Toneel<\/p>\n
Een metrorit in twintig haltes. Zo noemt de Oostenrijkse schrijver Peter Handke zijn nieuwste toneelstuk. Onderbuikblues is een reis met een metro, door de onderbuik van een grote stad. Er is een reisleider, die in de \u2018rij- en praatstaties\u2019 tussen stations continu aan het woord is. Het is een omgekeerde reisleider. Hij enthousiasmeert niet, maar breekt af. Hij moppert en kankert en raaskalt over alles wat hij ziet. En veel uitzicht biedt hij niet, want de taferelen die hij zo negatief aanprijst, bevinden zich in de metro. Hij beoordeelt de mensen die in- en uitstappen. Hun kleding: \u2018Een survivalbroek met twaalf zakken? Wat voor survival?\u2019 Hun \u2018speciaal geteste undergroundparfum\u2019. De baby\u2019s op hun buik: \u2018Wat heeft dat kind je toch gedaan, dat het al die tijd naar zijn moeder moet kijken?\u2019 Hun gezichten, of ze nu nors kijken of glimlachen: \u2018Sluierplicht voor alle troosteloze tijdgenoten.\u2019<\/p>\n
In dat voortwoekerende gekanker lijkt Handke ineens op zijn mede-Oostenrijker Thomas Bernard. Maar Handkes tekst is veel wereldser. Zijn aanklacht is niet gericht tegen individuen, maar tegen \u2018de hedendaagsen\u2019, tegen het vreemdelingenlegioen van de nu-mensen. De grootste grief van zijn reisleider \u2013 die hij aanduidt als Wilde Man, maar die wat hem betreft ook Volksvijand of Spelbederver mag heten \u2013 is het ruimtegebrek in de stad, in de wereld. De mensen die overal zijn, die alles hebben ontdekt, die niets buiten en in zichzelf meer ongerept hebben gelaten. Hij lijkt te refereren naar Peter Sloterdijks wereld-als-pretpark. Een wereld waar alle spontaniteit uit weg is geregisseerd. Hun overdachte kleding, hun gekopieerde poses en hun massagedrag ontnemen de reisleider het zicht op de ruimte binnen in hem.<\/p>\n
Alize Zandwijk regisseert Handkes tekst bij het ro theater \u2013 meer dan ooit h\u00e1\u00e1r gezelschap, nu Guy Cassiers er zijn laatste voorstelling heeft gemaakt. Zandwijk brengt Handkes tekst dichter bij het publiek dan de schrijver voorstelt. Hij zet de orerende reisleider, die hij aanduidt als de Wilde Man, op het toneel tussen een heleboel zwijgende figuranten. Alize Zandwijk heeft die metropassagiers verwijderd, en maakt het publiek in de zaal tot het metrovolk. Herman Gilis spreekt Handkes teksten tot ons. Hij verwijt ons dat we uit onze holen en spelonken te voorschijn zijn gekomen en hem de adem ontnemen. Een geestig, brutaal verwijt aan een theaterpubliek dat over het algemeen juist warm welkom wordt geheten.<\/p>\n
Het aardige is dat Alize Zandwijk Handkes redeneerkunstenaar in haar eigen wereld heeft getrokken. Zandwijk houdt van de vermomming, de verkleedpartij, de transformatie. Ze heeft Handkes stuk niet uitgekleed, zoals veel van haar collega\u2019s zouden doen. Ze laat Herman Gilis vervaarlijk dicht het publiek naderen, maar schept ook de illusie van een vreemde snoeshaan op een plek ver van hier. Van een getormenteerde man die zichzelf is kwijtgeraakt in zijn medemensen, die op de vlucht is voor zichzelf \u00e9n voor een vrouw. Belangrijk daarbij is de enige medespeler die zij Gilis heeft gegeven. Fania Sorel speelt de Wilde Vrouw, die Handke bij het allerlaatste metrostation aan het woord laat, en die de orerende man op de valreep de mantel komt uitvegen. Sorel is voortdurend op het toneel aanwezig. Ze begint als een hilarische dikke Amerikaanse toerist, en pelt statie voor statie haar lagen af, tot ze de \u2018natuurlijke mens\u2019 is die de Wilde Man zo wanhopig zoekt.<\/p>\n
Zo herstelt Zandwijk ook de balans tussen man en vrouw in Handkes redeneerstuk. Hij oreert. Maar zij souffleert hem, vanuit een script dat ze steeds omslachtig uit een tas haalt. Hij is de hoofdrolspeler. Maar zij heeft de macht over het woord.<\/p>\n
Onderbuikblues van Peter Handke door het ro theater. Regie: Alize Zandwijk. Decor: Thomas Rupert. Met: Herman Gilis en Fania Sorel. Tournee t\/m 20 mei. www.rotheater.nl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Toneel Een metrorit in twintig haltes. Zo noemt de Oostenrijkse schrijver Peter Handke zijn nieuwste toneelstuk. Onderbuikblues is een reis met een metro, door de onderbuik van een grote stad. Er is een reisleider, die in de \u2018rij- en praatstaties\u2019 tussen stations continu aan het woord is. Het is een omgekeerde reisleider. Hij enthousiasmeert niet, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Marijn van der Jagt","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/123465"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=123465"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/123465\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Marijn van der Jagt","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=123465"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=123465"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=123465"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}