{"id":121981,"date":"2006-11-11T12:51:00","date_gmt":"2006-11-11T10:51:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/ed-van-thijn-je-kunt-niet-in-haat-en-revanche-doorgaan\/"},"modified":"2006-11-11T12:51:00","modified_gmt":"2006-11-11T10:51:00","slug":"ed-van-thijn-je-kunt-niet-in-haat-en-revanche-doorgaan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/ed-van-thijn-je-kunt-niet-in-haat-en-revanche-doorgaan\/","title":{"rendered":"Ed van Thijn: ‘Je kunt niet in haat en revanche doorgaan\u2019"},"content":{"rendered":"
\n

In zijn nieuwe boek Judica\/Judy vertelt PvdA-senator Ed van Thijn het intieme verhaal van de aangenomen dochter van de vrouw die zich in kamp Westerbork over hem ontfermde. Een gesprek over de ethische dilemma\u2019s van het optekenen van iemands levensgeschiedenis en de morele inzet van zijn eigen politieke loopbaan. \u2018Om tolerant te zijn, moet je repressief zijn.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Hij heeft plannen voor een \u2018verstandig verhaal over de stand van de democratie\u2019. En deze week verschijnt het derde autobiografische boek op een rij waarin zijn oorlogservaringen het startpunt van de vertelling zijn: Judica\/Judy. De twee\u00ebnzeventigjarige Ed van Thijn, een van de voormannen van de twintigste-eeuwse sociaal-democratie, is in de fase van bezinning op zijn leven en werk gekomen. Genesteld in dezelfde leunstoel van waaruit hij Thom de Graaf drie dagen voor de \u2018Nacht van Van Thijn\u2019 trachtte te bewegen zijn voorstel voor de gekozen burgemeester aan te passen, vertelt hij: \u2018Zestig jaar heb ik gewacht voordat ik het thema oorlog aansneed. Ik wou de politiek verlaten hebben en schoon schip hebben gemaakt. Lang geleden had ik het professor Presser beloofd. Ik was het joodse kind over wie hij in zijn boek Ondergang schrijft en dat toen anoniem gebleven is. Hij zei: ooit moet jij dit verhaal zelf opschrijven.\u2019<\/p>\n

Voor Van Thijn was dit een soort ereschuld die hij met zijn vorige boek Achttien adressen heeft ingelost. Dat aangrijpende boekje, waarin hij beschrijft hoe hij als kleine jongen van onderduikadres naar onderduikadres werd gesleept, verscheen twee jaar geleden. En toen was hij klaar met de oorlog, dacht Van Thijn.<\/p>\n

\u2018Maar het was niet klaar. Want omdat ik dat had opgeschreven, kreeg ik honderden uitnodigingen. Je hebt jezelf vogelvrij verklaard. In de pauze bij een theatervoorstelling word je aangesproken door iemand die zegt dat hij ook in Westerbork heeft gezeten.\u2019<\/p>\n

Het boek was ook nog niet gesloten, omdat het schrijven van Achttien adressen bij hem het verlangen aanwakkerde zich in zijn laatste pleegmoeder te verdiepen: de vrouw die hem opving toen hij de laatste maanden van de oorlog in Westerbork zat. Op 27 november 1944 werd de tienjarige Ed van Thijn op een onderduikadres in Oudleusen gepakt door de Duitsers. Daarna zat hij twee maanden in de Zwolse gevangenis. Zijn beste herinnering aan die bange dagen waarin hij in een kleine, benauwde cel zat opgesloten, is dat hij van zijn celgenoten leerde schaken. Onlangs werd hij nog kampioen van de parlementari\u00ebrs. In de woonkamer van zijn comfortabele benedenwoning in een lommerrijke straat in Amsterdam-Zuid hangt een mooi schilderij van Corneille waarin een schaakbord is verwerkt.<\/p>\n

Vanuit de Zwolse gevangenis werd Ed naar Westerbork gestuurd, zijn achttiende adres. Levendig staat hem voor de geest hoe een vrouw met prachtig donkerbruin haar op zachte toon tegen hem zei dat ze voor hem zou zorgen. Maar verder is het beeld van haar en van die relatief kalme maanden vervaagd. Toch heeft hij juist over deze laatste pleegmoeder, Judith Mendels, een boek willen schrijven. \u2018Zij verschilde van al mijn andere onderduikmoeders. Tot dan toe was ik aan geen van allen gehecht. Ik bleef overal te kort. Zij had geruisloos een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Ze had me na alle omzwervingen rust bezorgd. Toen ik het boek schreef, voelde ik dat als de missing link.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In zijn nieuwe boek Judica\/Judy vertelt PvdA-senator Ed van Thijn het intieme verhaal van de aangenomen dochter van de vrouw die zich in kamp Westerbork over hem ontfermde.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[95,97,507],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Tomas Vanheste, Emile Fallaux","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/121981"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=121981"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/121981\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Tomas Vanheste, Emile Fallaux","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=121981"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=121981"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=121981"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}