
 {"id":116765,"date":"2007-06-02T00:00:00","date_gmt":"2007-06-01T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/daar-ga-ik-helemaal-van-steigeren-special-detective-thrillergids-2007\/"},"modified":"2007-06-02T00:00:00","modified_gmt":"2007-06-01T22:00:00","slug":"daar-ga-ik-helemaal-van-steigeren-special-detective-thrillergids-2007","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/daar-ga-ik-helemaal-van-steigeren-special-detective-thrillergids-2007\/","title":{"rendered":"\u2018Daar ga ik helemaal van steigeren!\u2019; SPECIAL DETECTIVE &#038; THRILLERGIDS 2007"},"content":{"rendered":"<p>Interview Luc Deflo<\/p>\n<p>\u2018De scheiding tussen literatuur en spannende boeken is volgens mij kunstmatig. Een thriller biedt wel een extraatje: het element spanning, als dat er al inzit. Ha! Voor mij zijn er alleen goede en slechte boeken. Een goed boek moet de lezer boeien, emoties oproepen. Als lezer geef ik een schrijver vijftig bladzijden respijt, daarna is mijn geduld op. Literaire of andere navelstaarderij gaat bij mij subiet de prullenmand in. Maakt niet uit welke naam er op de cover prijkt.<\/p>\n<p>In Nederland zijn thrillers een randverschijnsel. Ik heb me laten influisteren dat het gros van de Nederlandse thrillerauteurs amper aan 3000 verkochte exemplaren komt en een topper als Ren\u00e9 Appel tot net 10.000. Dat is peanuts vergeleken bij de Vlaamse markt, waar toppers 20 \u00e0 40.000 exemplaren slijten, terwijl Vlaanderen slechts zes miljoen potenti\u00eble kopers biedt. Dat komt, denk ik, doordat Nederlanders de thriller niet au s\u00e9rieux nemen. In Belgi\u00eb is het net omgekeerd; ander land, andere taal, andere gewoonten zeker?<\/p>\n<p>Research is voor mij nooit technisch, dat vind ik muggenzifterij. Mijn research situeert zich op het menselijke vlak. Voor de \u2018Cel 5\u2019-reeks heb ik de lokalen mogen bezoeken waar verwaarloosde kinderen worden ondervraagd. Zo\u2019n cel is een gezellig kamertje met knuffelbeesten, maar tegelijk ook een leger verborgen camera\u2019s en microfoons die alles registreren en bediend worden vanuit een gesofisticeerde technische ruimte. Ik heb met de psychologe gepraat die instaat voor de eerste opvang. Als ik een boek schrijf over racisme, ga ik uren praten met allochtone gezinnen. Omdat ik een impressie wil hebben hoe zo\u2019n gezin werkt. Vaak is de vader heel kwetsbaar en afhankelijk van de goodwill van bijvoorbeeld zijn oudste zoon, die de taal machtig is en weet hoe het systeem functioneert. Als het dan fout gaat met zo\u2019n jongen, gaat vaak het hele gezin eraan kapot.<\/p>\n<p>Dan wil ik het er ook nog even over hebben dat ik van een recensent het etiket \u201chorrorschrijver\u201d opgekleefd heb gekregen. Daar ga ik helemaal van steigeren! Ik heb ooit van een bevriende flik zijn oude dossiers mogen inkijken. Als je dan leest dat zo\u2019n man geconfronteerd wordt met een vader die zijn gezin uitmoordt en dan probeert zelfmoord te plegen, gaan al je haren rechtop staan. De realiteit overtreft de fictie veruit. En dat is nu precies wat ik in mijn boeken wil evoceren: het psychologische effect dat zo\u2019n gruwelijke moord heeft op de speurder die dat onder ogen krijgt. Dat neemt die man mee naar huis. Zoiets veeg je niet zomaar weg. Daarom is het ook dat ik een moord vaak in detail beschrijf, gewoon omdat een moord gruwelijk is. Daar is toch geen weg omheen?\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Interview Luc Deflo \u2018De scheiding tussen literatuur en spannende boeken is volgens mij kunstmatig. Een thriller biedt wel een extraatje: het element spanning, als dat er al inzit. Ha! Voor mij zijn er alleen goede en slechte boeken. Een goed boek moet de lezer boeien, emoties oproepen. Als lezer geef ik een schrijver vijftig bladzijden [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Ed van Eeden","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/116765"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=116765"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/116765\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Ed van Eeden","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=116765"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=116765"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=116765"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}