Pop<\/p>\n
Is het een reclame voor imaginaire tomatenketchup? Of, wacht, nee, zo\u2019n fles heeft natuurlijk geen voeten, laat staan van die grote blauwe. Pas in tweede instantie ontwaar je, net onder de plek waar je de dop van de fles vermoedt, een hoofdje, gemarkeerd door slierten golvend zwart haar. Twee keer kijken. Het kan niet anders: dit moet Bj\u00f6rk zijn, in haar zoveelste re\u00efncarnatie.<\/p>\n
Het pregnante beeld siert de hoes van haar nieuwe cd, Volta, die inderdaad weer een koerswijziging markeert. Dat is geen nieuws, zo kennen we Bj\u00f6rk inmiddels: voor elke cd heeft ze een ander jasje aan. Maar zo toegankelijk als op Volta is ze in tijden niet te horen geweest. De eerste single \u2018Earth Intruders\u2019, een op roffelende drums drijvende samenwerking met producer Timbaland, heeft weer het euforische van haar eerste solosingles en zou zo maar eens een hit kunnen worden.<\/p>\n
Daarna gaat er een ware muzikale doos van Pandora open: blazers die klinken als de verdwaalde misthoorn van een spookschip, zuur snerpende synthesizers, bon\u00adkige computerritmes en virtuoos bespeelde oosterse snaarinstrumenten \u2013 liefst allemaal tegelijk. Het is altijd een beetje koorddansen met Bj\u00f6rk, maar hier redt ze het, zij het, ook nu weer, met kunst- en vliegwerk. Uiteindelijk leidt het tot een furieus gezongen \u2018Declare Independence\u2019, het dichtst dat Bj\u00f6rk ooit kwam bij een politiek manifest. Ook al komen de twee op papier veelbelovende duetten met Antony niet echt van de grond, en blijven ze een beetje losgezongen van de rest, de winst van Volta is dat Bj\u00f6rk haar focus heeft hervonden.<\/p>\n
Goed nieuws ook in de dance, waar overtuigende cd\u2019s zeldzaam zijn. En zeker cd\u2019s die alle elkaar nauwelijks verdragende subgenres overstijgen. Zo\u2019n cd is From Here We Go Sublime van The Field, een pseudoniem waarachter de Zweed Axel Willner schuilgaat. Hij toont zich een haast geniepige verleider. Je zou de muziek nog het best trance kunnen noemen, subtiel verschuivende, repeterende elektronica die je het besef van tijd en ruimte doet vergeten, als dat niet meteen de kermisklanken van Ti\u00ebsto in gedachten zou brengen. Daar blijft The Field verre van. From Here We Go Sublime is de soundtrack van deze lente.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pop Is het een reclame voor imaginaire tomatenketchup? Of, wacht, nee, zo\u2019n fles heeft natuurlijk geen voeten, laat staan van die grote blauwe. Pas in tweede instantie ontwaar je, net onder de plek waar je de dop van de fles vermoedt, een hoofdje, gemarkeerd door slierten golvend zwart haar. Twee keer kijken. Het kan niet […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"David Kleijwegt","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/117373"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=117373"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/117373\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"David Kleijwegt","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=117373"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=117373"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=117373"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}