{"id":118075,"date":"2007-04-12T09:20:00","date_gmt":"2007-04-12T07:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/woensdag-11-april\/"},"modified":"2007-04-12T09:20:00","modified_gmt":"2007-04-12T07:20:00","slug":"woensdag-11-april","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/woensdag-11-april\/","title":{"rendered":"Woensdag 11 april"},"content":{"rendered":"
\n

Politicine<\/h3>\n

Een onopvallend briefje hing maandag bij de informatiebalie in het festivalcomplex: ‘Om redenen die publiekelijk bekend zijn, zijn de voorstellingen in Centro Cultural Rojas vandaag afgelast.’ In het perscentrum vond ik een smoezelig foldertje dat aan die publiekelijk bekende redenen refereerde, met als kop ‘repressie is een politieke keuze.’ <\/p>\n

Het centrum van Buenos Aires stond de hele dag op zijn kop, als we terug waren in december 2001 en de eerste maanden van 2002, toen dagelijks gedemonstreerd werd tegen de regering en voor het heropenen van de banken. De aanleiding ditmaal: de politiekogel die vorige week een onderwijzer doodde, tijdens een demonstratie voor hogere salarissen. Dat was geen onredelijke eis: offici\u00eble salarissen in het onderwijs liggen hier tussen de 400 en 1100 peso, zo\u00b4n 120 \u00e0 300 euro per maand. Honderdduizenden onderwijzers, scholieren, studenten en anderen die maandag de straat opgingen eisten het ontslag van de politieagent in kwestie en van zijn superieuren en landelijke aanpak van agenten die te gemakkelijk naar wapens grijpen. Dit was namelijk alles behalve een incident.<\/p>\n

Deze negende editie van het BAFICI besteedt meer en explicieter dan eerdere edities aandacht aan ge\u00ebngageerde film en de relatie tussen film en politiek. Zo laten de politieke boodschappen van openingsfilm Bamako<\/i><\/a> (over een rechtszaak van Mali en Afrika tegen de Wereldbank, het IMF en alle andere belangrijke spelers in de doorgeslagen internationale markteconomie) en slotfilm La Antena<\/i><\/a> (van Argentijn Esteban Sapir, over een stad die gedomineerd wordt door \u00e9\u00e9n mediabedrijf, die mensen hun stem, idee\u00ebn, waarde ontneemt) laten niets te wensen over. <\/p>\n

Er is een speciaal programma over democratie, waar onder andere El Cocalero<\/i> deel van uitmaakt. En er zijn debatten over dit onderwerp, zoals tussen Abderrahmane Sissako, regisseur van Bamako<\/i> en Fernando Solanas, Argentijns politiek filmmaker aller tijden en politicus (o.a. La mirada de los otros<\/i> (1980), La mem\u00f3ria del saqueo<\/i> (2004) en La dignidad de los nadies<\/i> (2005). <\/p>\n

En toch zijn ‘politiek’ en ‘wat er speelt op straat’ dit jaar veel minder voelbaar op het festival dan in 2002. Ook toen kon je je hele dagen in filmzalen opsluiten en naar anderen werelden, tijden, werkelijkheden laten brengen. Maar kwam je de zaal uit, dan kon je niet om de demonstraties heen. Ik herinner me een gebeurtenis die Buenos Aires tijdens het BAFICI in haar greep hield: een textielfabriek die na het faillissement van de eigenaars nieuw leven ingeblazen was door ex-werknemers, werd in de nacht van Goede Vrijdag op Paaszaterdag met veel politievertoon ontruimd. <\/p>\n

In de loop van diezelfde nacht stroomde de buurt rond de fabriek vol met allerlei groepen die met de moedige ex-werknemers sympathiseerden en zich erop voorbereidden om de fabriek samen opnieuw binnen te komen. En in het Abasto kwamen filmmakers en amateurs de beelden laten zien die zij van die acties hadden gemaakt, in de hoop om steun te genereren. Of veel festivalgangers zich toen werkelijk bij de demonstranten hebben gevoegd weet ik niet. Maar aandacht kreeg de actie zeker, ook van de (internationationale) filmpers. Alles bij elkaar hadden de acties succes: de ex-werknemers mochten weer aan de slag. De fabriek is nu nog steeds een co\u00f6peratief en schijnt goed te draaien. <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een onopvallend briefje hing maandag bij de informatiebalie in het festivalcomplex: ‘Om redenen die publiekelijk bekend zijn, zijn de voorstellingen in Centro Cultural Rojas vandaag afgelast.’<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":118079,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[2809,269],"tags":[],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/118075"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=118075"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/118075\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/118079"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=118075"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=118075"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=118075"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}