Het beleg van Naarden<\/p>\n
Het is hommeles in het historische vestingstadje Naarden. Alle gemeenten met minder dan twintigduizend inwoners moeten binnen twee jaar fuseren, kondigde minister Remkes eind oktober aan. Naarden heeft er zeventienduizend. Toen een fusie met Bussum steeds meer ophanden leek, trokken bezorgde burgers ten strijde. Het Platform Verontruste Burgers Naarden (PVBN) bevecht nu de zelfstandigheid van Naarden. Zijn grootste zorg: de Naardense identiteit. Want Naarden is cultuurhistorisch van onschatbare waarde. En waar in Nederland wonen alle lagen van de bevolking z\u00f3 gemoedelijk samen?<\/p>\n
\u2018Zeker niet in dat Gooise Bussum,\u2019 zegt Sjoerd Boomsma, voorzitter PVBN. \u2018Toen ik daar kwam wonen, heb ik mij echt moeten invechten. Mensen vroegen mij waar ik werkte en woonde. Wanneer ik de straatnaam noemde, wilde men weten in welk d\u00e9\u00e9l van de straat ik dan woonde. Want je hebt een goed en een slecht gedeelte.\u2019 Na zeven jaar vluchtte Boomsma naar Naarden, \u2018met al dat groen en die kinderspeelplaatsen.\u2019 Hij ziet er de Bussumers al \u2018verlekkerd\u2019 naar kijken: \u2018Winkels en woningen zullen ze er bouwen, het lijkt wel een machtsovername!\u2019<\/p>\n
De PVBN\u2019ers zijn de afgelopen weken de deuren langsgegaan om handtekeningen te verzamelen tegen de fusie. Voor elke Naarder is er een raampamflet: \u2018Naarden blijf(t) zelfstandig!\u2019 staat er met inktzwarte letters tegen een gele ondergrond, en op de achterkant enkele argumenten tegen de fusie.<\/p>\n
Onzinargumenten, vinden de felle voorstanders. \u2018Dat gele schotschrift\u2019 van die \u2018wonderlijke conservatieve groepering\u2019 is \u2018lariekoek\u2019, schrijven zij op www.burgerbelangnaarden.nl. \u2018Suf gezwets\u2019, \u2018gegrond op populistische angstsentimenten\u2019. Volgens voorstander Schimmelpenninck is de Naarder niet bepaald betrokken bij zijn gemeente: \u2018De Naarder is vooral betrokken bij de uitbouw van zijn keuken en zijn drie auto\u2019s.\u2019 Niet alleen het digitale debat is vurig, ook op de markt komt het tot vijandelijkheden. \u2018Die woedende voorstanders schelden ons daar gewoon uit,\u2019 zegt Boomsma verontwaardigd.<\/p>\n
Volgens de burgemeester van Naarden, Peter Rehwinkel, is de kwestie eenvoudig: de provincie vindt een fusie noodzakelijk, dus die komt er. Het college van B&W heeft afgelopen vrijdag \u2018de G4\u2019 voorgesteld, een fusie met Bussum, Muiden en Weesp. Desalniettemin waardeert Rehwinkel de hartstocht van het PVBN. \u2018Ik zal ze bij de fusie betrekken, dan kunnen ze helpen de Naardense identiteit te behouden.\u2019 Maar het PVBN heeft zelf al een plan klaarliggen. \u2018De Naardense politiek neemt de burgers niet serieus,\u2019 zegt Boomsma. \u2018De fusie wordt ons opgelegd.\u2019 En dus is er volgens hem maar \u00e9\u00e9n oplossing om invloed uit te oefenen: een nieuwe politieke partij oprichten. De Partij voor het behoud van Naarden zal spoedig spreken.<\/p>\n
Carolina Lo Galbo<\/p>\n
Heimwee naar Ayaan<\/p>\n
De jonge vrouw die aan gespreksleider Pieter Hilhorst vertelde dat Nederland zo saai was zonder Ayaan Hirsi Ali, moest duidelijk iets overwinnen. Ze heette zelf ook Ayaan, was Somalische en had zich soms dood ge\u00ebrgerd aan de ferme uitspraken van haar naamgenote. \u2018Toch mis ik haar,\u2019 zei ze verlegen. \u2018Tijdens de verkiezingscampagne had niemand het over integratie. Zonder Ayaan is dat debat helemaal verstomd.\u2019 Moslims vatten haar uitspraken veel te persoonlijk op, vond deze Ayaan. \u2018Als ik aan mijn familie zou vertellen dat ik het jammer vind dat Ayaan Hirsi Ali weg is, zouden ze me vragen of ik wel goed bij mijn hoofd ben. Je moet als moslim positie kiezen als het om Ayaan gaat. Steun aan Ayaan betekent verraad.\u2019<\/p>\n
Aanleiding voor de samenkomst in De Rode Hoed afgelopen zondag, was het verschijnen van De orkaan Ayaan, geschreven door Volkskrant-journalisten Sara Berkeljon en Hans Wansink. Een debat gewijd aan de erfenis van Ayaan Hirsi Ali. Had ze het land goed gedaan? Of juist niet?<\/p>\n
Het panel, Afshin Ellian, jurist en publicist, Fatima Elatik, PvdA-politica, schrijfster Nahed Salim en GroenLinks-Kamerlid Na\u00efma Azough, oordeelde verdeeld over de erfenis van Ayaan. \u2018Ze was te provocerend,\u2019 zei Azough. \u2018Ze heeft Nederland op de Europese kaart gezet,\u2019 meende Ellian juist. Terwijl het wat oudere, voornamelijk Nederlandse publiek vooral vond dat Hirsi Ali belangrijke taboes doorbroken heeft. Politicoloog Jos de Beus noemde het opmerkelijk dat er sinds haar vertrek nauwelijks meer over haar wordt gesproken. Werd de omstreden Ayaan dan helemaal niet gemist? \u2018Rutte zwijgt over haar, net als Verdonk,\u2019 merkte De Beus op. Hij hoopte vurig dat iemand anders haar rol alsnog zal overnemen. \u2018De uitspraken van Donner over de sharia vielen zonder Ayaan in het luchtledige.\u2019<\/p>\n
Voor de meeste Rode Hoed-bezoekers was het echt een middagje uit. Eerst was er koffie met een kerstkransje in de foyer, daarna gezellig luisteren in de voormalige schuilkerk met een borreltje na.<\/p>\n
Toch een beetje raar, een middag over \u2018het fenomeen\u2019 Hirsi Ali, zonder dat ze er zelf bij was. Het gaat goed met haar, vertelde haar uitgever Tilly Hermans, die al meer dan vijftigduizend exemplaren van haar autobiografie Mijn vrijheid verkocht. Binnenkort verschijnt ook nog eens de Amerikaanse editie. Ze werkt heel hard en heeft voorlopig geen plannen om even naar Nederland te komen, vertelde haar voormalige medewerkster Ingrid Pouw. \u2018Ayaan voelt zich helemaal thuis in Amerika.\u2019<\/p>\n
Margalith Kleijwegt<\/p>\n
Alles is literatuur<\/p>\n
Boodschappenlijstjes die zijn achtergelaten in mandjes van de supermarkt. De gebruiksaanwijzing van de dvd-speler. De ingredi\u00ebnten op een pak sinaasappelsap. Volgens de neerlandicus Johan Sonnenschein kan alles literatuur zijn. Ook de straatnamen van Almere. Hij vouwt de stadsplattegrond open, \u2018van Falk, schaal 1:125.000\u2019 en neemt zijn publiek mee kriskras de wijken door. In het noorden langs Aan de koers, Lijzijde, Land in zicht en Voor anker. Dan, \u2018hoe k\u00f3men ze erop\u2019: Het Realiteitspad. Een park dat Het Spanningsveld heet. Zo komen we in de stripheldenwijk: de Pa Pinkelmanstraat, de Bommellaan, de Joostlaan. We zien de Duckbuurt, waarbij Kwik, Kwek en Kwak opvallend ontbreken. Aan de Kuifjestraat grenst het Bobbyplantsoentje. De kracht van zijn betoog zit in de opsomming waar geen eind aan lijkt te komen. \u2018En de weg naar een voetbalveld heet Competitiepad,\u2019 zegt hij. \u2018Almere staat op eenzame hoogte als het gaat om absurdistische naamgevingen. Maar het maakt een opgelegde indruk, hier is benoemd zonder enige vorm van hi\u00ebrarchie.\u2019 Dat maakt het bizar.<\/p>\n
Het publiek in de zaal van het Amsterdamse Literair Podium Perdu, gespecialiseerd in po\u00ebzie, hangt aan zijn lippen. Deze avond staat in het teken van de omgevingsliteratuur. Zo genoemd door de Oulipo-groep (Ouvroir de Litt\u00e9rature Potenti\u00eblle), in 1972 opgericht. Oulipo bestudeert niet-literaire teksten. In Perdu lezen Nederlandse dichters, schrijvers en literatuurtheoretici teksten naar keuze voor uit \u2018de derde sector\u2019 \u2013 de eerste is, volgens Oulipo, hoog-literair werk, de tweede ontspanningsliteratuur. Daar is natuurlijk K. Schippers, een van de voormannen van Barbarber, \u2018tijdschrift voor teksten\u2019 dat tot 1971 bestond. Ook Barbarber wilde elk onderscheid tussen kunst en werkelijkheid, tussen het po\u00ebtische en het banale opheffen. Het blad drukte onder meer ready mades af. Schippers vertelt over de onlangs overleden antiquaar Pier Rienks. In veel boeken die hem werden aangeboden zat nog wat. Dat verzamelde hij: \u2018Een doos vol schatten. De inhoud sloeg \u00e1lles: voedselbonnen, de waslijst van het Imperial Hotel in Tokio, strafregels, menu\u2019s.\u2019<\/p>\n
Barbarber begon die teksten te publiceren. \u2018Steeds vond je de rest van een gebeurtenis.\u2019 Hij leest er een aantal voor, tot genoegen van de toehoorders. \u2018Ready mades,\u2019 zegt hij, \u2018hebben nooit een status gekregen. Er zit altijd iets stugs in. Het zijn teksten, lijstjes waar je ogen maar even over dwalen, dan leg je ze weer weg. Van sommige woorden ontgaat je de betekenis: als een voorwerp onder een laken.\u2019<\/p>\n
En Almere? Sonnenschein: \u2018Neem eens een kijkje. Of koop althans de kaart \u2013 een ready made.\u2019<\/p>\n
Martje Breedt Bruyn<\/p>\n
Bier, bloedworst en Bouterse<\/p>\n
Vol verwachting stromen de bezoekers toe. Met duizenden tegelijk. Alsof ze op weg zijn naar een van de zeldzame interlands van het nationale voetbalteam. Volop bier, bara\u2019s en bloedworst te koop in de tientallen kraampjes. Het mag dan de offici\u00eble afsluiting van de partijverkiezingen zijn, vanavond is het vooral feest. Het voorprogramma is al in volle gang. Een Chinese drakendans, kaseko-muziek en een Javaans bandje, afgewisseld door snoeiharde hits van Papa Touwtjie. Het publiek verwacht vooral antwoord op de vraag hoe het met de leider gaat. Wat is er waar van de geruchten over zijn ziekte?<\/p>\n
Eerst een intimiderende peptalk van een in militair uniform gestoken parlementari\u00ebr en een lange, weinig bevlogen toespraak van bestuurslid Jenny Geerlings-Simons. Wanneer Simons het roer overneemt, is de kans groot dat de Nationale Democratische Partij eindelijk tot de regering toetreedt. Met haar valt immers best te praten, terwijl \u2018Baas\u2019 elke toenadering bij voorbaat onmogelijk maakt.<\/p>\n
Maar waar blijft hij? De speaker zweept iedereen op om nog harder te schreeuwen. De muziek zwelt aan, de rookmachines gaan vol open. Boven het podium drentelen bodyguards nerveus heen en weer. Dan het grote moment. Geflankeerd door in traditionele klederdracht uitgedoste jongeren komt Desire Delano Bouterse te voorschijn. De partijleider incasseert glimmend van trots de staande ovatie. Een subtiele shuffle vanuit de heupen en talloze vrouwen zetten het op een krijsen.<\/p>\n
Eerst een applaus voor de commissie 9 december voor de vlekkeloze organisatie van deze meeting. Stom toeval, die datum, maar het zijn anderen die daar wakker van liggen. Dan gaan de felicitaties uit naar herkozen staatsmannen in de regio: Ch\u00e1vez, Lula, Morales en zelfs Ortega. Volgt een uitvoerig betoog over het 8 decemberproces. Conclusie: het is een politiek ding, waar niemand op zit te wachten. Een waarheidscommissie zou beter zijn voor het land, of liever nog, algehele amnestie.<\/p>\n
Dan de toestand in de wereld. Armoede, de triljoenenschuld van ontwikkelingslanden, buitenlandse ondernemers die met de Surinaamse bodemschatten aan de haal gaan. En wat doet Venetiaan? Niets. Daar is hij niet eens toe in staat. Tot grote hilariteit imiteert Bouterse de verre van soepele motoriek van de president. Ook andere machtsbeluste en corrupte politici uit de regering krijgen ervan langs. Dan komt Bouterse met een verrassing: hij roept op tot de vorming van een nationaal kabinet. Zijn partij heeft er genoeg kennis en menskracht voor in huis. Nee, zelf hoeft hij niet zo nodig. Hij blijft liever partijleider.<\/p>\n
Het publiek wordt er niet warm van. De literflessen bier gaan nog eens rond. De belangrijkste boodschap is allang overgekomen: aan hun leider mankeert helemaal niets. Straks kunnen ze met een gerust hart gaan slapen.<\/p>\n
Diederik Samwel<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Schelden op de Naarder markt \/ De erfenis van Ayaan Hirsi Ali \/ De derde sector van de literatuur \/ Desi Bouterse wil amnestie<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-121019","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Martje Breedt Bruyn, Margalith Kleijwegt, Carolina Lo Galbo, Diederik Samwel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/121019","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=121019"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/121019\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Martje Breedt Bruyn, Margalith Kleijwegt, Carolina Lo Galbo, Diederik Samwel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=121019"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=121019"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}