Interview \/ Ex-rechercheur Sjaak K., verdacht van lekken<\/p>\n
\u2018Loop effe mee.\u2019 Het is maandag 16 januari 2006 als commissaris John Olierook op een van zijn werknemers afstapt. \u2018Ik moet je spreken.\u2019 Rechercheur Sjaak K. (50) schuift zijn stoel onder het bureau en volgt zijn chef nietsvermoedend naar de vergaderzaal. Locatie: de kantoortoren in Amsterdam-Zuidoost van de Nationale Recherche, unit Randstad-Noord.<\/p>\n
Achter de deur ontwaart K. een keurkorps van de Nederlandse politie. Topmensen van de KLPD, medewerkers van de Rijksrecherche en het Bureau Interne Onderzoeken, verschillende teamleiders. \u2018Ze dachten allemaal hetzelfde. Daar is ie, De Pet.\u2019<\/p>\n
Ter plekke krijgt K. te horen dat hij wordt aangehouden. Hij wordt verdacht van corruptie: tien jaar lekken van informatie naar de Nederlandse onderwereld, in ruil voor geld. \u2018Ik moest mijn zakken legen. De spullen werden van mijn bureau gehaald en omstandig uitgestald. Mijn chef Olierook begon te kraaien van plezier toen er ineens twee zakcomputertjes op tafel verschenen: \u201cKijk, hij heeft er twee!\u201d Dat vond hij verdacht. Ik dacht: wat een zieke man. Ik had wel iets voelen aankomen, maar niet dat er zo\u2019n zware verdenking tegen me zou worden geuit.\u2019<\/p>\n
Sjaak K. wordt afgevoerd. Twee rijksrechercheurs brengen hem naar het politiebureau in Gouda. Buiten de eigen regio, zoals dat hoort bij suspecte collega\u2019s. Daar belandt hij in de cel \u2013 voor het eerst van zijn leven.<\/p>\n
Het was een triomf voor justitie. Eindelijk was het Grote Lek gepakt, de man die jarenlang cruciale informatie had verkocht aan topcriminelen. De vreugde leek terecht. De \u2018platte\u2019 rechercheur was een pain in the ass voor de opsporingsinstanties geweest. Hij had grote onderzoeken stukgemaakt. Hij had ervoor gezorgd dat getuigen niet durfden te praten omdat hun verklaringen op straat zouden belanden. Hij zette zijn eigen collega\u2019s voor schut. Menige politieman herinnert zich het voorbeeld van \u2018het koelkastbriefje\u2019. \u2018Wilt u svp de hond eten geven\u2019 lazen de leden van het arrestatieteam toen ze midden jaren negentig binnenvielen bij een grote drugshandelaar, die zelf de benen had genomen.<\/p>\n
Maar nu hadden ze hem. En hij kreeg meteen een bijnaam. De Pet is gepakt, zo meldden de krantenkoppen. Voor de goede orde: justitie heeft nooit hardop gezegd dat Sjaak K. die \u2018Pet\u2019 zou zijn. Maar zijn strafdossier is veelzeggend. Het is rijkelijk gevuld met verwijzingen naar de geheimzinnige politieman die zijn naam dankt aan de confessies van Willem Endstra. De vastgoedhandelaar had in 2003 en 2004, vlak voor zijn gewelddadige dood, volop gesproken met de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE). Vooral over de manier waarop hij door de Amsterdamse onderwereld werd afgeperst. In die inmiddels roemruchte Achterbank-gesprekken zei Endstra dat criminelen als Willem Holleeder, Mink K., Jan Femer, Stanley H. en Dino S. volop gebruik maakten van een corrupt politiecontact. De rechercheurs parafraseerden de zakenman als volgt: \u2018Holleeder noemt zijn corrupte politie-\/justitiecontact \u201cDe Pet\u201d en weet aan te geven dat dit contact tonnen heeft ontvangen voor de verstrekte informatie. Holleeder heeft aangegeven dat het contact heel omzichtig plaatsvindt, waarbij men gebruik maakt van brommers of lichte motorfietsen om zo volgen te voorkomen. Dit contact is hetzelfde contact dat Mink K. zo\u2019n tien jaar geleden al bij politie c.q. justitie had.\u2019<\/p>\n
Ondanks herhaald aandringen durfde Endstra geen aangifte te doen tegen zijn afpersers. Ook was hij als de dood dat zijn geheime gesprekken met de CIE zouden uitlekken. Op 17 mei 2004 werd de biechtende ondernemer vermoord.<\/p>\n
Lekmomenten<\/p>\n
Maar er is veel meer. In eerste instantie heeft de rijksrecherche alles wat maar enigszins verdacht leek op het conto van Sjaak K. geschreven. Alle \u2018lekmomenten\u2019 vanaf maart 1995 tot januari 2006. Het is een bonte verzameling: de mislukte aanslag op een xtc-handelaar, de liquidatie van Hells Angels-vriend Sam Klepper, explosieve stukken in de cel van een moordenaar, grote wapenvondsten in Amsterdam, de bedreiging van een officier van justitie en uiterst geheime processen-verbaal van de CIE, met onder meer een \u2018dodenlijst\u2019.<\/p>\n
K. heeft de schijn tegen. Bij hem thuis, op zijn werkplek en in zijn tas vond de rijksrecherche vertrouwelijke informatie uit enkele van deze oude en gestrande politieonderzoeken. Stukken waarvan sommige collega\u2019s zeggen: \u2018Die had K. niet mogen hebben.\u2019<\/p>\n
In het dossier schetst het Openbaar Minis\u00adterie uitvoerig \u2018de methode K.\u2019. Hij speelde de vertrouwelijke informatie door naar een voormalige collega, medeverdachte Hans van E. Deze ex-politieman zou het op zijn beurt hebben doorgesluisd naar de onderwereld. Dan is er nog een bijrol voor een derde verdachte: Jan, de broer van K., zou de go-between tussen Sjaak en Hans zijn geweest.<\/p>\n
Zo zouden ze bijvoorbeeld eind 2005 hebben gewerkt, toen er een grootscheepse actie was tegen de Hells Angels. Een indrukwekkende politiemacht arresteerde in de nacht van 16 op 17 oktober talloze leden van de motorbende. Justitie had gehoopt volop wapens en ander verdacht materiaal aan te treffen bij de members. Helaas, slechts hier en daar werd wat relatief onschuldig schiettuig gevonden. Hoe was het mogelijk? Blijkbaar waren de Angels op voorhand op de hoogte van de veegactie. Met dank aan De Pet.<\/p>\n
Vakman<\/p>\n
Van die verdenking heeft Sjaak K. nog geen vermoeden als hij op 16 januari in een Goudse politiecel wordt gezet. Maar in de eerste verhoren met de rijksrecherche wordt hem duidelijk dat het bloedserieus is. Na dertig dienstjaren staat hij opeens aan de andere kant. Van agent tot crimineel, van good guy tot bad guy. Een gotspe voor de politieman die altijd het grootste genoegen had geschept in rechercheren. Vriend en vijand beamen het: K. was een uitmuntend vakman.<\/p>\n
\u2018Boeven vangen is het mooiste dat er is,\u2019 zegt de geboren en getogen Amsterdammer die in 1975 voor de politie koos. We spreken hem tien maanden na zijn arrestatie, kort nadat zijn voorarrest is opgeheven. Hij heeft negen maanden in een cel gezeten. K. vertelt openhartig over zijn leven bij het hoofdstedelijke korps, over een carri\u00e8re die niet per se voor de hand lag. Het had ook anders kunnen uitvallen.<\/p>\n
Sjaak groeide op in de Admiralenbuurt in Amsterdam-West, waar de wieg stond van menige latere topgangster. \u2018Etienne U. woonde tegenover ons. We zaten op dezelfde lagere school. Je had de Mercatorplein-jongens en je had de Kinkerbuurt-jongens. Daar zaten we tussen.\u2019<\/p>\n
Sjakie liet zich niet in met deze jeugdbenden; hij leefde zich uit in sport. Voetbal bij AVC Rombout. Na zijn lagere school ging hij naar de lts, later naar de mts. Zijn vader, die werkte bij de tram en het energiebedrijf, deed er klusjes bij in een bakkerij. Zo kon hij Sjaak en Jan, zijn beide zoons, na de lagere school vervolgonderwijs laten volgen. \u2018Maar het werd niks. Ik had helemaal niets met techniek.\u2019<\/p>\n
K. zag het licht toen hij een vriend van de lagere school tegenkwam. Die was agent geworden. Spannend werk dat redelijk werd betaald. Sjaak raakte enthousiast en volgde diens raad op om hetzelfde te gaan doen. \u2018Zo is het gekomen. Dat die jeugdvriend Martin Hoogland heette, daar kan niemand wat aan doen.\u2019 Het is volgens K. slechts ironisch toeval dat de latere moordenaar van Klaas Bruinsma hem naar het korps haalde. Hoogland werd hiervoor in 1993 tot twintig jaar cel veroordeeld. Tijdens een verlof in 2004 werd hij zelf doodgeschoten.<\/p>\n
Dat was in 1975 nog toekomsttragiek. \u2018Ik kende Martin omdat hij tussen de middag altijd bij ons thuis at. Zijn ouders stonden de hele dag in de slagerij, vandaar. Toen ik hem later weer tegenkwam, was hij helemaal enthousiast. Hij zei: \u201cIk ben net superdiender geworden! Ik ga naar het bureau Warmoesstraat.\u201d Hij heeft een goed woordje voor me gedaan. Dat briefje heeft altijd in mijn personeelsdossier gezeten. Ik had een kopie in mijn bureaula liggen. Daar heb ik later, na Martins veroordeling, op gekrabbeld: \u201cZo slecht was hij nog niet.\u201d Dat krabbeltje nemen ze me nu kwalijk. Het zit prominent in de stukken tegen mij.\u2019<\/p>\n
Jongensdroom<\/p>\n
De eerste jaren bij het korps waren een jongensdroom voor K. Toen hij eind jaren zeventig koos voor een carri\u00e8re bij de recherche, werd hij samen met andere ambitieuze Amsterdammers naar Zutphen gestuurd. Op de politieschool leerde hij zijn latere vrienden kennen, onder wie huidige medeverdachte Hans van E. \u2018Er was \u2019s avonds niets te beleven, dus gingen we inbreken in het praktijklokaal. We hebben toen lespoppen \u2013 nep\u00adlijken \u2013 overal in het gebouw geplaatst. De receptioniste hing voor dood over de balie, de directeur bungelde aan het plafond. De leiding vond het niet grappig: er moest een speciale schilder komen om de lijkkleuren bij te werken. Maar het schiep wel een band. Wij Amsterdammers tegen de rest, de boeren.\u2019<\/p>\n
Die band met de Zutphense club is blijven bestaan, hoewel de rechercheurs in spe na de opleiding bij verschillende districten over heel Amsterdam werden geplaatst. Ze zochten elkaar regelmatig op voor een biertje. Ook toen een van hen, Hans van E., uit het korps werd gezet. De rechercheur had zich volgens justitie eind jaren tachtig schuldig gemaakt aan hasjhandel. De rechter verklaarde de zaak niet ontvankelijk, omdat Van E. stiekem was uitgelokt door undercoveragenten. Veroordeling of niet, Van E. kreeg definitief zijn cong\u00e9.<\/p>\n
Hoewel het not done is om met geschorste collega\u2019s om te gaan, bleef K. zijn oude maat zien. \u2018We troffen elkaar op de voetbalvereniging. Hans had ook goed contact gekregen met mijn broer Jan. Toen ik kinderen kreeg, gingen die twee zelfs veel meer met elkaar om.\u2019 De band met Van E. leidde tot het eerste rode vlaggetje in zijn personeelsdossier. Want wat bleek? Jan Femer, een kopstuk uit de hoofdstedelijke onderwereld, had midden jaren negentig zijn oog laten vallen op Sjaak K.<\/p>\n
Femer zocht een corrupte politieman en wilde daar vijfentwintigduizend gulden voor betalen. De crimineel benaderde Sjaaks maat Hans van E. De ex-rechercheur had in die tijd een kroeg waar Femer af en toe kwam. Sjaak K. meldde het voorval bij zijn meerderen die zodoende wisten dat hij banden onderhield met de ontslagen Van E.<\/p>\n
Lastig<\/p>\n
Voor K. was er echter niets aan de hand. Hij behield zich het recht voor om Hans van E. te ontmoeten. Het is typisch voor de rechercheur die van zichzelf zegt: \u2018Ik ben Sjaak K., en ik ben lastig.\u2019<\/p>\n
Vanaf zijn aantreden bij het Amsterdamse korps heeft hij zich sterk gemaakt voor de rechten van werknemers, zo stelt K. Door in ondernemingsraadcommissies keer op keer zijn poot stijf te houden, wekte hij wrevel bij zijn meerderen. Volgens K. de belangrijkste reden waarom hij naar eigen zeggen nu wordt \u2018opgeofferd\u2019 als de lekkende Pet. Want meerderen hebben een ijzeren geheugen voor lastige, kritische types, weet hij. \u2018Vooral als je een conflict wint. Door een van onze acties kon bijvoorbeeld de opening van een nieuw wijkbureau niet doorgaan. Dat vergeten ze bij de leiding nooit.\u2019<\/p>\n
K. vermoedt dat die kritische houding zijn carri\u00e8re heeft geschaad. Hij kreeg vrijwel geen promoties, de ene overplaatsing na de andere volgde. Van de zedenpolitie naar het vuurwapenteam, van bureau Warmoesstraat naar de Centrale Recherche op de Elandsgracht, afdeling verdovende middelen.<\/p>\n
Het gevolg was dat hij uiteindelijk stopte met het offici\u00eble commissiewerk. Maar hij bleef lastig voor zijn superieuren. \u2018Ik wil niet in de maling worden genomen, dat zit niet in mijn aard. Dus ik las alles. Dan krijg je echt grote conflicten. Met elke leidinggevende heb ik wel onenigheid gehad. Ik had meerdere procedures lopen over geld en promotieweigering. Ik vocht terug. Als ze nou gewoon tegen me hadden gezegd: we willen je niet hebben, want hier en hier om. Dan ben ik klaar. Maar nee, elke keer zeiden ze: probeer het nou gewoon maar, doe je best.\u2019<\/p>\n
Klep- en lekcultuur<\/p>\n
Sjaak K. beschrijft een politiecultuur van argwaan en paranoia. Hij stelt dat corruptie boven schaal negen niet bestaat. De vuile zaakjes van meerderen worden onder het tapijt geveegd. K. geeft verschillende voorbeelden. \u2018Uit de auto van een van de commissarissen was diens elektronische agenda gestolen. Het hele Amsterdamse korps ging op zoek naar dat ding. Telefoons van criminelen werden afgeluisterd. Er werd onrust gezaaid in het milieu. Na twee weken dook het apparaatje weer op. \u201cAlles is terug. Niets aan de hand,\u201d zo klonk het. De grap is, dat als een jongen zoals ik zijn tas kwijtraakt, hij meteen de rijksrecherche op zijn dak krijgt. Dan speuren ze niet naar je tas, maar doen ze onderzoek naar jou.\u2019<\/p>\n
Hij heeft het allemaal opgeschreven, zegt hij. In een stapeltje ringbanden noteerde hij elke faux pas van zijn meerderen. \u2018Dat heb ik van een oudere collega. Die zei: als je het niet opschrijft, dan weet je het straks niet meer.\u2019 Tot zijn spijt heeft de rijksrecherche uitgerekend die schriften \u2013 \u2018mijn persoonlijk eigendom\u2019 \u2013 teruggegeven aan zijn chef bij de Nationale Recherche.<\/p>\n
Ook wat betreft lekken heerst er binnen het opsporingsapparaat een dubbele moraal, stelt K. Als voorbeeld noemt hij de recente ontboezeming van oud-officier van justitie Fred Teeven in het blad Panorama. \u2018Ik vind het schitterend. Wat heb ik een goed weekend gehad toen ik dat las. Teeven zei dat ze in de jaren negentig strategische achtergrondgesprekken voerden met journalisten. Nou, dat is niet meer of minder dan bewust lekken!\u2019 Ander voorbeeld. K. zat begin deze eeuw op een onderzoek naar de witwaspraktijken van Endstra. \u2018De politiechef zei: we gaan hem strafrechtelijk aanpakken, en als het niet lukt, dan maken we hem publicitair kapot. Toen Endstra een tijdje daarna werd doodgeschoten, heb ik tegen een collega gezegd: dat hebben wij gedaan. Wij van de politie.\u2019<\/p>\n
K. vertelt dat hij al van binnenuit wist van de geheime ontmoetingen met Endstra, voordat deze werd geliquideerd. In de wandelgangen van de unit Randstad-Noord werd toen al gefluisterd over \u2018De Pet\u2019.<\/p>\n
\u2018We hoorden dat het iemand was van de Centrale Recherche, die promotie had gemaakt. Dat had Endstra gezegd. Nou, dat kunnen er maar drie zijn, want er zijn er drie teamleider geworden.\u2019<\/p>\n
Het is die klep- en lekcultuur waarvan hij de dupe is geworden, stelt de ex-rechercheur. Als dat lekken bewust gebeurt, kan dat volgens hem verstrekkende gevolgen hebben. \u2018Jan van Looijen, de chef van de Amsterdamse CIE, heeft op een gegeven moment veertig cd\u2019tjes laten branden van de PPP (een roemruchte powerpointpresentatie, waarin justitie en politie scenario\u2019s uitwerken over de oorlog in de Amsterdamse onderwereld, en die opdook in de media, red.). Nou, als je er veertig laat maken, wil je dat het weglekt. Vervolgens vallen er doden in de onderwereld. Heel vervelend. Maar nog erger wordt het als de rijksrecherche een onderzoek naar het lekken begint. Dan gaan mensen zweten. Om dat bij te sturen, hebben ze mij opgeofferd.\u2019<\/p>\n
Pesterijen<\/p>\n
Natuurlijk, hij had wel door dat er de afgelopen jaren iets niet lekker zat, benadrukt Sjaak K. Vanaf eind jaren negentig had hij vergeefs geprobeerd om bij de Criminele Inlichtingen Eenheid van Amsterdam te komen. Van zijn toenmalige chef mocht hij op CIE-cursus. \u2018Daarna was het wachten tot sint-juttemis. Ze moesten me kennelijk niet. Solliciteren en afgewezen worden. Pesterijen. En elke keer zeiden mijn meerderen dat er niets aan de hand was.\u2019<\/p>\n
Vooral het afgelopen jaar merkte K. dat er met argwaan naar hem werd gekeken. Toen eind 2005 hasjhandelaar Kees Houtman werd doodgeschoten, kreeg hij een telefoontje van een collega. \u2018Die zei: Houtman, ken je die? Ik vertel hem het verhaal zoals ik het weet uit het verleden. Die jongen komt de volgende dag naar me toe en zegt: \u201cNou, de chef deed zo raar toen ik vertelde dat ik de informatie van jou had gekregen. Hij wilde alles weten. Bijvoorbeeld hoe je van die liquidatie wist, hoe laat ik je belde en wat je vroeg.\u201d\u2019<\/p>\n
Een zelfde bevreemdende ervaring had K. kort daarop bij een afscheid van een collega. Toen een aanwezige rechercheur vertelde over een observatie op Holleeder, werd zijn chef die er naast stond zenuwachtig en trok de man bij K. weg. \u2018Achteraf besef ik dat hoger geplaatsten wel vaker wegliepen als ik in de buurt kwam. Ik was melaats.\u2019<\/p>\n
K. zegt meermalen poolshoogte te hebben genomen bij zijn meerderen, maar die stelden hem keer op keer gerust. \u2018Er was niets aan de hand, hoorde ik steeds. Bullshit. Maar goed, het enige dat je dan nog kan doen is afwachten, maar zien wat er gebeurt. Nee, ik werd daar niet zenuwachtig van. Ik wist: ik heb niks fout gedaan.\u2019<\/p>\n
Hij hoefde niet lang te wachten. Begin 2006 was het raak. Sjaak kreeg de opdracht om een proces-verbaal naar de KLPD in Driebergen te brengen. \u2018Ik vond het een gekke opdracht. De envelop was open, dus wat doe je dan? Bij een benzinestation heb ik gekeken en las dat de vriendin van Mink K. een ontmoeting met iemand anders zou hebben. Dat zou gaan over geld. Nou, lekker belangrijk. Dat is dus niks. Dat kun je niet lekken. Dat weet ik ook wel, ik ben niet gekke Gerritje. Ik besloot niets te doen. Opnieuw wachtte ik af, maar opnieuw gebeurde er niks.\u2019<\/p>\n
Toch vermoedde K. dat het proces-verbaal een poging was om hem uit zijn tent te lokken. \u2018Nogmaals, als je zo\u2019n stuk serieus neemt, ben je niet goed bij je hoofd. Ik wist: nou willen ze me pakken.\u2019 Dat gevoel werd nog eens versterkt omdat hij kort daarvoor van zijn garagehouder had gehoord dat er \u2018vreemde\u2019 draadjes in zijn auto zaten. \u2018Volgens mij had er een peilzender gezeten.\u2019<\/p>\n
Later in die week had hij een ontmoeting met zijn vriend Hans van E. in caf\u00e9 De Ruif in Landsmeer. Ze zagen elkaar wel vaker in de kroeg, vooral in caf\u00e9 De Rooseboom in Amsterdam. Volgens de politie spraken ze af om informatie door te spelen. Zelf zegt K. dat hij dan met zijn broer Jan een biertje dronk. \u2018Hans was er dan ook wel eens bij.\u2019<\/p>\n
En ja, dan wordt er wel gekletst, maar niet om beroepsgeheimen door te spelen. \u2018Gewoon, over wat we in De Telegraaf lazen over onderzoeken naar Willem Holleeder, over wat we hadden gezien op de tv bij Peter R. de Vries. Dat soort dingen.\u2019 Maar die middag vertelde K. ook aan Van E. over het proces-verbaal dat hij had gezien. K. dacht dat zijn contact met de ex-rechercheur mogelijk de oorzaak was waarom zijn superieuren zich tegenover hem zo vreemd gedroegen.<\/p>\n
De dag erna klapte de val dicht: Sjaak, Hans en Jan worden gearresteerd. Voor justitie was het duidelijk: K. fluisterde Hans van E. geheimen in. En van Van E. had de politie toen al vastgesteld dat deze regelmatig contact had met de onderwereld en journalisten. Van E. was de \u2018informatiemakelaar\u2019, Sjaak K. de bron. Suspect was vooral dat Van E. contact onderhield met Dino S., een Amsterdamse crimineel die onderdeel zou zijn van de Holleeder-equipe en volgens sommigen (Endstra) zelfs de lakens uitdeelde.<\/p>\n
Het zal allemaal wel, verzucht Sjaak K., maar hij heeft geen priv\u00e9contact met lieden uit het milieu. \u2018Ik ken Dino S. niet. Ik heb in mijn functie een heleboel boeven verhoord, maar hem niet.\u2019<\/p>\n
Speedbotenhandel<\/p>\n
Toch was het fake proces-verbaal niet alles. Justitie werd gesterkt in haar verdenking toen ze op K.\u2019s werkplek en in zijn tas stapels oude stukken aantrof. De argwaan nam toe toen bij hem thuis ook nog eens oude floppy\u2019s werden gevonden met informatie over \u2018de Hollandse netwerken\u2019. En dat terwijl hij al jaren was ingeschakeld bij onderzoek naar de Turkse en Joegoslavische maffia en terrorismezaken. \u2018Ja, dat hebben ze zo naar buiten gebracht. Heel verdacht allemaal. Alsof ik alleen maar stukken bewaar die gaan over Nederlandse criminelen. Maar in werkelijkheid hebben ze veel meer meegenomen. Zestig procent van het in beslag genomen materiaal bestond uit informatie over Turken en Irakezen, maar dat staat dan niet in mijn strafdossier. Vervolgens vragen ze aan mijn collega\u2019s: \u201cWat valt je op?\u201d Natuurlijk krijg je dan te horen: \u201cHet gaat alleen maar over de Nederlanders.\u201d\u2019<\/p>\n
Dat hij een bonte verzameling oude papieren heeft, vindt K. overigens niet uitzonderlijk. Dat hebben wel meer collega\u2019s. Volgens hem betreft het vooral zaken die nog steeds actueel zijn, of waar niets mee is gedaan. En soms komt dat goed van pas. \u2018Ik werd bijvoorbeeld een tijdje terug gebeld door een collega die informatie zocht over Endstra en zich herinnerde dat ik daar eerder onderzoek naar had gedaan. Het ging om Endstra\u2019s speedbotenhandel. Daarvoor was ik ooit naar Engeland geweest. Het was een goed onderzoek, maar justitie heeft nooit doorgezet. Ik heb het nog liggen. Dan pak ik dat uit mijn la en fax het die jongen toe.\u2019<\/p>\n
Nog zoiets. Floppy\u2019s die hij thuis heeft liggen met daarop onderzoeksinformatie. \u2018Weet je waarom ik die thuis heb? Die zijn niet meer te lezen op het computersysteem van de politie. Dus die gebruik ik thuis. De rijksrecherche doet voorkomen alsof het bij ons een gelikte organisatie is, alsof we een archief hebben en je op een knop drukt, dat het eruit rolt. Nou, vergeet het maar. Als je niet weet welke boef in welk onderzoek zit, kom je er niet uit. E\u00e9n grote ellende.\u2019<\/p>\n
Granaatwerpers<\/p>\n
Voor een deel heeft K. zijn gelijk al gehaald. Van de oorspronkelijke tenlastelegging van tien jaar is wat betreft het lekken slechts een krap jaar over: de periode 24 januari 2005 tot en met 16 januari 2006. En dan gaat het volgens Sjaak slechts om de truc met het \u2018nep\u2019-proces-verbaal over de vriendin van Mink K. en om de Hells Angels-zaak. \u2018Dat blijft niet overeind. In het dossier lees je dat die Angels-informatie niet van mij komt. Dat zegt Hans van E. ook in zijn verklaring, maar die heeft justitie in eerste instantie niet toegevoegd. Nu wel. Hans had het uit een andere bron gehoord dat de politie een inval zou doen bij de Angels. En hij is niet de enige. Ook verslaggevers van de Volkskrant wisten het op voorhand. Ze stonden die nacht te posten bij verschillende clubhuizen.\u2019<\/p>\n
K. noemt nog talloze andere voorbeelden waaruit moet blijken dat de verdenking dat hij de motorclub heeft ingelicht, op niets is gebaseerd. Sterker nog, hij vraagt zich af of de members sowieso wel op de hoogte waren. \u2018Er is heel wat aangetroffen bij die huiszoekingen. Munitie, granaatwerpers, vlammenwerpers, handgranaten, slaghoedjes, twintig vuurwapens een machinepistool. Als je dat vindt, is dat een bewijs dat er niet is gelekt.\u2019<\/p>\n
Hij was erbij, toen in de nacht van 16 op 17 oktober 2005 overal in het land Hells Angels van hun bed werden gelicht. In Amsterdam-Zuid moest hij huiszoeking doen, nadat een arrestatieteam een clublid had afgevoerd. \u2018Weet je wat er gebeurde? Kort voor die inval rent er een man naar dat huis. Die heeft die Angel gewaarschuwd. Want toen wij binnenkwamen, stond de computer aan. Hij had net een mailtje geschreven en verstuurd naar zijn maten, met de boodschap: pas op, er is een veegactie gaande! Dus hoezo wisten ze dat van tevoren?\u2019<\/p>\n
Hij heeft goeie hoop dat de \u2018lekverdenking\u2019 verschrompelt. Maar dan bestaat er altijd nog de kans dat de rechter hem veroordeelt op het hebben van vertrouwelijke stukken. En ook meent justitie dat hij geld heeft aangenomen van criminelen. In een periode van vijf jaar een kleine tachtigduizend euro. \u2018Ze zeggen dat ik per maand meer uitgeef dan ik verdien. Maar ze doen net alsof ik geen geld had! Justitie heeft totaal geen interesse voor het feit dat mijn schoonouders winkels hadden. Dat wij een erfenis hebben gehad. Thuis lag een taxatierapport van 1980 van hun schilderijen ter waarde van twee\u00ebnzestigduizend gulden. Dat interesseert ze niet. Nee, weet je wat ze zeggen? Hij heeft kennissen die tijdens de laatste wintersportvakantie tussen de drie- en vierduizend euro hebben uitgegeven. K. gaat elk jaar met deze mensen ski\u00ebn dus ook hij heeft de afgelopen jaren dertigduizend euro in de sneeuw uitgegeven. Dat soort berekeningen. Ja, sorry hoor, ik vind het allemaal prachtig.\u2019<\/p>\n
Grof<\/p>\n
De grijzende vijftiger doet af en toe laconiek over wat hem is overkomen. Dan lacht hij, maar niet heus. De ogen van K. verraden zijn woede. \u2018Als ze die tenlastelegging eerder hadden gewijzigd, eerder van tien jaar \u00e9\u00e9n jaar hadden gemaakt, dan was ik in januari al uit voorarrest gekomen. Nu heb ik negen maanden vastgezeten. En ik kan je verzekeren: in die negen maanden heb ik leren haten.\u2019<\/p>\n
Hij zat twee maanden in beperkingen, mocht geen contact met de buitenwereld hebben, alleen met zijn advocaat. \u2018Voor mijn eigen veiligheid, zeiden ze. Maar toen ik werd vrijgelaten, stond er niemand bij de poort om me te beschermen. Ik mocht mijn dochters niet zien. Dat vergeef ik ze nooit. Uiteindelijk zouden mijn twee meisjes op bezoek komen. Dat ging op het laatste moment niet door. Ik had een aparte status waardoor het niet kon. De directeur van de gevangenis ontkende dat, maar gaf uiteindelijk toe dat de officier van justitie dat zo had gewild. De officier op zijn beurt zei dat het de verantwoordelijkheid was van de gevangenisdirecteur. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd, met als gevolg dat ik mijn kinderen vijf maanden niet heb gezien. Zo grof.\u2019<\/p>\n
Hij weet hoe het komt. Ineens was hij De Pet, een verrader, een lowlife voor collega\u2019s. \u2018Hoe ze mijn broer hebben behandeld. Die arme jongen weet van niets. Hij heeft hier helemaal niets mee te maken. Maar hij heeft wel tien dagen vastgezeten. Weet je wat ze hebben gedaan? In de eerste verhoren lieten ze hem foto\u2019s zien. Onder andere van Hans van E. Daar hadden ze ook een foto van mijn overleden vader tussen gestopt. Om mijn broer stuk te maken. Hij is geknakt. Beestachtig. Bij mij begonnen ze over mijn kinderen. Dat soort trucs gebruiken ze in de film. Daar moet je bij mij niet mee aankomen.\u2019<\/p>\n
Hij beidt zijn tijd, kent zijn dossier bijkans uit het hoofd. Dagenlang is K. bezig om de zaak tegen hem uit te pluizen. Straks, waarschijnlijk ergens in april, moet hij zich verantwoorden voor de rechter. Hij is er volledig van overtuigd als onschuldige de rechtbank uit te lopen. Tot dan is hij De Pet. Maar Sjaak K. weet wel beter. De Pet, die zit nog gewoon op zijn plek. Doodstil, met de billen bij elkaar. Wie het is? \u2018Ik denk dat ik het weet, maar dat kan ik pas zeggen als ik hier zelf zonder kleerscheuren uitkom.\u2019<\/p>\n
Zie ook www.vn.nl\/dossieronderwereld<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Met luid tromgeroffel werd Sjaak K. begin dit jaar gearresteerd. Eindelijk had justitie De Pet te pakken, de corrupte politieman die jarenlang criminelen van vertrouwelijke informatie had voorzien. Nu, elf maanden verder, is het dossier tegen K. aanzienlijk uitgedund. In Vrij Nederland spreekt hij voor het eerst over zijn zaak. \u2018Achteraf besef ik dat hoger geplaatsten wel vaker wegliepen als ik in de buurt kwam. Ik was melaats.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[183,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Harry Lensink, Marian Husken","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/120813"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=120813"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/120813\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harry Lensink, Marian Husken","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=120813"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=120813"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=120813"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}