleen het Van Abbe in Eindhoven en het Frisia Museum in Spanbroek werk van Raedecker. N\u00ed\u00e9t het Stedelijk Museum in Amsterdam, n\u00ed\u00e9t het Boijmans van Beuningen in Rotterdam. \u2018Natuurlijk vind ik het jammer dat er weinig aandacht voor mijn werk is in Nederland,\u2019 zegt hij. \u2018Aan de andere kant: ik heb er zelf voor gekozen om weg te gaan, en dan moet ik ook niet zeuren. Ik moet gewoon goed werk maken, dan komt het vanzelf wel in orde.\u2019<\/p>\n
De tentoonstelling \u2018Michael Raedecker: Up\u2019 is tot 24 maart te zien bij Andrea Rosen Gallery, 525 West 24 Street, New York.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een reportage door Londen, 13 januari 2006 Een keurige straat in een keurige wijk in Oost-Londen. Hier woont de Nederlandse kunstenaar Michael Raedecker (43) met zijn vriendin, beeldend kunstenaar Rannv\u00e0. Raedecker is een van de succesvolste kunstenaars van Nederland. Na zijn studie aan de Rietveld Academie en de Rijksakademie, ging hij naar topacademie Goldsmiths in […]<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[2959],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/124169"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=124169"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/124169\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=124169"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=124169"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=124169"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}