{"id":117303,"date":"2007-05-12T13:36:00","date_gmt":"2007-05-12T11:36:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/reportage-verboden-amerikaanse-undercoveractiviteiten-in-nederland\/"},"modified":"2007-05-12T13:36:00","modified_gmt":"2007-05-12T11:36:00","slug":"reportage-verboden-amerikaanse-undercoveractiviteiten-in-nederland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/reportage-verboden-amerikaanse-undercoveractiviteiten-in-nederland\/","title":{"rendered":"Reportage Verboden Amerikaanse undercoveractiviteiten in Nederland"},"content":{"rendered":"
\n

Uitgelokt in Amsterdam<\/h3>\n

12-05-2007
Door Marian Husken en Freke Vuijst<\/p>\n

Amerika heeft bij de bestrijding van internationale criminaliteit de Nederlandse soevereiniteit geschonden. De werkwijze van de Amerikanen is volgens de rechtbank van Amsterdam \u2018zeer ernstig\u2019, minister Hirsch Ballin is boos. VN onderzocht wat de Amerikanen precies hebben uitgespookt en ontdekte dat er sprake is van uitlokking. Was het een incident of de voorbode van een nieuw juridisch imperialisme?<\/p>\n

Het was een arrestatie waar niemand in Amsterdam van opkeek. Drie drugshandelaren zouden aan een Amerikaan een half miljoen xtc-tabletten verkopen, maar voor het zover was werden ze op 1 juni vorig jaar ingerekend. Pas toen bleek dit geen doorsnee drugszaak. De Amerikaanse \u2018koper\u2019 was een undercoveragent van de DEA (Drug Enforcement Administration). En de \u2018pseudokoop\u2019 die op die avond in juni was gepland, was de culminatie geweest van een groot tweejarig internationaal onderzoek. De drie verdachten werden direct na hun aanhouding verschillend behandeld. De Amerikanen waren niet ge\u00efnteresseerd in de Nederlander, Wilson \u2018Sonny\u2019 A. Ze hadden wel een arrestatiebevel op zak voor de twee Zwitsers, Thomas Frischknecht en zijn vriend Andr\u00e9 D. Zo gebeurde het dat Sonny volgens het Nederlandse strafrecht werd vervolgd en Thomas en Andr\u00e9 voor de uitleveringsrechter verschenen. En zo kwam bij toeval aan het licht dat de Amerikaanse DEA de Nederlandse soevereiniteit \u2018met voeten had getreden\u2019.<\/p>\n

Al in februari 2006 had oud-wielrenner Thomas Frischknecht een kleine tienduizend pillen per post naar de VS verzonden in opdracht van de undercoveragent. Deze \u2018NN Joe\u2019 had hem thuis met \u2018honderden e-mails gebombardeerd\u2019 en aan de telefoon \u2018op een dwingende manier\u2019 duidelijk gemaakt wat zijn wensen waren. Tijdens ontmoetingen in het luxueuze Victoria Hotel in Amsterdam gebeurde dat later ook. Althans, dat zeggen de verdachten in hun politieverhoren. Ze zijn \u2018uitgelokt\u2019, ze zijn \u2018geen grote dealers\u2019, zelf zouden ze dit nooit hebben bedacht.<\/p>\n

Maar dat valt tot op heden niet te bewijzen. De undercoveragent heeft \u2018de vertrouwelijke communicatie\u2019 weliswaar op band opgenomen, en de Amerikaanse justitie heeft deze gesprekken nadien zelfs op cd-roms gezet voor de bewijsvoering, maar ze zijn niet toegankelijk voor de verdediging van de twee Zwitsers. Om de verhalen van hun cli\u00ebnten over \u2018de uitlokking\u2019 te staven, vroegen de Nederlandse advocaten van de Zwitsers vanaf het begin om deze bewijsstukken. Want in tegenstelling tot in de VS, is de vergaande opsporingsmethode van de Amerikanen in Nederland verboden. Ook de Zwitserse confr\u00e8res van de advocaten probeerden de cd-roms te bemachtingen. Mr. C\u00e9dric Auget: \u2018Zwitserland levert geen eigen onderdanen uit. En het werken met een agent-provocateur is hier verboden. Frischknecht zou bij ons allang weer op straat staan.\u2019<\/p>\n

Allen kregen nul op het rekest. Auget heeft over de gang van zaken inmiddels in eigen land een aanklacht tegen de VS ingediend.<\/p>\n

Joint operation<\/b>
De Amerikaanse drugsopsporingsdienst (DEA) werkte voor de \u2018pseudo-koopacties\u2019 van \u2018NN Joe\u2019 nauw samen met de Nederlandse collega\u2019s; de Amerikaanse stukken spreken van een \u2018joint operation\u2019. De drie gearresteerden in Amsterdam behoren volgens het OM tot een veel grotere Zwitsers-Amerikaanse bende, die de opbrengsten van drugssmokkel uit Nederland witwaste via een filmmaatschappij in Hollywood. Limelight Films timmerde niet bepaald aan de weg in Los Angeles. Het bedrijf produceerde een paar documentaires en trad op als distributeur van Oost-Europese speelfilms. Het was de chairman van het bedrijf die het meest opviel: Kiera Chaplin, kleindochter van Charlie Chaplin. Ze is fotomodel, actrice en puissant rijk. Haar verloofde, de Zwitserse playboy en \u2013 volgens sommige Zwitserse kranten \u2013 graaf Alexander de Basseville was de stuwende kracht achter Limelight. Nu zit hij, samen met andere jetset-figuren, in een Amerikaanse gevangenis (Kiera Chaplin was geen verdachte in de zaak).<\/p>\n

Het was er de DEA alles aan gelegen om hun onderzoek \u2018Operation Director\u2019s Cut\u2019 te laten slagen. Ook Nederland juichte toen de drie verdachten in Amsterdam werden aangehouden. \u2018Er is vaak gedonder over de inzet van buitenlandse undercoveragenten in Nederland,\u2019 zei de woordvoerder van het Landelijk Parket in Het Parool. \u2018Maar deze DEA-aktiviteiten zijn volledig met instemming en onder gezag van justitie uitgevoerd.\u2019<\/p>\n

De woordvoeder had maar een beetje gelijk. Op papier was het inderdaad keurig geregeld. De rechtshulpverzoeken waren aangevraagd en goedgekeurd. De Amerikaanse undercoveragent werd door een Nederlandse rechercheur begeleid. De instructies aan de Amerikanen waren duidelijk: de undercoveragent mocht een \u2018wire\u2019 dragen voor zijn eigen bescherming, maar de gesprekken die hij met de verdachten voerde, mochten niet worden opgenomen.<\/p>\n

En toch is dat precies wat er w\u00e9l gebeurde. Zonder dat de Nederlanders er iets van merkten. Ze stonden er letterlijk bij, keken ernaar en hadden geen idee. Undercoveragent \u2018Joe\u2019 en zijn directe chef, de bij de Amerikaanse ambassade gedetacheerde liaison-officier, hadden willens en wetens de Nederlandse regels aan zijn laars gelapt. En dit is niet \u00e9\u00e9n keer gebeurd, maar drie keer. Telkens als Joe in Amsterdam de verdachten uit Operatie Director\u2019s Cut ontmoette, nam hij stiekem de gesprekken op.<\/p>\n

Cd-roms met bewijsmateriaal<\/b>
Niets van dit alles was aan het licht gekomen als Astrid Holleeder, de raadsvrouw van de Nederlandse verdachte Sonny, in zijn strafzaak niet om meer stukken had gevraagd over de pseudokoop. Toen de rechters haar verzoek inwilligden, kon de Nederlandse officier van justitie niet anders doen dan het doorsluizen naar zijn Amerikaanse collega.<\/p>\n

De schrik was groot toen de cd-roms met het bewijsmateriaal uit de VS arriveerden. Wat bleek? Op drie van de twaalf schijfjes stonden gesprekken die \u2018Joe\u2019 z\u00f3nder toestemming van het Nederlandse OM had opgenomen. Deze cd-roms met \u2018vertrouwelijke communicatie\u2019 wilde het OM om die reden niet toevoegen aan het strafdossier van Sonny, legde de officier van justitie uit aan de rechtbank.<\/p>\n

Hij had het schaamrood op zijn kaken en wist waarover hij sprak, want hij was zelf aanwezig geweest bij de voorbespreking op 26 mei 2006, toen de afspraken over de pseudo-koop waren gemaakt. Niet alleen de officier van justitie, maar ook de Nederlandse projectleider van het onderzoek had toen \u2018nogmaals benadrukt dat er geen communicatie mocht worden opgenomen\u2019. De Amerikaanse aanwezigen hadden dit beloofd. Zelfs \u2018tijdens beide actiedagen op 31 mei en 1 juni 2006 is door beide Nederlandse begeleiders opnieuw gezegd dat de gevoerde gesprekken niet mochten worden opgenomen\u2019. En toch deden de Amerikanen het. Bovendien hadden ze ook eerdere gesprekken met de verdachten, op 3 augustus en 16 september 2005, opgenomen.<\/p>\n

De vraag is: waren de Nederlanders inderdaad zo categorisch in hun verbod op opnamen als de officier van justitie het afschildert? Of werd het allemaal met een knipoog gezegd?<\/p>\n

Hoe dan ook, de rechters in Sonny\u2019s strafzaak waren woedend. Volgens de Nederlandse wet is voor dit \u2018direct afluisteren\u2019 speciale toestemming vereist van de rechter. Het is een \u2018zwaar dwangmiddel omdat het diep ingrijpt in de persoonlijke levenssfeer van de burgers\u2019. Op basis van de verklaring van de officier bepaalde de rechtbank op 27 april het OM \u2018niet ontvankelijk\u2019 in zijn vervolging van \u2018Sonny\u2019. \u2018Joe\u2019 en ook zijn meerdere(n) hadden de opsporingsregels in ons land met voeten getreden. De Amsterdamse rechtbank sprak tot driemaal toe van \u2018een ernstige\u2019 \u2013 zelfs \u2018zeer ernstige\u2019 \u2013 \u2018schending van de beginselen van een behoorlijke procesorde.\u2019 \u2018De grenzen van wat toelaatbaar is bij opsporing in het kader van rechtshulp zijn overschreden\u2019, meldt het vonnis. Wat zich heeft afgespeeld in deze zaak staat niet op zichzelf, vinden Sonny\u2019s rechters: \u2018Dit raakt de hele strafrechtelijke procedure zoals die in Nederland in dergelijke gevallen wordt voorgestaan.\u2019 Dit soort boze en verontruste taal hoor je niet vaak in de zittingszaal, althans niet van die zijde. Toch is het OM in hoger beroep gegaan in deze Nederlandse strafzaak. Het laatste woord is dus hierover nog niet gevallen.<\/p>\n

Nul op rekest<\/b>
De juridische procedures rond de uitlevering van Sonny\u2019s vermeende klanten \u2013 Thomas Frisknecht en Andr\u00e9 D. \u2013 zullen mogelijk nog voor meer opschudding zorgen. De Nederlandse uitleveringsrechters hebben immers al toestemming verleend aan het Amerikaanse uitleveringsverzoek. Zij hebben alleen een lichte juridische toetsing gedaan, een Amerikaanse rechter bekijkt de bewijsstukken.<\/p>\n

\u2018Voor een verdachte is dat moeilijk te begrijpen,\u2019 zegt M. Van den Toorn, advocaat van Frischknecht. \u2018Er deugde van alles niet aan dit uitleveringsverzoek. Ik heb daarom al vanaf het begin om die afgeluisterde gesprekken gevraagd bij justitie. Maar ik kreeg steeds nul op het rekest.\u2019 Inmiddels heeft Van den Toorn op 11 april een beschikking over de aanstaande uitlevering van haar cli\u00ebnt ontvangen van minister Hirsch Ballin. Het College van Procureurs Generaal, zeg maar de top van het OM, had de bewindsman ingelicht over de illegale afluisteractiviteiten van de Amerikaanse opsporingsambtenaar. \u2018Daarmee heeft een schending plaatsgenomen van de Nederlandse soevereiniteit,\u2019 schrijft hij. De minister neemt dit hoog op: \u2018Ik heb de uitlevering aan de Verenigde Staten daarom slechts toegestaan onder de voorwaarde dat deze opname wordt uitgesloten van het bewijs van de Amerikaanse strafzaak.\u2019<\/p>\n

In de begeleidende brief laat het ministerie wel weten dat Frischknecht zich in zijn cel gereed moet houden om te worden overgebracht naar de VS, ook al had de minister de garantie van zijn Amerikaanse collega afgelopen week nog niet binnen. Het Amerikaanse ministerie van Justitie weigert desgevraagd inhoudelijk commentaar te geven op de zaak.<\/p>\n

Uitlokkingsoperatie<\/b>
De zaak van Frischknecht en zijn vrienden blijkt zeer heikel. Rechters en verdediging hebben tot nu toe de omstreden cd-roms niet kunnen beluisteren, alleen het OM weet wat zich precies heeft voorgedaan tijdens deze joint operation in augustus en september 2005, en op 31 mei 2006.<\/p>\n

En dat is jammer, want er hebben tijdens deze operatie meer illegale activiteiten plaatsgevonden. Er is zelfs sprake geweest van een heuse uitlokkingsoperatie van Amerikaanse zijde. Dat is eveneens verboden in Nederland en Zwitserland.<\/p>\n

De undercover bestelde namelijk niet alleen een half miljoen xtc-pillen, op zijn boodschappenlijstje stond ook een dringend verzoek aan de verdachten om wapens te leveren, zo blijkt uit een be\u00ebdigde verklaring van de DEA, die in bezit is van Vrij Nederland. Daarin wordt gedetailleerd beschreven wat zich tijdens de drie \u2018besprekingen\u2019 in Amsterdam heeft voorgedaan. Vooral de ontmoeting op 4 augustus 2005 is interessant. Aanwezig zijn: de undercoveragent \u2018Joe\u2019, de Zwitserse hoofdverdachte Alexander de Basseville, de \u2018bron van de ecstasy\u2019 Thomas Frischknecht en een Nederlandse undercoveragent die zich voordoet als een grote Nederlandse drugshandelaar. Er wordt gesproken over het witwassen van vijf miljoen euro, het drugsgeld van de Nederlandse undercover, en over wapens. Joe heeft al een boodschappenlijst bij zich: \u20181,000 50 caliberrifles, 1,000 Rocket Propelled Grenades, 4,000-5,000 M-16s and ammunition.\u2019 De Basseville zegt toe dat hij in de nabije toekomst een ontmoeting zal arrangeren met \u2018zijn Russische contact in de wapenhandel\u2019.<\/p>\n

Of de Nederlandse undercoveragent tijdens het overleg over de wapens even op de wc zit, is niet bekend. Duidelijk is wel dat er door de Nederlanders niet ter plekke is ingegrepen. Toen Alexander de Basseville eind 2006 een plea tekende en schuld bekende aan witwassen en xtc-smokkel, heeft de Amerikaanse aanklager overigens de aanklacht over de wapens \u2013 die nodig zouden zijn geweest ter bescherming van de drugshandel \u2013 geseponeerd.<\/p>\n

Grenzen van het toelaatbare<\/b>
Peter Andreas, samen met Ethan Nadelmann auteur van de wetenschappelijke studie Policing the Globe, is niet verbaasd over de vergaande Amerikaanse opsporingsmethoden op buitenlands grondgebied. \u2018De Verenigde Staten zoeken heel agressief de grenzen van het toelaatbare op,\u2019 zegt hij vanuit zijn kantoor op Brown University. Volgens Andreas heeft Amerika met veel succes de rechtsgang in andere landen be\u00efnvloed. Hij noemt de internationale misdaadbestrijding een van de belangrijkste \u2013 en een van de meest onderbelichte \u2013 aspecten van Amerika\u2019s hegemonie in de wereldpolitiek.<\/p>\n

Ook in Nederland hebben de VS hun invloed doen gelden. Sinds xtc-pillen uit Nederland de Amerikaanse markt overspoelden, is het Amerikaanse beleid gespitst op het uitroeien van de xtc-productie in ons land. In 2003 werden onder druk van Amerika onderlinge afspraken gemaakt over de gezamenlijke strijd tegen de drugs. Maar daar bleef het niet bij. Uit de jaarlijkse rapporten van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken blijkt dat Nederland sindsdien elk jaar water bij de wijn heeft gedaan en zich aanpast aan de Amerikaanse (opsporings)eisen. Als Amerikaanse agenten in Nederland willen opereren moet daarvoor een rechtshulpverzoek worden ingediend bij de Dienst Internationale Netwerken (DIN). In 2003 werd er hevig geklaagd over de onderbemanning van dit bureau: de Amerikanen vonden dat ze te lang op antwoord moesten wachten. Een jaar later stelde Nederland maar liefst twee extra ambtenaren aan die zich uitsluitend bezighouden met Amerikaanse rechtshulpverzoeken.<\/p>\n

V\u00f3\u00f3r 2003 mocht een Amerikaanse DEA-verbindingsofficier verder niet rechtstreeks contact opnemen met een Nederlandse politieagent. De communicatie verliep via het OM. Maar sindsdien heeft Amerika zijn voet steeds meer tussen de deur gekregen bij de Nationale Recherche. In 2005 mochten de Amerikanen voor een zaak ook rechtstreeks contact opnemen met de regionale politie. De samenwerking van de DEA met de unit van de Nationale Recherche in Den Haag die zich met coca\u00efnesmokkel bezighoudt, werd dat jaar ook inniger. Ze kunnen er terecht wanneer ze maar willen, zo blijkt uit de Amerikaanse rapporten.<\/p>\n

En in 2006 kreeg de DEA ook direct toegang tot het Helmondse kantoor van de Unit Synthetische Drugs. Deze zogenaamde \u2018co-location\u2019 heeft \u2018de effectieve samenwerking bijzonder versterkt\u2019, jubelen de Amerikanen. Hierdoor kunnen \u2018Nederlandse drugsonderzoeken direct worden verbonden met grote internationale DEA-operaties\u2019. Daar is op zichzelf niets op tegen, mits iedereen zich maar aan de geldende spelregels en wetten houdt. En daar wringt het tussen de VS en Nederland.<\/p>\n

Steeds Amerikaanser<\/b>
Het Nederlandse rechtssysteem blijft voor de Amerikanen een obstakel. Nederlandse politiemensen moeten bijvoorbeeld nog altijd aan het OM toestemming vragen om informatie te delen met buitenlandse verbindingsofficieren. \u2018Dat belemmert snelle informatieoverdracht die proactief in een lopend onderzoek gebruikt zou kunnen worden,\u2019 zo luidt de Amerikaanse klacht.<\/p>\n

In de praktijk is de Nederlandse opsporingpraktijk steeds Amerikaanser geworden.Minister Donner bekende in 2003, toen in de Tweede Kamer de vervolgafspraken (\u2018Next Steps\u2019) ter sprake kwamen, dat Nederland wel degelijk rekening houdt met de goede relaties met de VS. \u2018Dat is ook een wezenlijk Nederlands belang,\u2019 schreef de bewindsman aan het parlement. \u2018Nederland is al twee keer met de re\u00eble dreiging geconfronteerd door de VS als belangrijk drugsexporterend land te worden bestempeld, hetgeen direct gevolgen zou hebben voor de economische relatie met de VS. Het is van eminent nationaal belang om dat te voorkomen.\u2019<\/p>\n

Toegeven aan de Amerikaanse opsporingspraktijk is een manier. Sinds 2003 wordt bij joint operations gebruik gemaakt van de door de Amerikanen zo geliefde methode van de \u2018gecontroleerde doorlevering van drugs\u2019. Meestal gaat het om kleine hoeveelheden die niet direct in beslag worden genomen. Maar in 2004 wordt zelfs een zending van zeventig kilo coca\u00efne doorgelaten om zes verdachten te kunnen arresteren. Helemaal tevreden zijn de Amerikanen niet. \u2018Het toestaan van redelijke Amerikaanse voorstellen voor gecontroleerde doorlevering laat te wensen over,\u2019 stellen ze in hun jaarreport.<\/p>\n

Noodoplossing<\/b>
Wat vooral steekt, is dat Nederland dwarsligt zodra het gaat om diepte-infiltratie met criminele burger-undercovers. Dat is tot ergernis van de Amerikanen in Nederland verboden. De Nederlandse wet voorziet slechts in politie-infiltranten die bovendien aan zeer strenge eisen zijn onderworpen. De Amerikanen hebben daarvoor zelf maar een \u2018noodoplossing\u2019 bedacht, waarvan de Nederlandse autoriteiten liever geen weet hebben.<\/p>\n

VN haalde al eerder enkele van deze voorbeelden boven tafel: criminele undercovers belden naar niets vermoedende \u2018vrienden\u2019 of \u2018relaties\u2019 in Nederland om ze nogal dwingend naar het buitenland te lokken, alwaar de criminele infiltrant samenwerkte met een Amerikaanse undercoveragent. Die probeerde vervolgens de Nederlander over te halen tot grote drugstransporten naar de VS.<\/p>\n

In de Amerikaanse uitleveringsverzoeken aan Nederland werden deze criminele burgerinfiltranten niet vermeld. Het kost dan ook enig speurwerk als een uitleveringsverdachte met zo\u2019n uitlokverhaal aanklopt bij zijn advocaat of een journalist.<\/p>\n

In 2001 waren de Nederlander Victor de B. en zijn buurman van Colombiaanse afkomst, Valderama R., het \u2018slachtoffer\u2019 van zo\u2019n verboden Amerikaanse undercover-operatie. De DEA had in deze zaak in Nederland hulp van \u2018Timor\u2019, een criminele infiltrant van de Duitse politie. De gevraagde xtc-tabletten werden nota bene door een Duitse undercoveragent zelf naar de collega\u2019s in de VS gebracht. De Nederlandse verdachten vochten het Amerikaanse uitleveringsverzoek aan. Ze kwamen in eerste instantie vrij vanwege een kleine vormfout: ze waren opgeroepen in de verkeerde stad. Valderama R. \u2018dook onder\u2019, volgens zijn advocaat. Victor de B. ging naar zijn moeder en werd opnieuw aangehouden. En al wees De B.\u2019s advocaat de uitleveringsrechters op de rol van \u2018Timor\u2019, het hielp niet. Deze criminele burgerinfiltrant kwam immers niet voor in de stukken uit de VS. De minister geloofde de Amerikanen, De B. werd op het vliegtuig naar de VS gezet en veroordeeld. Valderama R. belandde op een internationale opsporingslijst.<\/p>\n

Het pikante van deze geschiedenis is dat de toenmalige minister Donner in 2003 alsnog achter de rol van de Duitsers kwam. Trots schreef hij aan de Kamer dat de Duitse infiltratie had geleid tot een boze Nederlandse reactie dat men dit niet nog eens moest uithalen: \u2018Dat was eens maar nooit weer, hetgeen voor lange tijd de verhoudingen met Duitsland vrij grondig verstoorde.\u2019<\/p>\n

Maar kennelijk was deze schending van de Nederlandse soevereiniteit \u2013 mede op instigatie van de DEA, zo blijkt uit justiti\u00eble stukken uit 2006 \u2013 geen aanleiding voor Hirsch Ballin om eind vorig jaar het hernieuwde uitleveringsverzoek voor Valderama R. te weigeren. Sinds afgelopen december zit hij in een Amerikaanse cel.<\/p>\n

In de val gelokt<\/b>
Een routinier als de \u2018Zwarte Cobra\u2019, Henk Rommy, werd verder in 2003 met behulp van de Nederlandse criminele infiltrant \u2018Alex\u2019 in de val gelokt. Alex werkte samen met een DEA-undercoveragent in het buitenland, die Rommy wilde \u2018verleiden\u2019 tot xtc-smokkel naar Amerika. Rommy hoorde de voorstellen van de Amerikaanse undercover aan, maar ontwikkelde zelf geen plannen in die richting. Ook in zijn zaak waren aanvankelijk de dwingende telefoongesprekken van de criminele infiltrant met Rommy uit de justiti\u00eble stukken weggehouden. Wie ze beluisterde, kon horen hoe Alex aandrong met de export te beginnen.<\/p>\n

De Zwarte Cobra vocht zijn uitlevering tevergeefs in Nederland aan. Ook nu weer wenste de Nederlandse overheid niet te geloven dat deze onderdaan was \u2018uitgelokt\u2019 door een criminele burgerinfiltrant. Minister Donner hield vol dat dit verhaal \u2018bij herhaling was nagetrokken en volstrekt was ontkend\u2019. Totdat het tegendeel bewezen was, hechtte de minister meer aan het woord van de Amerikaanse overheid dan aan krantenberichten of het verhaal van de betrokkene. Wel stelde hij op Kamervragen \u2018dat als aan het daglicht komt dat Amerika buiten de afspraken om gebruik maakt van het middel van criminele burgerinfiltranten, dan heeft dat ernstige gevolgen voor de verdere samenwerking met de VS.\u2019<\/p>\n

In 2006 is Rommy door de Amerikaanse rechter tot twintig jaar cel veroordeeld. Hij put nu hoop uit een hoger beroep. Ook in zijn zaak is nu bij minister Hirsch Ballin het besef doorgedrongen dat er sprake is geweest van ongeautoriseerd optreden van de Amerikanen. De bewindsman heeft zijn Amerikaanse collega hierover om opheldering gevraagd.<\/p>\n

\u2018Maar dat antwoord laat al lange tijd op zich wachten,\u2019 zegt PvdA-Kamerlid Aleid Wolfsen. Hij heeft de voortgang van de Amerikaanse opsporingspraktijken op Nederlandse bodem de afgelopen jaren kritisch gevolgd. Wolfsen maakt zich zorgen: \u2018We hebben inderdaad geen zicht op hoeveel buitenlandse opsporingsambtenaren op Nederlands grondgebied bezig zijn. We weten ook niet precies wat ze doen. Ik vind dat we op dat terrein onze zaken beter moeten regelen. Niet alleen het Openbaar Ministerie en de politie moeten weten dat buitenlandse liaisons en undercoveragenten hier werken, ook de burgemeester \u2013 en dat is nieuw, dat wil ik voorstellen \u2013 moet hierover worden ingeseind. Als korpsbeheerder en bestuurder van de stad moet hij op de hoogte gehouden worden van de activiteiten van de buitenlandse opsporingsdiensten.\u2019<\/p>\n

Wolfsen erkent dat alleen door \u2018toeval\u2019 de Amerikaanse schendingen van de Nederlandse soevereiniteit aan het licht zijn gekomen. Het lijken daardoor \u2018incidenten\u2019, beaamt hij. Hij vindt het daarom ook \u2018hoopvol\u2019 dat Hirsch Ballin bij de recente Amerikaanse faux pas met de tourrenner Thomas Frischknecht zijn collega in de VS heeft verzocht het illegaal verkregen bewijs niet tegen deze verdachte te gebruiken. \u2018Uitlevering is gebaseerd op vertrouwen in elkaars rechtssystemen. Maar als dat vertrouwen wordt geschonden, moet je dat niet accepteren. Een minister moet beginnen met een waarschuwing. Maar als dat niet helpt, moet Nederland maar een tijdje stoppen met het uitleveren van verdachten aan de VS.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Stiekem doorgelaten?<\/h3>\n

Amerikaanse cijfers State Department<\/p>\n

Financieel jaar 2005 (1 oktober 2004 – 30 september 2005): 10 gecontroleerde drugsdoorleveringen in Nederland.<\/p>\n

Eerste maanden financieel jaar 2006 (1 oktober 2005 – 30 december 2005): 3 gecontroleerde drugsdoorleveringen in Nederland.<\/p>\n

Nederlandse cijfers van het OM<\/p>\n

Jaarbericht 2004 meldt niets over bijzondere opsporingmethoden, dus ook niet over \u2018doorlaten\u2019 van drugstransporten op verzoek van de Amerikanen.<\/p>\n

Jaarbericht 2005: 1 verzoek \u2018doorlaten\u2019 van mensen (land onbekend), afgewezen.<\/p>\n

Jaarbericht 2006: Er zijn g\u00e9\u00e9n verzoeken tot doorlaten ontvangen.<\/p>\n

Uit stukken uit een recent Nederlands-Amerikaans onderzoek (in bezit van Vrij Nederland, zie ook artikel) blijkt dat er in februari 2006 in ieder geval al 1 gecontroleerde doorlevering heeft plaatsgevonden van tienduizend xtc-tabletten naar Duitsland met eindbestemming Amerika.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Amerika heeft bij de bestrijding van internationale criminaliteit de Nederlandse soevereiniteit geschonden. De werkwijze van de Amerikanen is volgens de rechtbank van Amsterdam \u2018zeer ernstig\u2019, minister Hirsch Ballin is boos. VN onderzocht wat de Amerikanen precies hebben uitgespookt en ontdekte dat er sprake is van uitlokking.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[183,1741,269],"tags":[783],"acf":[],"author_name":"Marian Husken, Freke Vuijst","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/117303"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=117303"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/117303\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Marian Husken, Freke Vuijst","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=117303"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=117303"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=117303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}