Het was moederdag. Altijd een leuke dag. Behalve dat Eveliens moeder dood was. Moest ze Gert bellen? De man met wie mamma de laatste jaren van haar leven had doorgebracht? Hoe zou het met hem zijn, trouwens? Ze had hem al zeker twee jaar niet gezien, en ook niets van hem gehoord. De eerste jaren na de dood van mamma liet hij nog regelmatig van zich horen, en hij kwam zelfs wel eens langs, maar de laatste twee jaar was het stil geworden \u2013 Gert was vast het type dat inmiddels alweer een andere, leuke, bemiddelde, alleenstaande vrouw aan de haak had geslagen. Zat gewoon in een andere, maar vergelijkbare villa als die van mamma op zijn elektronische orgel te spelen. Koptelefoon op, pijp in zijn mond \u2013 onverstoorbaar egocentrisch. Bah.<\/p>\n
De kinderen maakten er werk van deze keer, vooral Regina. Ze had met Harko een grote taart gekocht waar Moeder op stond, en was daarna eindeloos met Julia op stap geweest om cadeautjes te kopen, douchegels en scrubs en bodylotions. Ze waren zelf minstens zo ge\u00efnteresseerd in die nieuwe Dove-producten, en met een beetje pech, wist Evelien, zouden de eerste flessen al daags na moederdag uit haar badkamer zijn verdwenen; dan gingen de dames er zelf mee aan de slag. Maar dat vond ze niet erg, haar ging het om het ontbijt op bed \u2013 deze keer gemaakt door de meiden, zonder hulp van Harko.<\/p>\n
Ze kreeg een schotel met meloen, in mooie schijven gesneden, met in het midden een beschuit met pindakaas waar een hart in was getekend. Ze had nog nooit van haar leven pindakaas gegeten, en Harko hield er ook niet van op de nuchtere maag, maar ze kon er wel om lachen. Verder hadden de meiden koffie en thee gezet, eitjes gekookt, sinaasappels geperst en bloemen in een vaasje gezet dat centraal op het dienblad stond waarmee ze de slaapkamer binnenkwamen.<\/p>\n
\u2018Wakker worden!\u2019 riep Julia.<\/p>\n
\u2018Moederdag!\u2019 riep Regina jubelend.<\/p>\n
\u2018H\u00e8 getver, ik slaap net zo lekker,\u2019 bromde Harko. Hij draaide zich om.<\/p>\n
Evelien porde hem in zijn zij. \u2018Niet zo kinderachtig,\u2019 fluisterde ze kwaad in zijn oor. Hij had de avond tevoren te veel gedronken en nu natuurlijk een kater. \u2018Het is moederdag, de kinderen hebben ontbijt op bed gemaakt.\u2019<\/p>\n
\u2018En pappa heeft een supercadeau!\u2019 verklapte Julia. Daar werd Harko wel wakker van. \u2018Hou je mond,\u2019 zei hij. De meiden hadden het dienblad met lekkernijen op het bed gezet en nu dreigde de hele boel om te slaan. Gelukkig ging het net goed en gezellig dronken ze koffie en aten ze taart, beschuit met eitjes en yoghurt met cornflakes. \u2018Ok\u00e9 pap,\u2019 zei Julia toen het einde in zicht was.<\/p>\n
Harko haalde diep adem en begon onder zijn kussen te rommelen. Hij kwam met een klein doosje op de proppen, en gaf het aan Evelien. \u2018Zoenen!\u2019 riepen de meiden.<\/p>\n
Hij zoende haar.<\/p>\n
\u2018Wat is het?\u2019 vroeg Evelien. Het zou wel een ring zijn, of een paar oorbellen. Ze had al sieraden genoeg. Ze opende het doosje. Er lag een autosleutel op een roze kussentje.<\/p>\n
\u2018Een auto, je eigen auto!\u2019 gilde Julia \u2013 alsof het haar idee was geweest om mamma een auto te geven. Wat moest ze trouwens met een auto? Ze hadden niet eens een parkeervergunning voor een tweede auto. \u2018Kom,\u2019 zei Regina. Harko voelde kennelijk de bui al hangen, hij bleef in bed liggen.<\/p>\n
Ze liepen naar het raam in de voorkamer en keken naar buiten. Beneden in de straat stond een heel klein lief autootje; geen Mini, maar wel zoiets, een Volvo.<\/p>\n
\u2018Het dak kan open mam,\u2019 zei Regina, \u2018en pappa heeft ook een parkeervergunning voor je geregeld.\u2019 Achter de kleine Volvo stond de grote SUV van Harko, nou ja, van het gezin. Ineens vond Evelien het wel leuk, een eigen auto. Kon ze de hele zomer naar het strand. Meiden naar school, en wegwezen. Maar sinds wanneer konden ze het zo breed laten hangen? Ze maakte zich zorgen, en ging terug naar de slaapkamer.<\/p>\n
\u2018En?\u2019 vroeg Harko schaapachtig.<\/p>\n
\u2018Een schatje, engel,\u2019 zei ze, \u2018maar heb ik echt een eigen auto nodig?\u2019<\/p>\n
\u2018Waarom niet?\u2019 zei hij, \u2018een vrouw heeft wielen nodig. Vind je hem niet mooi? We kunnen hem goed afschrijven, dus zoveel kost-ie niet. En die wagen rijdt als een tiet.\u2019 Hij glimlachte.<\/p>\n
Evelien had ineens het idee dat hij de auto voor zichzelf had gekocht, en niet voor haar. Er hingen dus weer ontwikkelingen in de lucht \u2013 zo goed kende ze haar man zo langzamerhand nu ook wel.<\/p>\n
Wordt vervolgd<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het was moederdag. Altijd een leuke dag. Behalve dat Eveliens moeder dood was. Moest ze Gert bellen? De man met wie mamma de laatste jaren van haar leven had doorgebracht? Hoe zou het met hem zijn, trouwens? Ze had hem al zeker twee jaar niet gezien, en ook niets van hem gehoord. De eerste jaren […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Martin Bril","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/117225"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=117225"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/117225\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Martin Bril","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=117225"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=117225"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=117225"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}