Bidden voor Balkenende<\/p>\n
Op de EO-jongerendag kwam Henk van Vlastuin directeur van de ChristenUnie Henk van Rhee tegen. \u2018Ik zei: jullie zijn me veel te links. Als ondernemer weet ik niet of ik op jullie ga stemmen.\u2019 Twee dagen later zat hij tegenover Van Rhee en Rouvoet. Leg het ons eens uit, zeiden die. Als we straks in de regering komen, wat moeten we dan met het bedrijfsleven?<\/p>\n
Van Vlastuin is voorzitter van het Christian Business and Management Committee, dat vandaag zijn nieuwjaars\u00adbijeenkomst houdt in hotel-\u00adrestaurant Oud London, Zeist. De interkerkelijke vereniging van \u2018christenzakenmensen\u2019 waaide in de jaren vijftig over uit Amerika en heeft nu zo\u2019n zeshonderd leden, verspreid over tachtig groepen door het land. Er zijn advocaten en hoteliers bij, managers en kappers, mensen \u2013 vooral mannen \u2013 in rib\u00adfluwelen en in krijtstreeppakken.<\/p>\n
Op woensdagen, tussen zeven en acht uur \u2019s ochtends, komen ze bijeen. Om te bidden, en om de dilemma\u2019s te bespreken die zich voordoen als je christen en zakenman bent.<\/p>\n
Neem het ontslagrecht. \u2018De ChristenUnie vindt flexibilisering niet sociaal,\u2019 zegt Van Vlastuin. \u2018Maar je moet sociaal niet met soft verwarren. Ik denk dat het juist goed is voor de werkgelegenheid.\u2019 Makkelijk zijn dat soort beslissingen nooit. Als directeur van een firma in vorkheftruckonder\u00addelen moest hij ooit een bedrijf failleren. \u2018Ik moest mijn verantwoordelijkheid nemen als zakenman, maar als christen vond ik het een drama. Ik heb gebeden dat niemand mij van tevoren zou vragen: trek je de stekker eruit? Zodat ik niet hoefde te liegen.\u2019<\/p>\n
Niet liegen. Dat hebben de christenzakenlieden misschien wel hoger in het vaandel dan \u00adzondagsrust. Kun je winst maken als je altijd eerlijk bent? Jazeker, zegt Jan Suk, sinds zeventien jaar directeur van de vereniging. \u2018Als christen moet je een product hebben waar je voor staat. Het moet echt zijn. Als je iets niet voor een bepaalde prijs kunt maken, doe je het niet.\u2019<\/p>\n
\u2018Verspreiding van Gods woord\u2019 is een andere doelstelling van de vereniging. Ge\u00efnteresseerde managers en leidinggevenden bieden ze een basis\u00adcursus christendom. In eigen beheer verscheen het boekje \u2018De zakenlunch: deel eens andere zaken met elkaar\u2019.<\/p>\n
Leden sporen elkaar aan om vrijelijk over hun geloof te praten als collega\u2019s vragen waarom zij op zondag niet op de RAI stonden, of waarom zij bidden voor het eten.<\/p>\n
Wat Rouvoet van het samenzijn met het CBMC heeft meegenomen, valt nog te bezien, zegt Van Vlastuin. \u2018Ik zag er niets van terug in het partijprogramma.\u2019 Toch zijn ze hem binnen de vereniging gunstig gezind. Toen de lijsttrekker vorig jaar te gast was op hun conferentie, deelde hij zijn eigen dilemma\u2019s met het publiek. Moet ik bidden voor Balkenende, vroeg hij zich af, ook als mij dat stemmen zou kosten? Ja, vond hij, als christen moet ik dat doen. En bij CBMC weten ze zeker dat hij niet loog.<\/p>\n
Maartje Duin<\/p>\n
Het raadsel van Qumran<\/p>\n
Onderweg naar de Dode Zee komen we langs Qumran met de beroemde ru\u00efnes waar eens een Esseense sekte zou hebben gewoond. Qumran ligt dicht bij de weg, een klein stukje de bergen in, maar ik ben daar nog nooit geweest. \u2018Je hebt het in tien minuten wel gezien,\u2019 zegt E. , die rijdt, en ze slaat rechtsaf. Een plek waar archeologen jarenlang onderzoek deden en al vijftig jaar over twisten. De roestbruine ruige, rotsige bergen op de achtergrond noch de geheimzinnige ru\u00efnes zelf zijn in tien minuten te bevatten, misschien juist daardoor, zo sterk geconcentreerd, indrukwekkend. Het schrille, hoge fluitje van de Tristramvogeltjes contrasteert met de rauwheid van de uitgedroogde bergen en doet eer aan de verder overdonderend uitgestrekte stilte. Ben juist het fascinerende Out of the Cave aan het lezen, dat vorig jaar verscheen bij Harvard University Press. In dit boek gaat Edna Ullmann-Margalit in op de research die sinds de vondst van de Dode Zee-rollen, ruim vijftig jaar geleden, gedaan is. Die rollen, waarschijnlijk kort v\u00f3\u00f3r en n\u00e1 de jaartelling geschreven, zijn nog steeds onderwerp van een hevige, emotioneel geladen controverse. Ze zijn gevonden in elf verschillende grotten (vanuit de ru\u00efne kun je het soort diepe spelonken zien waarachter sommige verborgen waren). In die grotten en in de ru\u00efnes van Qumran zijn ook allerlei voorwerpen gevonden waarvan men hoopte dat ze zouden helpen vragen te beantwoorden als: wanneer, door wie en hoe is Qumran bewoond geweest en door hoeveel mensen. Men hoopte vooral dat die vondsten eraan zouden bijdragen het verband met de teksten op de rollen te ontraadselen. Ullmann pretendeert geen eigen onderzoek te doen naar de rollen zelf, maar ze beschrijft de vele controversen over dat onderzoek die al jarenlang door de academische wereld razen. Ze haalt met een logische, bijna juridische analyse veel van de theorie\u00ebn over het verband tussen de Qumran-ru\u00efne en de teksten op de gevonden rollen onderuit. Ze beschrijft de aanvankelijke opwinding over de inhoud ervan, die misschien zelfs licht zou kunnen werpen op het allervroegste christendom, op Johannes de Doper en zelfs Jezus. Ze merkt op dat de aanname over de Essenen die als sekte Qumran bewoond zouden hebben, berust op hermeneutische cirkelredeneringen en dat het woord Essenen in geen enkele van de gevonden rollen voorkomt. Ook het begrip sekte neemt ze onder haar kritische loep. Ze houdt de mogelijkheid open dat de gevonden rollen afkomstig zijn van meerdere, verschillende groeperingen en dat ze in allerijl naar de woestijn van Judea gebracht zijn vanuit een Jeruzalem dat bedreigd werd door de komst van de Romeinen. De manier waarop in dit boek \u2018het raadsel vergroot\u2019 wordt, past naar mijn gevoel beter bij dit geheimvol zwijgende terrein dan de kitscherige, op middeleeuws kloosterleven ge\u00efnspireerde schilderingen waarmee de bezoeker van Qumran in een op toeristen berekend gebouw wordt \u2018voorgelicht\u2019.<\/p>\n
Judith Herzberg<\/p>\n
Verstoten lammetje<\/p>\n
Het verstoten lammetje dat vertaler Paul Beers en zijn vrouw Carla mee naar huis namen en verzorgden (De Kleine Wereld, 13-01-07) is groot geworden. En zwaar. Paul Beers: \u2018Ze is zeven weken, weegt bijna achttien kilo. We kunnen haar nauwelijks meer uit de kinderbox tillen. Daar ligt ze trouwens alleen nog \u2019s nachts in. Overdag, en met deze zachte avonden, ligt ze in een overdekt hoekje bij de waterput, vlak bij huis. Van dat vele plassen in de box zijn we dan ook een beetje af.\u2019 Het lammetje, dat Emmeke heet, of kortweg Emmes, gaat mee uit wandelen, langs een landweg in de Betuwe. Aan een riem, want ze snapt niets van auto\u2019s. \u2018Wat zou d\u00e1t voor hondje zijn,\u2019 vragen mensen zich verbaasd af. Is er al iets bekend over de toekomst van Emmeke? Carla Beers: \u2018Hoeveel we ook om elkaar geven, we houden haar niet. E\u00e9n schaap is een beetje sneu. En we hebben geen weiland. Ze wordt gevaarlijk in de tuin, knabbelt aan de taxus en de rodondendron, giftige planten. Er is een grote kans dat ze bij mensen in de buurt mag blijven. Zij houden pauwen, kalkoenen, kippen en een stuk of twintig schapen. Hobbyschapen. Ze bellen van de week.\u2019<\/p>\n
Martje Breedt Bruyn<\/p>\n
Geheime gewoonte<\/p>\n
Kijkend naar Kalaam Nawaa\u2019im van MBC, in huize Bouazza.<\/p>\n
Broer: Weet je waar ze het over hebben? Lachen.<\/p>\n
Ik: Nee.<\/p>\n
Broer: Heb je het niet gezien?<\/p>\n
Ik: Nee, wat dan?<\/p>\n
Broer: Ze noemen het \u2018de geheime gewoonte\u2019. Raden wat dat is.<\/p>\n
Ik: !!:-))))))<\/p>\n
Kalaam Nawaa\u2019im (\u2018Woorden van de teerhartigen\u2019) van het Saoedische MBC (Middle East Broadcasting Centre, gevestigd in Dubai) is wat je een vrouwenprogramma kunt noemen. Het wordt gepresenteerd, vanuit Beiroet, door vier verschillende vrouwen: een uitstekende Syrische actrice, Farah Bsisou, de Libanese Ranya Bargouth, de Egyptische Fawzia Salamah (stoere oma, is getrouwd met een aanzienlijk jongere man) en de Saoedische gehoofddoekte Mouna Abou Suleiman. Bij Mouna krijg je toch altijd het gevoel dat ze de rol vervult van de obligate neger in Amerikaanse comedy-series. Maar een mooie vrouw is het.<\/p>\n
En zoals moslims hier altijd alles moeten verantwoorden, zo moet zij dat ook doen als het gaat over de hoofddoek. Bij het begin van een uitzending komt het onderwerp op een andere gehoofddoekte presentatrice die kennelijk de ene keer wel de foulard draagt en de andere keer niet. Mouna legt uit dat het ook heel moeilijk is om een hoofddoek te dragen; alles verandert ermee, niet alleen je kleding, maar ook de houding die je aanneemt. Het is geen sinecure en daarom begrijpt ze het wel van die andere presentatice. Eigenlijk voor het eerst dat een gehoofddoekte vrouw openlijk en eerlijk durft te zeggen dat het moeilijk is een hoofddoek te dragen. Het is iets waar je volledig overtuigd van moet zijn, z\u00e9lfs in een samenleving waarin de hoofdbedekking usance is. Ranya vindt het onzin dat er zo op het oppervlakkige uiterlijk wordt gelet als het om vrouwen gaat, maar de actrice en de oma zijn minder empathisch. Ongehinderd door het feit dat zij geen hoofddoek dragen (Farah zit er met blote armen bij \u2013 ze kan het erg goed hebben), vinden ze dat ze eerst maar eens duidelijk moet beslissen wat ze precies wil, voordat ze op tv verschijnt, want anders is ze niet meer serieus te nemen.<\/p>\n
De vier blinken uit in de ene na de andere onderlinge beleefdheidsfrase maar bespreken ondertussen wel de heftigste onderwerpen: verkrachtingen, vrouwen die besmet zijn met het hiv-virus door hun overspelige man, het verschil in de seksuele belevenis van mannen en vrouwen en het imago van moslims in de rest van de wereld waarbij Ranya aangenaam verrast door een sterk staaltje zelfkritiek: het is de schuld van moslims zelf dat de westerse wereld zo negatief naar hen kijkt. De anderen zijn het er niet mee eens, en of het publiek het er mee eens is, is niet duidelijk, maar er wordt niks afgebrand of afgebroken en ze wordt na afloop ook niet met de dood bedreigd.<\/p>\n
Kalaam Nawaa\u2019im is niet pretentieus, het kabbelt allemaal voort, maar verlegt terloops wel vele grenzen.<\/p>\n
En die geheime gewoonte? Uit onderzoek bleek dat vrouwen het meer doen dan mannen.<\/p>\n
Het is de alles verhullende, maar o zo mystificerende term voor zelfbevrediging. Dikke Van Dale komt u maar!<\/p>\n
Hassnae Bouazza<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Christenzakenlieden en de politiek \/ De geheimzinnige ru\u00efnes van Qumran \/ Wandeling met een lammetje \/ Saoedische vrouwentalkshow<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[2723],"acf":[],"author_name":"Martje Breedt Bruyn, Hassnae Bouazza, Judith Herzberg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/120095"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=120095"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/120095\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Martje Breedt Bruyn, Hassnae Bouazza, Judith Herzberg","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=120095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=120095"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=120095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}