Vakantie in Irak<\/p>\n
Vanuit het reuzenrad kun je de hele stad zien. Beneden schitteren de lichtjes van het pretpark en krioelen tientallen families met ijsjes, popcorn en blikjes frisdrank. Kinderen lachen en rennen van attractie naar attractie: een wildwaterbaan, trampolines en een speelhal. We zijn in Dream City. Dream City is een pretpark. We zijn op vakantie. In het Koerdische noorden van Irak.<\/p>\n
De autonome regio Koerdistan is de facto onafhankelijk sinds de Golfoorlog van 1991 en vandaag de dag het enige veilige gebied van Irak. Vandaar dat het een aantrekkelijke vakantiebestemming is voor de Iraakse Arabieren en Amerikaanse soldaten die aan de andere kant van de binnengrens dagelijks met bloedvergieten worden geconfronteerd. De Koerden hebben hun vrijheid zwaar bevochten; naar schatting 180.000 Koerden stierven onder het regime van Saddam Hoessein. De Koerdische veiligheidstroepen, de Peshmerga\u2019s \u2013 \u2018zij die de dood in de ogen zien\u2019 \u2013 hebben bunkers en wachtposten neergezet om het Iraakse terrorisme buiten de grenzen te houden. De busladingen toeristen worden hier grondig ge\u00efnspecteerd en ondervraagd voordat ze kunnen doorreizen naar hun vakantiebestemming: de beroemde watervallen van Gali Ali Beg, de snelstromende rivieren rond Arbil en Suleimaniyeh, en in de winter prachtige besneeuwde toppen om te ski\u00ebn. De vakantiefolder van Koerdistan is kleurrijk en lijkt in niets op het door burgeroorlog verscheurde centrale en zuidelijke Irak.<\/p>\n
Het publiek van Dream City bestaat uit Koerden, Arabieren en Amerikaanse soldaten. Voor hen is deze stad een droom die in schril contrast staat met hun dagelijkse realiteit. Zij leven in een vrijstaat van bandieten en moordenaars, in een land waar terrorisme allang niet meer alleen politiek of ideologisch is maar is uitgegroeid tot een bedrijfstak, een manier om snel en veel geld te verdienen. De twee\u00ebndertigjarige Said is nu nog vrolijk aan het tafelvoetballen, maar over een paar dagen zit hij weer op zijn kantoor in Bagdad. Door zijn vooraanstaande positie als ingenieur bungelt er een aantrekkelijk prijskaartje aan hem: eerder werden al een oom en een vriend van hem ontvoerd. De achttienjarige Muna is nu onderweg naar de botsauto\u2019s. Na de vakantie loopt zij weer te ijsberen door haar huis in Bagdad. Als ze naar de universiteit gaat, loopt ze trillend over straat. Verderop in het pretparadijs staat een Amerikaanse soldaat. Morgen loopt hij weer zwaarbewapend door de straten van Mosul. Nu schiet hij zijn speelgoedpis\u00adtool leeg op een spelcomputer.<\/p>\n
Aan de oever van het Denkha-meer staat een vijfsterrenhotel dat vroeger exclusief onderdak bood aan de top van de Baath-partij. Na de Amerikaanse invasie werd het afgehuurd door het Amerikaanse leger. In deze surrealistische marmeren moloch konden de manschappen een paar dagen waterski\u00ebn of aan de rand van het zwembad aan een bloody mary nippen. De lounge hangt vol met offici\u00eble bedankbrieven en foto\u2019s van generaal Casey en Paul Wolfowitz tussen de soldaten. Nu logeert er een delegatie dokters uit Bagdad die de plek hebben uitgekozen voor een conferentie. De doktersvrouwen en -kinderen hebben de gelegenheid aangegrepen om vakantie te vieren. Tot diep in de nacht wordt er aan de zwembadrand uitbundig gedanst op Arabische popmuziek. De dokterszoons Mohammed en Ahmed vertellen dat zulke feestjes in Bagdad niet kunnen. Dat zou zelfmoord zijn.<\/p>\n
In Dream City draait het reuzenrad tot middernacht door; dan sluit het pretpark zijn hekken. Ook Koerdistan gaat na vijf dagen \u2013 de door de regionale regering toegestane verblijfsduur \u2013 weer op slot voor de vakantievierders. Ze hebben even geproefd van vrede en rust en keren terug naar hun door geweld verziekte thuis. En blijven dromen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Irak vakantieland? Wel voor Iraakse Arabieren en Amerikaanse soldaten. Zij ontsnappen aan oorlog, dreiging en strenge regels in noordelijk Koerdistan, het enige veilige gebied van Irak. Fotografe Anoek Steketee stuurde Vrij Nederland opmerkelijke \u2018vakantiefoto\u2019s\u2019.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Tomas Kaan, Arnold van Bruggen, Eefje Blankevoort","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/122645"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=122645"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/122645\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Tomas Kaan, Arnold van Bruggen, Eefje Blankevoort","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=122645"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=122645"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=122645"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}