SP-Kamerlid<\/p>\n
Wie had een paar maanden geleden gedacht dat er nu officieel gepraat zou worden over een kabinet met de SP? Volgens sommige commentatoren maakt een coalitie weinig kans omdat wij te uitgesproken standpunten zouden hebben. Maar wat ons betreft zijn er op dit moment geen breekpunten. De inkomensverschillen in Nederland moeten wel kleiner worden. De marktwerking in de publieke sector moet worden teruggedrongen. En we moeten een eigen buitenlands beleid durven voeren. Waar we heen willen staat vast. Maar de weg daarnaar toe is nog helemaal open.<\/p>\n
Ik ben niet bang dat we in de Kamer door de mand zullen vallen door gebrek aan ervaring, zoals de LPF vier jaar geleden. Onze nieuwe Kamerleden zijn heel goed voorbereid. We hebben al jaren \u201cgroepen van dertig\u201d, die heel intensief worden begeleid door Jan Marijnissen en Agnes Kant. Ze krijgen onder andere ideologische scholing en mediatraining. Zelf geef ik ze les in debatteren en in het schrijven van opiniestukken. Er wordt vaak gezegd dat Jan Marijnissen geen tegenspraak zou dulden. Maar dat is echt onzin. Jan staat zeer open voor kritiek. Binnen de partij wordt veel gediscussieerd. Maar als we eenmaal een standpunt hebben, steunen we het ook. Bij de SP is de leider van de partij ook de leider van de fractie. Daar worden we wel eens om bekritiseerd, maar we hebben er een goede reden voor: bij ons staat de fractie in dienst van de partij, en niet andersom.<\/p>\n
Mijn vader was vrachtwagenchauffeur. Journalisten vinden dat altijd heel bijzonder. Maar er zijn in Nederland veel meer zonen van vrachtwagenchauffeurs dan van professoren. Dat er zo verbaasd op wordt gereageerd geeft wel aan dat Nederland nog steeds een klassensamenleving is. Dat heb ik aan de universiteit ook gemerkt. Ik was de eerste in mijn familie die ging studeren. Mijn broer heeft alleen lts, mijn zus alleen huishoudschool. Op school was ik een pienter jochie, maar toch kreeg ik een mavo-advies. Dankzij een vriend die heel gestudeerde ouders had, ben ik havo gaan doen, en toen vwo. Daarna ben ik geschiedenis en filosofie gaan studeren aan de Erasmus Universiteit. Onder studenten en docenten ben ik weinig mensen tegengekomen met dezelfde achtergrond als ik. Van de idee dat het hoger onderwijs voor iedereen toegankelijk is, komt in de praktijk veel te weinig terecht. De laatste jaren zijn de barri\u00e8res zelfs hoger geworden, omdat studenten steeds hogere schulden moeten maken. In mijn familie was het gewoon om op je zestiende te gaan werken. Ze vonden het best vreemd dat ik ging studeren. Toen ik promoveerde, te midden van hooggeleerde heren in toga\u2019s, besefte mijn moeder pas echt dat het met mij wel goed zat.<\/p>\n
In het begin van mijn studententijd ben ik bij een pacifistisch-socialistische jongerengroep terechtgekomen, die gelieerd was aan de PSP. Er werd alleen maar gepraat en helemaal niets gedaan. Toen ik een paar SP\u2019ers ontmoette, ben ik al snel verliefd geworden op de partij. Ja, zo ervaar ik het echt. En ik ben niet de enige. Dat kun je ook zien op onze landelijke bijeenkomsten. Op onze vrijwilligersdag in Arnhem kwamen bijna vierduizend mensen: veel meer dan zich hadden aangemeld. Het ledenbestand van de andere politieke partijen is vrij elitair. Maar bij de SP is het een echte doorsnee van de bevolking: bouwvakkers, ondernemers, professoren, alles zit ertussen. Dat zulke verschillende mensen elkaar bij de SP ontmoeten en samen strijden vind ik fantastisch. Ik noem dat strijden, ja. Politiek \u00eds strijd: de strijd van botsende belangen. En ook, nog steeds, de strijd tussen arbeid en kapitaal: tussen multinationals die miljoenenwinsten maken en tegelijkertijd honderden mensen ontslaan.<\/p>\n
H\u00e9t argument tegen de SP is altijd: ze zijn leuk in de oppositie, maar bestuurlijke verantwoordelijkheid dragen kunnen ze niet. Het feit dat we bij de Kamerverkiezingen in Eindhoven heel groot zijn geworden en in Nijmegen en Heerlen zelfs de grootste \u2013 allemaal steden waar we in het college zitten \u2013 bewijst dat we wel degelijk kunnen besturen. In de vier grote steden heeft de PvdA ons buiten het college gehouden. Vanaf de verkiezingen in 2003 hebben we steeds de hand uitgestoken naar de PvdA om tot een linkse samenwerking te komen, maar we hebben nooit een hand teruggekregen. De uitnodiging staat nog steeds open. Maar de lijn van Ad Melkert, die zijn fractie verbood met de SP te praten, lijkt nog steeds niet helemaal verdwenen. Met veel PvdA-leden is het goed samenwerken. Maar hoe hoger je komt in de hi\u00ebrarchie, hoe moeilijker het wordt.<\/p>\n
De SP wordt nog steeds wel eens verweten overal tegen te zijn zonder alternatieven te bieden. Maar dat is nooit zo geweest. De partij is wel van karakter veranderd. In de jaren zeventig en tachtig was de SP een los verband van lokale actiegroepen. De kiezers die ons lokaal steunden, waren in eerste instantie niet bereid ons landelijk te steunen. Maar als aanklager van het beleid had de SP wel succes. Daarom hebben ze in 1994 de leus \u201cStem tegen, stem SP\u201d ge\u00efntroduceerd. In 2002 hebben we de leus veranderd in \u201cStem voor\u201d, omdat veel mensen zich toen w\u00e9l begonnen te interesseren voor onze alternatieven. Nu zijn we zo ver dat we onze standpunten misschien in de regering kunnen gaan uitdragen.<\/p>\n
Ik erger me rot aan mensen die Jan Marij\u00adnissen een verkapte mao\u00efst noemen. Dat is echt onzin. De lokale actiegroepen in de jaren zeventig hadden een heel verschillend karakter. In steden als Nijmegen waren veel studenten lid. Die spraken graag over Marx, Mao en de wereldrevolutie. Maar het grootste deel van de partij bestond uit groepen die zich boos maakten over lekkende dakgoten en de huurverhoging. Die activistische richting is de basis van de partij, niet de kleine minderheid van ideologische ruziezoekers.<\/p>\n
De inhoud van onze idee\u00ebn is de laatste jaren niet veranderd, wel de presentatie. De alternatieven die wij bieden, zijn beter doordacht. Na de doorrekening van het CPB was de SP de enige grote partij die zijn verkiezingsprogramma niet fundamenteel hoefde bij te stellen. Dat zegt wel iets. We hebben inderdaad de afschaffing van de monarchie uit het programma geschrapt, omdat dat de komende vier jaar niet aan de orde zal komen. Wij eisen ook niet meer dat Nederland direct uit de Navo stapt. En de invoering van het 72-procentstarief voor de allerrijksten hebben we ook weggestreept. Maar dat betekent niet dat we water bij de wijn hebben gedaan. Wij hebben inmiddels geleerd dat er veel slimmere instrumenten zijn om tot een rechtvaardiger verdeling van de welvaart te komen.<\/p>\n
De SP wordt wel een conservatieve partij genoemd. Als daarmee bedoeld wordt dat wij staan voor het behoud van de rechten en de verworvenheden van de sociaal-democratie, zijn wij inderdaad conservatief. Andere partijen zeggen dat allerlei hervormingen en bezuinigingen noodzakelijk zijn omdat we bedreigd zouden worden door de vergrijzing en de internationale concurrentie. Maar dat is bangmakerij. We hebben geen bezuinigingen nodig, maar juist investeringen in onderwijs en innovatie. Er wordt ook gezegd dat wij conservatief zijn in de moraal. Maar moraal \u00eds niet conservatief. We moeten het normbesef niet aan de conservatieven overlaten. De moraal is van ons allemaal.<\/p>\n
Het irriteert me enorm dat mensen ons provincialisme verwijten, omdat we ons verzetten tegen goedkope arbeidskrachten uit Polen. Dat heeft met angst voor het buitenland niks te maken. Socialisten zijn per definitie internationalistisch. Ik gun iedereen dat ie voor een goed loon en onder goede arbeidsomstandigheden in Nederland kan werken. Maar ik gun niemand dat ie als Pool in Nederland wordt misbruikt om de lonen en de sociale zekerheid voor iedereen te verslechteren. Ik wil het daar beter maken, niet hier verslechteren. Hetzelfde geldt voor ons verzet tegen de Europese Grondwet.<\/p>\n
Dat verzet is niet gericht tegen Europa, maar tegen het liberale programma dat eraan ten grondslag ligt. Het gaat in het Europa-debat niet om de tegenstelling kosmopolitisch-provinciaals, maar over de strijd tussen arbeid en kapitaal. Het Europese project is een project van de bedrijven, niet van de mensen. D\u00e1t is waar ik mij tegen verzet.<\/p>\n
In de weken voor de verkiezingen werd gezegd dat de SP profiteert van hetzelfde onbehagen als Pim Fortuyn vijf jaar geleden. Maar het grootste deel van onze winst komt helemaal niet van de LPF, maar van mensen die tot nu toe niet stemden. Daar ben ik heel trots op. De SP is er juist om mensen een stem te geven die zich niet vertegenwoordigd voelen. Er hebben ook opvallend veel moslims op de SP gestemd. Ik heb gehoord dat er zelfs imams zijn geweest die in de moskee hebben opgeroepen op de SP te stemmen. Dat is toch een teken aan de wand? In onze analyse van de problemen in Nederland hadden we grote overeenkomsten met Fortuyn. Alleen over de oplossingen denken we heel anders.<\/p>\n
Als we in de regering komen, zullen we compromissen moeten sluiten. Maar het sluiten van compromissen veronderstelt juist een grote beginselvastheid. Je ziet aan de PvdA wat er gebeurt als je je uitgangspunten opgeeft. Voor die partij is de ellende begonnen toen Wim Kok afscheid nam van de ideologische veren. Zolang er in de PvdA niemand opstaat die de partij opnieuw kan tooien, blijft de kloof tussen de PvdA en haar achterban bestaan. Dat bedoel ik zeker niet triomfantelijk. Ik had graag met een grote PvdA een echte linkse regering gevormd. De PvdA moet zich snel herstellen, anders zou de SP best eens de grootste erfgenaam van Drees en Den Uyl kunnen worden.<\/p>\n
Ronald van Raak<\/p>\n
1969 Geboren in Hilvarenbeek<\/p>\n
2000 Gepromoveerd op het negentiende-eeuwse conservatisme, universitair docent aan de UvA<\/p>\n
2003 Lid Eerste Kamer voor de SP<\/p>\n
2003 Directeur Wetenschappelijk Bureau SP<\/p>\n
2003 Essaybundel \u2018Oud licht op nieuwe zaken\u2019<\/p>\n
2004 \u2018Socialisme. What\u2019s left?\u2019<\/p>\n
2006 \u2018Het rijke rooie leven\u2019<\/p>\n
November 2006 Lid Tweede Kamer voor de SP<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nederland is een klassensamenleving waarin de strijd tussen arbeid en kapitaal nog altijd voortduurt, vindt dr. Ronald van Raak van de SP. Zijn activistische partij is klaar voor regeringsverantwoordelijkheid. \u2018De inhoud van onze idee\u00ebn is niet veranderd, wel de presentatie.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[171,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Thijs Broer","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/121551"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=121551"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/121551\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Thijs Broer","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=121551"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=121551"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=121551"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}