{"id":118119,"date":"2007-04-09T18:40:00","date_gmt":"2007-04-09T16:40:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/maandag-9-april\/"},"modified":"2007-04-09T18:40:00","modified_gmt":"2007-04-09T16:40:00","slug":"maandag-9-april","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/maandag-9-april\/","title":{"rendered":"Maandag 9 april"},"content":{"rendered":"
\n

Een markt voor idee\u00ebn<\/h3>\n

In Abasto Plaza Hotel, het hotel waar de gasten van het festival overnachten, was de afgelopen dagen een apart zaaltje ingericht, met negenentwintig tafeltjes en een balie. Aan ieder tafeltje zaten, tegenover elkaar, steeds een of twee, meestal vrij jonge en ietwat zenuwachtige filmmakers en iemand uit ‘the industry’: een producent, distributeur, vertegenwoordiger van ander filmfestival of van een internationaal filmfonds. Dit was het BAL, een zogenaamde coproductiemarkt, opgezet naar voorbeeld van de Cinemart van het filmfestival van Rotterdam. De marktwaar: idee\u00ebn voor een nieuwe film of het eerste materiaal daarvoor. Vorige week presenteerden negentwintig teams hun idee\u00ebn en materiaal en vervolgens konden de mensen uit ‘the industry’ gesprekken aanvragen over projecten die hen interessant leken. In twee dagen tijd zijn aan de tafeltjes bijna vierhonderd van die gesprekken gevoerd, van ieder een half uur.<\/p>\n

Diego Fried, een lange jongen met kort donkerblond haar, wil aan de slag met zijn project Fardo<\/i>. Een blonde dame van een Europees filmfestival bevraagt hem kritisch. ‘Ik zie dat je zonder script wil werken, hoe zie je dat voor je?’
‘De film zit in mijn hoofd, maar ik wil al filmende kijken hoe het zich ontwikkelt. Het is een experimenteel project, maar ik heb gezien dat het kan.’ Ik krijg niet de indruk dat de dame erg overtuigd is. <\/p>\n

Aan een ander tafeltje twee jongens: Alejo Hijman en Hugo Castro Fau. Tegenover hen een lichtgrijze Italiaan, die blijkt een productiebedrijf te hebben. Het gesprek – over het project Unidad 25 – vordert al als ik erbij kom zitten. ‘Is het echt waar, dat jullie gewoon naar die gevangenis zijn gegaan en zijn gaan filmen?’ vraagt de Italiaan verbaasd en onder de indruk tegelijk. ‘Niet zomaar. We hebben daar zes weken gefilmd, maar ik kom al twee jaar in die gevangenis om me voor te bereiden’, vertelt Alejo. De bewondering neemt toe. ‘In Itali\u00eb is het steeds slechter gesteld met mensenrechten’, zegt zijn gesprekspartner wat later, ‘we gaan de tegenovergestelde richting in van Argentini\u00eb. Mensen zijn daar heel kwaad over. Ik heb het idee dat dit een ge\u00ebngageerde film wordt over mensenrechten en daar is in Itali\u00eb zeker een markt voor. Ik weet alleen niet goed wat het nieuwe handelsverdrag tussen Argentini\u00eb en Itali\u00eb inhoudt en welke consecuenties dat heeft voor coproducties. Maar interesse heb ik zeker.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Alejo
Alejo Hoijman (l) en Hugo Casto Fau en een Italiaanse producent<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Fabrizio Castro en Sebasti\u00e1n Mega D\u00edaz spreek ik even later. Zij hebben verschillende gesprekken gevoerd over hun project Distorciado<\/i> en daar kwam vooral uit dat ze nog wat moeten sleutelen aan hun voorlopige script en aan de presentatie ervan. ‘Hoewel, “Locarno” heeft echt wel interesse’, zegt producent Fabricio. ‘Deze dagen zijn voor ons sowieso heel goed geweest, we hebben veel geleerd van de gesprekken en ook van de presentaties van de anderen. Nu kunnen we weer verder.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Sebasti\u00e0n
Sebasti\u00e0n Mega D\u00ecaz (l) en Fabrizio Castro<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Leuk, en inspirerend om jonge filmmakers zo enthousiast over hun idee\u00ebn te horen vertellen. Ze weten dat het maken van een film een kwestie is van soms jaren werk, veel doorzettingsvermogen en geld, dat altijd van buitenaf moet komen. Ondertussen moeten ze ook nog gewoon in hun levensonderhoud voorzien, dus zeker de eerste tijd kunnen ze alleen ‘tussen de bedrijven door’ aan hun film werken. Ik kan me vergissen, maar ik heb het idee dat het voor Latijns-Amerikanen nog lastiger is dan voor Europeanen om een film te maken, al is het maar omdat ze veel minder toegang hebben tot subsidies en niet kunnen terugvallen op een uitkering. <\/p>\n

En nu terug naar het publiek en de rijen voor kaartjes: ik heb me daarin vergist. Zo uitzonderlijk waren de rijen voor de banken in 2001-2002 hier helemaal niet. De rij voor de bioscoop waar de film Bamako<\/i> van Abderrahamane Sissako werd vertoond, ging maar liefst twee keer de hoek van de straat om en moet minstens 115 meter lang geweest zijn. En iedereen die in die rij stond had al een kaartje! Ik krijg de indruk dat Argentijnen er helemaal niet zo mee zitten om in de rij te staan. Je kunt de tijd dat je wacht ook best nuttig besteden, heb ik geleerd: bijkletsen met je vrienden, familie of buren, nieuwe vrienden maken, bellen, eten en drinken, een boek of de krant lezen, maar ook vrijen of een dutje doen, al dan niet op de schoot van je geliefde. Ach, waarom ook niet?<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Rij
Rij voor de film Bamako<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In Abasto Plaza Hotel, het hotel waar de gasten van het festival overnachten, was de afgelopen dagen een apart zaaltje ingericht, met negenentwintig tafeltjes en een balie. Aan ieder tafeltje zaten, tegenover elkaar, steeds een of twee, meestal vrij jonge en ietwat zenuwachtige filmmakers en iemand uit ‘the industry’: een producent, distributeur, vertegenwoordiger van ander filmfestival of van een internationaal filmfonds.<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[2809,269],"tags":[],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/118119"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=118119"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/118119\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=118119"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=118119"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=118119"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}