
 {"id":119027,"date":"2007-03-03T00:00:00","date_gmt":"2007-03-02T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/de-kleine-wereld-36\/"},"modified":"2007-03-03T00:00:00","modified_gmt":"2007-03-02T22:00:00","slug":"de-kleine-wereld-36","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/de-kleine-wereld-36\/","title":{"rendered":"De kleine wereld"},"content":{"rendered":"<p>In Archangelsk<\/p>\n<p>\u2018De zomer is hier warm, droog en zonnig,\u2019 mompelt de burgemeester, terwijl ik achter hem door de arctische sneeuw van Archangelsk draaf. \u2018Maar jammer genoeg moest ik die dag werken.\u2019 Ik probeer om zijn grapje te lachen. Lukt niet: mijn gezicht is door de dertig graden vorst van steen. Ooit woonde ik op Tenerife, doch mijn verblijf in Rusland duurt inmiddels al weer zo lang, dat ik voor autochtoon versleten word. Mijn naam komt voor op zekere inheemse lijstjes. Zo werd ik vorige week uitgenodigd om naar het hoge noorden te komen. Alles geheel verzorgd en betaald. \u2018Zou ik nooit doen,\u2019 mompelde mijn vriend, de kwaliteits\u00adjournalist. \u2018Dat deugt niet, dat is niet ethisch.\u2019<\/p>\n<p>Maar aan wat in de polders kennelijk wel deugt en ethisch is, heb ik reeds lang een broertje dood. Dus ik ging: hup, met een trappetje de kont in van een Yak-42. Archangelsk! Hollanders met namen als Klenck, Vogelaer en Swellengrebel maakten er in de zeventiende eeuw kapitaal, met handel in teer, masthout, sabels, potas, bevergeil, mica, juchtleer en natuurlijk kaviaar. Ik moet aan ze denken, aan deze reeds lang gestorven energieke zielen, als ik hun vervallen residenties en pakhuizen zie aan de oever van de dichtbevroren rivier de Noordelijke Dvina. Het zijn de vergeten Vondels en Rembrandts.<\/p>\n<p>De burgemeester \u2013 een dertiger, reeds lang multimiljonair, maar een aardige vent \u2013 was dit najaar zo stom om openlijk te verklaren dat hij president wilde worden. \u2018Ik deed het om aandacht te trekken. Mensen creperen hier in spooksteden zonder verwarming.\u2019 Toen onlangs een journalist de huidige Kremlin-leider naar hem vroeg, glimlachte deze slechts. De volgende dag stond evenwel de procureur bij de burgervader op de stoep. Zijn bureau werd doorzocht. De gouverneur van Archangelsk dreigde: \u2018We smijten je de cel in!\u2019 Zo werkt de zogeheten verticale macht hier in de praktijk. De burgemeester kwam in het offensief, belde een bureau in Moskou, en liet een vliegtuigje met acht scribenten invliegen. Onethische types, onder wie dus ik.<\/p>\n<p>Van ontbijt tot ontbijt worden we in de watten gelegd. We zijn het sushi-restaurant voor de lunch nog niet uit, of bij een cellulosefabriek staat een orkest van honderd man, in historische kledij, ons op te wachten. Overal banketten. Ik breng een toast uit op het leven. Dan is er een nachtclub met blonde fotomodellen \u2013 genoeg voor tien jaargangen Playboy. \u2018Wat een vreselijk aardige man toch!\u2019 roept een invloedrijke hoofdstedelijke commentator, en hij verdwijnt met een van de dames in de aan\u00adpalende sauna. Op het vliegveld omarmt de burgemeester mij ten afscheid. Hij snikt: \u2018Ik zeg u \u00e9\u00e9n woord: de waarheid!\u2019 Terug in Moskou, zwoegend op mijn zesde boek, verneem ik dat ik wederom niet welkom ben op het Boekenbal.<\/p>\n<p>Pieter Waterdrinker<\/p>\n<p>Ambassadeur Bennie Jolink<\/p>\n<p>Van de zesduizend verschillende talen op de wereld wordt de helft met uitsterven bedreigd. Op de Dag van de Moedertaal stond de wereld daar vorige week bij stil, van Peking tot Paramaribo. Daarbij kon Vorden niet achterblijven, vond streektaalconsulent Arie Ribbers. Hij schreef een wedstrijd uit waarvoor hij mensen opriep een column in hun moedertaal te schrijven. \u2018\u2019t Is buitengewoon opgepakt,\u2019 meldt hij verheugd. De vierendertig inzendingen waren opgesteld in het Fries, het Limburgs en het Drents, maar veelal gewoon in het Achterhoeks. Ter bevordering van dat dialect \u2013 een variant van de erkende minderheidstaal Nedersaksisch \u2013 werd Ribbers begin dit jaar aangesteld. Een \u00adgesubsidieerde functie van dertig uur in de maand, waaraan hij invulling wil geven door \u2018de boer op te gaan\u2019. Sportverenigingen gaat hij overhalen om \u00e9\u00e9n pagina van hun clubblad in de streektaal te schrijven. T-shirts met Achterhoekse plaatsnaamborden moeten het chauvinisme van de jeugd aanwakkeren, want vooral onder de dertig wordt er weinig \u2018plat\u2019 meer gesproken. Ringtones in het dialect, ook een idee. En tenslotte is daar het ambitieuze project van de tweetalige opvoeding. Als het aan Ribbers ligt, vinden jonge ouders in de mand van de felicitatiedienst binnenkort een cd met Achterhoekse slaapliedjes. Daarbij het vriendelijke verzoek om hun kinderen in de streektaal op te voeden. \u2018Vaak zeggen mensen: ja, maar ik ken die liedjes niet meer. Dat argument is dan van tafel geveegd.\u2019<\/p>\n<p>Als oud-radiopresentator heeft hij goede contacten. Zo kreeg hij voor elkaar dat de bijdragen van vandaag in een oplage van vijftigduizend door de regio verspreid worden. Een hele eer, vinden de gelegenheidscolumnisten. In de drukkerij waar de prijsuitreiking plaatsvindt, steken ze de loftrompet over hun taal. \u2018We hebben een kleine zeventig woorden voor \u201clopen\u201d: gengeln, sloffn, po\u00ebln, elk met een andere gemoedstoestand,\u2019 doceert een gepensioneerde onderwijzer. \u2018Dat is veel meer dan het Nederlands.\u2019 Over Bennie Jolink als ambassadeur van hun taal zijn de meningen verdeeld. \u2018Laatst bij Pauw &#038; Witteman was hij grof. We moeten oppassen dat onze taal niet vereenzelvigd wordt met platvloers.\u2019<\/p>\n<p>Onder hun inzendingen zijn oude familieverhalen, een tirade tegen het oprukkende Engels, maar ook een verhandeling over naakt fitnessen. \u2018Onze taal wordt altijd geassocieerd met verhalen van vroeger,\u2019 zegt de schrijfster van de laatste column, \u2018maar ik vind juist dat we over het nu moeten schrijven. Niet altijd dat zwelgen in nostalgie.\u2019<\/p>\n<p>Ze is een jaar of zestig, net als de taalconsulent zelf. Juist hun generatie heeft het erbij laten zitten waar het om tweetalig opvoeden ging, vertelt hij. \u2018Wij hadden een docent op de kweekschool die zei dat we onze kinderen netjes ABN moesten leren. Anders kregen ze straks zo\u2019n cultuurschok als ze de streek verlieten.\u2019 Ook zijn dochters vlogen uit naar de randstad. Achterhoeks spreken ze onderling niet. Ribbers: \u2018Nu zeg ik: we hadden nooit naar die man moeten luisteren.\u2019<\/p>\n<p>Maartje Duin<\/p>\n<p>Anna Nicole leeft<\/p>\n<p>\u2018The Hardest (Working) Man In Showbiz\u2019 presenteert zijn autobiografie in boekhandel Book Soup aan de treurige Sunset Boulevard. Maar die claim van Ron Jeremy, de absolute koning van de volwassenenfilms, tevens uitvinder van de \u2018autofellatio\u2019, lijkt niet langer houdbaar.<\/p>\n<p>Geen hardere werkers in Tinseltown dan de paparazzi, voor wie de jaarlijke Oscar-uitreiking dit jaar slechts een hinderlijk tussendoortje was. Zo staan ze in de file voor Esther\u2019s Hair Cutting Studio in Tarzana, op een uur rijden vanuit downtown L.A. Het is nummertjes trekken voor een interview met eigenaresse Esther Tognozzi, die tegelijkertijd telefonisch de Britse, Duitse, Japanse en Australische rioolpers te woord staat. Wat zich in haar haarsalon afspeelde is dan ook niet niks: op de vlucht vanuit haar rehab clinic even verderop liet Britney Spears er haar hoofd kaalscheren. De plukken haar staan nu op eBay en een Britney-cut\u00ac in Tarzana kost inmiddels tweehonderd dollar. Een kwartier naar het oosten ligt Sherman Oaks. Daar liet het tragische popsterretje twee nieuwe tatoeages zetten, en inmiddels kan tattoo artist Max Scott het aantal boekingen nauwelijks aan. Maar de jakhalzen zijn alweer onderweg naar Westwood Village, vlak buiten Beverly Hills. Aan de rand van Memorial Park Cemetery bestoken tv-verslaggevers de kijkers met het laatste nieuws over Anna Nicole Smith, die hier naast Marilyn Monroe begraven had willen worden.<\/p>\n<p>De rechter in Florida die zijn publiek huilend uitlegde waarom Anna Nicole haar laatste rustplaats op de Bahama\u2019s krijgt, heeft inmiddels een aanbod voor een eigen tv-show op zak.<\/p>\n<p>De serieuze pers veinst ongeloof over de Anna-mania. Politiek journalisten rekenen de lezer boos voor dat \u2018sommige media\u2019 zevenhonderd keer meer zendtijd besteden aan de gestorven playmate dan aan de nucleaire dreigingen van Iran en Noord-Korea. CNN-presentator Larry King zal dat worst wezen: via de satelliet babbelt hij vrolijk verder met alle potenti\u00eble vaders van Anna Nicoles baby daughter. Een dag later mag de tatoeagekoning uit Sherman Oaks nog een keer zijn verhaal doen. Honger dient gestild te worden en de strijd is fel: welke girl next door viel het diepst? Tragisch is de video die onlangs opdook. \u2018Britney, mocht je dit ooit zien,\u2019 zegt Anna Nicole tegen de camera, \u2018ik zou je heel graag een keer ontmoeten. We zijn allebei zwanger en ik vind je gewoon heel erg cool.\u2019<\/p>\n<p>Helaas. Tegen de tijd dat ook Britney een drank- en pillendood wacht, wordt Anna Nicole allang weer levend gesignaleerd in een supermarkt.<\/p>\n<p>Eelco Bosch van Rosenthal<\/p>\n<p>Afscheid van het V-mens<\/p>\n<p>\u2018Wat vond u het verschrikkelijkste moment van de afgelopen kabinetsperiode?\u2019<\/p>\n<p>Hedy d\u2019Ancona valt stil. Samen met Hans Dijkstal en Naema Tahir zit ze comfortabel in een witte sofa in het Amsterdamse Felix Meritis. Het is dinsdagavond en ze zijn uitgenodigd door bestuurdersbank Atana om te discussi\u00ebren over migratie en diversiteit in het post-Verdonk-tijdperk. Gaat Nederland eindelijk de komst van de migranten vieren? In de zaal zitten de Atana-leden, hoogopgeleide mensen met een dubbele culturele identiteit.<\/p>\n<p>Dan brandt D\u2019Ancona los: \u2018Ik vond het h\u00e9le beleid van Verdonk beschamend!\u2019 Het dieptepunt, volgens D\u2019Ancona: de tirade van de rapporteur van de Raad van Europa. \u2018Hij nagelde Nederland aan de schandpaal, berichtte over de kinderen die bij ons in de gevangenis belandden. Pijnlijk.\u2019 Een Surinaams-Nederlandse vrouw staat op: \u2018Door dat V-mens \u2013 ik weiger haar naam uit te spreken \u2013 voel ik mij weer buitenlander op straat. \u201cGa toch terug naar Amsterdam-Oost,\u201d riep een man me laatst na toen ik in het centrum liep.\u2019 Haar verontwaardigde lach buldert door de ruimte. Dijkstal heeft al die tijd instemmend zitten knikken. \u2018Politicus zijn is wat anders dan columnist of cabaretier,\u2019 zegt hij. \u2018Sommigen hebben er geen enkel besef van dat bij elk vrijheidsbeginsel een verantwoordelijkheid hoort.\u2019 Naema Tahir is het ermee eens dat het populisme schade heeft aangericht. \u2018Maar,\u2019 stelt ze ons gerust, \u2018het gaat in golven. Na die jaren van politieke correctheid, kwam de hardheid. Nu is er ruimte voor meer elegantie.\u2019<\/p>\n<p>En hoe moet de komst van de migranten gevierd worden? Participatie is het devies, in het werk en op de sportclub.<\/p>\n<p>\u2018Het moet voor werkgevers niet meer vrijblijvend zijn om allochtonen in dienst te nemen,\u2019 zegt Dijkstal.\u2019 Zorg voor gratis kinderopvang zodat elk kind de kans krijgt Nederlands te leren,\u2019 eist D\u2019Ancona.<\/p>\n<p>En de toekomst?<\/p>\n<p>\u2018Dat Verdonk niet meer in het kabinet zit, geeft hoop,\u2019 zegt Dijkstal. \u2018Maar van Bos en Balken\u00adende ben ik niet helemaal zeker. Die twee waren nogal eens afwezig als het erop aankwam. Komt het goed, of gaat de boel alsnog ontploffen. Ik vraag het me af.\u2019<\/p>\n<p>NOS-nieuwslezeres en Atana-lid Noraly  Beyer geeft met haar raspende stemgeluid een weergave van de avond: \u2018Vanavond kwamen oud-politici bijeen. Zij waren doodziek van het gevoerde beleid. Het is beschamend wat Verdonk heeft uitgevreten.\u2019 En na dit allerlaatste avondje ouderwets Verdonk uitfoeteren, gaan de Atana-leden opgewekt uiteen.<\/p>\n<p>Carolina Lo Galbo<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Naar het noorden in de kont van een Yak-42 \/ Gengeln, sloffn, po\u00ebln en meer Achterhoeks \/ Anna Nicole vond Britney gewoon heel erg cool \/ Voor het laatst foeteren op \u2018dat V-mens\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[2723],"acf":[],"author_name":"Carolina Lo Galbo, Eelco Bosch van Rosenthal, Pieter Waterdrinker","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/119027"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=119027"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/119027\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carolina Lo Galbo, Eelco Bosch van Rosenthal, Pieter Waterdrinker","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=119027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=119027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=119027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}