Directeur Humanistische Omroep<\/p>\n
Niemand vecht voor het humanisme. Dat bedoel ik niet klaaglijk, dat bedoel ik feitelijk. Het humanisme is geen zuil. Er is geen politieke partij die het humanisme verdedigt, zoals er wel partijen zijn die de christelijke kerken verdedigen. Het humanisme m\u00f3\u00e9t ook geen zuil zijn. Het is geen religie, maar een levensbeschouwing die juist de ongebondenheid van mensen centraal stelt. Het humanisme heeft geen geloof, kent geen goddelijke openbaringen. Voor humanisten is de leidraad dat mensen zelf de regie over hun eigen leven in handen hebben en daar zelf verantwoordelijk voor zijn. Er zijn in ons land zo\u2019n 160.000 mensen op de een of andere manier gelieerd aan humanistische organisaties. De groep die affiniteit heeft met het humanisme is nog veel groter. Uit een recent onderzoek van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid komt zelfs een getal van twaalf procent naar voren. Toch wordt dat percentage niet door de Raad van State erkend. Dat komt omdat bestuur niet goed kan omgaan met complexiteit. Iets is waar of niet waar. Maar dit is veel complexer.<\/p>\n
De grote tendens in de samenleving is dat mensen steeds minder tot \u00e9\u00e9n geloof, tot \u00e9\u00e9n identiteit behoren. Ze maken een soort patchwork van levensbeschouwing: een stukje humanisme, een beetje christendom, een fragmentje boeddhisme. Het Com\u00admis\u00adsa\u00adriaat zegt: als d\u00e1t zo is, dan kunnen we geen zendtijd toewijzen. Iemand moet aan \u00e9\u00e9n hoofdstroming toe te wijzen zijn. Mensen moeten eenduidig uit zichzelf zeggen wat ze zijn, anders tellen ze niet mee. Want anders kunnen wij nooit een beleid maken. Dus als werkelijkheid en beleid uit elkaar groeien, is dat maar pech voor de werkelijkheid.<\/p>\n
De Raad van State heeft in feite gezegd: omdat humanisten zo verschillend georganiseerd zijn vergeleken met religies mag je ze ongelijk behandelen. Hier keert het recht zich tegen de wetenschap. De manier waarop het Commissariaat en de Raad van State het humanisme willen meten, correspondeert niet met de werkelijkheid. In het humanisme is autonomie en ongebondenheid een groot goed. Dat betekent dat de meeste humanisten zich niet officieel laten registreren. En heel groot verschil met andere levensovertuigingen. Als je ooit bij geboorte bent ingeschreven als katholiek, dan tel je nog altijd mee bij de katholieken. Terwijl iedereen weet dat het aantal meelevende leden van de katholieke kerk hooguit de helft is van wat er ingeschreven staat. Er wordt ook steeds geroepen dat er in Nederland een miljoen moslims zijn. Dat papegaait iedereen klakkeloos na. Op het moment dat er in een recent WRR-rapport staat dat er maar drie procent moslims zijn, denkt iedereen dat dat rapport niet klopt. Omdat we elkaar die tsu\u00adnami van moslims hebben aangepraat. Wanneer tel je volgens het CBS als moslim? Als je geboren bent in een overwegend islamitisch land of als \u00e9\u00e9n ouder geboren is in een overwegend islamitisch land. Dat is een puur etnisch criterium. Wij hanteren daarmee dezelfde criteria als bijvoorbeeld Maleisi\u00eb, waar iedereen die daar is geboren, voor de wet moslim is. In wezen redeneert de Nederlandse overheid exact hetzelfde.<\/p>\n
Door de opkomst van de islam is de religie weer volop terug in het publieke domein. Andere omroepen krijgen nu van het Com\u00admis\u00adsariaat wel meer zendtijd: de moslims, de hindoes, de joden, de boeddhisten, zelfs de kathol\u00ed\u00e9ken zijn er op vooruitgegaan. Als je de totale verdeling bekijkt, is er gekozen voor geloof boven niet-geloof. Niet-religieuze levensbeschouwingen worden in feite gewoon niet serieus genomen. Religies zien zichzelf, zegt Paul Cliteur, als bron van waarden, vaak zelfs als \u00e9nige bron van waarden. Terwijl ze feitelijk niet meer dan een vehikel van waarden zijn, net als het humanisme dat is. Ik gun iedereen de zendtijd die hij heeft, prima ook als je anderen m\u00e9\u00e9r geeft. Maar waarom krijgen wij dan minder? Het zou mooi geweest zijn als anderen uit de omroep zich hard voor ons zouden hebben gemaakt. Het is mij volstrekt onduidelijk waarom er in die gigantische omroepbegroting niet ergens wat geld voor ons te vinden was geweest.<\/p>\n
Veel humanisten zijn een beetje mensen zoals ikzelf. Ik behoor tot de stam van gereformeerde domineeszonen die Nederland al sinds jaar en dag teistert. Er is een moment in je leven waarop je die transcendente waarden kwijtraakt, maar wel die morele en ethische bevlogenheid overhoudt. Dan kom je uiteindelijk terecht bij iets wat je humanisme kunt noemen. Een wereldlijke vertaling van het rentmeesterschap, een soort protestantisme zonder geloof.<\/p>\n
Ik heb bij het RO-theater gewerkt. Daar heb ik heel veel aan ontleend. \u201cThe world is a stage,\u201d zei Shakespeare. Ik heb geleerd dat the stage ook the world is. Kijk naar Antigone. Antigone begraaft in het stuk haar broer, terwijl ze weet dat dat haar verboden is. Ze kent de consequenties, maar ze doet wat ze moet doen. Creon is verantwoordelijk voor de staat. Hij weet dat wat Antigone doet de ondergang van de staat is. Creon doet ook wat ie moet doen. In feite is het een soort laboratoriumsituatie van menselijk handelen: hoe redden we dit met elkaar? Sinds die theatertijd heb ik me steeds voorgenomen om die laboratoriumsituatie overal waar ik ben op te zoeken. Wij maken De vloer op, met acteurs die improviseren. Dat is per definitie laboratoriumwerk, een oefening in ontdekken. Ook goede documentaires moeten een oefening in ontdekken zijn, voor de maker \u00e9n de kijker. Je doet vooraf grondig research, maar blijft openstaan voor de dingen die je nog niet weet. Ik zeg altijd: je moet als programmamaker niet het perspectief van Columbus gebruiken, maar dat van die indiaan die Co\u00adlum\u00adbus voor het eerst aan land zag komen. Die indiaan is veel onbevangener. Dat blijft het credo: ontdek wat er gebeurt.<\/p>\n
Voor een klein bedrijf als de Human is deze klap enorm. We verliezen ongeveer de helft van onze radioprogramma\u2019s en een derde van de televisie-uren. En hier werken mensen die het heel veel kan schelen wat ze maken. In dit bedrijf zit een soort onzichtbare, zichzelf corrigerende hand; door de expertise en de liefde voor wat we maken, hebben onze programma\u2019s vaak een behoorlijk hoog gemiddelde. Nu er gesneden wordt in een goed lopende organisatie valt er opeens een mes in die hand. De Humanistische Omroep heeft niet veel zendtijd, maar het zijn vaak wel kleurrijke uren. Vanaf nu kunnen we veel minder maken, vooral op documentair gebied. Dat is absoluut een groot verlies.<\/p>\n
Wat er nu gebeurt, is pijnlijk. Maar het gaat in het leven om de kunst van het verliezen. Wij hebben een prachtige documentaire over Johan Cruijff gemaakt, En un momento dado, die daar in wezen om draait. Hoe ga je om met verlies, en hoe kun je dat gebruiken voor iets anders? Barcelona verliest op zeker moment met 6-2 van Zaragoza. Na afloop zegt Cruijff: \u201cOmdat we verloren hebben, gaan we kampioen worden.\u201d Een demagogische, retorische truc, maar zo zit verliezen wel in elkaar. Wij hebben als omroep verloren, maar we weten nu nog veel scherper wat onze rijkdom is. We moeten nieuwe vormen van gemeenschap zien te vinden. En vooral denken vanuit eigen kracht. We hebben uitstekende netwerken \u2013 in Hilversum, maar ook in het buitenland \u2013 en we hebben toegang tot de media. Via die media, en vooral via de nieuwe media, kunnen we een heel goede toekomst voor het humanisme verwezenlijken. Als niemand vecht voor het humanisme, zullen we het zelf moeten doen.<\/p>\n
bert janssens<\/p>\n
1953 Geboren<\/p>\n
1966-1972Marnix Gymnasium, Rotterdam<\/p>\n
1972-1978Studie Spaanse taal- en letterkunde\/ massacommunicatie (UvA)<\/p>\n
1976-1978Co\u00f6rdinator van het Centrum voor Chileense Cultuur, Amsterdam<\/p>\n
1978-1985 Freelance producer\/ programmamaker (o.a. VARA-radio\/tv)<\/p>\n
1985-1992 Programmaleider Theater De Balie, Amsterdam<\/p>\n
1992-1998 Projectontwikkelaar RO Theater, Rotterdam<\/p>\n
1998-2004 Eindredacteur tv Humanistische Omroep<\/p>\n
2004-nu Directeur\/ hoofdredacteur Humanistische Omroep<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het Commissariaat voor de Media stelde twee jaar geleden dat de hoeveelheid zendtijd van de Humanistische Omroep Stichting (Human) niet wordt gerechtvaardigd door het aantal humanisten in Nederland. De omroep vocht de redenering aanvankelijk met succes aan, maar in januari stelde de Raad van State het Commissariaat alsnog in het gelijk. Tot ontsteltenis van Human-directeur Bert Janssens.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[399,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Coen Verbraak","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/119347"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=119347"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/119347\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Coen Verbraak","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=119347"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=119347"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=119347"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}