
 {"id":120647,"date":"2007-01-06T00:00:00","date_gmt":"2007-01-05T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/een-grote-overkokende-kannonade\/"},"modified":"2007-01-06T00:00:00","modified_gmt":"2007-01-05T22:00:00","slug":"een-grote-overkokende-kannonade","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/een-grote-overkokende-kannonade\/","title":{"rendered":"E\u00e9n grote overkokende kannonade"},"content":{"rendered":"<p>Muziektheater<\/p>\n<p>Twee muziektheatervoorstellingen, elk gebaseerd op een klassiek thema (respectievelijk Poppaea en Moby Dick), elk gespeeld door een acteur die het podium domineert, beide op muziek van Huba de Graaff, maar toch verschillend als dag en nacht.<\/p>\n<p>Een groter contrast tussen hoofdrolspelers Marien Jongewaard (AHAB) en Hans Dagelet (De dood van Poppaea) is nauwelijks denkbaar. Bij Jongewaard is elke vezel van zijn lijf gespannen: in \u00e9\u00e9n grote  overkokende kanonnade spuugt hij zijn tekst letterlijk het publiek in. In muziektermen beweegt zijn volume tussen mf en fffff. Hans Dagelet is het studentikoze type: vage slungelige gebaren en te lamlendig om verstaanbaar te articuleren. Toch zijn het niet alleen de uiteenlopende acteerstijlen die AHAB en Poppaea een heel andere kleur geven. Het begrip \u2018muziektheater\u2019 wordt in beide gevallen ook heel anders ingevuld. In AHAB, waarin de jacht op Herman Melvilles witte walvis Moby Dick symbool staat voor het verlangen naar schoonheid en perfectie, vormt de muziek een contrapunt tegenover de luidruchtige driftkop Jongewaard. In de eerste maten lijkt het zelfs of de elektrische viool (Monica Germino) en het hammondorgel (Ere Lievonen) zijn \u2018verzacht\u2019 in plaats van versterkt. Ze spelen ingetogen muziek, soms vriendelijk, soms laconiek, maar altijd in contrast met de energie die Jongewaard ontketent. Dat werkt sterk: er ontstaan ruimte en reli\u00ebf.<\/p>\n<p>Hoewel in Poppaea muziek een veel prominentere rol speelt, is deze voorstelling toch minder verrassend dan AHAB. Ondanks de stoere toevoeging \u2018een speakeropera\u2019 neigt Poppaea meer naar een conventionele opera, geschreven in een toegankelijk idioom. De zangpartijen van Caroline Cartens bewegen tussen levenslied, musicalsong en aria. De begeleiding is van orkest De Volharding en het Rotterdams Philharmonisch, die door de speakers hun entree maken. Via televisieschermen en luidsprekers wordt de buitenwereld namelijk binnengehaald, maar juist deze relatie komt inhoudelijk slecht uit de verf. Want we zien een gruwelijk drama tussen een man (Nerone) en een vrouw (Poppaea) dat zich juist geheel binnenskamers afspeelt.<\/p>\n<p>In Poppaea wordt veel gezongen en gemusiceerd, in AHAB vooral geschreeuwd. Toch is de verhouding muziek en spel in AHAB spannender.<\/p>\n<p>De dood van Poppaea. Door Productiehuis Rotterdam. Libretto &#038; regie: Erik-Ward Geerlings. Compositie: Huba de Graaff. Spel: Hans Dagelet en Caroline Cartens. productiehuisrotterdam.nl<\/p>\n<p>AHAB. Door Nieuw West. Spel &#038; regie: Marien Jonge\u00adwaard. Compositie: Huba de Graaff. Tekst: Rob de Graaf. www.nieuwwest.com<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Muziektheater Twee muziektheatervoorstellingen, elk gebaseerd op een klassiek thema (respectievelijk Poppaea en Moby Dick), elk gespeeld door een acteur die het podium domineert, beide op muziek van Huba de Graaff, maar toch verschillend als dag en nacht. Een groter contrast tussen hoofdrolspelers Marien Jongewaard (AHAB) en Hans Dagelet (De dood van Poppaea) is nauwelijks denkbaar. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Jacqueline Oskamp","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/120647"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=120647"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/120647\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Jacqueline Oskamp","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=120647"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=120647"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=120647"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}